Rak splotu naczyniastego należy do rzadkich nowotworów mózgu, które dotykają głównie dzieci, szczególnie w pierwszych latach życia. Pomimo intensywnych badań naukowych, przyczyny rozwoju tej choroby nie są w pełni poznane12. Wiedza na temat etiologii tego nowotworu opiera się przede wszystkim na identyfikacji czynników genetycznych i molekularnych, które przyczyniają się do transformacji zdrowych komórek splotu naczyniastego w komórki nowotworowe.
Podstawowe mechanizmy rozwoju nowotworu
Rak splotu naczyniastego, podobnie jak inne nowotwory, powstaje w wyniku zmian w DNA komórek13. W zdrowych komórkach DNA zawiera instrukcje określające tempo wzrostu, podziału i śmierci komórki. Gdy dojdzie do uszkodzenia materiału genetycznego, komórki nowotworowe otrzymują odmienne sygnały – zaczynają się dzielić i namnażać w niekontrolowany sposób, a jednocześnie unikają naturalnej śmierci komórkowej3. Ten proces prowadzi do nagromadzenia się zbyt wielu komórek, które ostatecznie tworzą guz nowotworowy.
Splot naczyniasty to struktura wyściełająca komory mózgowe, odpowiedzialna za produkcję płynu mózgowo-rdzeniowego. Komórki tego splotu mają szczególną budowę i funkcję, co może wpływać na ich podatność na transformację nowotworową4. Badania wskazują, że lokalizacja i funkcja komórek splotu naczyniastego mogą predysponować je do określonych typów uszkodzeń genetycznych.
Czynniki genetyczne i dziedziczne
Najważniejszym czynnikiem genetycznym związanym z rozwojem raka splotu naczyniastego są mutacje genu TP5356. Gen ten koduje białko p53, nazywane „strażnikiem genomu”, które pełni kluczową rolę w kontroli cyklu komórkowego i zapobieganiu transformacji nowotworowej. Mutacje genu TP53 wykrywa się w około 50% przypadków raka splotu naczyniastego57. Szczególnie istotne są mutacje obu kopii genu, które wiążą się z najbardziej agresywnym przebiegiem choroby i najgorszym rokowaniem8.
Zespół Li-Fraumeni stanowi najważniejszy czynnik predysponujący do rozwoju raka splotu naczyniastego910. Jest to rzadkie schorzenie dziedziczne o typie autosomalnym dominującym, spowodowane mutacją w linii zarodkowej genu TP53. Osoby z tym zespołem mają znacząco zwiększone ryzyko rozwoju różnych nowotworów, w tym raka splotu naczyniastego1112. W niektórych badaniach wykazano, że nawet 16,7% dzieci z rakiem splotu naczyniastego może mieć cechy zespołu Li-Fraumeni8. Zobacz więcej: Zespół Li-Fraumeni i rak splotu naczyniastego - genetyczne podstawy
Innym zespołem genetycznym związanym z rakiem splotu naczyniastego jest zespół Aicardi26. Jest to rzadkie schorzenie spowodowane mutacją w chromosomie X, które dotyka głównie dziewczynki i charakteryzuje się nieprawidłowościami w budowie mózgu, które mogą zwiększać ryzyko rozwoju guzów splotu naczyniastego13.
Molekularne podstawy transformacji nowotworowej
Badania molekularne ujawniły złożone mechanizmy leżące u podstaw rozwoju raka splotu naczyniastego. Oprócz mutacji genu TP53, w procesie transformacji nowotworowej biorą udział liczne inne geny i szlaki sygnałowe14. Nowoczesne analizy genetyczne zidentyfikowały sześć genów, które odgrywają istotną rolę w rozwoju guzów splotu naczyniastego: TWIST1, WIF1, AJAP1, BCLAF1, TRPM3 oraz IL6ST14.
