Jak prawidłowo dawkować lek Dopaminum Hydrochloricum WZF?

Lek Dopaminum Hydrochloricum WZF jest stosowany w stanach zagrożenia życia, takich jak wstrząs spowodowany zawałem serca, urazami, zakażeniem krwi, operacjami kardiologicznymi oraz zaostrzeniem przewlekłej niewydolności serca. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, sposób jego podawania oraz ważne informacje, które pacjenci i personel medyczny powinni znać.

Spis treści

• Dawkowanie leku Dopaminum Hydrochloricum WZF
• Sposób podawania leku
• Przeciwwskazania
• Interakcje z innymi lekami
• Słownik pojęć

Dawkowanie leku Dopaminum Hydrochloricum WZF

Dawkowanie leku Dopaminum Hydrochloricum WZF zależy od wieku, masy ciała oraz ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Lek jest podawany wyłącznie przez personel medyczny, co minimalizuje ryzyko przedawkowania.

• Dorośli, osoby w podeszłym wieku oraz dzieci powyżej 12 lat: Początkowa dawka wynosi od 1 μg/kg mc./min do 5 μg/kg mc./min. Następnie dawkę można zwiększać co 10 do 30 minut o 1 do 5 μg/kg mc./min, maksymalnie do 20-50 μg/kg mc./min. Przeciętna dawka stosowana u pacjentów wynosi 20 μg/kg mc./min. Dawki powyżej 50 μg/kg mc./min są stosowane w zaawansowanych stanach niewydolności krążenia^[1].
• Pacjenci z ciężką, oporną na leczenie przewlekłą niewydolnością krążenia: Leczenie rozpoczyna się od dawki 0,5 μg/kg mc./min do 2 μg/kg mc./min, a następnie dawkę zwiększa się o 1 do 3 μg/kg mc./min do zwiększenia diurezy^[1].
• Dzieci poniżej 12 lat: Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności dopaminy u dzieci^[1].

Sposób podawania leku

Lek Dopaminum Hydrochloricum WZF jest podawany wyłącznie dożylnie, po uprzednim rozcieńczeniu. Podawanie leku powinno odbywać się w kontrolowanych i walidowanych warunkach aseptycznych, aby zminimalizować ryzyko wynaczynienia^[2].

• Rozcieńczanie: Lek należy rozcieńczyć 5% roztworem glukozy lub 0,9% roztworem NaCl. W celu uzyskania roztworu do wlewu, należy zmieszać 100 mg – 800 mg dopaminy chlorowodorku z rozcieńczalnikiem do uzyskania końcowej objętości 250 ml. Uzyskany roztwór zawiera odpowiednio 400 mikrogramów – 3200 mikrogramów dopaminy chlorowodorku w 1 ml^[2].
• Podawanie: Lek należy podawać do dużej żyły lub układu żył centralnych, aby zminimalizować ryzyko wynaczynienia. Nie podawać dotętniczo oraz w postaci bolusów^[2].
• Monitorowanie: Podczas podawania dopaminy personel medyczny kontroluje pracę serca, ciśnienie krwi oraz wydalanie moczu, aby sprawdzić, jak pacjent reaguje na lek^[2].

Przeciwwskazania

Leku Dopaminum Hydrochloricum WZF nie należy stosować w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość: Uczulenie na dopaminę lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[2].
• Guz chromochłonny nadnerczy: Guz znajdujący się w gruczołach położonych na nerkach^[2].
• Ciężkie zaburzenia rytmu serca: Migotanie komór serca oraz bardzo szybka akcja serca (niewyrównane tachyarytmie)^[2].

Interakcje z innymi lekami

Na działanie dopaminy wpływają różne leki, dlatego ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich stosowanych lekach. Oto niektóre z nich:

• Inhibitory monoaminooksydazy (MAO): Leki przeciwdepresyjne, takie jak moklobemid, selegilina, zwłaszcza jeśli pacjent przyjmował te leki przez ostatnie 2 tygodnie^[2].
• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne: Na przykład amitryptylina^[2].
• Leki na nadciśnienie z grupy beta-blokerów: Takie jak propranolol lub metoprolol^[2].
• Leki na migrenę z grupy pochodnych ergotaminy: Mogą nasilać działanie dopaminy^[2].
• Leki na obniżenie ciśnienia krwi: Na przykład guanetydyna^[2].
• Lek na padaczkę: Fenytoina^[2].
• Leki moczopędne: Na przykład furosemid, amiloryd, triamteren^[2].

Słownik pojęć

• Wstrząs – Stan zagrożenia życia, w którym dochodzi do nagłego spadku ciśnienia krwi i zmniejszenia przepływu krwi przez tkanki organizmu.
• Hipowolemia – Zmniejszona objętość krwi krążącej w organizmie.
• Miażdżyca – Choroba naczyń krwionośnych, w której dochodzi do odkładania się tłuszczu i innych substancji na ścianach tętnic, co prowadzi do ich zwężenia.
• Choroba Raynauda – Choroba naczyń krwionośnych, objawiająca się sinieniem i odczuwaniem zimna w kończynach.
• Zator tętniczy – Zablokowanie tętnicy przez skrzep krwi lub inne substancje.
• Zapalenie naczyń – Zapalenie ścian naczyń krwionośnych.
• Guanetydyna – Lek na obniżenie ciśnienia krwi.
• Fenytoina – Lek na padaczkę.
• Furosemid – Lek moczopędny.
• Amiloryd – Lek moczopędny.
• Triamteren – Lek moczopędny.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku

Podsumowanie: