Dowiedz się więcej:

Choroba pasożytnicza

Choroba pasożytnicza to choroba spowodowana obecnością pasożyta w chwili jego inwazji. Objawy parazytozy mogą być różne w zależności od rodzaju pasożyta, okresu wylęgania i jego postaci inwazyjnej.

Przyczyny

Do czynników etiologicznych chorób pasożytniczych zalicza się:
-pierwotniaki, np. lamblioza, pełzak czerwonki,
-płazińce (przywry), np. tasiemiec nieuzbrojony, tasiemiec uzbrojony,
-obleńce, np. owsiki, glista ludzka,
-stawonogi, np. wesz ludzka.

Pasożyty mogą wnikać do organizmu przez otwory ciała, błonę śluzową, miejsca zranienia. Znane drogi zarażenia to:
- droga pokarmowa. Zarażenie ma charakter bierny. Pasożyty dostają się do organizmu wraz z pożywieniem lub wodą. Do przewodu pokarmowego żywiciela trafiają postacie larwalne pasożyta. To najczęściej spotykana droga zarażenia;
- droga przez skórę, będąca drugą pod względem częstości zarażeń. Może mieć charakter bierny (co polega na wprowadzeniu do skóry żywiciela larw przenoszonych przez owady krwiopijne) lub aktywny (co polega na penetracji skóry poprzez larwy pasożyta przez wytwarzanie enzymów proteolitycznych czy wykorzystywanie urazów skóry);
- kontakt bezpośredni, który polega na biernym przenoszeniu się pasożytów z osobnika zarażonego na kolejnego żywiciela;
- zakażenie laktogenne, czyli rodzaj zarażenia drogą pokarmową poprzez mleko zarażonej matki;
- zarażenie śródmaciczne, czyli przez łożysko;
- droga płciowa.

Objawy

Obecność pasożytów bytujących u swoich żywicieli prowadzi do pogorszenia stanu zdrowia zarażonego osobnika i pojawienia się różnych objawów klinicznych inwazji. Te w dużej mierze zależą od rodzaju pasożyta, który dokonał inwazji, a także nasilenia zakażenia.

Nie bez znaczenia jest jego lokalizacja. Inaczej będzie manifestowała się choroba pasożytnicza przewodu pokarmowego, inaczej pasożytnicze choroby skóry.

Najczęstsze objawy choroby pasożytniczej wewnętrzne to:
-bóle brzucha,
-nadpobudliwość,
-spadek masy ciała,
-brak apetytu lub ciągły głód,
-nudności,
-biegunki,
-wymioty,
-bezsenność,
-permanentnie towarzyszące uczucie zmęczenia,
-podkrążone oczy,
-anemia.

Najczęstsze objawy choroby pasożytniczej skórnej to:
-wysypka
-wyprysk,
-świąd,
-wypadające włosy,
-łamiące się paznokcie,
-wykwity skórne,
-zmiany trądzikowe,
-sucha skóra.

Diagnoza

Diagnostyka chorób pasożytniczych opiera się na próbach wykrycia form inwazyjnych (jaj lub larw) lub postaci dorosłych w wydzielinach i wydalinach (np. kał).

W rozpoznaniu parazytoz zastosowanie znajdują badania mikroskopowe (preparaty niebarwione lub barwione), metody serologiczne (OWD, immunofluorescencja bezpośrednia lub test ELISA) oraz metody molekularne (PCR).

Leczenie

Leczenie choroby pasożytniczej polega na bezpośredniej, celowej likwidacji inwazji pasożytów za pomocą odpowiednio dobranych leków przeciwpasożytniczych (przeciwpierwotniakowych i przeciwrobaczych).

Zapobieganie

Ważna jest profilaktyka. Ponieważ parazytozy często są skutkiem niewłaściwej higieny osobistej, braku odpowiednich warunków sanitarnych czy kontaktu ze skażonym jedzeniem i innymi przedmiotami, należy zwracać uwagę na takie kwestie jak:

-dbanie o higienę. Kluczowe jest mycie rąk: po skorzystaniu z toalety, przed jedzeniem i przygotowywaniem posiłków czy powrocie do domu;
-mycie owoców, warzyw i mięsa przed spożyciem, niejedzenie w przypadkowych barach i stołówkach;
-korzystanie z repelentów i preparatów owadobójczych.