Jak prawidłowo dawkować lek Euthyrox N?
Lek Euthyrox N jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń tarczycy. Prawidłowe dawkowanie jest kluczowe dla skuteczności terapii i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. W tym artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować lek Euthyrox N, korzystając z informacji zawartych w dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Lek Euthyrox N jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń tarczycy, w tym:
- Leczenie wola obojętnego – głównie u dorosłych, u których stosowanie jodu nie jest wskazane[1].
- Zapobieganie nawrotom po chirurgicznym usunięciu wola obojętnego – w zależności od stopnia zachowanej czynności tarczycy po operacji[1].
- Terapia substytucyjna w niedoczynności tarczycy – zarówno u dorosłych, jak i u dzieci[1].
- Terapia supresyjna w raku tarczycy[1].
- Suplementacja skojarzona ze stosowaniem leków przeciwtarczycowych – w trakcie leczenia nadczynności tarczycy[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Euthyrox N zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, które są określane na podstawie wyników badań laboratoryjnych i oceny klinicznej[1]. Poniżej przedstawiono zalecane dawki dla różnych wskazań:
- Leczenie wola obojętnego: 75-200 mikrogramów na dobę[1].
- Zapobieganie nawrotom po chirurgicznym usunięciu wola obojętnego: 75-200 mikrogramów na dobę[1].
- Terapia substytucyjna w niedoczynności tarczycy u dorosłych:
- Terapia substytucyjna w niedoczynności tarczycy u dzieci i młodzieży:
- Suplementacja skojarzona ze stosowaniem leków przeciwtarczycowych: 50-100 mikrogramów na dobę[1].
- Terapia supresyjna w raku tarczycy: 150-300 mikrogramów na dobę[1].
Sposób podawania: Lek należy przyjmować rano, na czczo, co najmniej pół godziny przed śniadaniem, najlepiej z niewielką ilością płynu (np. pół szklanki wody)[1]. Niemowlętom należy podawać pełną dawkę dobową jednorazowo, co najmniej 30 minut przed pierwszym posiłkiem w danym dniu. Tabletki należy rozpuścić w niewielkiej ilości wody[1].
Przeciwwskazania
Leku Euthyrox N nie należy stosować w następujących przypadkach[1]:
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
- Nieleczona niedoczynność kory nadnerczy, nieleczona niedoczynność przysadki i nieleczona nadczynność tarczycy.
- Świeżo przebyty zawał mięśnia sercowego, zapalenie mięśnia sercowego oraz ostre zapalenie wszystkich warstw serca (pancarditis).
- W czasie ciąży lewotyroksyny nie należy stosować w skojarzeniu z lekami przeciwtarczycowymi w leczeniu nadczynności tarczycy.
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Euthyrox N należy wykluczyć lub odpowiednio leczyć następujące choroby[1]:
- Niewydolność wieńcowa, dławica piersiowa, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze.
- Niedoczynność przysadki, niedoczynność kory nadnerczy, autonomiczna czynność tarczycy.
- U pacjentów z ryzykiem zaburzeń psychotycznych należy szczegółowo monitorować i rozpoczynać leczenie od małych dawek, a następnie stopniowo je zwiększać.
- U pacjentów z niewydolnością wieńcową, niewydolnością serca lub zaburzeniami rytmu serca z tachykardią, należy unikać nawet niewielkiej nadczynności tarczycy indukowanej lekami.
- U kobiet po menopauzie z niedoczynnością tarczycy i zagrożonych zwiększonym ryzykiem osteoporozy, należy unikać większego niż fizjologiczne stężenia lewotyroksyny w surowicy.
Interakcje z innymi lekami
Lek Euthyrox N może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych[1]. Poniżej przedstawiono najważniejsze interakcje:
- Leki przeciwcukrzycowe: Lewotyroksyna może osłabiać działanie leków zmniejszających stężenie glukozy we krwi.
- Pochodne kumaryny: Lewotyroksyna może nasilać działanie środków przeciwzakrzepowych, co zwiększa ryzyko krwawień.
- Inhibitory proteazy: Mogą wpływać na działanie lewotyroksyny.
- Fenytoina: Może wpływać na działanie lewotyroksyny poprzez wypieranie jej z wiązań z białkami osocza.
- Cholestyramina, kolestypol: Hamują wchłanianie lewotyroksyny sodowej.
- Glin, żelazo i sole wapnia: Mogą osłabiać działanie lewotyroksyny.
- Salicylany, dikumarol, furosemid, klofibrat: Mogą wypierać lewotyroksynę sodową z jej połączeń z białkami osocza.
- Inhibitory pompy protonowej (PPI): Mogą zmniejszać wchłanianie hormonów tarczycy.
- Orlistat: Może prowadzić do niedoczynności tarczycy i (lub) pogorszenia kontroli niedoczynności tarczycy.
- Sewelamer: Może zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny.
- Inhibitory kinazy tyrozynowej: Mogą zmniejszać skuteczność lewotyroksyny.
- Propylotiouracyl, glikokortykosteroidy, leki blokujące receptory beta-adrenolityczne, amiodaron i środki kontrastowe zawierające jod: Hamują obwodową konwersję T4 do T3.
- Sertralina, chlorochina/proguanil: Zmniejszają skuteczność lewotyroksyny i zwiększają stężenie TSH w surowicy.
- Leki pobudzające enzymy wątrobowe: Mogą zwiększać klirens wątrobowy lewotyroksyny.
- Estrogeny: Mogą zwiększać zapotrzebowanie na lewotyroksynę.
- Produkty zawierające soję: Mogą zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny w jelitach.
Słownik pojęć
- Lewotyroksyna – syntetyczny hormon tarczycy stosowany w leczeniu niedoczynności tarczycy.
- Wola obojętne – powiększenie tarczycy bez zaburzeń jej funkcji.
- Tyreotropina (TSH) – hormon pobudzający tarczycę do produkcji hormonów.
- Substytucja – zastępowanie brakujących hormonów lub substancji w organizmie.
- Supresja – zahamowanie czynności narządu lub procesu biologicznego.
- Autonomiczna czynność tarczycy – niekontrolowane wytwarzanie hormonów tarczycy przez gruczoł tarczowy.
- Biotyna – witamina B7, która może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych tarczycy.
Materiały źródłowe
Podsumowanie dawkowania leku Euthyrox N:
| Wskazanie | Dawka |
| Leczenie wola obojętnego | 75-200 mikrogramów na dobę |
| Zapobieganie nawrotom po chirurgicznym usunięciu wola obojętnego | 75-200 mikrogramów na dobę |
| Terapia substytucyjna w niedoczynności tarczycy u dorosłych | 25-50 mikrogramów (początkowa), 100-200 mikrogramów (podtrzymująca) |
| Terapia substytucyjna w niedoczynności tarczycy u dzieci i młodzieży | 12,5-50 mikrogramów (początkowa), 100-150 mikrogramów/m² (podtrzymująca) |
| Suplementacja skojarzona ze stosowaniem leków przeciwtarczycowych | 50-100 mikrogramów na dobę |
| Terapia supresyjna w raku tarczycy | 150-300 mikrogramów na dobę |


















