Jak prawidłowo dawkować lek Alugastrin?
Alugastrin to lek stosowany w leczeniu nadkwaśności soku żołądkowego oraz chorób refluksowych przełyku. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby uzyskać najlepsze efekty terapeutyczne.
Spis treści
- Opis leku
- Dawkowanie
- Przeciwwskazania
- Interakcje z innymi lekami
- Możliwe działania niepożądane
- Jak przechowywać lek
- Słownik pojęć
Opis leku
Alugastrin to lek zobojętniający nadmiar kwasu solnego w soku żołądkowym. Działa osłaniająco na błonę śluzową przełyku, żołądka i dwunastnicy, łagodząc dolegliwości bólowe związane z nadkwaśnością soku żołądkowego[1]. Lek jest dostępny w postaci tabletek do rozgryzania i żucia, co ułatwia jego stosowanie[2].
Dawkowanie
Dawkowanie leku Alugastrin zależy od wieku pacjenta oraz nasilenia objawów. Poniżej przedstawiamy szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania:
- Dorośli i dzieci powyżej 6 lat: Należy rozgryźć lub żuć 1 lub 2 tabletki w godzinę po posiłkach i przed snem lub w razie wystąpienia dolegliwości. Maksymalna dawka dobowa wynosi 6 tabletek[1][2].
- Dzieci poniżej 6 lat: Lek może być stosowany tylko po rozpoznaniu przez lekarza przyczyny dolegliwości[1].
W przypadku zastosowania większej dawki niż zalecana, mogą wystąpić biegunka, obrzęk stóp i podudzi[2].
Przeciwwskazania
Nie należy stosować leku Alugastrin w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w ulotce[1].
- Ciężka niewydolność nerek[1][2].
Interakcje z innymi lekami
Alugastrin może wpływać na wchłanianie z przewodu pokarmowego niektórych leków podawanych doustnie. Należy zachować odpowiednie przerwy między podaniem leku Alugastrin a innych leków:
- Antagoniści receptorów H2: Alugastrin należy przyjmować na 1/2 – 1 godziny przed podaniem tych leków lub po ich podaniu[1].
- Fenytoina: Należy ją przyjmować na 2 – 3 godziny przed lub po podaniu leku Alugastrin[1].
- Fluorochinolony: Alugastrin należy przyjmować nie wcześniej niż po 2 godzinach od podania tych leków[1].
- Glikozydy naparstnicy: Należy zachować kilkugodzinną przerwę między ich przyjęciem a przyjęciem leku Alugastrin[1].
- Ketokonazol: Alugastrin należy przyjmować nie wcześniej niż po 3 godzinach od podania ketokonazolu[1].
- Tetracykliny: Alugastrin należy przyjmować na 3-4 godziny przed lub po podaniu tych leków[1].
- Preparaty żelaza: Należy maksymalnie rozdzielić w czasie stosowanie tych preparatów i leku Alugastrin[1].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Alugastrin może powodować działania niepożądane. Poniżej przedstawiamy najczęściej występujące działania niepożądane:
- Często: kredowy posmak, łagodne zaparcia, skurcze żołądka[1][2].
- Niezbyt często: nudności lub wymioty, białawe zabarwienie kału[1][2].
- Rzadko: w przypadku długotrwałego stosowania lub stosowania dużych dawek: ciągłe zaparcia, utrata apetytu, niezwykła utrata masy ciała, osłabienie mięśni, utrata fosforanów (bóle kości, puchnięcie nadgarstków lub kostek)[1][2].
Jak przechowywać lek
Alugastrin należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci[1][2].
Słownik pojęć
- Nadkwaśność soku żołądkowego – Stan, w którym żołądek produkuje nadmierną ilość kwasu solnego, co może prowadzić do zgagi i innych dolegliwości.
- Choroba refluksowa przełyku – Schorzenie, w którym kwas żołądkowy cofa się do przełyku, powodując zgagę i inne objawy.
- Hipofosfatemia – Stan, w którym poziom fosforanów we krwi jest zbyt niski, co może prowadzić do osłabienia mięśni i innych problemów zdrowotnych.
- Antagoniści receptorów H2 – Leki zmniejszające wydzielanie kwasu żołądkowego, stosowane w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy.
- Fenytoina – Lek o działaniu przeciwdrgawkowym i antyarytmicznym, stosowany w leczeniu padaczki.
- Fluorochinolony – Grupa antybiotyków stosowanych w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
- Glikozydy naparstnicy – Leki stosowane w niewydolności serca.
- Ketokonazol – Lek stosowany w zakażeniach grzybiczych skóry i paznokci.
- Tetracykliny – Grupa antybiotyków stosowanych w zakażeniach bakteryjnych.
- Preparaty żelaza – Leki stosowane w leczeniu niedokrwistości spowodowanej niedoborami żelaza.
Podsumowanie:
| Substancja czynna | Dihydroksyglinowo-sodowy węglan |
| Postać leku | Tabletki do rozgryzania i żucia |
| Dawkowanie | 1-2 tabletki po posiłkach i przed snem, maksymalnie 6 tabletek dziennie |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, ciężka niewydolność nerek |
| Interakcje | Antagoniści receptorów H2, fenytoina, fluorochinolony, glikozydy naparstnicy, ketokonazol, tetracykliny, preparaty żelaza |
| Działania niepożądane | Kredowy posmak, łagodne zaparcia, skurcze żołądka, nudności, wymioty, białawe zabarwienie kału, ciągłe zaparcia, utrata apetytu, niezwykła utrata masy ciała, osłabienie mięśni, utrata fosforanów |
| Przechowywanie | W temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu |



















