Kaszel należy do najczęstszych dolegliwości, z którymi pacjenci zgłaszają się do lekarza12. Prawidłowa diagnostyka kaszlu jest kluczowa dla ustalenia jego przyczyny i wdrożenia odpowiedniego leczenia. Proces diagnostyczny różni się w zależności od czasu trwania kaszlu – inaczej podchodzimy do kaszlu ostrego, a inaczej do przewlekłego3.
Klasyfikacja kaszlu według czasu trwania
Pierwszym krokiem w diagnostyce kaszlu jest określenie jego charakteru czasowego. Kaszel dzieli się na trzy kategorie: ostry (trwający krócej niż 3 tygodnie), podoostry (3-8 tygodni) oraz przewlekły (ponad 8 tygodni u dorosłych lub 4 tygodnie u dzieci)34. Ta klasyfikacja jest istotna, ponieważ różne przyczyny dominują w poszczególnych kategoriach czasowych.
Kaszel ostry najczęściej wynika z infekcji górnych dróg oddechowych, ostrego zapalenia oskrzeli lub zapalenia płuc5. W przypadku kaszlu podoostrego należy przede wszystkim ustalić, czy wystąpił on po infekcji oddechowej – jeśli tak, może to być kaszel poinfekycyjny3. Kaszel przewlekły wymaga najbardziej szczegółowej diagnostyki, gdyż może być objawem różnorodnych schorzeń4.
Wywiad lekarski w diagnostyce kaszlu
Szczegółowy wywiad medyczny stanowi fundament diagnostyki kaszlu6. Lekarz powinien zebrać informacje dotyczące czasu wystąpienia i rozwoju kaszlu, czynników nasilających objawy, objawów towarzyszących oraz wcześniejszej historii chorób sugerujących atopię6. Istotne jest również zebranie pełnej historii medycznej, w tym informacji o paleniu tytoniu, przyjmowanych lekach i narażeniu na czynniki środowiskowe6.
Szczególną uwagę należy zwrócić na historię zawodową i rodzinną, informacje o tym, jakie środki zostały już wypróbowane i z jakim efektem6. Wywiad znacząco wpływa na ocenę lekarza dotyczącą prawdopodobieństwa występowania najczęstszych przyczyn kaszlu przewlekłego6.
Badanie fizykalne
Badanie fizykalne, choć niestety rzadko dostarcza informacji o najczęstszych przyczynach kaszlu przewlekłego, jest niezbędne dla wczesnego wykrycia mniej typowych przyczyn, takich jak rozstrzenie oskrzeli, śródmiąższowe choroby płuc, zaburzenia nowotworowe czy przewlekłe infekcyjne choroby płuc6. Kompleksowe badanie fizykalne pacjenta z kaszlem powinno obejmować ocenę wszystkich układów narządów potencjalnie zaangażowanych8.
Badanie głowy i szyi, osłuchiwanie serca i płuc oraz badanie endoskopowe stanowią standardowe elementy oceny pacjenta z kaszlem przewlekłym8. Oprócz standardowego badania laryngologicznego, diagnostyka kaszlu przewlekłego obejmuje również ocenę układu pokarmowego, oddechowego i neurologicznego8.
Podstawowe badania diagnostyczne
Zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej powinno być wykonane we wczesnej fazie diagnostyki kaszlu przewlekłego9. Chociaż nie pozwala na rozpoznanie najczęstszych przyczyn, może szybko skierować diagnostykę w stronę przyczyn o większej wadze, takich jak strukturalne choroby płuc9. Prawidłowe zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej zazwyczaj wyklucza rozstrzenie oskrzeli, utrzymujące się zapalenie płuc, sarkoidozę i gruźlicę10.
Spirometria jest kolejnym ważnym badaniem w diagnostyce kaszlu przewlekłego, szczególnie u dzieci1011. U dzieci z kaszlem przewlekłym zaleca się wykonanie co najmniej zdjęcia rentgenowskiego klatki piersiowej i spirometrii11. Badania funkcji płuc odgrywają istotną rolę w identyfikacji przyczyny kaszlu przewlekłego i mogą być wykonywane u dzieci już od 5. roku życia12.
Podejście diagnostyczne do najczęstszych przyczyn
Najczęstsze przyczyny kaszlu przewlekłego u osób niepalących, nieimmunokompromitowanych, nieużywających inhibitorów ACE, to zespół kaszlu górnych dróg oddechowych, astma i choroba refluksowa żołądkowo-przełykowa13. Te trzy przyczyny odpowiadają za ponad 90% wszystkich przypadków kaszlu przewlekłego13. Często występuje więcej niż jedna z tych etiologii, a kaszel może być jedynym objawem13.
