Konsekwencje przedawkowania leku Dexmedetomidine Altan
Przedawkowanie leku Dexmedetomidine Altan może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku przedawkowania tego leku.
Spis treści
- Dawki uznawane za przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Dawki uznawane za przedawkowanie
W badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano kilka przypadków przedawkowania deksmedetomidyny. Największa szybkość infuzji deksmedetomidyny wymieniana w takich przypadkach osiągała 60 μg/kg m.c./h przez 36 minut i 30 μg/kg m.c./h przez 15 minut odpowiednio u 20-miesięcznego dziecka i u dorosłego pacjenta[1]. Standardowe dawki terapeutyczne wynoszą od 0,2 do 1,4 mikrogramów/kg m.c./h, a maksymalna dawka nie powinna przekraczać 1,4 mikrogramów/kg m.c./h[2].
Objawy przedawkowania
Najczęstsze działania niepożądane zgłaszane w związku z przedawkowaniem leku obejmują:
- Bradykardia – spowolnienie akcji serca, które może prowadzić do zahamowania zatokowego lub pauzy[1].
- Niedociśnienie tętnicze – obniżenie ciśnienia krwi, które może wymagać interwencji medycznej[1].
- Nadciśnienie tętnicze – podwyższenie ciśnienia krwi, które może być bardziej widoczne po zastosowaniu większego stężenia leku[1].
- Nadmierne uspokojenie – stan głębokiej sedacji, który może prowadzić do niewydolności oddechowej[1].
- Zatrzymanie akcji serca – w skrajnych przypadkach przedawkowanie może prowadzić do zatrzymania akcji serca, wymagającego resuscytacji[1].
Postępowanie przy przedawkowaniu
W razie przedawkowania z objawami klinicznymi należy zmniejszyć lub przerwać infuzję deksmedetomidyny. Spodziewane działania dotyczą głównie układu krążenia i należy je leczyć zgodnie ze wskazaniem klinicznym[1]. Po zastosowaniu większego stężenia leku nadciśnienie może być bardziej widoczne niż niedociśnienie. W badaniach klinicznych przypadki zahamowania zatokowego ustępowały samoistnie lub po podaniu atropiny i glikopirolanu[1]. W pojedynczych przypadkach znacznego przedawkowania powodującego zatrzymanie akcji serca wymagana była resuscytacja[1].
Słownik pojęć
- Bradykardia – Spowolnienie akcji serca, które może prowadzić do zahamowania zatokowego lub pauzy.
- Niedociśnienie tętnicze – Obniżenie ciśnienia krwi, które może wymagać interwencji medycznej.
- Nadciśnienie tętnicze – Podwyższenie ciśnienia krwi, które może być bardziej widoczne po zastosowaniu większego stężenia leku.
- Nadmierne uspokojenie – Stan głębokiej sedacji, który może prowadzić do niewydolności oddechowej.
- Zatrzymanie akcji serca – W skrajnych przypadkach przedawkowanie może prowadzić do zatrzymania akcji serca, wymagającego resuscytacji.
Podsumowanie
Przedawkowanie leku Dexmedetomidine Altan może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze, nadmierne uspokojenie oraz zatrzymanie akcji serca. Standardowe dawki terapeutyczne wynoszą od 0,2 do 1,4 mikrogramów/kg m.c./h, a maksymalna dawka nie powinna przekraczać 1,4 mikrogramów/kg m.c./h. W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, który może zdecydować o zmniejszeniu dawki lub przerwaniu infuzji oraz zastosować odpowiednie leczenie objawowe.
| Objawy przedawkowania | Bradykardia, niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze, nadmierne uspokojenie, zatrzymanie akcji serca |
| Standardowe dawki terapeutyczne | 0,2 do 1,4 mikrogramów/kg m.c./h |
| Maksymalna dawka | 1,4 mikrogramów/kg m.c./h |
| Postępowanie przy przedawkowaniu | Zmniejszenie dawki, przerwanie infuzji, leczenie objawowe |



















