Dawkowanie meropenemu – ogólne zasady
Meropenem to antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, takich jak zapalenie płuc, zakażenia układu moczowego, jamy brzusznej, skóry, tkanek miękkich oraz bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych123456. Meropenem jest dostępny wyłącznie w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji i podaje się go dożylnie789. Standardowe dawkowanie różni się w zależności od wieku, masy ciała, czynności nerek, rodzaju zakażenia oraz drogi podania.
Dawkowanie u dorosłych i młodzieży
- Typowa dawka wynosi od 500 mg do 1 g co 8 godzin, w zależności od ciężkości zakażenia i jego lokalizacji101112131415.
- W bardzo ciężkich zakażeniach lub zakażeniach wywołanych przez mniej wrażliwe bakterie (np. Pseudomonas aeruginosa), dawka może zostać zwiększona do 2 g co 8 godzin789.
- W leczeniu zapalenia oskrzeli i płuc w przebiegu mukowiscydozy oraz bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych zalecana dawka to 2 g co 8 godzin101112131415.
- Meropenem podaje się zwykle w infuzji dożylnej trwającej 15–30 minut. Dawki do 1 g można również podawać jako szybkie wstrzyknięcie dożylne (tzw. bolus) trwające około 5 minut1012131415.
- Meropenem zawsze podaje się dożylnie – nie ma postaci doustnej7168.
- Dawkę oraz czas leczenia ustala lekarz w zależności od rodzaju zakażenia, jego ciężkości i reakcji pacjenta na leczenie78.
- W przypadku zakażeń wywołanych przez bakterie mniej wrażliwe lub bardzo ciężkich zakażeń, konieczne może być zwiększenie dawki817.
- Infuzje trwają zazwyczaj 15–30 minut, a w niektórych przypadkach lek można podać jako szybki wstrzyknięcie dożylne trwające około 5 minut1214.
- Meropenem nie jest przeznaczony do samodzielnego stosowania w warunkach domowych – lek podaje wykwalifikowany personel medyczny.
Czas trwania terapii
Czas leczenia meropenemem zależy od rodzaju zakażenia i reakcji pacjenta na leczenie. W przypadku zakażeń powikłanych może wynosić od kilku do kilkunastu dni, jednak ostateczną decyzję o długości terapii podejmuje lekarz prowadzący78.
Dawkowanie meropenemu w szczególnych grupach pacjentów
Dzieci i młodzież
- Dzieci poniżej 3 miesięcy: Bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały w pełni potwierdzone. Na podstawie ograniczonych danych sugeruje się dawkę 20 mg/kg masy ciała co 8 godzin181920212223.
- Dzieci od 3 miesięcy do 11 lat i o masie ciała do 50 kg:
- Dzieci o masie ciała powyżej 50 kg: Stosuje się dawkowanie jak u dorosłych242829212627.
Pacjenci w podeszłym wieku
Nie ma konieczności zmiany dawki u osób starszych, pod warunkiem że czynność nerek jest prawidłowa lub klirens kreatyniny wynosi powyżej 50 ml/min181930312223.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
- W przypadku klirensu kreatyniny 26–50 ml/min: jedna dawka jednostkowa co 12 godzin.
- Przy klirensie 10–25 ml/min: połowa dawki jednostkowej co 12 godzin.
- Gdy klirens jest poniżej 10 ml/min: połowa dawki jednostkowej co 24 godziny323330313435.
- Meropenem jest usuwany podczas hemodializy – w takim przypadku lek należy podać po zakończeniu dializy321930313435.
- Nie ustalono dawkowania u pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej3230.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Nie ma konieczności modyfikacji dawki meropenemu u osób z zaburzeniami czynności wątroby321930313435.
Kobiety w ciąży i karmiące piersią
W ChPL nie podano szczegółowych zaleceń dotyczących dawkowania meropenemu u kobiet w ciąży i karmiących piersią. O zastosowaniu leku decyduje lekarz, biorąc pod uwagę potencjalne korzyści i ryzyko78.
- Przedawkowanie może wystąpić zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, jeśli dawka nie zostanie odpowiednio zmodyfikowana363738.
- Objawy przedawkowania zwykle mają łagodny charakter i ustępują po zaprzestaniu stosowania leku lub zmniejszeniu dawki3638.
- Meropenem i jego metabolity można usunąć z organizmu za pomocą hemodializy363738.
- W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie objawowe i monitorowanie stanu pacjenta36.
Dawkowanie w zależności od wskazania
Dawkowanie meropenemu może się różnić w zależności od rodzaju zakażenia. W przypadku bardzo ciężkich zakażeń, takich jak mukowiscydoza z zakażeniem płuc, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych lub zakażenia wywołane przez oporne bakterie, stosuje się najwyższe zalecane dawki (do 2 g co 8 godzin u dorosłych oraz do 40 mg/kg co 8 godzin u dzieci)1012131415.
Meropenem w skojarzeniu z innymi substancjami czynnymi
W niektórych przypadkach meropenem podaje się w połączeniu z innymi substancjami, na przykład z waborbaktamem (preparat Vaborem), szczególnie u dorosłych z ograniczonymi możliwościami leczenia. W takim przypadku standardowa dawka wynosi 2 g meropenemu + 2 g waborbaktamu co 8 godzin, podawana w infuzji trwającej 3 godziny. Dawkowanie wymaga modyfikacji u pacjentów z niewydolnością nerek3940.
Tabela: Dawkowanie meropenemu dla różnych grup pacjentów
| Grupa pacjentów | Schemat dawkowania |
|---|---|
| Dorośli i młodzież (z prawidłową czynnością nerek) | 500 mg – 1 g co 8 godzin (ciężkie zakażenia: do 2 g co 8 godzin) |
| Dzieci < 3 miesiące | 20 mg/kg mc. co 8 godzin (na podstawie ograniczonych danych) |
| Dzieci 3 mies. – 11 lat, masa ciała ≤ 50 kg | 10–20 mg/kg mc. co 8 godzin; w mukowiscydozie lub zapaleniu opon mózgowych 40 mg/kg mc. co 8 godzin |
| Dzieci > 50 kg | Jak u dorosłych |
| Pacjenci w podeszłym wieku | Jak u dorosłych (jeśli klirens kreatyniny > 50 ml/min) |
| Pacjenci z klirensem kreatyniny 26–50 ml/min | 1 dawka jednostkowa co 12 godzin |
| Pacjenci z klirensem kreatyniny 10–25 ml/min | 1/2 dawki jednostkowej co 12 godzin |
| Pacjenci z klirensem kreatyniny < 10 ml/min | 1/2 dawki jednostkowej co 24 godziny |
| Pacjenci z niewydolnością wątroby | Nie wymaga modyfikacji dawki |
Meropenem – precyzyjne dostosowanie dawki kluczem do skutecznej terapii
Dawkowanie meropenemu jest ściśle dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta – uwzględnia się wiek, masę ciała, czynność nerek, rodzaj zakażenia oraz ewentualne połączenie z innymi substancjami czynnymi. Dzięki elastycznym schematom dawkowania i możliwościom modyfikacji, meropenem pozostaje skuteczną bronią w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Prawidłowe dawkowanie, szczególnie u osób z niewydolnością nerek lub u dzieci, jest kluczowe dla bezpieczeństwa i skuteczności terapii. Zawsze ostateczną decyzję dotyczącą dawkowania podejmuje lekarz, który uwzględnia wszystkie indywidualne czynniki pacjenta.


















