Konsekwencje przedawkowania leku Axaltra: Dawki, objawy i postępowanie

Przedawkowanie leku Axaltra, zawierającego substancję czynną rywaroksaban, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie, jakie objawy mogą wystąpić oraz jakie kroki należy podjąć w przypadku przedawkowania.

Spis treści

• Dawki uznawane za przedawkowanie
• Objawy przedawkowania
• Postępowanie przy przedawkowaniu
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawki uznawane za przedawkowanie

Przedawkowanie leku Axaltra może wystąpić, gdy pacjent przyjmie dawkę wyższą niż zalecana przez lekarza. Zgłaszano przypadki przedawkowania do 1960 mg, co jest znacznie powyżej zalecanych dawek terapeutycznych^[1]. Standardowe dawki terapeutyczne to:

• 10 mg raz na dobę w profilaktyce zakrzepów po operacjach stawu biodrowego lub kolanowego^[1].
• 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze trzy tygodnie leczenia zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) lub zatorowości płucnej (ZP), a następnie 20 mg raz na dobę^[1].

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie leku Axaltra może prowadzić do poważnych objawów, głównie związanych z krwawieniem. Do najczęstszych objawów należą^[2]:

• Krwawienie do mózgu – objawy mogą obejmować ból głowy, jednostronny niedowład, wymioty, drgawki, obniżenie poziomu świadomości i sztywność karku.
• Długie lub nadmierne krwawienie – nietypowe osłabienie, zmęczenie, bladość, zawroty głowy, ból głowy, wystąpienie obrzęku o nieznanej przyczynie, duszność, ból w klatce piersiowej lub dławica piersiowa.
• Krwawienie z nosa, dziąseł, żołądka lub jelit – może prowadzić do nagłego spadku ciśnienia krwi (wstrząsu).
• Krwawienie do stawów – powodujące ból i obrzęk.

Postępowanie przy przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania leku Axaltra, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Postępowanie obejmuje^[1]:

• Obserwacja pacjenta – monitorowanie pod kątem powikłań krwotocznych lub innych działań niepożądanych.
• Przerwanie leczenia – opóźnienie podania kolejnej dawki lub całkowite przerwanie leczenia, w zależności od sytuacji klinicznej.
• Podanie węgla aktywnego – aby zmniejszyć wchłanianie rywaroksabanu.
• Podanie specyficznego leku odwracającego – andeksanet alfa, który znosi farmakodynamiczne działanie rywaroksabanu.
• Podanie leków prokoagulacyjnych – takich jak koncentrat czynników zespołu protrombiny (PCC), koncentrat aktywowanych czynników zespołu protrombiny (aPCC) lub rekombinowany czynnik VIIa (r-FVIIa).

Słownik pojęć

• Rywaroksaban – substancja czynna leku Axaltra, inhibitor czynnika Xa, stosowany w profilaktyce i leczeniu zakrzepów krwi.
• Zakrzepica żył głębokich (ZŻG) – stan, w którym w żyłach głębokich, najczęściej w nogach, tworzą się zakrzepy krwi.
• Zatorowość płucna (ZP) – stan, w którym zakrzep krwi przemieszcza się do naczyń krwionośnych płuc, blokując przepływ krwi.
• Andeksanet alfa – specyficzny lek odwracający działanie rywaroksabanu.
• Koncentrat czynników zespołu protrombiny (PCC) – lek prokoagulacyjny stosowany w przypadku poważnych krwawień.

Podsumowanie