Rokowanie w alkoholowej chorobie wątroby jest zróżnicowane i zależy od wielu czynników, przy czym kluczowe znaczenie ma stadium zaawansowania choroby oraz zaprzestanie spożywania alkoholu1. We wczesnych stadiach, gdy występuje stłuszczenie wątroby lub stłuszczeniowe zapalenie wątroby, rokowanie jest stosunkowo dobre, ponieważ zmiany te mogą być odwracalne po zaprzestaniu spożywania alkoholu1. Stłuszczenie wątroby może całkowicie ustąpić w ciągu 6 tygodni od zaprzestania spożywania alkoholu2.
Jednak nawet we wczesnych stadiach istnieje ryzyko progresji – do 20% pacjentów ze stłuszczeniem wątroby może rozwinąć marskość1. Roczne wskaźniki progresji do marskości różnią się znacznie w zależności od obecnych zmian histologicznych: u pacjentów z prawidłowym obrazem histologicznym wynoszą 1%, przy stłuszczeniu 3%, przy stłuszczeniowym zapaleniu wątroby 10%, a przy włóknieniu 8%3.
Rokowanie w zaawansowanych stadiach choroby
Gdy dochodzi do rozwoju włóknienia i marskości, zmiany te są zazwyczaj nieodwracalne2. Po rozwinięciu się marskości i jej powikłań, takich jak wodobrzusze czy krwawienia, 5-letni wskaźnik przeżycia wynosi około 50%2. Rokowanie jest lepsze u pacjentów, którzy zaprzestają spożywania alkoholu, i gorsze u tych, którzy nadal piją2.
W przypadku alkoholowego zapalenia wątroby rokowanie zależy głównie od ciężkości choroby i obecności marskości3. Łagodne alkoholowe zapalenie wątroby charakteryzuje się znikomą krótkoterminową śmiertelnością. Jednak gdy alkoholowe zapalenie wątroby jest na tyle ciężkie, że powoduje encefalopatię wątrobową, żółtaczkę lub zaburzenia krzepnięcia, śmiertelność może być znaczna4.
Czynniki wpływające na rokowanie
Główne czynniki predykcyjne śmiertelności w alkoholowej chorobie wątroby obejmują zakażenia, encefalopatię wątrobową, krwawienie z żylaków przełyku oraz zespół wątrobowo-nerkowy56. Powikłania te znacząco wpływają na wskaźnik przeżycia – zakażenia zwiększają ryzyko śmierci 10-20 razy78. Szczególnie niebezpieczne są posocznica (współczynnik ryzyka 21,98) i samoistne bakteryjne zapalenie otrzewnej (współczynnik ryzyka 11,94)78.
Obecność wodobrzusza, krwawienia z żylaków, ciężkiej encefalopatii i zespołu wątrobowo-nerkowego również wskazuje na złe rokowanie1. Niezależnymi czynnikami predykcyjnymi potwierdzonymi w analizie wieloczynnikowej są kombinacje krwawienia z żylaków, zakażeń oraz encefalopatii wątrobowej lub wodobrzusza – każda z tych kombinacji odpowiada za dwa z dziesięciu zgonów podczas pierwszej hospitalizacji56.
Wskaźniki prognostyczne i narzędzia oceny
Do oceny rokowania w alkoholowej chorobie wątroby wykorzystuje się różne wskaźniki prognostyczne Zobacz więcej: Wskaźniki prognostyczne w alkoholowej chorobie wątroby. Model dla schyłkowej choroby wątroby (MELD) został przyjęty przez organizacje transplantacyjne do przewidywania 90-dniowej śmiertelności1. 90-dniowa śmiertelność w oparciu o wynik MELD wynosi: 1,9% dla MELD 10, 6% dla 10-19, 19,6% dla 20-29, 52,6% dla 30-39 i 71,3% dla 401.
Funkcja dyskryminacyjna Maddreya (DF) jest również użytecznym narzędziem predykcyjnym – pacjenci z alkoholowym zapaleniem wątroby i DF większym niż 32 mają 50% 30-dniową śmiertelność1. Najniezawodniejszym wskaźnikiem ciężkości jest obecność encefalopatii wątrobowej9.
Rokowanie w różnych postaciach choroby
Rokowanie różni się znacznie w zależności od postaci alkoholowej choroby wątroby. Alkoholowe stłuszczeniowe zapalenie wątroby wymagające hospitalizacji jest najniebezpieczniejszym podtypem alkoholowej choroby wątroby3. Roczny wskaźnik śmiertelności dla pacjentów ze stłuszczeniem wynosi 6%, a dla marskości 8%3.
W przypadku ciężkiego alkoholowego zapalenia wątroby ogólny wskaźnik śmiertelności wynosi 66%4. Ogólna 30-dniowa śmiertelność u pacjentów hospitalizowanych z powodu alkoholowego zapalenia wątroby wynosi około 15%, jednak u pacjentów z ciężką chorobą wątroby wskaźnik ten osiąga lub przekracza 50%4. U pacjentów bez encefalopatii, żółtaczki czy zaburzeń krzepnięcia 30-dniowa śmiertelność wynosi mniej niż 5%4.
Długoterminowe rokowanie i czynniki poprawiające prognozę
Długoterminowe rokowanie pacjentów z alkoholową chorobą wątroby zależy głównie od tego, czy pacjenci mają ustaloną marskość i czy nadal spożywają alkohol3. Przy abstynencji pacjenci wykazują postępującą poprawę funkcji wątroby w ciągu miesięcy do lat, a histologiczne cechy aktywnego alkoholowego zapalenia wątroby ustępują3. W jednym z badań szacunkowe 5-letnie przeżycie po hospitalizacji z powodu ciężkiego alkoholowego zapalenia wątroby wynosiło 31,8%, przy czym abstynencja była jedynym niezależnym czynnikiem predykcyjnym długoterminowego przeżycia3.
Poprawa przestrzegania zaleceń i ścisłe stosowanie specyficznych strategii obserwacji i leczenia mogą przyczynić się do lepszego rokowania pacjentów z alkoholową marskością wątroby56. U pacjentów z zaawansowaną alkoholową chorobą wątroby niereagujących na leczenie farmakologiczne, przeszczep wątroby jest jedynym podejściem poprawiającym rokowanie i powinien być rozważany u pacjentów z dekompensowaną marskością10.
Ryzyko nowotworowe i dodatkowe czynniki ryzyka
Współistniejące nagromadzenie żelaza lub przewlekłe zapalenie wątroby typu C zwiększa ryzyko rozwoju raka wątrobowokomórkowego2. Badania przesiewowe w kierunku raka wątrobowokomórkowego są kluczowe na tym etapie1. Czynniki wysokiego ryzyka rozwoju raka wątrobowokomórkowego związanego z alkoholową chorobą wątroby obejmują dłuższe lata picia, starszy wiek, cukrzycę, zakażenie HBV, marskość wątroby oraz płeć męską11.
Obecnie nie ma zatwierdzonych terapii celowanych zdolnych do ingerencji w patogenezę alkoholowej choroby wątroby i zatrzymania progresji choroby, dlatego abstynencja alkoholowa pozostaje najskuteczniejszym środkiem poprawy rokowania w tej populacji pacjentów10. Identyfikacja czynników ryzyka związanych ze złym rokowaniem jest ważna dla zapewnienia skutecznego leczenia i zwiększenia oczekiwanej długości życia Zobacz więcej: Czynniki wpływające na rokowanie w alkoholowej chorobie wątroby.






















