Mięczak zakaźny to jedna z najczęściej występujących infekcji wirusowych skóry, która stanowi istotny problem epidemiologiczny na całym świecie1. Choroba dotyka głównie populację pediatryczną, choć może wystąpić u osób w każdym wieku2. Według danych z 2010 roku, na całym świecie odnotowano około 122 milionów przypadków mięczaka zakaźnego, co stanowi około 1,8% populacji światowej3.
Infekcja ta stanowi około 1% wszystkich diagnozowanych schorzeń skóry w Stanach Zjednoczonych, a jej częstość występowania wydaje się wzrastać w ostatnich dekadach34. Dane epidemiologiczne wskazują na znaczące różnice w częstości występowania między różnymi grupami wiekowymi i populacjami, co czyni to schorzenie przedmiotem szczególnego zainteresowania zdrowia publicznego.
Częstość występowania w populacji ogólnej
Mięczak zakaźny występuje na całym świecie, jednak jego częstość jest szczególnie wysoka w regionach o ciepłym i wilgotnym klimacie45. W Stanach Zjednoczonych częstość występowania w populacji ogólnej wynosi około 5%1, przy czym roczna zachorowalność szacowana jest na poziomie 8000 przypadków na 100 000 mieszkańców6.
Szczególnie wysokie wskaźniki występowania odnotowuje się w niektórych regionach geograficznych. Na przykład w Nowej Południowej Walii w Australii badania serologiczne wykazały ogólną seroprewalencję na poziomie 23%7. W krajach tropikalnych, takich jak Zair czy Papua-Nowa Gwinea, mięczak zakaźny występuje znacznie częściej niż w regionach o klimacie umiarkowanym8.
Rozkład wiekowy i charakterystyka populacji pediatrycznej
Mięczak zakaźny dotyka przede wszystkim dzieci, przy czym ponad 90% przypadków występuje w populacji pediatrycznej6. Najwyższą zachorowalność obserwuje się u dzieci poniżej 14. roku życia, szczególnie w grupie wiekowej 1-4 lata910. W tej grupie wiekowej wskaźnik zachorowalności wynosi 12-14 przypadków na 1000 dzieci rocznie11.
Częstość występowania punktowego w populacji dzieci w wieku 0-16 lat szacuje się na 5,1-11,5%910. W niektórych badaniach wskaźniki te mogą być jeszcze wyższe – częstość występowania u dzieci amerykańskich może sięgać nawet 62%1. Infekcja jest rzadka u dzieci poniżej pierwszego roku życia, prawdopodobnie z powodu odporności przekazywanej przez matkę oraz długiego okresu inkubacji12.
W Wielkiej Brytanii ponad 90% pacjentów zgłaszających się do lekarza rodzinnego z powodu mięczaka zakaźnego to dzieci poniżej 15. roku życia9. Wskaźnik konsultacji w podstawowej opiece zdrowotnej dla dzieci w wieku 0-14 lat wynosi 9,5 na 1000 dzieci13. Interesująco, w ostatnich latach obserwuje się spadek liczby konsultacji o 50% w okresie 2004-20131314.
Różnice płciowe w występowaniu infekcji
W populacji pediatrycznej mięczak zakaźny dotyka równie często chłopców i dziewczęta1516. Jednak niektóre badania sugerują nieznaczną przewagę występowania u chłopców417. W populacji dorosłych sytuacja wygląda inaczej – mężczyźni chorują częściej niż kobiety, przy czym stosunek mężczyzn do kobiet wynosi około 3:115.
Ta różnica w rozkładzie płciowym między dziećmi a dorosłymi może być związana z różnymi mechanizmami transmisji wirusa w poszczególnych grupach wiekowych. U dzieci dominuje przekazywanie przez kontakt skórny podczas zabawy, natomiast u dorosłych główną drogą transmisji jest kontakt seksualny Zobacz więcej: Drogi transmisji mięczaka zakaźnego - mechanizmy zakażenia i rozprzestrzeniania.
