Konsekwencje przedawkowania leku Dursea: Dawki, objawy i postępowanie
Przedawkowanie leku Dursea, zawierającego desmopresynę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie, jakie objawy mogą wystąpić oraz jakie kroki należy podjąć w przypadku przedawkowania.
Spis treści
- Dawki uznawane za przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Dawki uznawane za przedawkowanie
Przedawkowanie desmopresyny może wystąpić, gdy dawki przekraczają zalecane wartości. Nawet normalne dawki, w połączeniu z dużym przyjmowaniem płynów, mogą prowadzić do zatrucia wodą. Dawki od 0,3 mikrograma/kg dożylnie i 2,4 mikrograma/kg donosowo, wraz z przyjmowaniem płynów, powodowały hiponatremię i drgawki u dzieci i dorosłych[1]. Jednak podanie 40 mikrogramów donosowo 5-miesięcznemu dziecku i 80 mikrogramów donosowo 5-latkowi nie wywołało żadnych objawów[1].
Objawy przedawkowania
Przedawkowanie desmopresyny prowadzi do zwiększonego ryzyka retencji wody z objawami takimi jak:
- Bóle głowy – mogą być wynikiem nadmiernego zatrzymania płynów w organizmie[1].
- Nudności – często towarzyszące zatruciu wodnemu[1].
- Hiponatremia – niskie stężenie sodu we krwi, które może prowadzić do poważnych komplikacji, takich jak drgawki i śpiączka[1].
- Hipoosmolalność – zmniejszenie stężenia osmotycznego krwi[1].
- Oliguria – zmniejszenie ilości wydalanego moczu[1].
- Depresja ośrodkowego układu nerwowego – objawiająca się osłabieniem, sennością, a w ciężkich przypadkach śpiączką[1].
- Drgawki – gwałtowne i mimowolne skurcze mięśni[1].
- Obrzęk płuc – nagromadzenie płynu w płucach, co może prowadzić do trudności w oddychaniu[1].
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku poważnego przedawkowania desmopresyny, wymagane jest podjęcie szczególnych środków w warunkach szpitalnych, przy dokładnym monitorowaniu klinicznym i biologicznym[1]. Ogólne zalecenia są następujące:
- Przerwanie podawania desmopresyny – natychmiastowe zaprzestanie stosowania leku[1].
- Ograniczenie podawania płynów – aby zmniejszyć ryzyko dalszego zatrzymania wody w organizmie[1].
- Podanie wlewu izotonicznego lub hipertonicznego chlorku sodu – w celu przywrócenia równowagi elektrolitowej[1].
- Leczenie furosemidem – w przypadku ciężkiego zatrzymania płynów, objawiającego się drgawkami i utratą przytomności[1].
Słownik pojęć
- Hiponatremia – stan, w którym stężenie sodu we krwi jest zbyt niskie.
- Hipoosmolalność – zmniejszenie stężenia osmotycznego krwi.
- Oliguria – zmniejszenie ilości wydalanego moczu.
- Depresja ośrodkowego układu nerwowego – osłabienie, senność, a w ciężkich przypadkach śpiączka.
- Drgawki – gwałtowne i mimowolne skurcze mięśni.
- Obrzęk płuc – nagromadzenie płynu w płucach, co może prowadzić do trudności w oddychaniu.
Podsumowanie
Przedawkowanie desmopresyny może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hiponatremia, drgawki i obrzęk płuc. Ważne jest, aby przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania i ograniczenia spożycia płynów. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku, ograniczyć spożycie płynów i skontaktować się z lekarzem.
| Przedawkowanie desmopresyny | Może prowadzić do hiponatremii, drgawek i obrzęku płuc |
| Dawki uznawane za przedawkowanie | 0,3 mikrograma/kg dożylnie i 2,4 mikrograma/kg donosowo |
| Objawy przedawkowania | Bóle głowy, nudności, hiponatremia, hipoosmolalność, oliguria, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, obrzęk płuc |
| Postępowanie przy przedawkowaniu | Przerwanie podawania leku, ograniczenie podawania płynów, podanie wlewu izotonicznego lub hipertonicznego chlorku sodu, leczenie furosemidem |



















