Prewencja padaczki skroniowej stanowi wieloaspektowe wyzwanie medyczne, które obejmuje zarówno pierwotne zapobieganie rozwojowi choroby, jak i wtórną profilaktykę mającą na celu kontrolę napadów u osób już zdiagnozowanych1. Padaczka skroniowa jest najczęstszą formą padaczki lekoopornej, często związaną ze stwardnieniem hipokampa, które może być wynikiem pierwotnego uszkodzenia mózgu występującego na długo przed pojawieniem się objawów neurologicznych1.
Znaczący wpływ niekontrolowanych napadów na zwiększoną zachorowalność i śmiertelność sprawia, że prewencja padaczki pozostaje koniecznością, która potencjalnie może uratować wiele istnień ludzkich2. W znaczącym odsetku przypadków, sięgającym nawet 87% pacjentów z padaczką skroniową i stwardnieniem hipokampa, w dokumentacji medycznej odnotowuje się pierwotny uraz prowokujący, który miał miejsce w okresie niemowlęcym1.
Pierwotna prewencja – zapobieganie uszkodzeniom mózgu
Pierwotna prewencja padaczki skroniowej koncentruje się na zapobieganiu uszkodzeniom mózgu, które mogą prowadzić do rozwoju epileptogenezy. Unikanie urazów głowy poprzez noszenie kasków podczas jazdy na rowerze może obniżyć ryzyko urazu głowy, który może prowadzić do zaburzeń napadowych3. Aby zmniejszyć ryzyko urazowego uszkodzenia mózgu, należy zawsze zapinać pasy bezpieczeństwa podczas prowadzenia pojazdu i jeździć defensywnie, nosić kask podczas jazdy na rowerze, usuwać z podłóg przedmioty mogące powodować potknięcia oraz przewody zasilające, aby zapobiec upadkom, a także unikać wspinania się po drabinach4.
Kontrola czynników ryzyka i stylu życia
Istotnym elementem prewencji jest kontrola czynników ryzyka sercowo-naczyniowego. Zarządzanie stanami takimi jak nadciśnienie tętnicze, choroby serca i cukrzyca może obniżyć ryzyko udaru mózgu, który może być przyczyną padaczki5. Aby zmniejszyć ryzyko udaru, należy przestrzegać zdrowej diety (takiej jak dieta śródziemnomorska), utrzymywać zdrową wagę ciała i regularnie ćwiczyć4.
Kluczowe znaczenie w prewencji wtórnej ma zarządzanie czynnikami wyzwalającymi napady. Stres może być czynnikiem wyzwalającym napady, dlatego ćwiczenia fizyczne mogą pomóc w redukcji stresu6. Choroba może być formą stresu, dlatego podczas choroby należy spożywać różnorodne zdrowe pokarmy i pić dużo płynów6. Regularne godziny snu są równie istotne – brak snu może wywołać napad, dlatego należy starać się kłaść spać i budzić o tych samych porach każdego dnia, utrzymywać sypialnię w ciszy i ciemności6.
Farmakologiczne strategie prewencji
Regularne przyjmowanie leków przeciwpadaczkowych każdego dnia o tej samej porze jest fundamentem farmakologicznej prewencji. Pomoże to również zapobiec działaniom niepożądanym leków, a ustawienie alarmu może pomóc w przypomnieniu o codziennym przyjmowaniu leku6. Przyjmowanie leków przeciwnapadowych dokładnie zgodnie z zaleceniami jest kluczowe dla zapobiegania napadom7.
W kontekście profilaktyki pooperacyjnej, pacjenci otrzymujący profilaktyczne leki przeciwpadaczkowe przez co najmniej 6 miesięcy mieli znacząco mniej napadów i wyższe wyniki w skali Karnofsky’ego niż ci otrzymujący leki przez mniej niż miesiąc lub wcale8. Pacjenci, którym przepisano leki przeciwpadaczkowe, mieli niższą częstość występowania pooperacyjnej padaczki przed kontrolą po 6 miesiącach9.
Ograniczanie substancji psychoaktywnych
Istotnym elementem prewencji jest ograniczenie lub całkowite unikanie alkoholu. Alkohol może wywołać napad, szczególnie jeśli spożyje się dużą ilość jednorazowo10. Należy szukać terapii w przypadku nadużywania substancji psychoaktywnych, ponieważ alkohol i inne nielegalne narkotyki mogą uszkodzić mózg, co następnie może prowadzić do padaczki4. Powstrzymywanie się od używania narkotyków i alkoholu jest jednym z podstawowych zaleceń prewencyjnych11.
Nowoczesne podejścia terapeutyczne
Badania nad nowoczesnymi strategiami prewencji obejmują wykorzystanie terapii przeciwzapalnych. Obecnie istnieją obszerne dowody sugerujące, że podejścia przeciwzapalne mogą oferować obiecującą alternatywną strategię terapeutyczną, szczególnie gdy leki przeciwpadaczkowe są nieskuteczne12. Nowsze dowody dotyczące roli zapalenia w ostrych i przewlekłych napadach, zaangażowania komórek glejowych i uszkodzenia naczyń krwionośnych sugerują nowe cele dla terapii ochronnych, prawdopodobnie prewencyjnych13.
Perspektywiczne są również badania nad peptydami regeneracji neuronalnej. Peptyd Regeneracji Neuronalnej 2945 (NRP2945) wywiera silny efekt przeciwepileptogenny, redukując częstość spontanicznych napadów, wywierając znaczący efekt neuroprotekcyjny oraz łagodząc zachowania lękowe i upośledzenia poznawcze14. Te efekty wydają się zależeć od modulacji procesu epileptogenezy, a nie od tłumienia napadów14.
Znaczenie wczesnej interwencji
Wczesna interwencja ma kluczowe znaczenie w prewencji padaczki skroniowej. Jeśli napady dziecka nie są kontrolowane przez leki, co dotyczy 30% do 40% dzieci, ważne jest wczesne rozpoznanie tego faktu15. U nawet 90% dzieci wczesna operacja usunięcia dotkniętych obszarów mózgu może zatrzymać napady i potencjalnie pomóc w poprawie zachowania, funkcji poznawczych i rozwoju społecznego15.
Zrozumienie rytmiczności napadów może pomóc w ustanowieniu strategii chronoterapeutycznych, środków prewencyjnych i zmian w harmonogramie przyjmowania leków przeciwnapadowych16. Kontrola napadów znacznie zmniejsza ryzyko powikłań u osoby, co jest fundamentalnym celem skutecznej prewencji17.


