Szlak sygnałowy Notch, szczególnie receptor Notch3, również odgrywa istotną rolę w patogenezie guzów splotu naczyniastego414. Ten szlak jest odpowiedzialny za regulację rozwoju układu nerwowego u ssaków, a jego aktywacja może funkcjonować jako onkogen, przyczyniając się do transformacji nowotworowej. Badania wykazały również nieprawidłową aktywację genów PDGFR i NOTCH3715.
Proces metylacji określonych segmentów genów stanowi kolejny mechanizm molekularny związany z utratą funkcji supresorowych14. Metylacja promotora genu TWIST1 została zidentyfikowana jako jeden z mechanizmów prowadzących do zaburzeń w kontroli wzrostu komórkowego15. Zobacz więcej: Molekularne mechanizmy rozwoju raka splotu naczyniastego
Czynniki wirusowe i środowiskowe
Chociaż główne przyczyny raka splotu naczyniastego mają charakter genetyczny, badania wskazują również na możliwy udział czynników wirusowych w rozwoju tej choroby. Szczególną uwagę poświęca się wirusowi SV40 (simian virus 40), którego DNA wykryto w nawet 50% przypadków guzów splotu naczyniastego616. Mechanizm działania tego wirusa może polegać na wiązaniu się jego antygenu T z białkami supresorowymi p53 i Rb, co zostało potwierdzone w badaniach na ludziach z guzami splotu naczyniastego13.
Oprócz wirusa SV40, w rozwoju guzów splotu naczyniastego mogą być zaangażowane inne wirusy z rodziny polyoma, w tym wirus BK i wirus John Cunningham (JC)1617. Interesujące jest to, że związek z infekcjami wirusowymi wydaje się być silniejszy w przypadku guzów u niemowląt niż u dorosłych, co sugeruje różną etiologię w zależności od wieku1819.
Badacze analizują również potencjalny wpływ czynników środowiskowych, takich jak narażenie na promieniowanie jonizujące20. Jednak w większości przypadków nie można zidentyfikować konkretnego czynnika środowiskowego odpowiedzialnego za rozwój choroby, co podkreśla złożoność etiologii tego rzadkiego nowotworu.
Czynniki demograficzne i inne aspekty ryzyka
Analiza czynników demograficznych wskazuje na pewne prawidłowości w występowaniu raka splotu naczyniastego. Choroba dotyka nieznacznie częściej kobiety niż mężczyzn221, chociaż różnica ta nie jest znacząca statystycznie. Najbardziej charakterystyczną cechą jest młody wiek zachorowania – rak splotu naczyniastego występuje głównie u dzieci poniżej 2. roku życia16.
Interesujące obserwacje dotyczą również różnic w etiologii w zależności od płci i chromosomu X. Niektóre badania sugerują możliwość istnienia genu supresorowego zlokalizowanego na chromosomie X, co mogłoby tłumaczyć pewne różnice w występowaniu choroby18. Zespoły związane z defektami chromosomu X, takie jak zespół Aicardi, są rzeczywiście częściej obserwowane w przypadku guzów splotu naczyniastego18.
Implikacje dla zrozumienia choroby
Współczesne zrozumienie etiologii raka splotu naczyniastego podkreśla wieloczynnikowy charakter tej choroby. Chociaż większość przypadków ma charakter sporadyczny, identyfikacja czynników genetycznych, szczególnie mutacji genu TP53 i zespołów dziedzicznych, ma ogromne znaczenie kliniczne2223. Pozwala to na lepsze zrozumienie mechanizmów choroby, identyfikację rodzin wysokiego ryzyka oraz opracowanie bardziej spersonalizowanych strategii leczenia.
Ważne jest również zrozumienie, że w większości przypadków nie można wskazać konkretnej przyczyny rozwoju choroby u danego dziecka2324. Rodzice nie powinni obarczać się winą, gdyż rozwój raka splotu naczyniastego nie wynika z ich działań lub zaniedbań. Jednocześnie identyfikacja czynników genetycznych może mieć znaczenie dla innych członków rodziny i przyszłych pokoleń, co podkreśla wagę konsultacji genetycznej i testów w odpowiednich przypadkach.


