Populacje szczególnego ryzyka
Osoby z osłabioną odpornością stanowią grupę szczególnie narażoną na zachorowanie na mięczaka zakaźnego1. W populacji pacjentów z HIV częstość występowania waha się od 5% do 18%, a w przypadku osób z liczbą limfocytów CD4+ poniżej 100 komórek/μl może sięgać nawet 33%418. U pacjentów z HIV/AIDS z liczbą CD4+ poniżej 100 komórek/ml współinfekcja z wirusem mięczaka zakaźnego występuje u ponad 30% chorych18.
Inne grupy ryzyka obejmują pacjentów po przeszczepach narządów, osoby poddawane chemioterapii oraz dzieci z atopowym zapaleniem skóry119. Atopowe zapalenie skóry zwiększa ryzyko infekcji ze względu na zaburzenia funkcji bariery skórnej i lokalnej odporności213.
Czynniki środowiskowe i geograficzne
Rozpowszechnienie mięczaka zakaźnego jest ściśle związane z czynnikami środowiskowymi i warunkami życia4. Infekcja występuje częściej w regionach o ciepłym i wilgotnym klimacie, gdzie warunki sprzyjają przeżywaniu wirusa w środowisku1920. W krajach o klimacie tropikalnym rozprzestrzenianie się wirusa w obrębie gospodarstw domowych jest bardziej powszechne ze względu na lżejsze ubranie i bliski kontakt między dziećmi12.
Badania epidemiologiczne sugerują związek między transmisją wirusa a słabą higieną oraz czynnikami klimatycznymi, takimi jak ciepło i wilgotność4. Osoby mieszkające w przeludnionych warunkach w klimacie ciepłym i wilgotnym są bardziej narażone na zakażenie21. W klimacie chłodniejszym rozprzestrzenianie się infekcji w obrębie gospodarstw domowych jest mniej powszechne, a zakażenia występują w późniejszym wieku12 Zobacz więcej: Czynniki ryzyka mięczaka zakaźnego - populacje szczególnie narażone.
Tendencje czasowe i prognoza epidemiologiczna
Dane wskazują na rosnącą tendencję występowania mięczaka zakaźnego w ostatnich dekadach. W Stanach Zjednoczonych choroba staje się coraz bardziej powszechna od 1966 roku3. Szczególnie wyraźny wzrost odnotowano w Wielkiej Brytanii, gdzie między 1998 a 2008 rokiem zaobserwowano 50% wzrost przypadków, a trend ten utrzymuje się również w bieżącej dekadzie22.
Według prognoz epidemiologicznych, całkowita liczba przypadków mięczaka zakaźnego w siedmiu głównych krajach (7MM) wynosiła około 12,6 miliona w 2021 roku23. Stany Zjednoczone mają największą populację chorych, podczas gdy wśród krajów Unii Europejskiej Francja odnotowuje najwyższą liczbę przypadków (około 1,3 miliona), a Hiszpania najniższą (około 680 000 przypadków)24.
Znaczenie dla zdrowia publicznego
Mimo że mięczak zakaźny jest uważany za łagodne schorzenie, jego znaczenie epidemiologiczne nie powinno być bagatelizowane. Choroba powoduje znaczne obciążenie systemu opieki zdrowotnej, szczególnie w podstawowej opiece zdrowotnej, gdzie dzieci z tym schorzeniem stanowią istotną grupę pacjentów9. W Stanach Zjednoczonych rocznie diagnozuje się ponad milion nowych przypadków, co przekłada się na około 6 milionów osób dotkniętych tym schorzeniem25.
Badania wskazują również na istotny wpływ choroby na jakość życia pacjentów i ich rodzin. Pomimo że infekcja jest uważana za łagodną i samoograniczającą się, 62% opiekunów zgłasza umiarkowany do znacznego wpływu na ich życie, a 74% na życie dziecka26. Około 11% dzieci doświadcza bardzo poważnego wpływu na jakość życia27, co podkreśla potrzebę dostępu do skutecznych metod leczenia dla wybranych przypadków.





















