Jak prawidłowo dawkować lek AMINOMEL 10E?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie leku AMINOMEL 10E
• Sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wprowadzenie

Lek AMINOMEL 10E jest stosowany jako składnik żywienia pozajelitowego, zapewniający podaż składników niezbędnych do syntezy białka, zwłaszcza u pacjentów po ciężkich urazach, w ostrych i przewlekłych chorobach wymagających stosowania żywienia pozajelitowego oraz w przypadku dużych zabiegów operacyjnych przebiegających z dużym niedoborem białka^[1].

Dawkowanie leku AMINOMEL 10E

Dawkowanie leku AMINOMEL 10E zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta oraz jego stanu zdrowia. Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania:

• Maksymalna prędkość wlewu:
  • 1 ml/kg masy ciała na godzinę
  • 0,1 g/kg masy ciała na godzinę
  • 20 kropli na minutę (przy wadze 70 kg)
• Zalecana dawka dobowa:
  • 8-10 ml/kg masy ciała, co odpowiada 0,8-1,0 g aminokwasów na kg masy ciała
• Maksymalna dawka dobowa:
  • 20 ml/kg masy ciała, co odpowiada 2,0 g aminokwasów na kg masy ciała
• Nie zaleca się przekraczać maksymalnej dobowej podaży płynów wynoszącej 40 ml/kg masy ciała u pacjentów dorosłych odżywianych pozajelitowo^[1].

Sposób podawania

Lek AMINOMEL 10E jest przeznaczony do podawania w ciągłej dożylnej infuzji kroplowej przez cewnik w żyle głównej. W przypadku rozważania podania obwodowego musi być uwzględniona osmolarność danego roztworu do infuzji. Szybkość infuzji musi być dostosowana z uwzględnieniem podawanej dawki, dobowej objętości podaży oraz czasu trwania infuzji^[1].

Przeciwwskazania

Lek AMINOMEL 10E jest przeciwwskazany do stosowania u pacjentów, u których występuje:

• Znana nadwrażliwość na którąkolwiek substancję czynną lub pomocniczą
• Niestabilny stan krążeniowy z zagrożeniem życia (wstrząs)
• Niedotlenienie komórkowe
• Obrzęk płuc
• Istotnie zwiększone stężenie sodu, potasu lub magnezu w osoczu
• Wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów^[1].

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania leku AMINOMEL 10E należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:

• Przewodnienie
• Nieprawidłowy metabolizm aminokwasów
• Kwasica
• Hiponatremia
• Hiperkaliemia
• Niewydolność wątroby, nerek, nadnerczy, serca lub płuc^[1].

U pacjentów otrzymujących żywienie pozajelitowe mogą wystąpić powikłania wątrobowe, takie jak cholestaza, stłuszczenie wątroby, zwłóknienie i marskość wątroby, co może powodować niewydolność wątroby. Należy ich odpowiednio monitorować^[1].

Słownik pojęć

• Żywienie pozajelitowe – metoda dostarczania składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu, omijając układ pokarmowy.
• Osmolarność – miara stężenia substancji rozpuszczonych w roztworze, wyrażana w osmolach na litr.
• Kwasica – stan, w którym pH krwi jest niższe niż normalne, co oznacza nadmiar kwasów w organizmie.
• Hiponatremia – niskie stężenie sodu we krwi.
• Hiperkaliemia – wysokie stężenie potasu we krwi.
• Hiperamonemia – wysokie stężenie amoniaku we krwi.
• Azotemia – podwyższone stężenie azotu we krwi, zwykle z powodu niewydolności nerek.

Podsumowanie

Lek AMINOMEL 10E jest stosowany jako składnik żywienia pozajelitowego, zapewniający podaż aminokwasów i elektrolitów. Dawkowanie leku zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta i jego stanu zdrowia. Ważne jest, aby przestrzegać zaleceń dotyczących maksymalnej prędkości wlewu oraz maksymalnej dawki dobowej. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z określonymi przeciwwskazaniami, a podczas jego stosowania należy zachować szczególną ostrożność w przypadku występowania pewnych schorzeń. Regularne monitorowanie stanu pacjenta jest kluczowe dla bezpiecznego stosowania leku.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku