Czym jest mechanizm działania substancji czynnej?
Mechanizm działania substancji czynnej to sposób, w jaki dana substancja wpływa na organizm, by osiągnąć pożądany efekt leczniczy. W przypadku leków onkologicznych, takich jak panitumumab, zrozumienie mechanizmu działania jest kluczowe, ponieważ pozwala określić, dlaczego lek jest skuteczny w określonych typach nowotworów i jak należy go stosować1.
Warto wspomnieć o dwóch pojęciach: farmakodynamika i farmakokinetyka. Farmakodynamika opisuje, jak lek działa na organizm – na przykład, jakie procesy blokuje lub aktywuje w komórkach. Farmakokinetyka natomiast tłumaczy, co dzieje się z lekiem po podaniu – jak jest wchłaniany, jak długo pozostaje w organizmie i w jaki sposób jest usuwany1.
- Jest to przeciwciało monoklonalne, które precyzyjnie rozpoznaje i blokuje określone receptory na komórkach nowotworowych1.
- Stosowany jest głównie u dorosłych pacjentów z zaawansowanym rakiem jelita grubego, jeśli nie stwierdzono u nich określonych mutacji genetycznych2.
- Panitumumab może być podawany samodzielnie lub w połączeniu z chemioterapią, a jego skuteczność zależy od obecności określonych mutacji w genach nowotworu23.
Jak panitumumab działa w organizmie?
Panitumumab to przeciwciało monoklonalne, czyli specjalny rodzaj białka, które rozpoznaje i blokuje wybrane struktury na powierzchni komórek nowotworowych1. Jego celem jest receptor o nazwie EGFR (receptor naskórkowego czynnika wzrostu), który znajduje się na wielu komórkach, w tym na komórkach niektórych nowotworów jelita grubego1.
Receptor EGFR odpowiada za przekazywanie sygnałów, które stymulują wzrost i podział komórek. Panitumumab przyłącza się do tej struktury i blokuje jej działanie. W efekcie zatrzymuje przekazywanie sygnałów do wnętrza komórki, co prowadzi do zahamowania wzrostu nowotworu, wywołania śmierci komórek nowotworowych oraz zmniejszenia produkcji substancji wspierających rozwój guza, takich jak czynniki wzrostu naczyń krwionośnych1.
Co ważne, panitumumab działa tylko wtedy, gdy w komórkach nowotworowych nie występują określone mutacje w genach RAS. Obecność tych mutacji sprawia, że komórki nowotworowe mogą rosnąć niezależnie od sygnałów przekazywanych przez EGFR, przez co lek staje się nieskuteczny4.
W badaniach wykazano, że panitumumab hamuje wzrost i przeżycie komórek nowotworowych, które posiadają aktywny receptor EGFR. Nie działa natomiast na guzy, które tego receptora nie mają4.
Co dzieje się z panitumumabem po podaniu? (losy leku w organizmie)
Panitumumab podaje się w formie dożylnej infuzji, najczęściej w schemacie 6 mg na kilogram masy ciała, co dwa tygodnie5. Po podaniu lek jest rozprowadzany w organizmie przez krew, a jego stężenie osiąga stabilny poziom po trzech dawkach5.
Lek nie jest metabolizowany przez wątrobę w taki sposób, jak większość innych leków. Zamiast tego jest powoli usuwany z organizmu, głównie przez komórki układu odpornościowego, które rozkładają białka. Okres półtrwania, czyli czas, po którym stężenie leku we krwi spada o połowę, wynosi średnio około 7,5 dnia (od 3,6 do 10,9 dni)6.
Badania wykazały, że wiek, płeć, rasa, stan nerek czy wątroby nie mają istotnego wpływu na to, jak panitumumab jest wchłaniany i wydalany z organizmu6. U większości pacjentów lek utrzymuje się na stabilnym poziomie przy zalecanym schemacie dawkowania.
Wyniki badań przedklinicznych
Przedkliniczne badania na zwierzętach wykazały, że głównymi działaniami niepożądanymi po podaniu panitumumabu były wysypki skórne i biegunka. Objawy te ustępowały po zakończeniu leczenia7. Badania na małpach sugerowały także możliwość wpływu na płodność i cykl miesiączkowy, a podawanie leku w okresie ciąży mogło prowadzić do poronień lub śmierci płodów8. Nie przeprowadzono badań nad rakotwórczością i mutagennością panitumumabu7.
- Celuje w określony receptor (EGFR) obecny na powierzchni komórek nowotworowych1.
- Blokuje sygnały pobudzające wzrost i dzielenie się komórek nowotworowych1.
- Wymaga braku określonych mutacji w genach RAS, by był skuteczny4.
- Jest eliminowany powoli z organizmu, głównie przez komórki układu odpornościowego5.
- Nie działa na nowotwory, które nie mają receptora EGFR4.
Podsumowanie: Panitumumab – celowany mechanizm działania w leczeniu raka jelita grubego
Panitumumab to nowoczesna substancja, która działa bardzo precyzyjnie – blokuje wybrany receptor na komórkach nowotworowych, zatrzymując przekazywanie sygnałów potrzebnych do wzrostu i przeżycia guza1. Lek jest skuteczny tylko wtedy, gdy nie występują określone mutacje w genach RAS, dlatego przed rozpoczęciem leczenia wykonuje się odpowiednie badania genetyczne4. Dzięki specyficznemu mechanizmowi działania panitumumab może poprawić efekty leczenia u wybranych pacjentów, jednak jego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń i regularnych kontroli. Losy leku w organizmie są przewidywalne i niezależne od wieku czy stanu nerek i wątroby, co ułatwia jego stosowanie w praktyce klinicznej6.


















