Jak prawidłowo dawkować lek Atofab?

Lek Atofab, zawierający atomoksetynę, jest stosowany w leczeniu zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD). Prawidłowe dawkowanie leku jest kluczowe dla jego skuteczności i bezpieczeństwa. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować lek Atofab, uwzględniając różne grupy wiekowe oraz szczególne przypadki kliniczne.

Spis treści

• Dawkowanie u dzieci i młodzieży
• Dawkowanie u dorosłych
• Szczególne przypadki kliniczne
• Badania kontrolne
• Przerwanie leczenia
• Słownik pojęć

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Dawkowanie leku Atofab u dzieci i młodzieży zależy od masy ciała pacjenta. Lekarz rozpocznie leczenie od mniejszej dawki, a następnie stopniowo ją zwiększy, aby osiągnąć optymalną dawkę podtrzymującą^[1].

• Masa ciała do 70 kg: Całkowita początkowa dawka dobowa wynosi około 0,5 mg na kg masy ciała przez co najmniej 7 dni. Następnie lekarz może zalecić zwiększenie dawki do zazwyczaj stosowanej dawki podtrzymującej wynoszącej około 1,2 mg na kg masy ciała na dobę^[2].
• Masa ciała powyżej 70 kg: Całkowita początkowa dawka dobowa wynosi 40 mg przez co najmniej 7 dni. Następnie lekarz może zalecić zwiększenie dawki do zazwyczaj stosowanej dawki podtrzymującej wynoszącej około 80 mg na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 100 mg^[2].

Dawkowanie u dorosłych

Dawkowanie leku Atofab u dorosłych również rozpoczyna się od mniejszej dawki, która jest stopniowo zwiększana^[1].

• Początkowa dawka dobowa: 40 mg przez co najmniej 7 dni.
• Dawka podtrzymująca: Zazwyczaj wynosi od 80 mg do 100 mg na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 100 mg^[2].

Szczególne przypadki kliniczne

W niektórych przypadkach dawkowanie leku Atofab może wymagać dostosowania^[1]:

• Niewydolność wątroby: U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby dawki powinny być zmniejszone do 50% zwykle stosowanej dawki. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby dawki należy zmniejszyć do 25% zwykle stosowanej dawki.
• Niewydolność nerek: U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek ekspozycja na atomoksetynę jest większa, ale różnica nie występuje po przeliczeniu dawki na mg na kilogram masy ciała pacjenta. Lek może być stosowany zgodnie z ogólnie zalecanym schematem dawkowania.

Badania kontrolne

Przed rozpoczęciem leczenia oraz w trakcie jego trwania, lekarz będzie przeprowadzał regularne badania kontrolne^[1]:

• Pomiar ciśnienia tętniczego krwi i tętna: Przed rozpoczęciem leczenia, po każdej modyfikacji dawki oraz nie rzadziej niż co 6 miesięcy.
• Pomiar wzrostu i masy ciała: U dzieci i młodzieży, aby monitorować wpływ leku na rozwój fizyczny.

Przerwanie leczenia

Podczas programu badań nie opisano wyraźnych objawów odstawienia. W przypadku wystąpienia znaczących objawów niepożądanych, można natychmiast przerwać stosowanie atomoksetyny; w innych przypadkach dawka leku może być zmniejszana stopniowo przez odpowiedni okres^[1].

Słownik pojęć

• Atomoksetyna – Substancja czynna leku Atofab, stosowana w leczeniu ADHD.
• Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) – Zaburzenie charakteryzujące się trudnościami w koncentracji, nadmierną ruchliwością i impulsywnością.
• Monoaminooksydaza (IMAO) – Enzym rozkładający neuroprzekaźniki, takie jak serotonina i noradrenalina. Inhibitory monoaminooksydazy są stosowane w leczeniu depresji.

Podsumowanie