Jak prawidłowo dawkować lek Crusia?

Lek Crusia, zawierający enoksaparynę sodową, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakrzepom krwi. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania tego leku, w oparciu o dokumenty “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Instrukcje dotyczące używania ampułko-strzykawki
• Zmiana leczenia przeciwzakrzepowego
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

Lek Crusia jest wskazany do stosowania u dorosłych w:

• Leczeniu zakrzepów już występujących we krwi pacjenta^[1].
• Zapobieganiu tworzenia się zakrzepów we krwi pacjenta przed oraz po zabiegu chirurgicznym, w przebiegu ostrej choroby, gdy pacjent ma ograniczone możliwości poruszania się, oraz w przypadku zakrzepów spowodowanych nowotworem^[2].
• Zapobieganiu tworzeniu się skrzepów w rurkach dializatora u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek^[2].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Crusia zależy od wskazania oraz stanu pacjenta. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania w różnych sytuacjach klinicznych:

Leczenie zakrzepów występujących we krwi pacjenta

Zazwyczaj stosowana dawka wynosi 150 j.m. (1,5 mg) na każdy kilogram masy ciała raz dziennie lub 100 j.m. (1 mg) na każdy kilogram masy ciała dwa razy na dobę. Lekarz zdecyduje, jak długo pacjent powinien otrzymywać lek Crusia^[1].

Zapobieganie tworzenia się zakrzepów we krwi pacjenta

Dawkowanie zależy od ryzyka powstawania zakrzepu u danego pacjenta:

• Zabieg chirurgiczny: Pacjent będzie otrzymywał lek Crusia w dawce 2000 j.m. (20 mg) lub 4000 j.m. (40 mg) każdego dnia. Pierwsze wstrzyknięcie zazwyczaj wykonuje się 2 godziny lub 12 godzin przed zabiegiem^[1].
• Ograniczone możliwości poruszania się z powodu choroby: Pacjent zazwyczaj otrzymuje lek Crusia w dawce 4000 j.m. (40 mg) każdego dnia^[1].
• Zawał serca typu NSTEMI: Zazwyczaj stosowana dawka leku to 100 j.m. (1 mg) na każdy kilogram masy ciała co 12 godzin. Lekarz zaleci również przyjmowanie aspiryny^[1].
• Zawał serca typu STEMI u osób w wieku poniżej 75 lat: Początkowa dawka wynosi 3000 j.m. (30 mg) we wstrzyknięciu dożylnym, a następnie 100 j.m. (1 mg) na każdy kilogram masy ciała co 12 godzin^[1].
• Zawał serca typu STEMI u osób w wieku 75 lat lub starszej: Zazwyczaj stosowana dawka to 75 j.m. (0,75 mg) na każdy kilogram masy ciała co 12 godzin. Maksymalna ilość leku w pierwszych dwóch dawkach wynosi 7500 j.m. (75 mg)^[1].

Zapobieganie tworzeniu się skrzepów krwi w rurkach dializatora

Zazwyczaj stosowana dawka leku to 100 j.m. (1 mg) na każdy kilogram masy ciała. Lek Crusia wstrzykuje się do rurki odprowadzającej krew z organizmu (do tzw. linii tętniczej) w chwili rozpoczęcia sesji dializy. Taka ilość zazwyczaj wystarcza na 4-godzinną sesję dializacyjną^[1].

Instrukcje dotyczące używania ampułko-strzykawki

Jeśli pacjent jest w stanie samodzielnie podać sobie lek Crusia, lekarz lub pielęgniarka pokażą jak to zrobić. Poniżej przedstawiamy instrukcje dotyczące samodzielnego wykonania wstrzyknięcia:

Przygotowanie miejsca wstrzyknięcia

• Wybrać miejsce wstrzyknięcia w prawej lub lewej części brzucha, co najmniej 5 cm od pępka w stronę boków^[2].
• Umyć ręce i oczyścić miejsce wstrzyknięcia gazikiem nasączonym alkoholem lub wodą z mydłem^[2].
• Usiąść lub położyć się w wygodnej pozycji, tak by być rozluźnionym^[2].

Wybór dawki

• Ostrożnie zdjąć nasadkę igły ze strzykawki^[2].
• Nie wciskać tłoka przed wykonaniem wstrzyknięcia w celu usunięcia pęcherzyków powietrza^[2].
• Jeśli dawka zależy od masy ciała, może być konieczne dostosowanie dawki w strzykawce^[2].

Wstrzyknięcie

• Trzymać strzykawkę w dłoni, którą pacjent pisze, a drugą dłonią delikatnie chwycić fałd skórny między palcami^[2].
• Strzykawkę trzymać igłą skierowaną w dół (pionowo pod kątem 90°) i wprowadzić całą długość igły w fałd skórny^[2].
• Nacisnąć kciukiem tłok, aby wprowadzić lek do tkanki tłuszczowej brzucha^[2].
• Wyjąć igłę z miejsca wstrzyknięcia, wyciągając ją na wprost^[2].

Zmiana leczenia przeciwzakrzepowego

Zmiana leczenia przeciwzakrzepowego może być konieczna w różnych sytuacjach klinicznych. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat zmiany leczenia:

Zmiana leku Crusia na leki rozrzedzające krew zwane antagonistami witaminy K (np. warfarynę)

Lekarz zaleci pacjentowi badania krwi w celu oznaczenia współczynnika INR oraz na tej podstawie poinformuje pacjenta, kiedy należy przerwać przyjmowanie leku Crusia^[2].

Zmiana leków rozrzedzających krew zwanych antagonistami witaminy K (np. warfaryny) na lek Crusia

Należy odstawić lek zawierający antagonistę witaminy K. Lekarz zaleci pacjentowi badanie krwi w celu oznaczenia współczynnika INR oraz na tej podstawie poinformuje pacjenta, kiedy należy rozpocząć przyjmowanie leku Crusia^[2].

Zmiana leku Crusia na bezpośrednie doustne leki przeciwzakrzepowe

Należy przerwać przyjmowanie leku Crusia. Następnie należy rozpocząć przyjmowanie bezpośredniego doustnego leku przeciwzakrzepowego 0–2 godziny przed zaplanowanym czasem wykonania następnego wstrzyknięcia^[2].

Zmiana leczenia bezpośrednim doustnym lekiem przeciwzakrzepowym na lek Crusia

Należy przerwać przyjmowanie bezpośredniego doustnego leku przeciwzakrzepowego. Leczenie lekiem Crusia można rozpocząć dopiero po upływie 12 godzin od przyjęcia ostatniej dawki bezpośredniego doustnego leku przeciwzakrzepowego^[2].

Słownik pojęć

• Enoksaparyna sodowa – substancja czynna leku Crusia, heparyna drobnocząsteczkowa stosowana w leczeniu i zapobieganiu zakrzepom krwi.
• Zakrzepica żył głębokich (ZŻG) – stan, w którym w żyłach głębokich, najczęściej w nogach, tworzą się zakrzepy krwi.
• Zatorowość płucna (ZP) – stan, w którym zakrzep krwi przemieszcza się do płuc, blokując przepływ krwi.
• Zawał serca typu STEMI – zawał serca z uniesieniem odcinka ST, poważny typ zawału serca.
• Zawał serca typu NSTEMI – zawał serca bez uniesienia odcinka ST, mniej poważny typ zawału serca.
• Antagonista witaminy K – lek rozrzedzający krew, taki jak warfaryna, stosowany w celu zapobiegania zakrzepom krwi.
• Bezpośredni doustny lek przeciwzakrzepowy – nowoczesny lek przeciwzakrzepowy, który działa bezpośrednio na czynniki krzepnięcia krwi.

Podsumowanie

Wskazania	Leczenie i zapobieganie zakrzepom krwi
Dawkowanie	150 j.m. (1,5 mg) na kg masy ciała raz dziennie lub 100 j.m. (1 mg) na kg masy ciała dwa razy na dobę
Instrukcje	Samodzielne wstrzyknięcia podskórne, zgodnie z instrukcjami lekarza
Zmiana leczenia	Zmiana na antagonistów witaminy K lub bezpośrednie doustne leki przeciwzakrzepowe
Przeciwwskazania	Uczulenie na enoksaparynę, nasilone krwawienie, planowane znieczulenie podpajęczynówkowe
Przechowywanie	W temperaturze poniżej 25°C, nie zamrażać, trzymać w miejscu niedostępnym dla dzieci

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku