Waborbaktam, awibaktam i sulbaktam to inhibitory beta-laktamaz stosowane z innymi antybiotykami w leczeniu ciężkich zakażeń. Różnią się wskazaniami, bezpieczeństwem i grupami pacjentów.
Porównywane substancje czynne – wspólne cechy i przynależność do grupy leków
W tej analizie porównujemy waborbaktam z dwoma innymi substancjami czynnymi – awibaktamem i sulbaktamem. Wszystkie należą do grupy tzw. inhibitorów beta-laktamaz, czyli związków, które same nie mają działania przeciwbakteryjnego, ale chronią inne antybiotyki przed rozkładem przez enzymy wytwarzane przez bakterie. W praktyce, każda z tych substancji jest stosowana w połączeniu z określonym antybiotykiem: waborbaktam z meropenemem, awibaktam z ceftazydymem lub aztreonamem, a sulbaktam z cefoperazonem1234.
Ich głównym zadaniem jest umożliwienie skutecznego działania antybiotyku nawet w przypadku bakterii, które potrafią go rozkładać. To sprawia, że te preparaty są wykorzystywane w leczeniu trudnych, często szpitalnych zakażeń, wywołanych przez bakterie oporne na wiele leków5678.
Wskazania terapeutyczne – kiedy stosuje się poszczególne substancje?
Wskazania do stosowania tych substancji są do siebie zbliżone, choć istnieją między nimi pewne różnice. Wszystkie połączenia inhibitorów beta-laktamaz z antybiotykami są wykorzystywane głównie w leczeniu ciężkich zakażeń, takich jak:
- powikłane zakażenia układu moczowego (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek)567
- powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej567
- szpitalne zapalenie płuc, w tym zapalenie płuc związane z respiratorem567
Waborbaktam (z meropenemem), awibaktam (z ceftazydymem lub aztreonamem) i sulbaktam (z cefoperazonem) stosuje się również u pacjentów, u których istnieją ograniczone możliwości leczenia z powodu oporności bakterii na inne antybiotyki567.
Jeśli chodzi o wiek pacjentów, to największe ograniczenia dotyczą waborbaktamu i aztreonamu z awibaktamem – są one przeznaczone dla dorosłych910. Połączenie ceftazydymu z awibaktamem można natomiast stosować także u dzieci i młodzieży już od urodzenia, a sulbaktam z cefoperazonem jest dopuszczony do stosowania u dzieci i noworodków, choć z ograniczoną dokumentacją w tej najmłodszej grupie1112.
Mechanizm działania i wpływ na organizm – podobieństwa i różnice
Wszystkie omawiane substancje działają jako inhibitory beta-laktamaz – enzymów wytwarzanych przez niektóre bakterie, które rozkładają antybiotyki beta-laktamowe i czynią je nieskutecznymi. Dzięki połączeniu inhibitora z odpowiednim antybiotykiem możliwe jest skuteczne leczenie nawet tych zakażeń, które wcześniej były trudne do opanowania13141516.
Waborbaktam wykazuje aktywność wobec beta-laktamaz klasy A (np. KPC) i klasy C, ale nie działa na enzymy klasy B (metalo-beta-laktamazy) ani klasy D13. Awibaktam blokuje szeroki zakres enzymów – klasy A, C oraz niektóre klasy D, co sprawia, że połączenie z ceftazydymem lub aztreonamem ma szerokie zastosowanie kliniczne, również w zakażeniach wywołanych przez bakterie produkujące karbapenemazy OXA-481415. Sulbaktam hamuje przede wszystkim beta-laktamazy klasy A, a jego skuteczność w połączeniu z cefoperazonem jest wysoka, choć nie obejmuje wszystkich mechanizmów oporności16.
Właściwości farmakokinetyczne, czyli sposób rozprzestrzeniania się, wydalania i działania leku w organizmie, są zbliżone – wszystkie te substancje są podawane dożylnie i są wydalane głównie przez nerki, choć mogą różnić się okresem półtrwania i szczegółami dystrybucji w organizmie17181920.
Przeciwwskazania i środki ostrożności – co je łączy, a co różni?
Najważniejszym przeciwwskazaniem do stosowania wszystkich omawianych preparatów jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na inne leki z grupy beta-laktamowych antybiotyków, takie jak penicyliny czy cefalosporyny21222324. U osób, które doświadczyły ciężkich reakcji alergicznych na tę grupę leków, nie należy stosować żadnego z tych preparatów.
Wspólne są także ostrzeżenia dotyczące ryzyka wystąpienia ciężkich reakcji skórnych, biegunki związanej z zakażeniem Clostridioides difficile, a także konieczność ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby25262728.
Różnice pojawiają się w szczegółowych zaleceniach – na przykład, w przypadku cefoperazonu z sulbaktamem konieczna jest szczególna ostrożność u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia krwi lub żywionych pozajelitowo, natomiast preparaty z awibaktamem mogą wymagać dostosowania dawki u osób z niewydolnością nerek2930.
Bezpieczeństwo stosowania u szczególnych grup pacjentów
Wszystkie omawiane substancje mają ograniczenia dotyczące stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią – mogą być stosowane tylko wtedy, gdy korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla dziecka31323334.
Stosowanie u dzieci różni się między poszczególnymi preparatami. Awibaktam z ceftazydymem jest dopuszczony dla dzieci już od urodzenia, podczas gdy waborbaktam oraz aztreonam z awibaktamem i meropenemem są przeznaczone wyłącznie dla dorosłych. Sulbaktam z cefoperazonem można stosować u dzieci i noworodków, ale w tej ostatniej grupie wiekowej doświadczenie kliniczne jest ograniczone11912.
W przypadku osób starszych, zwykle nie ma konieczności dostosowywania dawki ze względu na wiek, jednak u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby konieczne może być indywidualne podejście do dawkowania353637.
Wszystkie omawiane substancje mogą wywoływać działania niepożądane, takie jak bóle głowy, zawroty głowy czy ospałość, które mogą w umiarkowanym stopniu wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn38394041.
- Dawkowanie wszystkich omawianych leków powinno być dostosowane u osób z niewydolnością nerek.
- W przypadku zaburzeń czynności wątroby, szczególnie istotne jest monitorowanie przyjmowania cefoperazonu z sulbaktamem.
- Niektóre preparaty wymagają zachowania szczególnej ostrożności i monitorowania czynności nerek i wątroby podczas leczenia.
- Przyjmowanie tych leków może wiązać się z koniecznością okresowych badań laboratoryjnych.
Tabela porównawcza – główne różnice i podobieństwa
| Substancja czynna | Najważniejsze wskazania | Stosowanie u dzieci | Stosowanie w ciąży | Stosowanie u kierowców |
|---|---|---|---|---|
| Waborbaktam (z meropenemem) | Powikłane zakażenia układu moczowego, zakażenia jamy brzusznej, szpitalne zapalenie płuc, zakażenia bakteriami Gram-ujemnymi przy ograniczonych opcjach leczenia | Nie stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat | Nie zaleca się, chyba że korzyści przeważają nad ryzykiem | Może powodować ospałość, ból głowy i zawroty głowy – zalecana ostrożność |
| Awibaktam (z ceftazydymem lub aztreonamem) | Powikłane zakażenia jamy brzusznej, zakażenia układu moczowego, szpitalne zapalenie płuc, zakażenia bakteriami Gram-ujemnymi przy ograniczonych opcjach leczenia | Można stosować u dzieci od urodzenia (ceftazydym+awibaktam); aztreonam+awibaktam – tylko dorośli | Nie zaleca się rutynowego stosowania w ciąży | Może powodować zawroty głowy – zalecana ostrożność |
| Sulbaktam (z cefoperazonem) | Zakażenia dróg oddechowych, moczowych, jamy brzusznej, skóry, kości, posocznica, zakażenia ginekologiczne | Można stosować u dzieci i noworodków (ograniczone dane dla noworodków) | Nie zaleca się, chyba że jest to bezwzględnie konieczne | Bardzo małe prawdopodobieństwo wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów |
Inhibitory beta-laktamaz w nowoczesnym leczeniu zakażeń – podsumowanie porównania
Waborbaktam, awibaktam i sulbaktam to ważne substancje stosowane w terapii trudnych, często opornych zakażeń bakteryjnych. Ich wspólną cechą jest ochrona antybiotyku przed rozkładem przez enzymy bakteryjne, co znacznie zwiększa skuteczność leczenia. Różnią się jednak zakresem działania, grupami pacjentów, u których mogą być stosowane oraz szczegółowymi przeciwwskazaniami i zaleceniami dotyczącymi bezpieczeństwa. Wybór odpowiedniego preparatu zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta, współistniejących chorób oraz dostępności innych opcji terapeutycznych.


















