Niedobór chromu

Niedobory chromu, choć bardzo rzadko, mogą się czasami zdarzać. Chrom wpływa na działanie insuliny, biorąc tym sposobem udział w procesie metabolizmu glukozy oraz pomaga magazynowaniu węglowodanów, białek i tłuszczów.

Przyczyny niedoboru chromu to niedostateczna podaż w diecie, zaburzenia odżywiania (np. jadłowstręt psychiczny), upośledzenie wchłaniania, zaburzenia pracy przewodu pokarmowego, zwiększone wydalanie chromu związane ze stresem, urazami fizycznymi, ciążą i karmieniem piersią, infekcjami, przemęczeniem oraz intensywnym wysiłkiem fizycznym.

Niedobór chromu objawia się głównie przez ból głowy, zmiany nastroju i rozdrażnienie, niepokój, osłabienie i zmęczenie. Występują także objawy związane z zaburzeniem metabolizmu insuliny. W wyniku tego dochodzi do wzrostu poziomu glukozy we krwi, zaburzeń lipidowych, zwiększenia ryzyka miażdżycy i chorób sercowo-naczyniowych.

Rozpoznanie opiera się na podstawie wywiadu lekarskiego z pacjentem, badaniach fizykalnych oraz laboratoryjnym oznaczeniu poziomu chromu w pobranej próbce krwi.

Leczenie niedoborów chromu polega na uzupełnieniu tego pierwiastka przez zmianę diety lub przyjmowanie suplementów diety. Dobrymi źródłami chromu są: drożdże, gruboziarniste kasze, pełnoziarniste pieczywo, mięso indycze i kurze, podroby, ryby, jajka, banany, jabłka, szpinak oraz owoce morza. Przyjmowanie suplementów z chromem powinno odbywać się zgodnie z zaleceniami lekarza, ponieważ nadmiar chromu może być szkodliwy.

Aby zapobiegać niedoborom chromu, należy dbać o zdrowy styl życia i badania profilaktyczne. Spożywanie diety bogatej w pokarmy zawierające chrom może pomóc w utrzymaniu odpowiedniego poziomu tego pierwiastka w organizmie.