Jak prawidłowo dawkować lek Berinert?
Berinert to lek stosowany w leczeniu i zapobieganiu wrodzonego obrzęku naczynioruchowego typu I i II. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku, sposób jego podawania oraz ważne informacje, które pacjenci powinni znać przed rozpoczęciem terapii.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie
- Sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania
Berinert jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu wrodzonego obrzęku naczynioruchowego typu I i II (HAE). Choroba ta charakteryzuje się nagłym obrzękiem różnych części ciała, takich jak dłonie, stopy, twarz, powieki, wargi, krtań i język[1]. Obrzęk naczynioruchowy nie jest chorobą alergiczną, lecz wynika z niedoboru lub braku inhibitora C1-esterazy, ważnego białka w organizmie[2].
Dawkowanie
Dawkowanie Berinert zależy od wieku pacjenta oraz sytuacji klinicznej. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat dawkowania dla dorosłych oraz dzieci i młodzieży[1]:
Dorośli
- Leczenie ostrego napadu obrzęku naczynioruchowego: 20 j.m. na kilogram masy ciała (20 j.m./kg m.c.).
- Przedzabiegowe zapobieganie wystąpieniu obrzęku naczynioruchowego: 1000 j.m. na mniej niż 6 godzin przed zabiegiem medycznym, stomatologicznym lub chirurgicznym.
Dzieci i młodzież
- Leczenie ostrego napadu obrzęku naczynioruchowego: 20 j.m. na kilogram masy ciała (20 j.m./kg m.c.).
- Przedzabiegowe zapobieganie wystąpieniu obrzęku naczynioruchowego: 15 do 30 j.m. na kilogram masy ciała (15-30 j.m./kg m.c.) na mniej niż 6 godzin przed zabiegiem medycznym, stomatologicznym lub chirurgicznym.
Dawka powinna być dobrana z uwzględnieniem okoliczności klinicznych, takich jak typ zabiegu i ciężkość schorzenia[1].
Sposób podawania
Berinert jest podawany dożylnie. Roztwór po rekonstytucji powinien być bezbarwny i przezroczysty. Lek może być podawany powoli we wstrzyknięciu dożylnym lub we wlewie (4 ml/min)[1]. Pacjent lub jego opiekun może także podać iniekcję, ale tylko po odbyciu odpowiedniego przeszkolenia[2].
Przeciwwskazania
Berinert nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na inhibitor C1-esterazy lub którykolwiek z pozostałych składników leku[1]. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznych lub anafilaktycznych, podawanie leku musi być natychmiast wstrzymane[2].
Środki ostrożności
Pacjenci z potwierdzoną skłonnością do alergii powinni profilaktycznie stosować leki antyhistaminowe i kortykosteroidy[1]. W przypadku wystąpienia objawów alergicznych lub reakcji anafilaktycznej, należy natychmiast zaprzestać podawania leku i rozpocząć odpowiednie leczenie[2].
Działania niepożądane
Najczęstsze działania niepożądane związane z zastosowaniem Berinert to reakcje alergiczne, wzrost temperatury ciała oraz reakcje w miejscu wkłucia[1]. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne reakcje, takie jak wstrząs anafilaktyczny[2].
Słownik pojęć
- Wrodzony obrzęk naczynioruchowy (HAE) – Choroba naczyń krwionośnych spowodowana niedoborem inhibitora C1-esterazy, charakteryzująca się nagłym obrzękiem różnych części ciała.
- Inhibitor C1-esterazy – Białko, które hamuje aktywność enzymów w układzie dopełniacza, krzepnięcia i kininowym.
- Reakcja anafilaktyczna – Ciężka, potencjalnie zagrażająca życiu reakcja alergiczna.
Podsumowanie
| Wskazania | Leczenie i zapobieganie wrodzonego obrzęku naczynioruchowego typu I i II |
| Dawkowanie | Dorośli: 20 j.m./kg m.c. (ostry napad), 1000 j.m. (przedzabiegowo); Dzieci: 20 j.m./kg m.c. (ostry napad), 15-30 j.m./kg m.c. (przedzabiegowo) |
| Sposób podawania | Dożylnie, powoli we wstrzyknięciu lub we wlewie (4 ml/min) |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na inhibitor C1-esterazy lub inne składniki leku |
| Środki ostrożności | Profilaktyczne stosowanie leków antyhistaminowych i kortykosteroidów u pacjentów z alergiami |
| Działania niepożądane | Reakcje alergiczne, wzrost temperatury ciała, reakcje w miejscu wkłucia |


















