Leczenie chirurgiczne zapalenia ucha środkowego stanowi ważną opcję terapeutyczną w przypadkach, gdy metody farmakologiczne okazują się niewystarczające lub gdy pacjent cierpi na nawracające infekcje1. Współczesna chirurgia ucha oferuje szereg precyzyjnych procedur, które mogą skutecznie rozwiązać problemy związane z przewlekłymi stanami zapalnymi i przywrócić prawidłową funkcję słuchową.
Dreny tympanostomijne – najczęstsza procedura
Założenie dreników usznych, znane również jako tympanostomia, to najczęściej wykonywana procedura chirurgiczna w leczeniu zapalenia ucha środkowego2. Dreny to małe rurki wykonane z plastiku lub metalu, które umieszcza się w błonie bębenkowej w celu umożliwienia odpływu płynu z ucha środkowego i wyrównania ciśnienia3.
Procedura polega na wykonaniu małego nacięcia w błonie bębenkowej (miringotomii) i wprowadzeniu drenu, który utrzymuje otwór w stanie drożnym2. Dzięki temu powietrze może swobodnie przepływać do ucha środkowego, a nagromadzona wydzielina może zostać odprowadzona. To z kolei zapobiega rozwojowi bakterii, które powodują infekcje3.
Wskazania do założenia dreników usznych są precyzyjnie określone w wytycznych medycznych. Procedura jest zalecana u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 12 lat, które miały obustronny płyn w uchu środkowym (OME) przez co najmniej 3 miesiące z udokumentowanymi problemami słuchowymi4. Dreny są również wskazane u dzieci z nawracającymi zapaleniami ucha środkowego, które miały dowody obecności płynu w uchu środkowym w momencie oceny kwalifikacji do założenia dreników4.
Miringotomia – podstawowa procedura chirurgiczna
Miringotomia to procedura polegająca na wykonaniu małego nacięcia w błonie bębenkowej w celu odprowadzenia płynu z ucha środkowego6. Może być wykonywana jako samodzielna procedura w przypadkach ostrego zapalenia z bardzo nasilonym bólem i ciśnieniem, lub jako pierwszy etap założenia dreników usznych7.
Procedura jest szczególnie wskazana przy wystąpieniu wypukłej błony bębenkowej, zwłaszcza gdy towarzyszy temu silny lub uporczywy ból, gorączka, wymioty lub biegunka8. Miringotomia może również być wykonywana przez specjalistę w przypadkach, gdy standardowe leczenie farmakologiczne nie przynosi oczekiwanych rezultatów8.
Sama miringotomia bez założenia drenu ma ograniczone zastosowanie, ponieważ otwór w błonie bębenkowej szybko się zamyka9. Dlatego też w większości przypadków przewlekłych problemów z uchem środkowym preferuje się założenie dreników, które zapewniają długotrwałą wentylację9.
Wskazania do leczenia chirurgicznego
Decyzja o podjęciu leczenia chirurgicznego zapalenia ucha środkowego opiera się na kilku kluczowych kryteriach. Najważniejszym wskazaniem są nawracające infekcje ucha środkowego, definiowane jako występowanie trzech lub więcej epizodów w ciągu 6 miesięcy lub czterech lub więcej epizodów w ciągu roku1011.
Kolejnym istotnym wskazaniem jest przewlekła obecność płynu w uchu środkowym (otitis media with effusion), szczególnie gdy utrzymuje się dłużej niż 3 miesiące i powoduje problemy słuchowe11. W takich przypadkach dzieci powinny przejść badanie słuchu, a jeśli stwierdzi się ubytek słuchu, rozważa się założenie dreników11.
Leczenie chirurgiczne może być również konieczne w przypadkach, gdy infekcje nie ustępują pomimo odpowiedniej antybiotykoterapii12. Szczególnie dotyczy to infekcji szczególnie ciężkich lub tych, które nie odpowiadają na standardowe leczenie farmakologiczne12.
Rodzaje dreników usznych i ich charakterystyka
Dreny uszne dostępne są w różnych kształtach i rozmiarach, dostosowanych do indywidualnych potrzeb pacjenta. Standardowe dreny tympanostomijne mają kształt pustej szpulki i są wykonane z plastiku313. Mogą być również wykonane z metalu, w zależności od preferencji chirurga i specyficznych wskazań klinicznych.
Typowy dren wentylacyjny pozostaje na miejscu przez okres 8-12 miesięcy14, po czym następuje jego samoistne wypadnięcie i zamknięcie perforacji. W niektórych przypadkach może być konieczne ponowne założenie dreników, jeśli po ich wypadnięciu nawracają infekcje lub problemy z płynem w uchu środkowym9.
Dreny skutecznie poprawiają słuch i zapobiegają nawracającym infekcjom w pierwszych miesiącach po założeniu15. Jednak nie ma dowodów na to, że zapewniają długoterminową poprawę i pomagają w zapobieganiu problemom z rozwojem mowy i języka15.
Zaawansowane procedury chirurgiczne
W przypadkach szczególnie trudnych lub powikłanych może być konieczne zastosowanie bardziej zaawansowanych procedur chirurgicznych. Mastoidektomia to operacja polegająca na oczyszczeniu zakażonej kości sutkowej, która może być konieczna w przypadkach przewlekłych infekcji, które nie odpowiadają na standardowe leczenie1617.
Tympanoplastyka to procedura naprawcza, która może pomóc w naprawie lub wymianie małych kosteczek słuchowych w uchu środkowym16. Może być również konieczna naprawa błony bębenkowej w przypadkach przewlekłych perforacji16.
W bardzo małej grupie pacjentów z ekstremalnie słabą funkcją trąbki słuchowej lub w przypadkach opóźnionego właściwego leczenia mogą rozwinąć się powikłania zapalenia ucha środkowego wymagające chirurgii kości sutkowej17. Te zaawansowane procedury wykonuje się w wyspecjalizowanych ośrodkach otolaryngologicznych.
Procedury uzupełniające – adenoidektomia
W przypadkach nawracających zapaleń ucha środkowego u dzieci może być konieczne usunięcie migdałków gardłowych (adenoidów)1218. Powiększone adenoidy mogą blokować naturalne odprowadzanie wydzielin do gardła i utrudniać prawidłową wentylację ucha środkowego18.
Adenoidektomia może być wykonywana jednocześnie z założeniem dreników usznych1319. Takie skojarzone podejście jest szczególnie korzystne u dzieci z przewlekłymi problemami z uchem środkowym, u których struktura anatomiczna uszu, nosa i gardła może być przyczyną nawracających infekcji20.
Usunięcie migdałków podniebiennych jest rzadko zalecane w leczeniu zapaleń ucha środkowego613. Procedura ta może być rozważana tylko w bardzo wybranych przypadkach i zazwyczaj z innych wskazań niż problemy z uchem środkowym.
Opieka pooperacyjna i wyniki leczenia
Większość operacji związanych z przewlekłymi zapaleniami ucha środkowego wymaga niewielkiego czasu rekonwalescencji i zapewnia szybką ulgę w objawach21. Pełne rezultaty osiąga się po zakończeniu całego procesu zdrowienia21.
Po założeniu dreników usznych dzieci mogą normalnie funkcjonować, włączając w to aktywność fizyczną22. Pływanie jest dozwolone, o ile nie ma wycieku z ucha22. Również podróże lotnicze są bezpieczne dla dzieci z dreników usznych22.
Kandydaci do tych operacji to osoby, które doświadczają przewlekłych zapaleń ucha środkowego21. Chirurgia może zapewnić trwałe rozwiązanie problemów z przewlekłymi zapaleniami ucha21. Schorzenia leczone za pomocą tych operacji obejmują przewlekłe zapalenia ucha środkowego i wewnętrznego, przewlekły ból ucha lub wyciek oraz utratę słuchu wywołaną przez zapalenie ucha21.
Alternatywne metody chirurgiczne
Rozwój technologii medycznych przynosi nowe możliwości w leczeniu chirurgicznym zapalenia ucha środkowego. Jedną z obiecujących metod jest dylatacja trąbki słuchowej, która może być szczególnie przydatna u dorosłych pacjentów23. Procedura ta polega na rozszerzeniu ujścia trąbki słuchowej, co poprawia jej funkcję i może zapobiegać nawracającym infekcjom.
Badania nad nanotechnologią również otwierają nowe perspektywy w leczeniu zapalenia ucha środkowego. Opracowywane są dwuwarstwowe nanocząsteczki lipidowe zdolne do przenoszenia środków przeciwinfekcyjnych, takich jak antybiotyki, które mogą przenikać przez błonę bębenkową bezpośrednio do ucha środkowego24. Takie rozwiązania mogą w przyszłości wyeliminować konieczność zakładania dreników tympanostomijnych u dzieci oraz ograniczyć nadużywanie antybiotyków ogólnoustrojowych24.























