Wskazania do stosowania leku Darunavir Stada

Lek Darunavir Stada jest stosowany w leczeniu zakażeń ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV). Jest to lek przeciwretrowirusowy, który należy do grupy inhibitorów proteazy. Jego działanie polega na zmniejszeniu liczebności wirusa HIV w organizmie, co wspomaga układ odpornościowy i zmniejsza ryzyko rozwoju chorób związanych z zakażeniem wirusem HIV^[1][2].

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Lek Darunavir Stada jest wskazany do stosowania w leczeniu pacjentów zakażonych ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV-1). Może być stosowany zarówno u dorosłych, jak i u dzieci w wieku od 3 lat o masie ciała co najmniej 40 kg^[1]. Lek ten jest stosowany w połączeniu z innymi przeciwretrowirusowymi produktami leczniczymi, takimi jak kobicystat lub rytonawir, które poprawiają jego właściwości farmakokinetyczne^[2].

Dawkowanie i sposób podawania

Lek Darunavir Stada należy zawsze podawać doustnie w połączeniu z kobicystatem lub rytonawirem oraz jednocześnie z innymi przeciwretrowirusowymi produktami leczniczymi. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, masy ciała oraz wcześniejszego leczenia przeciwretrowirusowego^[1][2].

• Dorośli pacjenci, u których nie stosowano dotychczas leczenia przeciwretrowirusowego: Zalecana dawka wynosi 800 mg raz na dobę, w skojarzeniu z kobicystatem w dawce 150 mg raz na dobę lub z rytonawirem w dawce 100 mg raz na dobę podczas posiłku.
• Dorośli pacjenci, u których stosowano wcześniej leczenie przeciwretrowirusowe: Zalecane są różne schematy dawkowania w zależności od obecności mutacji związanych z opornością na darunawir oraz poziomu wiremii HIV-1 RNA i liczby limfocytów CD4+.
• Dzieci i młodzież (w wieku od 3 do 17 lat i o masie ciała co najmniej 40 kg): Dawkowanie zależy od wcześniejszego leczenia przeciwretrowirusowego oraz obecności mutacji związanych z opornością na darunawir.

Przeciwwskazania

Lek Darunavir Stada nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Jest również przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg skali Childa-Pugha)^[1][2].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Darunavir Stada należy poinformować lekarza o wszelkich istniejących schorzeniach, takich jak choroby wątroby, cukrzyca, hemofilia czy alergie na sulfonamidy. Należy również monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia reakcji skórnych, zaburzeń czynności wątroby oraz innych działań niepożądanych^[1][2].

Interakcje z innymi lekami

Lek Darunavir Stada może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na ich działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Należy unikać jednoczesnego stosowania z lekami takimi jak awanafil, astemizol, triazolam, cyzapryd, kolchicyna (w zaburzeniach czynności nerek i/lub wątroby), lurazydon, pimozyd, kwetiapina, sertyndol, alkaloidy sporyszu, amiodaron, beprydyl, dronedaron, chinidyna, ranolazyna, lowastatyna, symwastatyna, lomitapid, ryfampicyna, elbaswir/grazoprewir, alfuzosyna, syldenafil (w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego), dabigatran, tikagrelor oraz ziele dziurawca zwyczajnego^[1][2].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Darunavir Stada może powodować działania niepożądane. Najczęściej występujące to biegunka, wymioty, nudności, bóle brzucha, bóle głowy, uczucie zmęczenia, zawroty głowy, senność, drętwienie, mrowienie lub ból w obrębie rąk lub stóp, utrata sił oraz trudności z zasypianiem. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, zapalenie trzustki, zawał serca, wolne bicie serca, kołatanie serca, zaburzenia widzenia, dreszcze, uczucie zagubienia lub dezorientacji, omdlenia, napady padaczkowe, owrzodzenia w jamie ustnej, krwawe wymioty, stan zapalny warg, suchość warg, obłożony język, katar, chorobowe zmiany skórne, suchość skóry, sztywność mięśni lub stawów, bóle stawów ze stanem zapalnym lub bez oraz zmiany liczby niektórych komórek krwi lub wyników biochemicznych^[1][2].

Słownik pojęć

• Inhibitory proteazy – Leki, które blokują działanie enzymu proteazy, co uniemożliwia wirusowi HIV namnażanie się.
• Przeciwretrowirusowy – Odnoszący się do leków stosowanych w leczeniu zakażeń wirusem HIV.
• Wiremia – Obecność wirusów we krwi.
• Limfocyty CD4+ – Rodzaj białych krwinek, które są kluczowe dla funkcjonowania układu odpornościowego.
• Mutacje związane z opornością – Zmiany w materiale genetycznym wirusa, które powodują, że staje się on oporny na działanie leków.
• Farmakokinetyka – Nauka zajmująca się badaniem losów leków w organizmie, w tym ich wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku