Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania kliniczneTypiracyl i triflurydyna to substancje czynne stosowane razem w terapii zaawansowanego raka jelita grubego i żołądka. Ich działanie i bezpieczeństwo są porównywalne, ale różnią się mechanizmem działania.
Typiracyl i triflurydyna – podobieństwa i wspólne cechy
Typiracyl oraz triflurydyna to substancje czynne, które zawsze występują razem w jednej tabletce. Obie należą do grupy leków przeciwnowotworowych, a dokładniej do tzw. antymetabolitów, czyli leków, które zakłócają procesy życiowe komórek nowotworowych i uniemożliwiają ich podział12. Ich głównym zadaniem jest leczenie zaawansowanego, przerzutowego raka jelita grubego oraz raka żołądka u dorosłych pacjentów, szczególnie wtedy, gdy inne terapie okazały się nieskuteczne34. Typiracyl i triflurydyna są zawsze stosowane razem, ponieważ wzajemnie wzmacniają swoje działanie – triflurydyna odpowiada za bezpośrednie działanie przeciwnowotworowe, natomiast typiracyl sprawia, że triflurydyna dłużej utrzymuje się w organizmie i może skuteczniej zwalczać komórki nowotworowe12.
Wskazania do stosowania – kiedy są używane?
Obie substancje są wskazane do leczenia tych samych chorób – zaawansowanego raka jelita grubego oraz raka żołądka (w tym gruczolakoraka połączenia przełykowo-żołądkowego) u dorosłych, którzy byli już leczeni innymi metodami lub nie mają możliwości skorzystania z innych terapii34. Leczenie to przeznaczone jest wyłącznie dla dorosłych – nie stosuje się go u dzieci i młodzieży56. Substancje te nie mają innych wskazań i nie są używane w leczeniu innych nowotworów.
- Stosowane są w tabletkach, podawanych doustnie.
- Są przeznaczone dla pacjentów dorosłych z zaawansowaną chorobą nowotworową.
- Nie stosuje się ich u dzieci i młodzieży.
- Nie są wskazane do leczenia innych chorób niż wymienione powyżej.
Stosowanie tych leków nie jest zalecane u dzieci i młodzieży.
Mechanizm działania i właściwości farmakokinetyczne – jak działają w organizmie?
Triflurydyna to substancja, która działa bezpośrednio na komórki nowotworowe – po wchłonięciu do organizmu wbudowuje się w DNA komórek rakowych, zakłócając ich funkcjonowanie i hamując podział12. Jednak triflurydyna bardzo szybko rozkłada się w organizmie i byłaby nieskuteczna, gdyby nie typiracyl. Typiracyl nie wykazuje samodzielnie działania przeciwnowotworowego, ale hamuje enzym odpowiedzialny za rozkład triflurydyny, co pozwala jej działać dłużej i skuteczniej12.
- Triflurydyna atakuje komórki nowotworowe przez zaburzanie ich materiału genetycznego.
- Typiracyl przedłuża obecność triflurydyny w organizmie, hamując jej rozkład.
- Obie substancje stosowane są razem w jednej tabletce, w określonym stosunku ilościowym.
Pod względem farmakokinetycznym, czyli przebiegu leku w organizmie, triflurydyna i typiracyl mają inne właściwości – triflurydyna bardzo silnie wiąże się z białkami krwi i jest wydalana głównie z moczem, natomiast typiracyl wiąże się słabiej z białkami i jest wydalany zarówno z moczem, jak i kałem78. Typiracyl nie ulega przemianom w wątrobie, co ma znaczenie u pacjentów z jej zaburzeniami.
Przeciwwskazania i środki ostrożności – różnice i podobieństwa
Obie substancje, jako że są stosowane razem, mają wspólne przeciwwskazania. Przede wszystkim nie powinny być stosowane u osób uczulonych na którykolwiek ze składników tabletki910. Nie zaleca się ich stosowania u dzieci i młodzieży oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek (szczególnie jeśli wymagają dializ), a także u osób z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami wątroby1112.
Wspólne przeciwwskazania i środki ostrożności:
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub składniki pomocnicze.
- Nie stosować u dzieci i młodzieży.
- Nie zaleca się stosowania u osób z ciężką niewydolnością nerek lub wątroby.
- Lek może powodować zaburzenia w morfologii krwi (spadek liczby krwinek), dlatego wymagane są regularne badania kontrolne.
- Lek może wywoływać objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty czy biegunka.
Bezpieczeństwo stosowania u szczególnych grup pacjentów
Zarówno typiracyl, jak i triflurydyna są stosowane wyłącznie u dorosłych. U dzieci i młodzieży nie badano skuteczności ani bezpieczeństwa tej terapii, dlatego nie jest ona dla nich przeznaczona56. U osób starszych (powyżej 65 lat) nie ma konieczności zmiany dawki początkowej, jednak dane dotyczące pacjentów powyżej 75 lat są ograniczone56.
W przypadku kobiet w ciąży i karmiących piersią, nie zaleca się stosowania tych substancji, ponieważ mogą być szkodliwe dla płodu i dziecka1314. Podczas leczenia oraz przez 6 miesięcy po jego zakończeniu kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji1314.
U osób z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek zazwyczaj nie trzeba zmieniać dawki początkowej, natomiast w przypadku ciężkiego zaburzenia czynności nerek dawkę należy zmniejszyć1112. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby leków tych nie zaleca się stosować1112.
- Nie zaleca się stosowania w ciąży i podczas karmienia piersią.
- U osób starszych nie jest konieczne zmienianie dawki początkowej.
- Przy ciężkich zaburzeniach nerek lub wątroby stosowanie jest przeciwwskazane.
- Nie mają istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów, ale mogą wywołać zmęczenie lub zawroty głowy1516.
- Typiracyl i triflurydyna nie są stosowane oddzielnie, zawsze występują razem w jednej tabletce.
- Nie ma różnic w przeciwwskazaniach czy zaleceniach dotyczących bezpieczeństwa pomiędzy tymi dwiema substancjami, ponieważ ich profil bezpieczeństwa został oceniony wspólnie.
- Regularne badania krwi podczas terapii są bardzo ważne, by wykryć ewentualne powikłania.
- Lek nie wpływa istotnie na prowadzenie pojazdów, ale jeśli pojawi się zmęczenie lub zawroty głowy, należy zachować ostrożność.
Podsumowanie: Typiracyl i triflurydyna – skuteczny duet w leczeniu zaawansowanego raka
Typiracyl i triflurydyna to substancje czynne, które zawsze stosuje się razem w jednej tabletce. Obie należą do tej samej grupy leków przeciwnowotworowych i wykazują wspólne wskazania, przeciwwskazania oraz zasady bezpieczeństwa stosowania. Triflurydyna jest odpowiedzialna za bezpośrednie niszczenie komórek nowotworowych, a typiracyl wydłuża jej działanie, zapobiegając szybkiemu rozkładowi w organizmie. Nie ma różnic w stosowaniu tych substancji u różnych grup pacjentów – terapia jest przeznaczona wyłącznie dla dorosłych i nie zaleca się jej w ciąży, karmieniu piersią oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami nerek lub wątroby. Dzięki wzajemnemu uzupełnianiu się, typiracyl i triflurydyna stanowią skuteczną i dobrze przebadaną opcję terapeutyczną dla pacjentów z zaawansowanym rakiem jelita grubego oraz żołądka, u których inne metody leczenia nie przyniosły rezultatów.
| Substancja czynna | Najważniejsze wskazania | Stosowanie u dzieci | Stosowanie w ciąży | Stosowanie u kierowców |
|---|---|---|---|---|
| Typiracyl (w połączeniu z triflurydyną) | Przerzutowy rak jelita grubego, przerzutowy rak żołądka | Nie stosować | Nie zaleca się | Niewielki wpływ, zachować ostrożność przy zmęczeniu |
| Triflurydyna (w połączeniu z typiracylem) | Przerzutowy rak jelita grubego, przerzutowy rak żołądka | Nie stosować | Nie zaleca się | Niewielki wpływ, zachować ostrożność przy zmęczeniu |