Ampril to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz w profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych. W artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Spis treści
- Dawkowanie leku Ampril
- Dawkowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego
- Dawkowanie w profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych
- Dawkowanie w leczeniu chorób nerek
- Dawkowanie w leczeniu niewydolności serca
- Dawkowanie po zawale serca
- Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Dawkowanie leku Ampril
Ampril należy przyjmować doustnie, codziennie o tej samej porze. Tabletki należy połykać w całości, popijając płynem. Tabletek nie należy rozkruszać ani gryźć[1]. Dawkowanie leku zależy od leczonej choroby oraz indywidualnych potrzeb pacjenta.
Dawkowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego
W leczeniu nadciśnienia tętniczego zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 1,25 mg lub 2,5 mg raz na dobę. Lekarz będzie dostosowywać dawkę, aż do uzyskania kontroli ciśnienia tętniczego. Dawka maksymalna wynosi 10 mg raz na dobę[1]. W przypadku stosowania leków moczopędnych, lekarz może odstawić bądź zmniejszyć dawkę leku moczopędnego przed rozpoczęciem podawania leku Ampril[1].
Dawkowanie w profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych
W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia zawału serca lub udaru mózgu zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę. Lekarz może zadecydować o zwiększeniu dawki do 10 mg raz na dobę[1].
Dawkowanie w leczeniu chorób nerek
W leczeniu chorób nerek zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 1,25 mg lub 2,5 mg raz na dobę. Lekarz dostosuje dawkę leku do 5 mg lub 10 mg raz na dobę[1].
Dawkowanie w leczeniu niewydolności serca
W leczeniu niewydolności serca zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 1,25 mg raz na dobę. Lekarz dostosuje dawkę leku do maksymalnie 10 mg na dobę, zaleca się przyjmowanie leku w dwóch dawkach podzielonych[1].
Dawkowanie po zawale serca
Po zawale serca zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi od 1,25 mg raz na dobę do 2,5 mg dwa razy na dobę. Lekarz dostosuje dawkę leku do 10 mg na dobę, zaleca się przyjmowanie leku w dwóch dawkach podzielonych[1].
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku powinni rozpoczynać leczenie od mniejszych dawek, a zwiększanie dawek powinno być bardziej stopniowe ze względu na podwyższone ryzyko działań niepożądanych[1]. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie[1].
Słownik pojęć
- Inhibitory ACE – leki hamujące działanie enzymu konwertującego angiotensynę, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego.
- Nadciśnienie tętnicze – stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone.
- Niewydolność serca – stan, w którym serce nie jest w stanie pompować krwi w ilości wystarczającej na potrzeby organizmu.
- Profilaktyka – działania mające na celu zapobieganie chorobom.
- Obrzęk naczynioruchowy – nagły obrzęk tkanek podskórnych, często w okolicy twarzy i gardła, mogący utrudniać oddychanie.
Materiały źródłowe
| Stan zdrowia | Dawka początkowa | Dawka maksymalna |
| Nadciśnienie tętnicze | 1,25 mg – 2,5 mg raz na dobę | 10 mg raz na dobę |
| Profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych | 2,5 mg raz na dobę | 10 mg raz na dobę |
| Choroby nerek | 1,25 mg – 2,5 mg raz na dobę | 5 mg – 10 mg raz na dobę |
| Niewydolność serca | 1,25 mg raz na dobę | 10 mg na dobę (w dwóch dawkach podzielonych) |
| Po zawale serca | 1,25 mg raz na dobę – 2,5 mg dwa razy na dobę | 10 mg na dobę (w dwóch dawkach podzielonych) |



