Diagnostyka astmy jako przyczyny kaszlu może wymagać testów funkcji płuc, które mierzą wzorce przepływu powietrza do i z płuc14. Próba prowokacyjna oskrzelowa jest przydatna w ocenie kaszlu spowodowanego astmą15. W przypadku nieastmatycznego eozynofilowego zapalenia oskrzeli należy wykonać badanie indukowanej plwociny w celu określenia, czy pacjent ma zwiększoną liczbę eozynofili15.
Próby lecznicze jako narzędzie diagnostyczne
W praktyce klinicznej procesy diagnostyczne i terapeutyczne są często stosowane jednocześnie16. Wielu specjalistów rozpoczyna leczenie jednej z częstych przyczyn kaszlu przewlekłego zamiast zlecać kosztowne badania11. Jeśli leczenie nie przynosi efektów, można przeprowadzić badania w kierunku rzadszych przyczyn11.
Próby terapeutyczne wybiera się na podstawie oceny klinicznej, czasami wspomaganej testami diagnostycznymi17. Odpowiedź pacjenta na próbę musi być oceniona, a kaszel musi ustąpić, zanim można z pewnością przypisać daną etiologię17. W przypadku częściowego powodzenia dalsze badania lub dodatkowe próby terapeutyczne mogą być wskazane, przy kontynuowaniu częściowo skutecznej terapii17.
Empiryczne leczenie powinno być wdrażane sekwencyjnie dla trzech najczęstszych przyczyn kaszlu przewlekłego, aż do ustąpienia objawów10. Empiryczne leczenie choroby refluksowej żołądkowo-przełykowej powinno być rozpoczęte zamiast testowania u pacjentów z kaszlem przewlekłym i objawami refluksu4.
Zaawansowane badania diagnostyczne
Jeśli żadna z czterech najczęstszych przyczyn nie wydaje się prawdopodobna po dokładnej ocenie, należy rozważyć inne badania, takie jak: tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości klatki piersiowej w celu wykluczenia rozstrzenia oskrzeli, aspiracji ciała obcego, zwłóknienia płuc lub innych strukturalnych chorób płuc17. Zobacz więcej: Zaawansowane metody diagnostyczne w przewlekłym kaszlu
Tylko po wykluczeniu najczęstszych przyczyn kaszlu przewlekłego należy rozpocząć bardziej rozległą diagnostykę13. Może ona obejmować badanie indukowanej plwociny w kierunku prątków kwasoodpornych, tomografię komputerową wysokiej rozdzielczości klatki piersiowej oraz bronchoskopię13. Często te badania powinny być wykonywane przez specjalistę od kaszlu13.
Kiedy skierować do specjalisty
Lekarz pierwszego kontaktu może często pomóc w rozwiązaniu objawów kaszlu i przedyskutować dodatkowe badania lub leczenie, które może być potrzebne18. Lekarz pierwszego kontaktu skieruje pacjenta do specjalisty, jeśli potrzebna jest bardziej rozległa opieka18. Zobacz więcej: Współpraca specjalistów w diagnostyce kaszlu przewlekłego
Nowe wystąpienie kaszlu przewlekłego bez oczywistej etiologii powinno skłonić do skierowania do pneumonologa lub specjalisty od kaszlu19. Jeśli podejrzewa się słabą funkcję serca, zalecane jest skierowanie do kardiologa w celu oceny niewydolności serca19. W przypadku podejrzenia aberracji żołądkowo-jelitowej, takiej jak choroba refluksowa żołądkowo-przełykowa, wskazane jest skierowanie do gastroenterologa19.
Wyzwania diagnostyczne
Diagnostyka kaszlu przewlekłego może być wyzwaniem, ponieważ u 18-62% pacjentów kaszel przewlekły ma dwie lub więcej przyczyn, a u 42% pacjentów może mieć trzy przyczyny10. Ustalenie przyczyny kaszlu przewlekłego jest bardzo ważne dla skutecznego leczenia11. W wielu przypadkach więcej niż jeden stan podstawowy może powodować kaszel przewlekły11.
Poszukiwanie przyczyny i rozwiązanie kaszlu przewlekłego wymaga ciągłego zaangażowania wobec pacjenta16. Podejście do indywidualnego pacjenta z kaszlem przewlekłym może różnić się od pełnej początkowej oceny diagnostycznej typowych chorób towarzyszących, po empiryczną ale ukierunkowaną terapię typowych stanów znanych z wywoływania kaszlu przewlekłego, z ograniczonymi lub żadnymi wysiłkami diagnostycznymi16.























