Jak prawidłowo dawkować lek Alugastrin?
Alugastrin to lek stosowany w leczeniu nadkwaśności soku żołądkowego oraz chorób refluksowych przełyku. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby uzyskać najlepsze efekty terapeutyczne.
Spis treści
- Dawkowanie leku Alugastrin
- Przeciwwskazania i środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Dawkowanie leku Alugastrin
Dawkowanie leku Alugastrin zależy od wieku pacjenta oraz nasilenia objawów. Poniżej przedstawiamy zalecenia dotyczące dawkowania:
- Dorośli i dzieci powyżej 6 lat: Zalecana dawka to 15 ml (jedna łyżka stołowa) leku, przyjmowana godzinę po posiłkach i przed snem lub w razie wystąpienia dolegliwości. Przed użyciem butelkę należy wstrząsnąć[1][2].
- Dzieci poniżej 6 lat: Lek można stosować tylko po wcześniejszym rozpoznaniu przez lekarza przyczyny dolegliwości[1][2].
Przeciwwskazania i środki ostrożności
Przed zastosowaniem leku Alugastrin należy zapoznać się z przeciwwskazaniami oraz środkami ostrożności:
- Przeciwwskazania: Nie stosować leku, jeśli pacjent ma uczulenie na węglan dihydroksyglinowo-sodowy lub którykolwiek z pozostałych składników leku, a także w przypadku ciężkiej niewydolności nerek[1][2].
- Środki ostrożności: Stosować ostrożnie u pacjentów ze skłonnością do zaparć. Długotrwałe przyjmowanie dużych dawek leku może doprowadzić do hipofosfatemii. Lek zawiera 163 mg sodu na dawkę, co należy wziąć pod uwagę u pacjentów ze zmniejszoną czynnością nerek i kontrolujących zawartość sodu w diecie[1][2].
Interakcje z innymi lekami
Alugastrin może wpływać na wchłanianie innych leków podawanych doustnie. Poniżej przedstawiamy najważniejsze interakcje:
- Antagoniści receptorów H2: Alugastrin należy przyjmować na 1/2–1 godziny przed podaniem tych leków lub po ich podaniu[1][2].
- Fenytoina: Należy ją przyjmować na 2–3 godziny przed lub po podaniu Alugastrinu[1][2].
- Fluorochinolony: Alugastrin należy przyjmować nie wcześniej niż po 2 godzinach od podania tych leków[1][2].
- Glikozydy nasercowe: Należy zachować kilkugodzinną przerwę między ich przyjęciem a przyjęciem Alugastrinu[1][2].
- Ketokonazol: Alugastrin należy przyjmować nie wcześniej niż po 3 godzinach od podania ketokonazolu[1][2].
- Tetracykliny: Alugastrin należy przyjmować na 3-4 godziny przed lub po podaniu tych leków[1][2].
- Preparaty żelaza: Należy maksymalnie rozdzielić w czasie przyjmowanie Alugastrinu i doustnych preparatów żelaza[1][2].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Alugastrin może powodować działania niepożądane. Poniżej przedstawiamy najczęściej występujące:
- Często: Kredowy posmak, łagodne zaparcia, skurcze żołądka[1][2].
- Niezbyt często: Nudności lub wymioty, białawe zabarwienie kału[1][2].
- Rzadko: Przy długotrwałym stosowaniu lub podawaniu dużych dawek: ciągłe zaparcia, utrata apetytu, niezwykła utrata masy ciała, osłabienie mięśni, utrata fosforanów (bóle kości, puchnięcie nadgarstków lub kostek)[1][2].
Słownik pojęć
- Nadkwaśność soku żołądkowego – Stan, w którym żołądek produkuje nadmierną ilość kwasu solnego, co może prowadzić do zgagi i innych dolegliwości.
- Choroba refluksowa przełyku – Schorzenie, w którym kwas żołądkowy cofa się do przełyku, powodując zgagę i inne objawy.
- Hipofosfatemia – Stan, w którym poziom fosforanów we krwi jest zbyt niski, co może prowadzić do osłabienia mięśni i innych problemów zdrowotnych.
- Antagoniści receptorów H2 – Leki zmniejszające wydzielanie kwasu żołądkowego, stosowane w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy.
- Fenytoina – Lek o działaniu przeciwdrgawkowym i antyarytmicznym, stosowany w leczeniu padaczki.
- Fluorochinolony – Grupa antybiotyków stosowanych w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
- Glikozydy nasercowe – Leki stosowane w niewydolności serca.
- Ketokonazol – Lek stosowany w zakażeniach grzybiczych skóry i paznokci.
- Tetracykliny – Grupa antybiotyków stosowanych w zakażeniach bakteryjnych.
- Sukralfat – Lek stosowany w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy.
Podsumowanie
Alugastrin to skuteczny lek stosowany w leczeniu nadkwaśności soku żołądkowego oraz chorób refluksowych przełyku. Prawidłowe dawkowanie leku jest kluczowe dla uzyskania najlepszych efektów terapeutycznych. Przed zastosowaniem leku należy zapoznać się z przeciwwskazaniami oraz środkami ostrożności, a także skonsultować się z lekarzem w przypadku wątpliwości.
| Dawkowanie | Dorośli i dzieci powyżej 6 lat: 15 ml po posiłkach i przed snem |
| Przeciwwskazania | Uczulenie na składniki leku, ciężka niewydolność nerek |
| Interakcje | Antagoniści receptorów H2, fenytoina, fluorochinolony, glikozydy nasercowe, ketokonazol, tetracykliny, preparaty żelaza |
| Działania niepożądane | Kredowy posmak, łagodne zaparcia, skurcze żołądka, nudności, wymioty, białawe zabarwienie kału, ciągłe zaparcia, utrata apetytu, niezwykła utrata masy ciała, osłabienie mięśni, utrata fosforanów |



















