Jak prawidłowo dawkować Chlorek strontu 89 SrCl2 POLATOM?

Chlorek strontu 89 SrCl2 POLATOM to lek radiofarmaceutyczny stosowany w terapii bólu spowodowanego przerzutami nowotworowymi do kości. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, wskazania do jego stosowania oraz środki ostrożności, które należy zachować podczas terapii.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Chlorek strontu 89 SrCl2 POLATOM jest stosowany w leczeniu bólu spowodowanego przerzutami nowotworowymi do kości, szczególnie w przypadkach osteoblastycznych lub mieszanych przerzutów raka gruczołu krokowego i raka sutka. Terapia powinna być poprzedzona badaniem scyntygraficznym układu kostnego^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Chlorek strontu 89 SrCl2 POLATOM podawany jest pacjentowi w jednorazowej iniekcji dożylnej. Standardowa dawka wynosi 150 MBq, co odpowiada około 4 ml roztworu. Alternatywnie, u pacjentów ze znaczną nadwagą lub niedoborem wagi, można podać dawkę 2 MBq/kg beztłuszczowej masy ciała. Tę dawkę zaleca się również u pacjentów w podeszłym wieku^[1].

• Standardowa dawka: 150 MBq, co odpowiada około 4 ml roztworu.
• Dawka dla pacjentów z nadwagą lub niedowagą: 2 MBq/kg beztłuszczowej masy ciała.
• Dawka dla pacjentów w podeszłym wieku: 2 MBq/kg beztłuszczowej masy ciała.

W przypadku nawracającego bólu dopuszcza się podanie kolejnej porcji leku po okresie nie krótszym niż 3 miesiące od podania poprzedniej dawki, aby zmniejszyć ryzyko kumulacji działania mielotoksycznego. Dalsze podawanie preparatu jest niewskazane u pacjentów, u których nie obserwowano odpowiedzi na poprzednią dawkę^[1].

Środki ostrożności

Stosowanie Chlorku strontu 89 SrCl2 POLATOM wiąże się z napromieniowaniem pacjenta. Dawka promieniowania jest jednak najmniejsza, jaka powoduje ustąpienie dolegliwości bólowych. Pacjentom leczonym wcześniej tym lekiem można podać leki przeciwnowotworowe, po przeprowadzeniu badań krwi. Zaleca się zachować odstęp 12 tygodni pomiędzy stosowaniem obu metod leczenia^[2].

U chorych z nietrzymaniem moczu należy bezpośrednio przed podaniem radiofarmaceutyku założyć cewnik do pęcherza moczowego na okres 5 dni. Wytwarzany w tym czasie mocz jest radioaktywny, dlatego wszelkie czynności higieniczne, a zwłaszcza opróżnianie pojemnika z moczem, należy przeprowadzać szczególnie ostrożnie, w gumowych rękawicach^[2].

Działania niepożądane

Za wczesne działanie niepożądane chlorku strontu 89 SrCl2 uznaje się przejściowe (trwające do kilku dni) nasilenie dolegliwości bólowych występujące u niektórych pacjentów, zwykle w okresie pierwszych dni (najczęściej w ciągu 72 godzin) po podaniu leku. Objaw ten może wskazywać na dobrą odpowiedź na terapię. Dolegliwości te są zwykle łagodne i dobrze reagują na podanie typowych środków przeciwbólowych^[2].

Późnym objawem niepożądanym podania chlorku strontu 89 SrCl2 jest przemijające zahamowanie czynności szpiku kostnego. Zwykle obserwuje się odwracalne zmniejszenie liczby płytek krwi, średnio o 30% w ciągu 4 – 6 tygodni po terapii. Po upływie 3 – 6 miesięcy liczba płytek krwi wraca najczęściej do wartości wyjściowych, przy czym szybkość normalizacji ich liczby zależy od rozległości zmian nowotworowych w trakcie terapii^[2].

Słownik pojęć

• Chlorek strontu 89 SrCl2 – Lek radiofarmaceutyczny stosowany w terapii bólu spowodowanego przerzutami nowotworowymi do kości.
• Scyntygrafia – Badanie diagnostyczne polegające na obrazowaniu narządów za pomocą izotopów promieniotwórczych.
• Mielotoksyczność – Toksyczne działanie na szpik kostny, prowadzące do zmniejszenia liczby krwinek.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku