Ogólne zasady dawkowania jopromidu
Jopromid jest stosowany wyłącznie w diagnostyce jako środek kontrastowy do podania dożylnego, dotętniczego oraz do jam ciała. Dostępny jest w dwóch stężeniach: 623,40 mg/ml (Ultravist 300) i 768,86 mg/ml (Ultravist 370)12. Schemat dawkowania zależy od rodzaju badania, masy ciała, wieku pacjenta oraz konkretnej techniki diagnostycznej34.
- Dawkę jopromidu ustala się indywidualnie, najczęściej w przeliczeniu na kilogram masy ciała.
- Częstotliwość podania – jopromid podaje się zazwyczaj jednorazowo, w trakcie badania diagnostycznego.
- Czas trwania terapii – substancja jest podawana wyłącznie na czas badania, nie stosuje się jej przewlekle.
- Dostępne postacie i drogi podania:
- Roztwór do wstrzykiwań – dożylnie, dotętniczo, do jam ciała (np. artrografia, ERCP).
Schematy dawkowania w zależności od rodzaju badania
Angiografia i arteriografia
- Angiografia łuku aorty: 50–80 ml Ultravist 300
- Angiografia selektywna: 6–15 ml Ultravist 300
- Aortografia piersiowa: 50–80 ml Ultravist 300 lub 370
- Aortografia brzuszna: 40–60 ml Ultravist 300
- Arteriografia kończyn górnych: 8–12 ml Ultravist 300
- Arteriografia kończyn dolnych: 20–30 ml Ultravist 300
Angiokardiografia
- Komory serca: 40–60 ml Ultravist 370
- Tętnice wieńcowe: 5–8 ml Ultravist 370
Wenografia
- Kończyny górne: 15–30 ml Ultravist 300
- Kończyny dolne: 30–60 ml Ultravist 300
Tomografia komputerowa (TK)
- Jednorazowa dawka dożylna: 80–150 ml Ultravist 300
- TK czaszki – dorośli:
- Ultravist 300: 1,0–2,0 ml/kg mc.
- Ultravist 370: 1,0–1,5 ml/kg mc.
Urografia dożylna
- Noworodki: 1,2 g jodu/kg mc. = 4,0 ml/kg Ultravist 300 lub 3,2 ml/kg Ultravist 370
- Niemowlęta (1 miesiąc–2 lata): 1,0 g jodu/kg mc. = 3,0 ml/kg Ultravist 300 lub 2,7 ml/kg Ultravist 370
- Dzieci (2–11 lat): 0,5 g jodu/kg mc. = 1,5 ml/kg Ultravist 300 lub 1,4 ml/kg Ultravist 370
- Młodzież i dorośli: 0,3 g jodu/kg mc. = 1,0 ml/kg Ultravist 300 lub 0,8 ml/kg Ultravist 370
Dawkowanie do jam ciała (artrografia, ERCP, inne badania)
- Artrografia: 5–15 ml Ultravist 300 lub 370
- ERCP i inne badania: dawkę dobiera się indywidualnie w zależności od wskazania i obszaru badania
Mammografia ze wzmocnieniem kontrastowym (CEM)
- Dorosłe kobiety: 1,5 ml/kg mc. Ultravist 300 lub 370
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Dzieci i młodzież
- Noworodki i niemowlęta wymagają ostrożnego ustalania dawki – są szczególnie narażone na zaburzenia elektrolitowe i niestabilność hemodynamiczną.
- Dawki dla dzieci są wyższe w przeliczeniu na masę ciała niż u dorosłych.
- W przypadku noworodków i niemowląt zaleca się ścisłe monitorowanie stanu zdrowia podczas i po badaniu.
Osoby w podeszłym wieku
- Zaleca się stosowanie możliwie najmniejszej skutecznej dawki.
- U osób starszych eliminacja jopromidu może być wolniejsza, szczególnie w przypadku współistniejącej niewydolności nerek.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
- Wydalanie jopromidu jest opóźnione u pacjentów z niewydolnością nerek.
- W tej grupie należy stosować minimalną możliwą dawkę, by ograniczyć ryzyko uszkodzenia nerek.
- U osób dializowanych, u których nie występuje resztkowa czynność nerek, można wykonywać badania z jopromidem, ponieważ jest on usuwany podczas dializy.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
- Nie podano szczególnych zaleceń dotyczących modyfikacji dawkowania w tej grupie.
Kobiety w ciąży i karmiące piersią
- U noworodków, zwłaszcza wcześniaków, które były narażone na jopromid przez matkę podczas ciąży lub badania w okresie noworodkowym, zaleca się monitorowanie czynności tarczycy.
- Nie podano szczegółowych wytycznych dotyczących dawkowania w tych grupach, ale stosowanie możliwe jest wyłącznie po ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
Zmiany dawkowania w zależności od wskazania
Dawkowanie jopromidu różni się w zależności od rodzaju badania, drogi podania oraz wieku i masy ciała pacjenta. W przypadku badań takich jak angiografia, tomografia komputerowa, urografia czy mammografia, stosuje się inne objętości i przeliczenia dawki na kilogram masy ciała. W badaniach przewlekłych nie stosuje się jopromidu – substancja jest podawana jednorazowo, wyłącznie na czas konkretnego badania diagnostycznego34.
Maksymalna dawka dobowa i ryzyko przedawkowania
W większości przypadków dawki jopromidu nie powinny przekraczać 1,5 g jodu na kilogram masy ciała w pojedynczym wstrzyknięciu34. Przedawkowanie może prowadzić do zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, niewydolności nerek oraz powikłań ze strony układu sercowo-naczyniowego i płuc. W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się monitorowanie czynności nerek i parametrów elektrolitowych, a w razie potrzeby – zastosowanie dializy910.
- Przygotowanie środka kontrastowego do temperatury ciała poprawia jego tolerancję i ułatwia wstrzykiwanie.
- U pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak cukrzyca, niewydolność nerek czy choroby serca, należy zachować szczególną ostrożność i stosować najniższą skuteczną dawkę.
- Noworodki, niemowlęta i osoby starsze wymagają starannego monitorowania stanu zdrowia podczas i po badaniu z użyciem jopromidu.
- W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości lub reakcji alergicznych, należy natychmiast wdrożyć odpowiednie postępowanie.
Jopromid – dawkowanie podsumowane w tabeli
| Grupa pacjentów | Schemat dawkowania |
|---|---|
| Dorośli | 1,0–2,0 ml/kg Ultravist 300 lub 1,0–1,5 ml/kg Ultravist 370 (TK); 0,3 g jodu/kg mc. (urografia); inne badania wg wskazań115 |
| Dzieci (2–11 lat) | 1,5 ml/kg Ultravist 300 lub 1,4 ml/kg Ultravist 370 (urografia)5 |
| Niemowlęta (1 mies.–2 lata) | 3,0 ml/kg Ultravist 300 lub 2,7 ml/kg Ultravist 370 (urografia)5 |
| Noworodki (<1 miesiąca) | 4,0 ml/kg Ultravist 300 lub 3,2 ml/kg Ultravist 370 (urografia)5 |
| Osoby starsze | Stosować najniższą skuteczną dawkę, monitorować stan zdrowia6 |
| Pacjenci z niewydolnością nerek | Stosować minimalną możliwą dawkę, dostosowaną indywidualnie6 |
| Kobiety w ciąży/karmiące | Stosować wyłącznie po ocenie stosunku korzyści do ryzyka, monitorować czynność tarczycy u noworodków12 |
Bezpieczne stosowanie jopromidu w różnych grupach pacjentów
Dawkowanie jopromidu wymaga indywidualnego podejścia w zależności od wieku, masy ciała, rodzaju badania i stanu zdrowia pacjenta. W szczególnych grupach – takich jak dzieci, osoby starsze czy pacjenci z niewydolnością nerek – należy stosować ostrożność i zawsze dążyć do zastosowania najniższej skutecznej dawki. Dzięki temu można zminimalizować ryzyko powikłań i zapewnić bezpieczeństwo podczas diagnostyki z użyciem tej substancji czynnej356478.


















