Jak wygląda dawkowanie Rad-223?
Rad-223, znany także jako dichlorek radu-223, jest stosowany w postaci roztworu do wstrzykiwań i podawany wyłącznie dożylnie przez wykwalifikowany personel medyczny w wyspecjalizowanych placówkach1. Substancja ta jest przeznaczona głównie dla dorosłych pacjentów z przerzutami raka gruczołu krokowego do kości, którzy nie mają przerzutów do narządów wewnętrznych2.
Standardowy schemat dawkowania dla dorosłych
- Typowa dawka wynosi 55 kBq na kilogram masy ciała i jest podawana dożylnie1.
- Podanie odbywa się co 4 tygodnie, a cały cykl leczenia obejmuje 6 wstrzyknięć1.
- Nie zaleca się przekraczania 6 wstrzyknięć, gdyż bezpieczeństwo i skuteczność dłuższego leczenia nie zostały zbadane1.
- Roztwór jest przeznaczony wyłącznie do podania powolnym wstrzyknięciem dożylnym, zwykle trwającym do 1 minuty3.
- Przed i po podaniu substancji należy przepłukać cewnik lub kaniulę izotonicznym roztworem chlorku sodu3.
- Leczenie powinno być prowadzone przez personel uprawniony do stosowania radiofarmaceutyków.
- Przed każdym podaniem konieczna jest ocena parametrów krwi, szczególnie liczby neutrofili, płytek krwi i poziomu hemoglobiny.
- Przeciwwskazane jest łączenie Rad-223 z octanem abirateronu oraz prednizonem/prednizolonem.
- W przypadku współistniejących schorzeń, takich jak choroby przewodu pokarmowego lub ryzyko złamań, należy zachować szczególną ostrożność.
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Dzieci i młodzież
- Rad-223 nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży z rakiem gruczołu krokowego3.
Pacjenci w podeszłym wieku
- Nie ma potrzeby modyfikacji dawki dla pacjentów w wieku 65 lat i starszych – stosuje się takie same dawki jak u młodszych dorosłych1.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
- Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, ponieważ wydalanie leku z moczem jest minimalne4.
- Brak jest danych dotyczących stosowania Rad-223 u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub schyłkową niewydolnością nerek4.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
- Nie jest konieczne dostosowywanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, ponieważ Rad-223 nie jest metabolizowany przez wątrobę ani wydalany przez żółć4.
Kobiety w ciąży i matki karmiące piersią
- Nie dotyczy – Rad-223 jest stosowany wyłącznie u dorosłych mężczyzn z rakiem gruczołu krokowego.
Maksymalna dawka dobowa i postępowanie w przypadku przedawkowania
- W badaniach klinicznych oceniano pojedyncze dawki do 276 kBq/kg masy ciała i nie zaobserwowano toksyczności ograniczającej dawkę5.
- W przypadku przypadkowego przedawkowania należy wdrożyć ogólne środki wspomagające oraz monitorować ewentualne działania niepożądane ze strony układu krwiotwórczego i przewodu pokarmowego5.
- Rad-223 jest podawany wyłącznie dożylnie, co 4 tygodnie, przez 6 cykli.
- Nie wymaga modyfikacji dawki w przypadku pacjentów w podeszłym wieku, z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek i wątroby.
- Nie stosuje się go u dzieci i młodzieży.
- W przypadku niezamierzonego przedawkowania nie istnieje swoiste antidotum – zaleca się obserwację i leczenie objawowe.
Podsumowanie dawkowania Rad-223 w różnych grupach pacjentów
| Grupa pacjentów | Schemat dawkowania |
|---|---|
| Dorośli | 55 kBq/kg masy ciała, dożylnie, co 4 tygodnie, łącznie 6 wstrzyknięć |
| Dzieci i młodzież | Nie zaleca się stosowania |
| Osoby starsze (≥ 65 lat) | Dawka jak u dorosłych |
| Pacjenci z łagodnymi/umiarkowanymi zaburzeniami nerek | Dawka jak u dorosłych |
| Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek | Brak danych – stosowanie niezalecane |
| Pacjenci z zaburzeniami wątroby | Dawka jak u dorosłych |
| Kobiety w ciąży/karmiące piersią | Nie dotyczy |
Rad-223 – skuteczność i bezpieczeństwo w praktyce klinicznej
Rad-223 jest stosowany według jasno określonych zasad dawkowania, co zapewnia bezpieczeństwo i skuteczność terapii u dorosłych pacjentów z przerzutami raka gruczołu krokowego do kości. Brak konieczności modyfikacji dawki w przypadku osób starszych oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby ułatwia prowadzenie leczenia. Ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak zahamowanie czynności szpiku czy zwiększone ryzyko złamań, bardzo ważna jest regularna kontrola parametrów krwi oraz ocena stanu kości przed i w trakcie terapii6. Leczenie dzieci i młodzieży, a także osób z ciężką niewydolnością nerek, nie jest zalecane ze względu na brak danych o bezpieczeństwie stosowania w tych grupach34.


















