Nie daj się jesieni

Nie daj się jesieni

Sprawdź

Menu

150 mg/5 ml – wskazania – na co działa?

Davercin to lek zawierający cykliczny węglan erytromycyny, który należy do grupy antybiotyków makrolidowych. Lek ten jest stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, które mogą dotyczyć różnych układów i narządów w organizmie. W artykule omówimy szczegółowo, jakie schorzenia i dolegliwości można leczyć za pomocą Davercinu.

Spis treści

Zakażenia dróg oddechowych

Davercin jest stosowany w leczeniu zakażeń dróg oddechowych, takich jak zapalenie płuc wywołane przez Mycoplasma pneumoniae i Chlamydia pneumoniae[1]. Te bakterie mogą powodować poważne infekcje płuc, które wymagają skutecznego leczenia antybiotykami.

Krztusiec

Krztusiec, znany również jako koklusz, jest wywoływany przez bakterię Bordetella pertussis. Davercin jest stosowany zarówno w leczeniu krztuśca u niemowląt i małych dzieci, jak i w zapobieganiu zakażeniu u osób mających bezpośredni kontakt z chorym[1].

Zapalenie cewki moczowej

Davercin jest skuteczny w leczeniu zapalenia cewki moczowej wywołanego przez Chlamydia trachomatis i Ureaplasma urealyticum[1]. Te bakterie mogą powodować infekcje układu moczowego, które mogą być bolesne i uciążliwe.

Zakażenia przewodu pokarmowego

Davercin jest stosowany w leczeniu zakażeń przewodu pokarmowego wywołanych przez Campylobacter jejuni i Campylobacter coli[1]. Te bakterie mogą powodować biegunkę, bóle brzucha i inne dolegliwości żołądkowo-jelitowe.

Łupież rumieniowaty

Łupież rumieniowaty, wywoływany przez bakterię Corynebacterium minutissimum, jest kolejnym schorzeniem, które można leczyć za pomocą Davercinu[1]. Jest to infekcja skóry, która objawia się czerwonymi plamami i łuszczeniem się skóry.

Wrzód miękki

Wrzód miękki, wywoływany przez bakterię Haemophilus ducreyi, jest chorobą przenoszoną drogą płciową, która powoduje bolesne owrzodzenia na narządach płciowych. Davercin jest skuteczny w leczeniu tej infekcji[1].

Zakażenia skóry i tkanek miękkich

Davercin jest stosowany w leczeniu zakażeń skóry i tkanek miękkich wywołanych przez szczepy Staphylococcus aureus niewrażliwe na penicyliny oraz u pacjentów uczulonych na antybiotyki z grupy penicylin[1]. Te infekcje mogą obejmować ropnie, czyraki i inne zmiany skórne.

Antybiotyk alternatywny

Cykliczny węglan erytromycyny, zawarty w Davercinie, jest uważany za antybiotyk alternatywny w przypadku nadwrażliwości na penicyliny. Może być stosowany w leczeniu paciorkowcowego zapalenia gardła, płonicy, zakażeń wywoływanych przez Streptococcus pneumoniae, błonicy, różycy, rzeżączki, wczesnej kiły oraz w zapobieganiu bakteryjnemu zapaleniu wsierdzia u chorych poddanych zabiegom stomatologicznym[1].

Słownik pojęć

  • Antybiotyk makrolidowy – Grupa antybiotyków, które działają bakteriostatycznie, hamując syntezę białek w komórkach bakteryjnych.
  • Mycoplasma pneumoniae – Bakteria wywołująca zapalenie płuc.
  • Chlamydia pneumoniae – Bakteria wywołująca zapalenie płuc.
  • Bordetella pertussis – Bakteria wywołująca krztusiec.
  • Chlamydia trachomatis – Bakteria wywołująca zapalenie cewki moczowej.
  • Ureaplasma urealyticum – Bakteria wywołująca zapalenie cewki moczowej.
  • Campylobacter jejuni – Bakteria wywołująca zakażenia przewodu pokarmowego.
  • Campylobacter coli – Bakteria wywołująca zakażenia przewodu pokarmowego.
  • Corynebacterium minutissimum – Bakteria wywołująca łupież rumieniowaty.
  • Haemophilus ducreyi – Bakteria wywołująca wrzód miękki.
  • Staphylococcus aureus – Bakteria wywołująca zakażenia skóry i tkanek miękkich.
  • Streptococcus pneumoniae – Bakteria wywołująca zapalenie płuc i inne zakażenia.
  • Streptococcus pyogenes – Bakteria wywołująca paciorkowcowe zapalenie gardła i płonicę.
  • Corynebacterium diphtheriae – Bakteria wywołująca błonicę.
  • Erysipelothrix rusiopathiae – Bakteria wywołująca różycę.
  • Neisseria gonorrhoeae – Bakteria wywołująca rzeżączkę.
  • Treponema pallidum – Bakteria wywołująca kiłę.
  • Zapalenie wsierdzia – Zapalenie wewnętrznej warstwy serca, często wywołane przez bakterie.

Podsumowanie

Zakażenia dróg oddechowych Mycoplasma pneumoniae, Chlamydia pneumoniae
Krztusiec Bordetella pertussis
Zapalenie cewki moczowej Chlamydia trachomatis, Ureaplasma urealyticum
Zakażenia przewodu pokarmowego Campylobacter jejuni, Campylobacter coli
Łupież rumieniowaty Corynebacterium minutissimum
Wrzód miękki Haemophilus ducreyi
Zakażenia skóry i tkanek miękkich Staphylococcus aureus
Antybiotyk alternatywny Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Corynebacterium diphtheriae, Erysipelothrix rusiopathiae, Neisseria gonorrhoeae, Treponema pallidum

Materiały źródłowe

FAQ

Jakie są główne przeciwwskazania do stosowania Davercinu?

Główne przeciwwskazania to nadwrażliwość na cykliczny węglan erytromycyny lub inne antybiotyki makrolidowe, ciężka niewydolność wątroby oraz jednoczesne stosowanie niektórych leków, takich jak lowastatyna, symwastatyna, terfenadyna, astemizol, cizapryd, pimozyd, karbamazepina, ketokonazol i lomitapid[2].

Jakie są najczęstsze działania niepożądane Davercinu?

Najczęstsze działania niepożądane to bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka oraz przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Sporadycznie mogą wystąpić zaburzenia słuchu, zaburzenia rytmu serca oraz reakcje alergiczne[2].

Jak należy przechowywać Davercin?

Granulat do sporządzania zawiesiny doustnej należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Zawiesinę wodną należy przechowywać w lodówce (2°C do 8°C) i zużyć w ciągu 14 dni[2].

Więcej o tym leku

Kliknij w kafelek, aby przejść do tematycznie dedykowanej podstrony o tym leku.