Standardowe dawki i ryzyko przedawkowania solriamfetolu

Solriamfetol jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o zawartości 75 mg lub 150 mg substancji czynnej w każdej tabletce12. Dawki stosowane w leczeniu dobierane są indywidualnie, jednak zalecana maksymalna dawka dobowa to 150 mg podawana raz na dobę12. Przedawkowanie oznacza przyjęcie większej ilości leku niż zalecana przez lekarza, co może prowadzić do wystąpienia niepożądanych objawów lub powikłań zdrowotnych34.

W badaniach klinicznych nie odnotowano przypadków poważnego przedawkowania solriamfetolu. Jednak u zdrowych ochotników, którzy przyjęli bardzo wysoką, supraterapeutyczną dawkę 900 mg (sześciokrotnie większą niż maksymalna dawka zalecana), pojawiły się niepożądane objawy, które ustąpiły po odstawieniu leku34.

Ważne informacje dotyczące bezpieczeństwa solriamfetolu:

  • Przyjmowanie większej dawki solriamfetolu niż zalecona nie zwiększa skuteczności leczenia, a może prowadzić do wystąpienia działań niepożądanych56.
  • Stosowanie dawek powyżej 150 mg na dobę nie przynosi dodatkowych korzyści, natomiast wiąże się z większym ryzykiem wystąpienia objawów niepożądanych56.
  • W przypadku przypadkowego przyjęcia większej dawki należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.
  • Nie wolno samodzielnie modyfikować dawki leku bez porozumienia z lekarzem prowadzącym.

Objawy przedawkowania solriamfetolu

W dotychczasowych badaniach klinicznych opisano bardzo ograniczoną liczbę przypadków przedawkowania solriamfetolu. U zdrowych osób, które przyjęły 900 mg tej substancji (czyli znacznie powyżej maksymalnej dawki terapeutycznej), zaobserwowano dwa objawy niepożądane34:

  • Łagodna dyskineza późna – to mimowolne, powtarzające się ruchy ciała, najczęściej twarzy lub kończyn34.
  • Umiarkowana akatyzja – uczucie niepokoju ruchowego, przymus poruszania się34.

Oba te objawy ustąpiły po odstawieniu leku. Nie zgłaszano przypadków ciężkich powikłań czy zagrożenia życia związanego z przedawkowaniem solriamfetolu, jednak nie można wykluczyć wystąpienia innych objawów w przypadku przyjęcia bardzo dużych dawek, zwłaszcza jeśli lek stosowany jest razem z innymi substancjami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy34.

Możliwe objawy przedawkowania według układów narządowych:

  • Układ nerwowy: niepokój ruchowy, mimowolne ruchy ciała, trudności z kontrolą ruchów34.
  • Ogólne samopoczucie: pogorszenie stanu zdrowia, uczucie niepokoju34.

Obecnie nie są znane inne objawy związane z przedawkowaniem tej substancji, jednak ze względu na mechanizm działania solriamfetolu możliwe są także inne reakcje ze strony układu nerwowego.

  • W przypadku wystąpienia nietypowych objawów po przyjęciu większej dawki leku należy natychmiast zwrócić się po pomoc medyczną.

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W razie podejrzenia przedawkowania solriamfetolu należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Nie istnieje specyficzne antidotum (odtrutka) na solriamfetol34. Leczenie polega na łagodzeniu objawów i wspieraniu funkcji życiowych pacjenta. Obejmuje to monitorowanie stanu zdrowia oraz wdrożenie leczenia objawowego w zależności od zaobserwowanych symptomów34.

  • Brak swoistej odtrutki na solriamfetol34.
  • Podstawą postępowania jest leczenie objawowe i wspomagające.
  • Pacjent powinien być pod ścisłą obserwacją medyczną do czasu ustąpienia objawów.

Decyzję o konieczności hospitalizacji podejmuje lekarz na podstawie oceny stanu pacjenta i występujących objawów.

Najważniejsze zasady postępowania przy przedawkowaniu solriamfetolu:

  • Nie istnieje odtrutka, dlatego kluczowe jest szybkie wdrożenie leczenia objawowego34.
  • Każdy przypadek przedawkowania powinien być monitorowany przez personel medyczny.
  • Objawy zwykle ustępują po odstawieniu leku, jednak w razie utrzymywania się dolegliwości konieczna może być hospitalizacja.
  • Nie należy bagatelizować nawet łagodnych objawów, takich jak niepokój ruchowy czy mimowolne ruchy ciała.

Tabela: Objawy, postępowanie i konieczność hospitalizacji przy przedawkowaniu solriamfetolu

Objawy Postępowanie Konieczność hospitalizacji
Łagodne (np. dyskineza późna, łagodny niepokój) Odstawienie leku, obserwacja, leczenie objawowe Zazwyczaj nie jest wymagana, chyba że objawy się nasilają
Umiarkowane (np. akatyzja, nasilony niepokój ruchowy) Obserwacja, leczenie objawowe, wsparcie funkcji życiowych Może być konieczna w zależności od stanu pacjenta
Ciężkie (nieopisane, ale potencjalnie poważne reakcje neurologiczne) Natychmiastowa hospitalizacja, intensywna obserwacja, leczenie objawowe Wymagana

Solriamfetol – bezpieczeństwo stosowania i świadomość zagrożeń

Solriamfetol, stosowany zgodnie z zaleceniami, jest lekiem bezpiecznym i skutecznym dla większości pacjentów cierpiących na nadmierną senność związaną z narkolepsją lub obturacyjnym bezdechem sennym1728. Przypadki przedawkowania są bardzo rzadkie, a objawy zazwyczaj ustępują po przerwaniu stosowania leku. Niemniej jednak, każdy przypadek przyjęcia większej niż zalecana dawki powinien być traktowany poważnie i skonsultowany z lekarzem. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów po zażyciu solriamfetolu należy niezwłocznie zasięgnąć pomocy medycznej, aby uniknąć powikłań i zapewnić bezpieczeństwo pacjenta34.

Pytania i odpowiedzi

Jakie są objawy przedawkowania solriamfetolu?

Najczęściej obserwuje się łagodną dyskinezę późną i umiarkowaną akatyzję, które ustępują po odstawieniu leku.

Czy istnieje antidotum na przedawkowanie solriamfetolu?

Nie, nie ma swoistego antidotum. Stosuje się leczenie objawowe i wspomagające.

Co zrobić, jeśli przyjęto zbyt dużą dawkę solriamfetolu?

Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala.

Czy konieczna jest hospitalizacja po przedawkowaniu solriamfetolu?

Hospitalizacja może być konieczna w przypadku utrzymujących się lub nasilonych objawów.