Jak prawidłowo dawkować lek Amiokordin?

Lek Amiokordin, zawierający substancję czynną amiodaron, jest stosowany w leczeniu groźnych dla życia zaburzeń rytmu serca. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Amiokordin jest stosowany w leczeniu groźnych dla życia zaburzeń rytmu serca, takich jak:

• Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a – zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu^[1].
• Migotanie i trzepotanie przedsionków – nieregularne i szybkie bicie serca^[1].
• Napadowe tachyarytmie nadkomorowe – szybkie bicie serca pochodzące z przedsionków^[1].
• Komorowe zaburzenia rytmu – zaburzenia rytmu serca pochodzące z komór^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Amiokordin należy stosować wyłącznie w ośrodkach intensywnej opieki, gdzie możliwe jest monitorowanie kardiologiczne, defibrylacja i stymulacja serca^[1]. Lek podaje się dożylnie, a dawkowanie zależy od stanu pacjenta i rodzaju zaburzenia rytmu serca.

Infuzja dożylna

Dawka nasycająca: Zwykle wynosi 5 mg/kg masy ciała, podana w 250 ml 5% roztworu glukozy w infuzji trwającej od 20 minut do 2 godzin. Infuzję można powtarzać 2 do 3 razy na dobę^[1].

Dawka podtrzymująca: 10-20 mg/kg masy ciała na dobę (zazwyczaj 600 do 800 mg/24 godziny do dawki 1200 mg/24 godziny) w infuzji w 250 ml 5% roztworu glukozy przez kilka dni^[1].

Zmiana z podawania dożylnego na doustne

Gdy tylko zostanie uzyskany pożądany skutek terapeutyczny, należy rozpocząć jednoczesne podawanie doustne amiodaronu w zwykłej dawce nasycającej (3 x 200 mg na dobę). Dawkę podawaną dożylnie należy zmniejszać stopniowo^[1].

Dawkowanie w nagłych sytuacjach

Stosuje się 150-300 mg amiodaronu w 10-20 ml 5% roztworu glukozy w powolnym, trwającym co najmniej 3 minuty wstrzyknięciu. Następne wstrzyknięcie można powtórzyć nie wcześniej niż po 15 minutach^[1].

Resuscytacja krążeniowo-oddechowa

W przypadku migotania komór opornego na defibrylację, pierwszą dawkę 300 mg (lub 5 mg/kg) amiodaronu podaje się w formie bolusu dożylnego. W przypadku utrzymywania się migotania komór można rozważyć dożylne podanie dodatkowej dawki amiodaronu, wynoszącej 150 mg (lub 2,5 mg/kg)^[1].

Przeciwwskazania

Amiokordin nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na jod, amiodaron lub na którąkolwiek substancję pomocniczą^[1].
• Bradykardia zatokowa, blok zatokowo-przedsionkowy i zespół chorego węzła zatokowego^[1].
• Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia^[1].
• Jednoczesne stosowanie z innymi lekami, które mogą powodować zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes^[1].
• Choroby tarczycy^[1].
• Ciąża i okres karmienia piersią^[1].
• Zapaść krążeniowa, ciężkie niedociśnienie tętnicze^[1].
• Ciężka niewydolność układu oddechowego^[1].
• Kardiomiopatia zastoinowa lub niewydolność serca^[1].
• Podawanie dożylne noworodkom, niemowlętom i dzieciom w wieku do 3 lat^[1].

Środki ostrożności

Amiokordin należy podawać wyłącznie w oddziale intensywnej terapii, gdzie stan kliniczny pacjenta jest stale monitorowany^[1]. Należy zwrócić uwagę na wszelkie objawy niedociśnienia, ciężkiej niewydolności oddechowej, niewyrównanej lub ciężkiej niewydolności serca^[1].

Interakcje z innymi lekami

Amiokordin może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z lekami, które mogą powodować zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes, lekami beta-adrenolitycznymi, antagonistami wapnia, drażniącymi lekami przeczyszczającymi oraz lekami zawierającymi sofosbuwir^[1].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Amiokordin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Do najczęstszych należą:

• Bradykardia^[1].
• Reakcje w miejscu podania leku^[1].
• Obniżenie ciśnienia tętniczego^[1].
• Swędząca czerwona wysypka^[1].
• Zmniejszenie popędu seksualnego^[1].

Słownik pojęć

• Amiodaron – substancja czynna leku Amiokordin, stosowana w leczeniu zaburzeń rytmu serca.
• Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a – zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu.
• Migotanie przedsionków – nieregularne i szybkie bicie serca.
• Tachyarytmie nadkomorowe – szybkie bicie serca pochodzące z przedsionków.
• Komorowe zaburzenia rytmu – zaburzenia rytmu serca pochodzące z komór.
• Bradykardia – zwolnienie rytmu serca.
• Resuscytacja krążeniowo-oddechowa – procedura medyczna mająca na celu przywrócenie krążenia krwi i oddychania.
• Torsade de pointes – rodzaj zaburzenia rytmu serca.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku

Amiokordin jest silnym lekiem przeciwarytmicznym stosowanym w leczeniu groźnych dla życia zaburzeń rytmu serca. Lek należy podawać wyłącznie w ośrodkach intensywnej opieki, gdzie możliwe jest monitorowanie kardiologiczne. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i rodzaju zaburzenia rytmu serca. Ważne jest, aby przestrzegać zaleceń lekarza i monitorować stan zdrowia pacjenta podczas stosowania leku.