Jak prawidłowo dawkować lek Azacitidine Onko?

Azacitidine Onko to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu zespołów mielodysplastycznych, przewlekłej białaczki mielomonocytowej oraz ostrej białaczki szpikowej. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, sposób jego podawania oraz ważne informacje dotyczące jego stosowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Specjalne grupy pacjentów
• Przeciwwskazania
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

Azacitidine Onko jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepienia krwiotwórczych komórek macierzystych, z:

• Zespołami mielodysplastycznymi (MDS) o pośrednim-2 i wysokim ryzyku, zgodnie z Międzynarodowym Punktowym Systemem Rokowniczym (IPSS)^[1]
• Przewlekłą białaczką mielomonocytową (CMML) z 10-29% blastów w szpiku, bez choroby mieloproliferacyjnej^[1]
• Ostrą białaczką szpikową (AML) z 20-30% blastów i wieloliniową dysplazją, zgodnie z klasyfikacją WHO^[1]

Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie produktem Azacitidine Onko powinno być rozpoczęte i kontrolowane przez lekarza z doświadczeniem w stosowaniu chemioterapeutyków. Przed rozpoczęciem leczenia pacjentom należy podać leki przeciwwymiotne, aby zapobiec nudnościom i wymiotom^[1].

Dawkowanie

Zalecana dawka początkowa dla pierwszego cyklu leczenia wynosi 75 mg/m² powierzchni ciała, podawane jako wstrzyknięcie podskórne, codziennie przez 7 dni, po czym następuje okres odpoczynku trwający 21 dni (28-dniowy cykl leczenia). Zalecane jest leczenie pacjentów przez co najmniej 6 cykli^[1].

Sposób podawania

Azacitidine Onko jest podawany podskórnie w ramię, udo lub brzuch. Miejsca wstrzyknięcia należy zmieniać, a nowe wstrzyknięcia podawać przynajmniej 2,5 cm od poprzedniego miejsca i nigdy nie wstrzykiwać w miejsca podrażnione, zasiniaczone, zaczerwienione lub stwardniałe^[1].

Specjalne grupy pacjentów

W przypadku pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością nerek lub wątroby, dawkowanie może wymagać dostosowania^[1]. Dzieci i młodzież nie powinny stosować tego leku, ponieważ nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności u pacjentów w wieku od 0 do 17 lat^[1].

Przeciwwskazania

Azacitidine Onko jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, zaawansowanymi nowotworami złośliwymi wątroby oraz u kobiet karmiących piersią^[1].

Działania niepożądane

Najczęściej występujące działania niepożądane to reakcje hematologiczne (np. trombocytopenia, neutropenia), zdarzenia żołądkowo-jelitowe (np. nudności, wymioty) oraz odczyny w miejscu podania (np. zaczerwienienie, ból)^[1]. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak niewydolność wątroby, niewydolność nerek, zakażenia czy krwawienia, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem^[2].

Słownik pojęć

• Zespoły mielodysplastyczne (MDS) – Grupa chorób, w których szpik kostny nie produkuje wystarczającej liczby zdrowych krwinek.
• Przewlekła białaczka mielomonocytowa (CMML) – Rodzaj białaczki, w której szpik kostny produkuje zbyt wiele monocytów.
• Ostra białaczka szpikowa (AML) – Szybko postępująca choroba, w której szpik kostny produkuje nieprawidłowe krwinki białe.
• Hematologiczne wartości laboratoryjne – Wyniki badań krwi, które oceniają stan zdrowia krwinek.
• Neutropenia – Niski poziom neutrofili, rodzaju białych krwinek, co zwiększa ryzyko zakażeń.
• Trombocytopenia – Niski poziom płytek krwi, co zwiększa ryzyko krwawień.

Podsumowanie

Azacitidine Onko jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu zespołów mielodysplastycznych, przewlekłej białaczki mielomonocytowej oraz ostrej białaczki szpikowej. Lek podawany jest podskórnie, a dawkowanie zależy od powierzchni ciała pacjenta. Leczenie powinno być kontrolowane przez lekarza z doświadczeniem w stosowaniu chemioterapeutyków. Ważne jest monitorowanie pacjenta pod kątem działań niepożądanych oraz dostosowanie dawki w przypadku pacjentów w podeszłym wieku lub z niewydolnością nerek lub wątroby.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku