Leczenie wodnerczy stanowi złożony proces medyczny, którego głównym celem jest przywrócenie prawidłowego przepływu moczu z nerki oraz zapobieganie trwałemu uszkodzeniu narządu12. Wybór odpowiedniej metody terapii zależy od wielu czynników, w tym od przyczyny leżącej u podstaw schorzenia, stopnia nasilenia objawów oraz ogólnego stanu zdrowia pacjenta3. Wczesne podjęcie leczenia ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania powikłaniom i zachowania funkcji nerek4.
Cele leczenia i podejście terapeutyczne
Podstawowym celem leczenia wodnerczy jest usunięcie przeszkody i drenaż moczu, który zgromaził się za miejscem blokady6. W większości przypadków konieczne jest chirurgiczne leczenie, które może być małoinwazyjne lub otwarte3. Rola leczenia farmakologicznego ogranicza się głównie do kontroli bólu oraz leczenia lub zapobiegania zakażeniom3.
Wyjątkami od zasady chirurgicznego leczenia są dwa przypadki: terapia alkalizująca stosowana doustnie w przypadku kamieni kwasu moczowego oraz leczenie kortykosteroidami w przypadku zwłóknienia przestrzeni zaotrzewnowej3. W łagodnych przypadkach wodnerczy może ustąpić samoistnie bez konieczności leczenia, dlatego lekarz może zalecić podejście wyczekujące27.
Natychmiastowe postępowanie i drenaż
W przypadkach nagłej blokady układu moczowego pierwszym krokiem jest często umieszczenie cewnika w celu odbarczenia pęcherza moczowego78. Gdy standardowe cewnikowanie nie jest możliwe lub skuteczne, stosuje się drenaż przezskórny nerki poprzez założenie rurki nefrostomijnej29.
Urolodzy często stosują także założenie stentu moczowodowego w przypadkach wewnętrznych i zewnętrznych przyczyn wodnerczy9. Procedura ta jest zwykle wykonywana w połączeniu z cystoskopią i retrogrografią. Stenty mogą ominąć blokadę i rozszerzyć moczowód w celu przygotowania do kolejnego leczenia endoskopowego9. W przypadkach ciężkiej blokady z powodu wodnerczy, nadmiar moczu może być usuwany za pomocą cewnika do drenażu moczu z pęcherza lub specjalnej rurki zwanej nefrostomią, która drenaż mocz z nerki10.
Leczenie przyczyn podstawowych
Po ustabilizowaniu stanu pacjenta i odbarczeniu układu moczowego, konieczne jest leczenie przyczyny leżącej u podstaw wodnerczy8. W przypadku kamieni nerkowych dostępne są różne opcje terapeutyczne Zobacz więcej: Leczenie kamieni nerkowych w wodnerczy - metody usuwania. Powiększona gruczoł krokowy może być leczona farmakologicznie lub chirurgicznie w celu usunięcia części prostaty8.
Blokady w moczowodach można leczyć chirurgicznie poprzez wprowadzenie małej rurki zwanej stentem8. W przypadku nowotworów może być stosowana kombinacja chemioterapii, radioterapii lub chirurgii w celu usunięcia tkanki nowotworowej8. Jeśli występuje zakażenie układu moczowego lub zwężenie dróg moczowych z powodu zakażenia, lekarz przepisze antybiotyki11.
Leczenie chirurgiczne
Interwencja chirurgiczna może być konieczna w przypadkach ciężkiej wodnerczy lub gdy inne metody leczenia nie przynoszą oczekiwanych rezultatów1. Chirurgia może być również wykonywana w celu złagodzenia silnego bólu lub wymiotów spowodowanych wodonercą1. Najczęściej wykonywaną procedurą chirurgiczną w leczeniu wodnerczy jest pieloplastyka Zobacz więcej: Pieloplastyka w leczeniu wodnerczy - zabieg chirurgiczny.
W niektórych przypadkach może być konieczne usunięcie części lub całej nerki, jeśli nie funkcjonuje ona prawidłowo12. Prostata może wymagać usunięcia, jeśli jest tak powiększona, że blokuje przepływ moczu12. Decyzja o rodzaju interwencji chirurgicznej zależy od lokalizacji i przyczyny blokady oraz związanych z nią schorzeń3.
Leczenie farmakologiczne i wspomagające
Leczenie farmakologiczne w wodnerczy koncentruje się głównie na kontroli objawów i zapobieganiu powikłaniom. Lekarz może przepisać leki przeciwbólowe w celu złagodzenia dyskomfortu13. Antybiotyki są przepisywane w przypadku obecności zakażenia układu moczowego lub w celu zapobiegania jego wystąpieniu13.
U niemowląt z wodonercą często stosuje się niskie dawki antybiotyków w celu zapobiegania zakażeniom14. Pacjenci z długotrwałą wodonercą mogą potrzebować antybiotyków w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia układu moczowego5. W niektórych przypadkach mogą być przepisywane leki moczopędne w celu zwiększenia wydalania moczu15.
Monitorowanie i kontrola po leczeniu
Po rozpoczęciu leczenia konieczne jest regularne monitorowanie pacjenta w celu oceny skuteczności terapii. Należy monitorować pacjentów pod kątem występowania poliurii po ustąpieniu blokady, która jest znaczną wielomoczówką obserwowaną po uwolnieniu zablokowanego układu16. Po postawieniu diagnozy i przeprowadzeniu leczenia konieczne są kontrolne badania obrazowe w celu oceny ustąpienia wodnerczy16.
Dodatkowo należy wykonać badania laboratoryjne funkcji nerek w celu oceny poprawy ich funkcjonowania16. Mocz powinien być pobrany z nerki po ustąpieniu blokady, aby umożliwić identyfikację i ukierunkowane leczenie wszelkich zakażeń, które mogą być obecne9. Opieka kontrolna jest kluczową częścią leczenia i bezpieczeństwa pacjenta17.
Rokowanie i wyniki leczenia
Wczesne leczenie wodnerczy pomaga wielu osobom wyzdrowieć i zapobiega trwałemu uszkodzeniu nerek1. Większość pacjentów odzyskuje sprawność po szybkim leczeniu4. W większości przypadków, przy odpowiednim leczeniu, wodonercze ustępuje, a nerki wracają do normalnego funkcjonowania18.
Ogólne rokowanie poprawy funkcji nerek po ustąpieniu blokady zależy od czasu trwania i ciężkości blokady19. Wiele osób odzyskuje sprawność i nie ma długoterminowych problemów, ale niektórzy mogą mieć uszkodzenia nerek17. Jeśli wodonercze pozostawiono nieleczone przez długi czas, uszkodzenia mogą być ciężkie i wymagać dalszego leczenia17.


















