Dawkowanie leku Crusia: Szczegółowy przewodnik

Lek Crusia, zawierający enoksaparynę sodową, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakrzepom krwi. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania tego leku, w tym jak i kiedy go stosować, w oparciu o dostępne dokumenty.

Spis treści

• Dawkowanie leku Crusia
• Leczenie zakrzepów
• Zapobieganie zakrzepom
• Zawał serca
• Dializa
• Instrukcje używania ampułko-strzykawki
• Zmiana leczenia przeciwzakrzepowego
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie leku Crusia

Lek Crusia jest podawany w formie wstrzyknięć podskórnych lub dożylnych. Dawkowanie zależy od konkretnego przypadku medycznego i jest ustalane przez lekarza. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania w różnych sytuacjach klinicznych.

Leczenie zakrzepów

W leczeniu zakrzepów krwi, zazwyczaj stosowana dawka wynosi 150 j.m. (1,5 mg) na każdy kilogram masy ciała raz dziennie lub 100 j.m. (1 mg) na każdy kilogram masy ciała dwa razy na dobę^[1]. Lekarz zdecyduje, jak długo pacjent powinien otrzymywać lek Crusia.

Zapobieganie zakrzepom

W zapobieganiu zakrzepom, dawka jest uzależniona od ryzyka powstawania zakrzepu u danego pacjenta:

• Zabieg chirurgiczny lub okres ograniczonych możliwości poruszania się z powodu choroby: Pacjent będzie otrzymywał lek Crusia w dawce 2000 j.m. (20 mg) lub 4000 j.m. (40 mg) każdego dnia. W przypadku planowanego zabiegu chirurgicznego pierwsze wstrzyknięcie zazwyczaj wykonuje się 2 godziny lub 12 godzin przed zabiegiem^[1].
• Ograniczone możliwości poruszania się z powodu choroby: Pacjent zazwyczaj otrzymuje lek Crusia w dawce 4000 j.m. (40 mg) każdego dnia^[1].

Zawał serca

Lek Crusia można stosować w dwóch różnych typach zawału serca: zawale serca z uniesieniem odcinka ST (STEMI) oraz zawale serca bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI). Podawana ilość leku Crusia będzie uzależniona od wieku pacjenta oraz od typu zawału serca, który wystąpił u pacjenta:

• Zawał serca typu NSTEMI: Zazwyczaj stosowana dawka leku to 100 j.m. (1 mg) na każdy kilogram masy ciała co 12 godzin. Zazwyczaj lekarz zaleci pacjentowi przyjmowanie również aspiryny (kwasu acetylosalicylowego)^[1].
• Zawał serca typu STEMI u osób w wieku poniżej 75 lat: Początkowa dawka leku Crusia, wynosząca 3000 j.m. (30 mg) zostanie podana we wstrzyknięciu dożylnym. Jednocześnie lek Crusia zostanie także podany we wstrzyknięciu podskórnym. Zazwyczaj stosowana dawka leku to 100 j.m. (1 mg) na każdy kilogram masy ciała co 12 godzin^[1].
• Zawał mięśnia sercowego typu STEMI u osób w wieku 75 lat lub starszej: Zazwyczaj stosowana dawka leku to 75 j.m. (0,75 mg) na każdy kilogram masy ciała co 12 godzin. Maksymalna ilość leku Crusia w pierwszych dwóch dawkach wynosi 7500 j.m. (75 mg)^[1].

Dializa

W zapobieganiu tworzeniu się skrzepów krwi w rurkach dializatora, zazwyczaj stosowana dawka leku to 100 j.m. (1 mg) na każdy kilogram masy ciała. Lek Crusia wstrzykuje się do rurki odprowadzającej krew z organizmu (do tzw. linii tętniczej) w chwili rozpoczęcia sesji dializy. Taka ilość zazwyczaj wystarcza na 4-godzinną sesję dializacyjną^[1].

