Jak prawidłowo dawkować lek Azithromycin Genoptim?

Azithromycin Genoptim to antybiotyk należący do grupy makrolidów, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Azithromycin Genoptim jest stosowany w leczeniu zakażeń wywołanych przez wrażliwe na azytromycynę bakterie, takich jak:

• Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli i zapalenie płuc^[1]
• Zapalenie zatok, gardła, migdałków^[1]
• Ostre zapalenie ucha środkowego^[1]
• Zakażenia skóry i tkanek miękkich o nasileniu małym do umiarkowanego, np. zapalenie mieszków włosowych, zapalenie tkanki łącznej, róża^[1]
• Niepowikłane zapalenie cewki moczowej lub szyjki macicy wywołane przez bakterie Chlamydia trachomatis^[1]

Dawkowanie i sposób podawania

Azithromycin Genoptim należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. Poniżej przedstawiono zalecane dawkowanie dla różnych grup pacjentów:

Dorośli, młodzież o masie ciała co najmniej 45 kg i pacjenci w podeszłym wieku

Zalecana łączna dawka wynosi 1500 mg, którą można przyjmować na dwa sposoby:

• Przez 3 dni: po jednej tabletce 500 mg raz na dobę^[1]
• Przez 5 dni: jedna tabletka 500 mg w dniu 1, a następnie po jednej tabletce 250 mg w dniach 2, 3, 4 i 5^[1]

Zapalenie cewki moczowej lub szyjki macicy wywołane przez Chlamydia trachomatis

W przypadku niepowikłanych zakażeń cewki moczowej i szyjki macicy wywołanych przez Chlamydia trachomatis, zaleca się jednorazową dawkę 1000 mg^[1].

Dzieci i młodzież o masie ciała poniżej 45 kg

Nie zaleca się stosowania leku w postaci tabletek. U dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 45 kg należy stosować lek w innej postaci, np. zawiesiny^[1].

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby

Jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek lub wątroby, należy poinformować o tym lekarza. W przypadku lekkiej lub umiarkowanej niewydolności nerek lub wątroby nie ma konieczności modyfikacji dawki^[1].

Przeciwwskazania

Nie należy stosować leku Azithromycin Genoptim, jeśli pacjent ma uczulenie na azytromycynę, erytromycynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku, a także na inne antybiotyki makrolidowe lub ketolidowe^[2].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:

• U pacjenta występują ciężkie schorzenia wątroby lub nerek^[2]
• U pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności serca lub tętna^[2]
• U pacjenta występuje zbyt małe stężenie potasu lub magnezu we krwi^[2]
• Pacjent ma zaburzenia nerwowe lub psychiczne^[2]

Interakcje z innymi lekami

Azithromycin Genoptim może wchodzić w interakcje z innymi lekami. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym o lekach wydawanych bez recepty. Przykłady leków, które mogą wchodzić w interakcje z azytromycyną, to:

• Leki zobojętniające sok żołądkowy – Azithromycin Genoptim należy przyjmować przynajmniej godzinę przed i dwie godziny po przyjęciu leku zobojętniającego sok żołądkowy^[2]
• Ergotamina – stosowana w leczeniu migreny^[2]
• Warfaryna – stosowana w celu rozrzedzania krwi^[2]
• Cyzapryd – stosowany w leczeniu zaburzeń żołądkowych^[2]
• Terfenadyna – stosowana w leczeniu kataru siennego^[2]
• Zydowudyna i nelfinawir – stosowane w leczeniu zakażeń HIV^[2]
• Ryfabutyna – stosowana w leczeniu gruźlicy^[2]
• Chinidyna – stosowana w leczeniu zaburzeń rytmu serca^[2]
• Cyklosporyna – stosowana w celu zapobiegania odrzucenia przeszczepionego narządu^[2]

Słownik pojęć

• Antybiotyk – Lek stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych, który zabija bakterie lub hamuje ich wzrost.
• Makrolidy – Grupa antybiotyków, do której należy azytromycyna, działająca poprzez hamowanie syntezy białek bakteryjnych.
• Zapalenie oskrzeli – Stan zapalny błony śluzowej oskrzeli, często wywołany infekcją wirusową lub bakteryjną.
• Zapalenie płuc – Infekcja płuc, która może być wywołana przez bakterie, wirusy lub grzyby.
• Zapalenie zatok – Stan zapalny zatok przynosowych, często wywołany infekcją bakteryjną lub wirusową.
• Zapalenie gardła – Stan zapalny gardła, często wywołany infekcją wirusową lub bakteryjną.
• Zapalenie migdałków – Stan zapalny migdałków, często wywołany infekcją wirusową lub bakteryjną.
• Zapalenie ucha środkowego – Infekcja ucha środkowego, często występująca u dzieci.
• Zapalenie tkanki łącznej – Infekcja skóry i tkanek podskórnych, wywołana przez bakterie.
• Róża – Infekcja skóry wywołana przez bakterie, charakteryzująca się czerwoną, lśniącą wysypką.
• Chlamydia trachomatis – Bakteria wywołująca zakażenia układu moczowo-płciowego.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku