Jak podaje się lewozymendan? Schematy dawkowania
Lewozymendan (Levosimendanum) jest dostępny wyłącznie jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, co oznacza, że podaje się go w formie kroplówki dożylnej, po wcześniejszym rozcieńczeniu. Lek stosuje się wyłącznie w szpitalu, gdzie pacjent jest pod stałą kontrolą i monitoringiem parametrów życiowych, takich jak ciśnienie tętnicze, tętno czy zapis EKG123.
Standardowe dawkowanie u dorosłych
- Leczenie rozpoczyna się od tzw. dawki nasycającej, czyli szybkiego podania przez 10 minut: zazwyczaj 6–12 mikrogramów na kilogram masy ciała pacjenta123.
- Po dawce nasycającej rozpoczyna się ciągłą infuzję z szybkością 0,1 mikrograma/kg/minutę. Dawka ta może być indywidualnie dostosowywana w zależności od reakcji pacjenta123.
- Jeżeli działanie leku jest zbyt silne (np. powoduje spadek ciśnienia lub przyspieszenie akcji serca), szybkość infuzji można zmniejszyć do 0,05 mikrograma/kg/min lub przerwać podawanie456.
- Jeśli efekt jest zbyt słaby, a pacjent dobrze toleruje lek, dawkę można zwiększyć maksymalnie do 0,2 mikrograma/kg/min456.
- Zalecany czas trwania infuzji wynosi 24 godziny456.
Wybór niższej dawki nasycającej (6 mikrogramów/kg) zaleca się, jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie inne leki wpływające na naczynia krwionośne lub leki inotropowe. Wyższa dawka nasycająca może wywołać silniejsze działanie, ale zwiększa też ryzyko działań niepożądanych156.
Szybkość infuzji w zależności od masy ciała i stężenia roztworu
W praktyce klinicznej lekarz korzysta z tabel ułatwiających ustalenie odpowiedniej szybkości podawania leku, uwzględniając masę ciała pacjenta oraz stężenie przygotowanego roztworu. Przykładowo, dla roztworu o stężeniu 0,05 mg/ml, pacjent o masie 70 kg otrzyma dawkę nasycającą 50–101 ml/h przez 10 minut, a następnie infuzję podtrzymującą z szybkością 4–17 ml/h (w zależności od wybranej dawki na minutę)78.
- Lewozymendan podaje się wyłącznie dożylnie, w warunkach szpitalnych, pod ścisłym nadzorem specjalistów.
- Podczas terapii niezbędne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego, tętna, EKG oraz ilości wydalanego moczu.
- Po zakończeniu infuzji zaleca się dalszą obserwację przez minimum 3 dni, a u osób z zaburzeniami nerek lub wątroby – nawet do 5 dni.
- Indywidualne dostosowanie dawki i czasu leczenia jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjenta.
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
- Osoby w podeszłym wieku: Nie ma konieczności modyfikowania dawki, ale konieczna jest ostrożność oraz standardowa obserwacja podczas leczenia91011.
- Dzieci i młodzież (poniżej 18 lat): Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania nie zostały ustalone. Lewozymendanu nie należy stosować w tej grupie wiekowej91012.
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami nerek zaleca się ostrożność oraz wydłużony okres monitorowania. Lewozymendanu nie stosuje się u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min)91012.
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami wątroby zaleca się ostrożność i dłuższy monitoring, ale nie ma konieczności zmiany dawki. Lewozymendanu nie stosuje się w ciężkiej niewydolności wątroby91012.
- Kobiety w ciąży i karmiące piersią: Lek zawiera alkohol i nie powinien być stosowany w tych grupach ze względu na możliwe ryzyko dla płodu i dziecka131415.
Modyfikacje dawkowania w zależności od wskazania
Lewozymendan stosuje się wyłącznie w leczeniu ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca, kiedy inne terapie nie przynoszą efektów. Nie przewiduje się różnych schematów dawkowania w zależności od innych wskazań – lek jest przeznaczony do krótkotrwałej terapii w tym konkretnym przypadku161718.
Maksymalna dawka dobowa i ryzyko przedawkowania
- Podczas leczenia nie należy przekraczać szybkości infuzji 0,2 mikrograma/kg/min456.
- Podawanie dawek powyżej 0,4 mikrograma/kg/min przez 24 godziny wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, takich jak spadek ciśnienia tętniczego i przyspieszenie akcji serca192021.
- W przypadku przedawkowania zaleca się natychmiastowe monitorowanie EKG, parametrów hemodynamicznych oraz poziomu elektrolitów, a także zastosowanie odpowiednich środków wspomagających192021.
- Lewozymendan nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży oraz u osób z ciężką niewydolnością nerek lub wątroby.
- Lek nie jest zalecany kobietom w ciąży i karmiącym piersią ze względu na obecność alkoholu i możliwe ryzyko dla dziecka.
- W trakcie i po zakończeniu infuzji pacjent musi pozostawać pod obserwacją – nawet do kilku dni po zakończeniu leczenia, szczególnie w przypadku współistniejących chorób nerek lub wątroby.
- Wszelkie działania niepożądane, takie jak nagły spadek ciśnienia czy zaburzenia rytmu serca, wymagają natychmiastowej reakcji personelu medycznego.
Podsumowanie – dawkowanie lewozymendanu u różnych pacjentów
| Grupa pacjentów | Schemat dawkowania |
|---|---|
| Dorośli | Dawka nasycająca 6–12 mikrogramów/kg przez 10 min, potem infuzja 0,1 mikrograma/kg/min przez 24 godziny; możliwość modyfikacji dawki w zakresie 0,05–0,2 mikrograma/kg/min |
| Dzieci i młodzież (poniżej 18 lat) | Nie stosować – brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności |
| Osoby starsze | Dawkowanie jak u dorosłych, konieczna obserwacja podczas terapii |
| Pacjenci z łagodną/umiarkowaną niewydolnością nerek | Dawkowanie jak u dorosłych, konieczna ostrożność i wydłużony okres monitorowania |
| Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek | Przeciwwskazane |
| Pacjenci z łagodną/umiarkowaną niewydolnością wątroby | Dawkowanie jak u dorosłych, konieczna ostrożność i wydłużony okres monitorowania |
| Pacjenci z ciężką niewydolnością wątroby | Przeciwwskazane |
| Kobiety w ciąży i karmiące piersią | Nie zaleca się stosowania |


















