Jak prawidłowo dawkować lek Dialginum?

Dialginum to lek stosowany w krótkotrwałym leczeniu bólu różnego pochodzenia oraz w gorączce, gdy inne środki są niewskazane lub nieskuteczne. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Dialginum jest wskazany w krótkotrwałym leczeniu bólu różnego pochodzenia o dużym nasileniu oraz w gorączce, gdy inne leki są niewskazane lub nieskuteczne. Może być stosowany w przypadku:

• Bólów głowy
• Migreny
• Bólów zębów
• Bólów mięśni i stawów
• Bólów pourazowych i pooperacyjnych
• Bólów wywołanych kolką nerkową
• Kolek dróg żółciowych
• Bólów w chorobach nowotworowych
• Gorączki

^[1]

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Dialginum zależy od nasilenia bólu lub gorączki oraz indywidualnej reakcji pacjenta na lek. Zawsze należy wybierać najmniejszą dawkę konieczną do opanowania bólu i gorączki.

Dorośli i młodzież powyżej 15 lat

Dorośli i młodzież w wieku 15 lat lub więcej (o masie ciała powyżej 53 kg) mogą stosować 1-2 saszetki w dawce pojedynczej nie częściej niż cztery razy na dobę. Maksymalna dawka dobowa to 8 saszetek (co odpowiada 4000 mg metamizolu sodowego). Wyraźnego działania można spodziewać się w ciągu 30 do 60 minut od podania doustnego^[1][2].

Osoby w podeszłym wieku i pacjenci z niewydolnością nerek

U osób w podeszłym wieku, pacjentów osłabionych oraz pacjentów z pogorszeniem czynności nerek dawkę należy zmniejszyć ze względu na możliwość wydłużenia czasu wydalania produktów rozkładu metamizolu^[1][2].

Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek lub wątroby

Ze względu na zmniejszenie szybkości eliminacji u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek lub wątroby należy unikać wielokrotnego podawania dużych dawek. W przypadku krótkotrwałego stosowania zmniejszenie dawki nie jest wymagane^[1][2].

Dzieci i młodzież

Dialginum nie jest zalecany u dzieci w wieku poniżej 15 lat ze względu na stałą zawartość metamizolu w jednej saszetce wynoszącą 500 mg. Dostępne są inne postacie farmaceutyczne lub moce produktu, które można odpowiednio dawkować u mniejszych dzieci^[1][2].

Przeciwwskazania

Dialginum nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na metamizol i inne pochodne pirazolonu i pirazolidyny
• Nadwrażliwość na niesteroidowe leki przeciwzapalne
• Ciężkie choroby nerek i wątroby
• Zahamowanie czynności szpiku kostnego
• Wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej
• Trzeci trymestr ciąży
• Dzieci i młodzież poniżej 15 lat

^[1][2]

Środki ostrożności

Stosowanie Dialginum wiąże się z pewnymi ryzykami, dlatego należy zachować ostrożność w następujących przypadkach:

• Pacjenci z astmą oskrzelową lub atopią
• Pacjenci z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy
• Pacjenci z niewydolnością nerek i wątroby
• Pacjenci z nietolerancją alkoholu
• Pacjenci z uczuleniem na barwniki lub konserwanty

^[1][2]

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Dialginum może powodować działania niepożądane. Należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów takich jak:

• Reakcje anafilaktyczne
• Agranulocytoza
• Pancytopenia
• Ciężkie reakcje skórne
• Uszkodzenie wątroby

^[1][2]

Słownik pojęć

• Agranulocytoza – Ostry stan związany z ciężkim, zagrażającym życiu spadkiem liczby granulocytów we krwi.
• Metamizol – Substancja czynna o działaniu przeciwbólowym, przeciwgorączkowym oraz słabym działaniu rozkurczowym.
• Astma analgetyczna – Reakcja uczuleniowa na leki przeciwbólowe, objawiająca się skurczem oskrzeli.
• Pancytopenia – Znaczne zmniejszenie ilości wszystkich komórek krwi: czerwonych i białych krwinek oraz płytek krwi.
• Wstrząs anafilaktyczny – Zagrażające życiu zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, osłabienie, omdlenie.

Dialginum jest lekiem stosowanym w krótkotrwałym leczeniu bólu różnego pochodzenia oraz w gorączce. Dawkowanie zależy od nasilenia bólu lub gorączki oraz indywidualnej reakcji pacjenta na lek. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z astmą, atopią, chorobą wrzodową, niewydolnością nerek i wątroby oraz nietolerancją alkoholu. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje anafilaktyczne, agranulocytozę, pancytopenię, ciężkie reakcje skórne oraz uszkodzenie wątroby. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku