Sunitynib, aksytynib i pazopanib to nowoczesne leki stosowane w leczeniu raka nerki. Różnią się mechanizmem działania, wskazaniami oraz bezpieczeństwem u dzieci i kobiet w ciąży.
Sunitynib, aksytynib i pazopanib – podstawowe podobieństwa i charakterystyka
Sunitynib, aksytynib i pazopanib to leki należące do tej samej grupy – tzw. inhibitorów kinaz tyrozynowych. Ich głównym zadaniem jest blokowanie działania określonych białek, które biorą udział w rozwoju i wzroście nowotworów. Działają one przede wszystkim poprzez hamowanie procesu tworzenia nowych naczyń krwionośnych (angiogenezy), które są niezbędne dla wzrostu guza i jego rozprzestrzeniania się w organizmie123.
- Wszystkie trzy substancje czynne są stosowane u dorosłych w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (RCC)453.
- Wszystkie podawane są w formie doustnej, najczęściej w postaci kapsułek lub tabletek678.
- Są to leki wymagające ścisłego monitorowania przez lekarza i indywidualnego dostosowania dawki678.
Wskazania do stosowania – kiedy się je wykorzystuje?
Choć sunitynib, aksytynib i pazopanib mają zbliżone główne wskazanie – leczenie raka nerki – istnieją pomiędzy nimi istotne różnice w zakresie pozostałych zastosowań oraz grup pacjentów, którym można je podać.
- Sunitynib jest wykorzystywany nie tylko w leczeniu zaawansowanego raka nerki, ale także w terapii nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (tzw. GIST) po niepowodzeniu leczenia innym lekiem (imatynibem) oraz w leczeniu wybranych, zaawansowanych nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET)4.
- Aksytynib ma zarejestrowane wskazanie wyłącznie w leczeniu zaawansowanego raka nerki u dorosłych, u których wcześniejsze leczenie sunitynibem lub cytokiną nie przyniosło oczekiwanych efektów5.
- Pazopanib jest stosowany u dorosłych zarówno w leczeniu zaawansowanego raka nerki (zarówno jako leczenie pierwszego rzutu, jak i po wcześniejszym stosowaniu cytokin), jak również w leczeniu niektórych podtypów zaawansowanych mięsaków tkanek miękkich3.
Warto zwrócić uwagę, że sunitynib ma najszersze zastosowanie wśród tych trzech leków. Z kolei aksytynib i pazopanib nie są stosowane w terapii nowotworów przewodu pokarmowego ani neuroendokrynnych trzustki453.
Mechanizm działania i właściwości farmakokinetyczne – jak działają i co je różni?
Wszystkie trzy substancje działają poprzez blokowanie tzw. kinaz tyrozynowych – są to białka, które przekazują sygnały do wzrostu i podziału komórek nowotworowych oraz powstawania nowych naczyń krwionośnych.
- Sunitynib hamuje szereg różnych receptorów kinazy tyrozynowej, w tym te związane z płytkowym czynnikiem wzrostu (PDGFR), czynnikiem wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGFR1, VEGFR2, VEGFR3), a także KIT, FLT3, CSF-1R i RET1.
- Aksytynib działa bardzo wybiórczo – blokuje głównie kinazy VEGFR-1, VEGFR-2 i VEGFR-3, które są kluczowe dla procesu angiogenezy (tworzenia nowych naczyń krwionośnych w guzie)2.
- Pazopanib również hamuje receptory VEGFR, PDGFR i KIT, a także inne kinazy związane z rozwojem nowotworu3.
Pod względem działania na organizm, różnią się między sobą:
- Zakresem blokowanych receptorów (aksytynib jest najbardziej selektywny)2.
- Farmakokinetyką – np. aksytynib jest szybciej usuwany z organizmu niż sunitynib i pazopanib, co może mieć znaczenie przy konieczności szybkiego odstawienia leku9103.
- Sposobem dawkowania – sunitynib i pazopanib są podawane raz na dobę, aksytynib zazwyczaj dwa razy na dobę678.
Przeciwwskazania i środki ostrożności – różnice i podobieństwa
Każdy z tych leków nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na substancję czynną lub inne składniki leku111213. Wszystkie mogą powodować działania niepożądane takie jak nadciśnienie tętnicze, zaburzenia pracy serca, problemy z gojeniem się ran czy zaburzenia czynności wątroby i nerek14153.
- Sunitynib i pazopanib wymagają szczególnej ostrożności u osób z zaburzeniami pracy wątroby i nerek, a także u pacjentów z chorobami serca czy wcześniejszymi problemami zakrzepowo-zatorowymi143.
- Aksytynib powinien być stosowany ostrożnie u osób z nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami pracy serca, tarczycy oraz w przypadku wcześniejszych poważnych epizodów zakrzepowo-zatorowych15.
Niektóre działania niepożądane są wspólne dla wszystkich trzech leków, takie jak ryzyko wystąpienia wysokiego ciśnienia krwi, zaburzeń pracy serca czy problemów z tarczycą. Różnice mogą dotyczyć ryzyka wystąpienia określonych powikłań, np. sunitynib częściej powoduje przebarwienia skóry i zaburzenia hematologiczne, a aksytynib jest bardziej selektywny i przez to nieco inaczej wpływa na organizm14153.
- Dzieci i młodzież – żaden z tych leków nie jest standardowo stosowany u osób poniżej 18. roku życia; sunitynib ma ograniczone dane dotyczące tej grupy, ale nie ma jednoznacznych zaleceń dawkowania16178.
- Kobiety w ciąży – wszystkich tych leków nie powinno się stosować w okresie ciąży, chyba że korzyść dla matki przeważa nad ryzykiem dla płodu181913.
- Karmienie piersią – nie zaleca się stosowania żadnego z tych leków podczas karmienia piersią201913.
- Osoby z zaburzeniami pracy nerek lub wątroby – sunitynib i pazopanib mogą być stosowane przy łagodnych i umiarkowanych zaburzeniach czynności tych narządów, natomiast przy ciężkich zaburzeniach ich użycie jest niewskazane lub wymaga szczególnej ostrożności2122.
- Kierowcy – wszystkie trzy leki mogą wywoływać zawroty głowy, dlatego zaleca się zachowanie ostrożności podczas prowadzenia pojazdów23243.
Bezpieczeństwo stosowania – różnice między lekami
Wszystkie trzy leki mogą powodować podobne działania niepożądane, jednak różnią się nasileniem i częstotliwością niektórych z nich:
- Sunitynib może częściej powodować zaburzenia hematologiczne (np. spadek liczby białych krwinek czy płytek krwi), przebarwienia skóry, a także zmiany w pracy serca14.
- Aksytynib, jako lek o bardziej selektywnym działaniu, bywa lepiej tolerowany przez niektórych pacjentów, ale także może powodować wysokie ciśnienie krwi czy zaburzenia czynności tarczycy15.
- Pazopanib, oprócz typowych dla tej grupy działań niepożądanych, może dodatkowo prowadzić do zaburzeń czynności wątroby i dlatego wymaga szczególnej kontroli laboratoryjnej podczas leczenia3.
W przypadku wszystkich tych leków bardzo ważne jest indywidualne podejście i regularne badania kontrolne – zarówno w zakresie funkcji nerek, wątroby, jak i parametrów krwi oraz pracy serca.
Tabela porównawcza: Sunitynib, aksytynib, pazopanib
| Substancja czynna | Najważniejsze wskazania | Stosowanie u dzieci | Stosowanie w ciąży | Stosowanie u kierowców |
|---|---|---|---|---|
| Sunitynib | Rak nerki, GIST, pNET | Brak zaleceń; ograniczone dane | Nie zaleca się | Zachować ostrożność |
| Aksytynib | Rak nerki po niepowodzeniu leczenia sunitynibem lub cytokiną | Brak zaleceń; nie badano | Nie zaleca się | Zachować ostrożność |
| Pazopanib | Rak nerki, mięsak tkanek miękkich | Nie stosować u dzieci | Nie zaleca się | Zachować ostrożność |
Sunitynib a inne inhibitory kinaz tyrozynowych w leczeniu raka nerki
Podsumowując, sunitynib, aksytynib i pazopanib to nowoczesne leki, które w podobny sposób blokują rozwój naczyń krwionośnych odżywiających nowotwór. Sunitynib wyróżnia się szerszym zakresem zastosowań (również w GIST i pNET), natomiast aksytynib jest zwykle stosowany u pacjentów, u których wcześniejsze leczenie sunitynibem lub cytokiną nie przyniosło efektu. Pazopanib dodatkowo znajduje zastosowanie w leczeniu mięsaków tkanek miękkich. Wybór leku zależy od rodzaju nowotworu, przebiegu wcześniejszego leczenia oraz indywidualnych cech pacjenta, w tym funkcji nerek, wątroby, wieku i planów rozrodczych453.


















