Jak diagnozuje się jaglicę? Badania kliniczne i laboratoryjne

Jaglica jest rozpoznawana przede wszystkim na podstawie badania klinicznego, które przeprowadza się z wykorzystaniem uproszczonego systemu klasyfikacji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO). W obszarach endemicznych, gdzie schorzenie występuje powszechnie, diagnoza opiera się głównie na ocenie charakterystycznych objawów klinicznych widocznych podczas badania oka12.

Proces diagnostyczny wymaga odpowiednio przeszkolonego badającego, spokojnego pacjenta oraz podstawowego wyposażenia – zwykle dwuokularowego szkła powiększającego o powiększeniu 2,5x i odpowiedniego oświetlenia. Badanie często przeprowadza się w terenie, gdzie optymalne jest wykorzystanie latarki przy ocenie odwrócenia powiek, natomiast jasne światło słoneczne zwykle wystarcza do badania spojówki3.

Ważne: Większość osób z aktywną jaglicą ma minimalne objawy lub w ogóle ich nie odczuwa. Niektórzy zgłaszają podrażnienie oczu lub niewielką ilość wydzieliny, podczas gdy osoby z odwróceniem powiek często skarżą się na ból oczu, mimowolne zamykanie powiek, nietolerancję światła lub pogorszenie widzenia.

System klasyfikacji WHO

Światowa Organizacja Zdrowia opracowała uproszczony system oceny jaglicy, który klasyfikuje chorobę w pięciu stopniach. System ten został stworzony w celu maksymalizacji obiektywności oceny, szczególnie przy szacowaniu rozpowszechnienia jaglicy na poziomie populacji14:

  • TF (Trachomatous Inflammation Follicular) – zapalenie pęcherzykowe jaglicy, które głównie wymaga leczenia miejscowego
  • TI (Trachomatous Inflammation Intense) – intensywne zapalenie jaglicy, podczas którego rozważa się leczenie miejscowe i ogólnoustrojowe
  • TS (Trachomatous Scarring) – bliznowacenie jaglicy, gdy blizny są widoczne na spojówce tarczki i mogą zasłaniać naczynia krwionośne
  • TT (Trachomatous Trichiasis) – odwrócenie powiek w jaglicy, gdy pacjent wymaga skierowania na operację powiek
  • CO (Corneal Opacity) – zmętnienie rogówki, etap podczas którego osoba jest nieodwracalnie niewidoma

Kompleksowe badanie jaglicy obejmuje kilka etapów. Tam gdzie to możliwe, mierzy się ostrość wzroku dla każdego oka osobno. Górną powiekę odwraca się i bada spojówkę tarczki pod kątem centralnych pęcherzyków, pogrubienia zapalnego spowodowanego reakcją brodawkowatą oraz bliznowacenia5.

Różnicowanie z innymi schorzeniami

Inne przyczyny zapalenia spojówki, bliznowacenia spojówki, odwrócenia powiek, zawrócenia powieki i zmętnienia rogówki mogą wykazywać objawy kliniczne przypominające te wywołane przez jaglicę. Interpretacja objawów klinicznych i ich klasyfikacja jako przypisywane (lub nie) jaglicy może być wpływana przez szereg wrażeń kontekstualnych5.

W dobrze ugruntowanym przypadku aktywnej jaglicy w obszarze endemicznym diagnoza może być bardzo łatwa. Trudności pojawiają się przy różnicowaniu przypadków granicznych od normalnych lub czasami przy odróżnianiu przypadków ciężkiego zapalnego jaglicy od ostrego bakteryjnego lub wirusowego zapalenia spojówki. Wykrycie odwrócenia powiek wymaga jedynie starannego badania6.

Uwaga diagnostyczna: W obszarach o niskim występowaniu jaglicy diagnoza może być znacznie trudniejsza, chociaż ciężkie bliznowacenie tarczki, pannus rogówki z dołkami Herberta i odwrócenie górnej powieki są patognomoniczne w każdym otoczeniu.

Metody laboratoryjne

Chociaż testy laboratoryjne zostały opracowane do wykrywania organizmu, uniwersalnie uznany złoty standard badania nie istnieje. W obszarach endemicznych diagnoza prawie zawsze opiera się na wyglądzie klinicznym, ponieważ testy rzadko są dostępne w tych miejscach78.

Najlepszymi technikami laboratoryjnymi do potwierdzenia, że kliniczna diagnoza aktywnej jaglicy jest wynikiem ocznej infekcji Chlamydia trachomatis, są testy amplifikacji kwasów nukleinowych (NAAT), z których reakcja łańcuchowa polimerazy (PCR) jest jednym z przykładów. NAAT charakteryzują się wysoką czułością i specyficznością, ale są zbyt drogie i zbyt skomplikowane technicznie, aby były szeroko dostępne w większości miejsc, gdzie jaglica jest endemiczna8.

Szczegółowe informacje dotyczące różnych metod laboratoryjnych oraz ich zastosowania w praktyce klinicznej znajdziesz w dalszych sekcjach Zobacz więcej: Metody laboratoryjne w diagnostyce jaglicy - testy i badania. Aspekty związane z wyzwaniami diagnostycznymi i nowymi technologiami są omówione osobno Zobacz więcej: Wyzwania diagnostyczne i nowe technologie w rozpoznawaniu jaglicy.

Znaczenie wczesnego rozpoznania

Wczesna diagnoza i środki profilaktyczne są niezbędne. Jeśli stan nie jest leczony, powikłania oczne mogą prowadzić do ślepoty. Diagnoza jaglicy zależy głównie od wywiadu pacjenta i objawów klinicznych obserwowanych podczas badania szczelinowego7.

Rokowanie jaglicy zależy od różnych czynników, w tym stopni zaawansowania choroby, chorób towarzyszących takich jak odwrócenie powiek i zmętnienia rogówki, dostępu do opieki zdrowotnej oraz wdrożenia terapii i strategii profilaktycznych. Wczesne leczenie może pomóc zapobiec powikłaniom jaglicy9.

Pytania i odpowiedzi

Jak lekarze diagnozują jaglicę?

Jaglica jest diagnozowana głównie na podstawie badania klinicznego z wykorzystaniem uproszczonego systemu WHO. Lekarz bada oko za pomocą szkła powiększającego, sprawdzając charakterystyczne objawy jak pęcherzyki, zapalenie i bliznowacenie spojówki.

Czy do diagnozy jaglicy potrzebne są testy laboratoryjne?

W obszarach endemicznych diagnoza opiera się głównie na objawach klinicznych. Testy laboratoryjne jak PCR są dostępne, ale są drogie i skomplikowane, więc używa się ich głównie w obszarach nieendemicznych lub do celów badawczych.

Jakie są główne objawy jaglicy widoczne podczas badania?

Główne objawy to pęcherzyki na górnej powiece, zapalenie spojówki, bliznowacenie, odwrócenie powiek powodujące tarcie rzęs o gałkę oczną oraz w zaawansowanych przypadkach zmętnienie rogówki.

Czy można pomylić jaglicę z innymi chorobami oczu?

Tak, inne przyczyny zapalenia spojówki, bliznowacenia czy odwrócenia powiek mogą przypominać jaglicę. Dlatego ważne jest doświadczenie lekarza i znajomość charakterystycznych objawów tej choroby.

Dlaczego wczesna diagnoza jaglicy jest tak ważna?

Wczesne rozpoznanie pozwala na szybkie wdrożenie leczenia, co może zapobiec postępowi choroby i rozwojowi powikłań prowadzących do nieodwracalnej ślepoty.