Wskazania do stosowania leku Amolisa HCT: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Lek Amolisa HCT jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych pacjentów. Zawiera trzy substancje czynne: olmesartan medoksomil, amlodypinę i hydrochlorotiazyd, które działają synergistycznie, aby skutecznie obniżyć ciśnienie krwi. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat wskazań do stosowania tego leku oraz schorzeń, które leczy.
Spis treści
- Wskazania do stosowania leku Amolisa HCT
- Jak działa Amolisa HCT?
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania leku Amolisa HCT
Lek Amolisa HCT jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane poprzez skojarzenie olmesartanu medoksomilu i amlodypiny przyjmowanych w produkcie dwuskładnikowym lub u pacjentów, którzy przyjmują lek złożony zawierający skojarzenie olmesartanu medoksomilu i hydrochlorotiazydu oraz amlodypinę w oddzielnym leku[1][2].
Jak działa Amolisa HCT?
Lek Amolisa HCT zawiera trzy substancje czynne, które działają w różny sposób, aby obniżyć ciśnienie krwi:
- Olmesartan medoksomil – jest antagonistą receptora angiotensyny II, który obniża ciśnienie tętnicze poprzez zmniejszenie napięcia naczyń krwionośnych[1].
- Amlodypina – należy do grupy leków nazywanych antagonistami wapnia, które również obniżają ciśnienie tętnicze poprzez zmniejszenie napięcia naczyń krwionośnych[1].
- Hydrochlorotiazyd – jest tiazydowym lekiem moczopędnym, który obniża ciśnienie tętnicze na skutek usunięcia z organizmu nadmiaru płynów poprzez zwiększenie ilości wydalanego moczu[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Zalecana dawka leku Amolisa HCT to jedna tabletka na dobę. Tabletkę można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłków. Tabletkę należy połknąć popijając płynem (np. szklanką wody). Tabletki nie wolno żuć. Nie należy stosować leku Amolisa HCT z sokiem grejpfrutowym[1][2].
Przeciwwskazania
Lek Amolisa HCT nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Uczulenie na olmesartan medoksomil, amlodypinę, hydrochlorotiazyd lub inne składniki leku[1][2].
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek[1][2].
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cholestaza lub niedrożność dróg żółciowych[1][2].
- Drugi i trzeci trymestr ciąży[1][2].
- Jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek[1][2].
Słownik pojęć
- Antagonista receptora angiotensyny II – lek, który blokuje działanie angiotensyny II, hormonu powodującego skurcz naczyń krwionośnych i podwyższenie ciśnienia krwi.
- Antagonista wapnia – lek, który blokuje kanały wapniowe w komórkach mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co prowadzi do ich rozkurczu i obniżenia ciśnienia krwi.
- Tiazydowy lek moczopędny – lek, który zwiększa wydalanie moczu, co pomaga obniżyć ciśnienie krwi poprzez usunięcie nadmiaru płynów z organizmu.
- Nadciśnienie tętnicze pierwotne – przewlekłe podwyższenie ciśnienia krwi, którego przyczyna nie jest znana.
- Cholestaza – stan, w którym przepływ żółci z wątroby do dwunastnicy jest zablokowany.
| Wskazania | Leczenie nadciśnienia tętniczego pierwotnego |
| Substancje czynne | Olmesartan medoksomil, Amlodypina, Hydrochlorotiazyd |
| Dawkowanie | Jedna tabletka na dobę |
| Przeciwwskazania | Uczulenie na składniki leku, ciężkie zaburzenia czynności nerek i wątroby, cholestaza, drugi i trzeci trymestr ciąży, jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek |
| Możliwe działania niepożądane | Zakażenie górnych dróg oddechowych, ból gardła, zakażenie układu moczowego, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, niskie ciśnienie tętnicze, nudności, biegunka, zaparcie, kurcze mięśni, obrzęk stawów, zwiększone wydalanie moczu, uczucie słabości, obrzęk wokół kostek, uczucie zmęczenia, nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych |



















