Dawkowanie leku Dipperam: Szczegółowy przewodnik

Lek Dipperam jest stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego u dorosłych, u których ciśnienie tętnicze nie jest dostatecznie kontrolowane podczas stosowania tylko amlodypiny lub tylko walsartanu. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować lek Dipperam, aby uzyskać najlepsze wyniki leczenia i zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych.

Spis treści

• Dawkowanie
• Stosowanie leku Dipperam
• Dawkowanie u specjalnych grup pacjentów
• Przerwanie stosowania leku
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Dawkowanie

Zalecana dawka leku Dipperam to jedna tabletka na dobę^[1]. Lek Dipperam jest dostępny w trzech różnych dawkach:

• Dipperam 5 mg + 80 mg: Każda tabletka zawiera 5 mg amlodypiny i 80 mg walsartanu.
• Dipperam 5 mg + 160 mg: Każda tabletka zawiera 5 mg amlodypiny i 160 mg walsartanu.
• Dipperam 10 mg + 160 mg: Każda tabletka zawiera 10 mg amlodypiny i 160 mg walsartanu.

W zależności od reakcji pacjenta na leczenie, lekarz może zalecić większą lub mniejszą dawkę leku. Nie należy stosować dawki większej niż zalecana^[2].

Stosowanie leku Dipperam

Lek Dipperam można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłków. Tabletki należy połykać, popijając szklanką wody^[2]. Ważne jest, aby przyjmować lek codziennie o tej samej porze, co pomoże uzyskać najlepsze wyniki leczenia i zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych^[2].

Podczas przyjmowania leku Dipperam nie należy jeść grejpfrutów ani pić soku grejpfrutowego, gdyż może to spowodować zwiększenie stężenia we krwi jednej z substancji czynnych – amlodypiny. Skutkiem tego może być nieprzewidywalne nasilenie działania zmniejszającego ciśnienie tętnicze leku Dipperam^[2].

Dawkowanie u specjalnych grup pacjentów

Osoby w podeszłym wieku (65 lat lub starsze): Lekarz zachowa ostrożność podczas zwiększania dawki^[1].

Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania leku Dipperam u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat)^[2].

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Brak danych klinicznych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek modyfikacja dawkowania nie jest konieczna^[1].

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Stosowanie leku Dipperam u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby jest przeciwwskazane. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez zastoju żółci maksymalna zalecana dawka walsartanu wynosi 80 mg^[1].

Przerwanie stosowania leku

Przerwanie stosowania leku Dipperam może spowodować zaostrzenie choroby. Nie wolno przerywać przyjmowania leku bez zalecenia lekarza^[2].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Dipperam może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Niektóre objawy mogą być ciężkie i mogą wymagać pilnej pomocy medycznej. Takie działania występują rzadko (u mniej niż 1 na 1000 osób). Jeśli wystąpi którykolwiek z wymienionych objawów, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza^[2]:

• Reakcja alergiczna z takimi objawami, jak wysypka, świąd, obrzęk twarzy, warg lub języka, trudności w oddychaniu, niskie ciśnienie tętnicze (odczucie omdlewania, oszołomienia).

Inne możliwe działania niepożądane leku Dipperam obejmują:

• Częste (mogą występować u mniej niż u 1 na 10 osób): objawy przypominające grypę, niedrożność nosa, ból gardła i dyskomfort podczas połykania, ból głowy, obrzęk ramion, rąk, nóg, okolicy kostek lub stóp, zmęczenie, osłabienie, zaczerwienienie skóry i odczucie ciepła na twarzy i (lub) szyi.
• Niezbyt częste (mogą występować u mniej niż u 1 na 100 osób): zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, nudności i ból brzucha, suchość w jamie ustnej, senność, mrowienie lub drętwienie rąk lub stóp, odczucie wirowania, przyspieszona czynność serca, w tym kołatanie serca, zawroty głowy podczas wstawania, kaszel, biegunka, zaparcie, wysypka, zaczerwienienie skóry, obrzęk stawów, ból pleców, ból stawów.
• Rzadkie (mogą występować u mniej niż u 1 na 1000 osób): uczucie niepokoju, dzwonienie w uszach (szum w uszach), omdlenie, wydalanie zwiększonej objętości moczu lub odczucie nagłego parcia na pęcherz, niemożność osiągnięcia lub utrzymania wzwodu, odczucie ciężkości, niskie ciśnienie tętnicze z takimi objawami, jak zawroty głowy, oszołomienie, nasilone pocenie się, wysypka na skórze całego ciała, świąd, kurcze mięśni.

Słownik pojęć

• Amlodypina – Substancja czynna należąca do grupy antagonistów wapnia, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby wieńcowej.
• Walsartan – Substancja czynna należąca do grupy antagonistów receptorów angiotensyny II, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
• Antagonista wapnia – Lek, który blokuje kanały wapniowe w komórkach mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co prowadzi do ich rozkurczu i obniżenia ciśnienia krwi.
• Antagonista receptora angiotensyny II – Lek, który blokuje działanie angiotensyny II, substancji powodującej skurcz naczyń krwionośnych i podwyższenie ciśnienia krwi.
• Hiperkaliemia – Stan, w którym stężenie potasu we krwi jest zbyt wysokie.
• Hipotensja – Niskie ciśnienie krwi.
• Obrzęk naczynioruchowy – Nagły obrzęk skóry, błon śluzowych i tkanek podskórnych, często związany z reakcją alergiczną.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku