Bevimlar to lek przeciwzakrzepowy, który znajduje zastosowanie w leczeniu i profilaktyce różnych schorzeń związanych z zakrzepami krwi. W artykule omówimy szczegółowo, w jakich przypadkach stosuje się ten lek, jakie są jego wskazania oraz jakie korzyści może przynieść pacjentom.

Spis treści

• Wskazania dla dorosłych
• Wskazania dla dzieci i młodzieży
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania dla dorosłych

Bevimlar jest stosowany u dorosłych w celu:

• Profilaktyki udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową. Migotanie przedsionków to nieregularny rytm serca, który może prowadzić do powstawania zakrzepów krwi w sercu, a te mogą przemieszczać się do mózgu, powodując udar^[1].
• Leczenia zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). Zakrzepica żył głębokich to stan, w którym zakrzepy krwi tworzą się w głębokich żyłach, najczęściej w nogach. Zatorowość płucna to poważne powikłanie, gdy zakrzep przemieszcza się do płuc^[1].
• Profilaktyki nawrotowej ZŻG i ZP u dorosłych pacjentów, którzy przeszli już epizod zakrzepicy lub zatorowości^[1].

Wskazania dla dzieci i młodzieży

Bevimlar jest również stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat i o masie ciała od 30 kg do 50 kg w celu:

• Leczenia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) i profilaktyki nawrotów ŻChZZ po co najmniej 5 dniach początkowego pozajelitowego leczenia przeciwzakrzepowego^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Bevimlar zależy od wskazania oraz wieku i masy ciała pacjenta:

• Dorośli: Zalecana dawka to 20 mg raz na dobę w profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej. W leczeniu ZŻG i ZP zalecana dawka to 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze trzy tygodnie, a następnie 20 mg raz na dobę^[1].
• Dzieci i młodzież: Dawkowanie zależy od masy ciała. Dla dzieci o masie ciała 30-50 kg zalecana dawka to 15 mg raz na dobę, a dla dzieci o masie ciała 50 kg lub więcej – 20 mg raz na dobę^[1].

Przeciwwskazania

Bevimlar nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na rywaroksaban lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[2].
• Czynne krwawienie o znaczeniu klinicznym^[2].
• Nieprawidłowości i stany stanowiące znaczące ryzyko wystąpienia poważnych krwawień, takie jak owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe z wysokim ryzykiem krwawienia, przebyty uraz mózgu lub kręgosłupa^[2].
• Jednoczesne leczenie innymi produktami przeciwzakrzepowymi, z wyjątkiem szczególnych przypadków zmiany leczenia^[2].
• Choroba wątroby związana z koagulopatią i ryzykiem krwawienia^[2].
• Ciąża i karmienie piersią^[2].

Słownik pojęć

• Profilaktyka – działania mające na celu zapobieganie wystąpieniu choroby lub jej powikłań.
• Zakrzepica żył głębokich (ZŻG) – stan, w którym zakrzepy krwi tworzą się w głębokich żyłach, najczęściej w nogach.
• Zatorowość płucna (ZP) – poważne powikłanie, gdy zakrzep przemieszcza się do płuc, blokując przepływ krwi.
• Migotanie przedsionków – nieregularny rytm serca, który może prowadzić do powstawania zakrzepów krwi w sercu.
• Koagulopatia – zaburzenie krzepnięcia krwi, które może prowadzić do nadmiernego krwawienia.

Podsumowanie

Bevimlar to lek przeciwzakrzepowy stosowany w profilaktyce i leczeniu różnych schorzeń związanych z zakrzepami krwi. Jest skuteczny w profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków, leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej oraz profilaktyce nawrotowej ZŻG i ZP. Lek ten jest również stosowany u dzieci i młodzieży w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Przeciwwskazania do stosowania Bevimlar obejmują nadwrażliwość na rywaroksaban, czynne krwawienie, nieprawidłowości stanowiące ryzyko poważnych krwawień, jednoczesne leczenie innymi produktami przeciwzakrzepowymi, chorobę wątroby związaną z koagulopatią oraz ciążę i karmienie piersią.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku