Stosowanie leków u dzieci – dlaczego wymaga ostrożności?
Dzieci nie są po prostu „małymi dorosłymi”. Ich organizm rozwija się dynamicznie, a procesy takie jak wchłanianie, rozkładanie i wydalanie leków przebiegają inaczej niż u osób dorosłych. Z tego powodu leki, które są bezpieczne dla dorosłych, nie zawsze mogą być stosowane u dzieci. U najmłodszych pacjentów szczególnie ważne jest dostosowanie dawki oraz dokładna ocena bezpieczeństwa, ponieważ nawet niewielkie różnice mogą prowadzić do poważnych skutków ubocznych12.
Glofitamab – zakres stosowania u dzieci
Glofitamab to substancja czynna będąca przeciwciałem monoklonalnym, stosowana w leczeniu określonego typu chłoniaka u dorosłych pacjentów – rozlanego chłoniaka z dużych komórek B (DLBCL), który nie odpowiada na wcześniejsze leczenie lub nawraca po kilku liniach terapii34. Aktualne dane wskazują, że glofitamab został dopuszczony wyłącznie do stosowania u osób dorosłych. Nie ma zatwierdzonych wskazań do stosowania tej substancji czynnej u dzieci i młodzieży34.
- Glofitamab nie jest obecnie przeznaczony do leczenia dzieci ani młodzieży w żadnym wskazaniu.
- Nie ma informacji o skuteczności ani bezpieczeństwie tej substancji czynnej w grupie pediatrycznej.
- Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących stosowania glofitamabu u dzieci.
- Glofitamab jest lekiem specjalistycznym przeznaczonym tylko dla dorosłych pacjentów.
- Nie istnieją zatwierdzone wskazania ani schematy dawkowania dla dzieci i młodzieży.
- Wszelkie decyzje o leczeniu dzieci tym lekiem wykraczają poza aktualną wiedzę medyczną i dostępne badania.
- Brak jest doświadczenia klinicznego dotyczącego bezpieczeństwa i skuteczności glofitamabu w grupie pediatrycznej.
Dawkowanie glofitamabu u dzieci
Nie ma ustalonych zaleceń dotyczących dawkowania glofitamabu u dzieci, ponieważ substancja ta nie jest przeznaczona do stosowania w tej grupie wiekowej. Wszystkie dostępne schematy dawkowania dotyczą wyłącznie dorosłych pacjentów z określonymi nowotworami układu chłonnego34.
- Nie określono dawki odpowiedniej dla dzieci, ani nie opisano sposobu podawania tej substancji w populacji pediatrycznej.
- Brak danych klinicznych uniemożliwia ustalenie bezpiecznej i skutecznej dawki dla najmłodszych pacjentów.
Bezpieczeństwo stosowania glofitamabu u dzieci
Z uwagi na brak badań klinicznych oraz brak doświadczenia ze stosowaniem glofitamabu u dzieci, nie można określić profilu bezpieczeństwa tej substancji czynnej w tej grupie wiekowej12. Przeprowadzone badania przedkliniczne nie obejmowały oceny bezpieczeństwa u młodych organizmów ani nie dotyczyły potencjalnych skutków rozwojowych u dzieci.
- Nie ma danych o działaniach niepożądanych lub ryzyku związanym ze stosowaniem glofitamabu u dzieci.
- Nie wiadomo, czy mechanizm działania i możliwe skutki uboczne byłyby podobne jak u dorosłych.
- Nie przeprowadzono badań toksyczności rozwojowej ani oceny wpływu na rozwój dzieci.
- Glofitamab nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży z powodu braku danych na temat skuteczności i bezpieczeństwa.
- Wszystkie dane dotyczące działań niepożądanych oraz środków ostrożności pochodzą wyłącznie z badań prowadzonych u dorosłych.
- Nie ma żadnych badań opisujących wpływ tej substancji na rozwijający się organizm dziecka.
- W razie wątpliwości co do stosowania leków przeciwnowotworowych u dzieci należy korzystać wyłącznie z leków o potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwie w tej grupie wiekowej.
Podsumowanie: Glofitamab – niedopuszczony do stosowania u dzieci
Na podstawie dostępnych danych, glofitamab nie jest przeznaczony do leczenia dzieci ani młodzieży. Wskazania, schematy dawkowania i profil bezpieczeństwa zostały opracowane wyłącznie dla dorosłych pacjentów z określonym rodzajem chłoniaka. Brak jakichkolwiek badań klinicznych lub przedklinicznych potwierdzających bezpieczeństwo czy skuteczność tej substancji czynnej u najmłodszych pacjentów sprawia, że nie zaleca się jej stosowania w tej populacji3142.
| Grupa wiekowa | Możliwość stosowania | Dawkowanie |
|---|---|---|
| Niemowlęta (0–1 rok) | Nie zaleca się | Brak danych |
| Dzieci (1–12 lat) | Nie zaleca się | Brak danych |
| Młodzież (≥12 lat) | Nie zaleca się | Brak danych |


