Instrukcje używania ampułko-strzykawki

Jeśli pacjent jest w stanie samodzielnie podać sobie lek Crusia, lekarz lub pielęgniarka pokażą jak to zrobić. Poniżej przedstawiamy instrukcje dotyczące samodzielnego wykonania wstrzyknięcia:

• Przygotowanie miejsca wstrzyknięcia: Wybrać miejsce wstrzyknięcia w prawej lub lewej części brzucha, co najmniej 5 cm od pępka. Umyć ręce i oczyścić miejsce wstrzyknięcia gazikiem nasączonym alkoholem lub wodą z mydłem^[2].
• Wybór dawki: Ostrożnie zdjąć nasadkę igły ze strzykawki. Nie wciskać tłoka przed wykonaniem wstrzyknięcia w celu usunięcia pęcherzyków powietrza^[2].
• Wstrzyknięcie: Strzykawkę należy trzymać w dłoni, którą pacjent pisze. Drugą dłonią delikatnie chwycić skórę brzucha, tworząc fałd skórny. Strzykawkę należy trzymać igłą skierowaną w dół i wprowadzić całą długość igły w fałd skórny. Nacisnąć tłok, aby wprowadzić lek^[2].
• Po wykonaniu wstrzyknięcia: Nie pocierać miejsca wstrzyknięcia. Zużytą strzykawkę należy wyrzucić do pojemnika na odpady medyczne^[2].

Zmiana leczenia przeciwzakrzepowego

Zmiana leczenia przeciwzakrzepowego może być konieczna w różnych sytuacjach. Poniżej przedstawiamy instrukcje dotyczące zmiany leczenia:

• Zmiana leku Crusia na leki rozrzedzające krew zwane antagonistami witaminy K (np. warfarynę): Lekarz zaleci pacjentowi badania krwi w celu oznaczenia współczynnika INR oraz na tej podstawie poinformuje pacjenta, kiedy należy przerwać przyjmowanie leku Crusia^[2].
• Zmiana leków rozrzedzających krew zwanych antagonistami witaminy K (np. warfaryny) na lek Crusia: Należy odstawić lek zawierający antagonistę witaminy K. Lekarz zaleci pacjentowi badanie krwi w celu oznaczenia współczynnika INR oraz na tej podstawie poinformuje pacjenta, kiedy należy rozpocząć przyjmowanie leku Crusia^[2].
• Zmiana leku Crusia na bezpośrednie doustne leki przeciwzakrzepowe: Należy przerwać przyjmowanie leku Crusia. Następnie należy rozpocząć przyjmowanie bezpośredniego doustnego leku przeciwzakrzepowego 0–2 godziny przed zaplanowanym czasem wykonania następnego wstrzyknięcia^[2].
• Zmiana leczenia bezpośrednim doustnym lekiem przeciwzakrzepowym na lek Crusia: Należy przerwać przyjmowanie bezpośredniego doustnego leku przeciwzakrzepowego. Leczenie lekiem Crusia można rozpocząć dopiero po upływie 12 godzin od przyjęcia ostatniej dawki bezpośredniego doustnego leku przeciwzakrzepowego^[2].

Słownik pojęć

• Enoksaparyna sodowa – substancja czynna leku Crusia, należąca do grupy heparyn drobnocząsteczkowych, stosowana w leczeniu i zapobieganiu zakrzepom krwi.
• Heparyna drobnocząsteczkowa (HDCz) – rodzaj heparyny o mniejszej masie cząsteczkowej, stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakrzepom krwi.
• Zawał serca z uniesieniem odcinka ST (STEMI) – rodzaj zawału serca, w którym dochodzi do uniesienia odcinka ST w elektrokardiogramie (EKG).
• Zawał serca bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI) – rodzaj zawału serca, w którym nie dochodzi do uniesienia odcinka ST w elektrokardiogramie (EKG).
• Antagonista witaminy K – lek rozrzedzający krew, który działa poprzez hamowanie działania witaminy K, niezbędnej do krzepnięcia krwi.
• Bezpośredni doustny lek przeciwzakrzepowy – nowoczesny lek przeciwzakrzepowy, który działa bezpośrednio na czynniki krzepnięcia krwi.

Podsumowanie