Celiakia, znana także jako choroba trzewna, to poważne schorzenie autoimmunologiczne wymagające odpowiedniego podejścia terapeutycznego. Obecnie jedyną sprawdzoną metodą leczenia jest całkowita eliminacja glutenu z diety, jednak naukowcy intensywnie pracują nad nowymi rozwiązaniami farmakologicznymi, które mogłyby znacznie ułatwić życie pacjentom12.
Dieta bezglutenowa jako podstawa leczenia
Dieta bezglutenowa stanowi fundament leczenia celiakii i musi być stosowana przez całe życie. Eliminacja glutenu z diety pozwala na regenerację uszkodzonej błony śluzowej jelita cienkiego i zapobiega dalszym uszkodzeniom13. Nawet minimalne ilości glutenu mogą powodować szkody, dlatego pacjenci muszą unikać wszystkich produktów zawierających pszenicę, żyto, jęczmień i trytikale4.
Poprawa objawów następuje zazwyczaj w ciągu kilku dni lub tygodni od rozpoczęcia diety, jednak pełne wygojenie jelita może trwać od kilku miesięcy do kilku lat, szczególnie u dorosłych15. Dzieci reagują na dietę bezglutenową znacznie szybciej niż dorośli, a ich jelita zazwyczaj regenerują się w ciągu 3-6 miesięcy6.
Suplementacja i leczenie niedoborów
Pacjenci z celiakią często cierpią na niedobory składników odżywczych spowodowane uszkodzeniem kosmków jelitowych i zaburzeniami wchłaniania. Najczęstsze niedobory dotyczą żelaza, kwasu foliowego, witamin B12, D i K, wapnia, magnezu i cynku14. Suplementacja może być konieczna, szczególnie w początkowym okresie leczenia, gdy jelito jeszcze się regeneruje7.
Lekarz może zalecić przyjmowanie witamin i minerałów w zależności od stwierdzonych niedoborów. W ciężkich przypadkach niedożywienia może być konieczne żywienie pozajelitowe lub dojelitowe8. Wraz z postępującą regeneracją jelita, potrzeba suplementacji zazwyczaj się zmniejsza, a organizm zaczyna prawidłowo wchłaniać składniki odżywcze z pokarmu7.
Leczenie farmakologiczne w szczególnych przypadkach
W większości przypadków dieta bezglutenowa jest wystarczająca do kontrolowania celiakii, jednak niektórzy pacjenci mogą wymagać dodatkowego leczenia farmakologicznego. Leki są stosowane głównie w przypadku ciężkich stanów zapalnych lub opornej celiakii9.
Kortykosteroidy, takie jak prednizolon lub budezonid, mogą być przepisane pacjentom z ciężkim stanem zapalnym jelita lub z oporną celiakią, gdy standardowa dieta bezglutenowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów1011. W przypadku opryszczkowatego zapalenia skóry (dermatitis herpetiformis), będącego skórną manifestacją celiakii, może być stosowany dapson w celu kontrolowania wysypki, choć podstawą leczenia nadal pozostaje dieta bezglutenowa47.
Opieka specjalistyczna i monitorowanie
Skuteczne leczenie celiakii wymaga współpracy zespołu specjalistów, w tym gastroenterologa i dietetyka specjalizującego się w tej chorobie. Dietetyk pomaga w planowaniu zrównoważonej diety bezglutenowej, uczy czytania etykiet produktów i identyfikowania ukrytych źródeł glutenu34.
Regularne wizyty kontrolne są niezbędne dla monitorowania postępów leczenia. Lekarz ocenia ustępowanie objawów, sprawdza poziom przeciwciał w suszy oraz może zalecić ponowną biopsję jelita cienkiego po 3-6 miesiącach diety bezglutenowej w celu potwierdzenia regeneracji błony śluzowej1112.
Leczenie opornej celiakii
Około 5% pacjentów z celiakią nie reaguje odpowiednio na dietę bezglutenową, co określane jest jako oporna celiakia (refractory celiac disease). Stan ten wymaga szczegółowej diagnostyki w celu wykluczenia przypadkowego spożywania glutenu oraz innych przyczyn utrzymujących się objawów1113. W przypadku potwierdzonej opornej celiakii stosuje się intensywne leczenie immunosupresyjne, które szczegółowo omówiono Zobacz więcej: Oporna celiakia - leczenie zaawansowanych przypadków choroby.
Przyszłość leczenia celiakii
Naukowcy na całym świecie intensywnie pracują nad nowymi metodami leczenia celiakii, które mogłyby uzupełnić lub zastąpić dietę bezglutenową. Obecnie w różnych fazach badań klinicznych znajduje się ponad 20 potencjalnych terapii1415. Nowoczesne podejścia terapeutyczne obejmują enzymy trawienne rozkładające gluten, leki modulujące przepuszczalność jelita oraz terapie immunomodulujące mające na celu przywrócenie tolerancji na gluten Zobacz więcej: Przyszłość leczenia celiakii - nowoczesne terapie w badaniach.
Wsparcie psychologiczne i jakość życia
Diagnoza celiakii i konieczność przestrzegania dożywotniej diety bezglutenowej może być wyzwaniem psychicznym dla pacjentów i ich rodzin. Wsparcie psychologiczne, grupy wsparcia oraz edukacja na temat radzenia sobie z ograniczeniami dietetycznymi stanowią ważny element kompleksowej opieki1617. Właściwie prowadzona dieta bezglutenowa znacznie poprawia jakość życia pacjentów i pozwala im na prowadzenie normalnego, aktywnego trybu życia.























