Zimowa apteczka

Co warto w niej mieć?

Lek bez recepty

Soledum forte

kapsułki

Zatoki

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Tantum Verde Duo

aerozol do jamy ustnej

Ból gardła

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Deflegmin Effect Long

kapsułki o przedłużonym uwalnianiu

Kaszel mokry

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Venogel

12 mg + 10 mg + 5 mg/g

Ból

Poznaj działanie

Wyrób medyczny

MARIMER woda morska hipertoniczny

spray

Katar

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Lacidofil

kapsułki

Probiotyki

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Pikopil

krople doustne

Zaparcia

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Atussan

syrop

Kaszel suchy

Poznaj działanie

Suplement diety

Tributron

kapsułki

Zespół jelita drażliwego

Poznaj działanie

Suplement diety

Essetil Forte

kapsułki

Wątroba

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Olbas® Oil

płyn

Aromaterapia

Poznaj działanie

Menu

❮❮ Gadoksetynian disodowy

Gadoksetynian disodowy – dawkowanie leku

Gadoksetynian disodowy to środek kontrastowy wykorzystywany w diagnostyce obrazowej wątroby, szczególnie podczas rezonansu magnetycznego. Dawkowanie tej substancji zależy od masy ciała pacjenta i wymaga szczególnej ostrożności u osób z zaburzeniami czynności nerek. Sprawdź, jak wygląda schemat podawania gadoksetynianu disodowego w różnych grupach pacjentów oraz jakie środki ostrożności należy zachować podczas jego stosowania.

Spis treści

REKLAMA

Ogólne zasady dawkowania gadoksetynianu disodowego

Gadoksetynian disodowy jest stosowany wyłącznie jako dożylny środek kontrastowy w postaci gotowego do użycia roztworu, przeznaczonego do wstrzykiwań. Standardowa dawka dla dorosłych wynosi 0,1 ml na kilogram masy ciała. Roztwór podaje się szybko, w bolusie, z prędkością około 2 ml na sekundę. Po podaniu środka kontrastowego zaleca się przepłukanie kaniuli jałowym roztworem soli fizjologicznej¹.

Droga podania: dożylnie (nie należy stosować domięśniowo ze względu na ryzyko miejscowych reakcji nietolerancji)
Dostępne postacie: roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawkach
Częstotliwość podania: jednorazowo, bez powtarzania wstrzyknięć częściej niż co 7 dni
Podanie wielokrotne: brak danych klinicznych – nie zaleca się powtarzania podania

Ważne: Dawka gadoksetynianu disodowego zawsze powinna być dostosowana do masy ciała pacjenta. Nie wolno przekraczać zalecanej dawki na kilogram masy ciała, aby uniknąć ryzyka działań niepożądanych. Stosowanie tej substancji powinno być ograniczone do sytuacji, w których uzyskanie informacji diagnostycznych innymi metodami jest niemożliwe lub niewystarczające. Gadoksetynian disodowy jest przeznaczony wyłącznie do podania dożylnego.

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo i skuteczność gadoksetynianu disodowego u osób poniżej 18 roku życia nie zostały w pełni określone. Obecnie dostępne dane są ograniczone i nie pozwalają na sformułowanie jednoznacznych zaleceń dotyczących dawkowania w tej grupie wiekowej².

Pacjenci w podeszłym wieku

U osób w wieku 65 lat i starszych nie jest wymagane dostosowanie dawki. Zaleca się jednak zachowanie ostrożności i szczególne monitorowanie czynności nerek, ponieważ z wiekiem może się ona pogarszać².

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Stosowanie gadoksetynianu disodowego należy unikać u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR < 30 ml/min/1,73 m²) oraz u osób po przeszczepie wątroby w okresie okołooperacyjnym. Jeżeli jednak zastosowanie środka jest niezbędne, dawka nie powinna przekraczać 0,025 mmol/kg masy ciała i nie należy podawać go więcej niż jeden raz podczas badania. Wstrzyknięcia nie powinny być powtarzane częściej niż co 7 dni³.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby. Schemat dawkowania pozostaje taki sam jak u pacjentów bez zaburzeń czynności tego narządu³.

Kobiety w ciąży i matki karmiące piersią

Badania na zwierzętach wykazały, że mniej niż 0,5% dawki gadoksetynianu disodowego przenika do mleka. Wchłanianie po podaniu doustnym jest bardzo niskie. Jednak ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa, stosowanie tej substancji u kobiet w ciąży i karmiących piersią powinno być ograniczone do sytuacji, w których korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem⁴.

Zmiany dawkowania w zależności od wskazania

Gadoksetynian disodowy stosowany jest wyłącznie jako środek kontrastowy do wykrywania zmian ogniskowych w wątrobie podczas rezonansu magnetycznego. Schemat dawkowania nie zależy od wskazania – zawsze należy stosować dawkę wyliczoną na podstawie masy ciała pacjenta¹.

Maksymalna dawka dobowa i ryzyko przedawkowania

Standardowa dawka wynosi 0,1 ml/kg masy ciała. W badaniach klinicznych pojedyncze dawki do 0,4 ml/kg (0,1 mmol/kg) były dobrze tolerowane. Wyższe dawki (do 2,0 ml/kg mc., czyli 0,5 mmol/kg) wiązały się z częstszym występowaniem działań niepożądanych, lecz nie odnotowano nowych rodzajów działań niepożądanych. W przypadku przedawkowania zaleca się ścisłą obserwację pacjenta, szczególnie monitorowanie czynności serca. Gadoksetynian disodowy można usunąć z organizmu za pomocą hemodializy, jednak nie ma dowodów, że zabieg ten zapobiega nerkopochodnemu zwłóknieniu układowemu⁵.

Ważne dla pacjentów z chorobami nerek:

Unikaj stosowania gadoksetynianu disodowego przy ciężkich zaburzeniach czynności nerek, chyba że jest to absolutnie konieczne.
Jeśli lek musi być podany, dawka powinna być zmniejszona do 0,025 mmol/kg masy ciała.
Nie należy powtarzać podania częściej niż co 7 dni.
Wszyscy pacjenci powinni mieć ocenioną funkcję nerek przed podaniem środka kontrastowego.

Gadoksetynian disodowy – podsumowanie schematów dawkowania

Grupa pacjentów	Schemat dawkowania
Dorośli	0,1 ml/kg masy ciała; podanie dożylne, jednorazowo
Dzieci i młodzież	Brak pełnych danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności; stosować ostrożnie
Osoby w podeszłym wieku	Jak u dorosłych; zachować ostrożność, szczególnie przy zaburzeniach czynności nerek
Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek	Unikać stosowania; jeśli konieczne – maks. 0,025 mmol/kg masy ciała, jednorazowo
Pacjenci z niewydolnością wątroby	Nie wymaga modyfikacji dawki
Kobiety w ciąży/karmiące	Stosować wyłącznie, gdy korzyści przewyższają ryzyko

Pytania i odpowiedzi

Jak obliczyć dawkę gadoksetynianu disodowego dla osoby dorosłej?

Dawka wynosi 0,1 ml na kilogram masy ciała, podawana dożylnie jednorazowo.

Czy gadoksetynian disodowy można stosować u dzieci?

Brakuje pełnych danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

Jak postępować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek?

Unikać stosowania; jeśli konieczne – maksymalna dawka to 0,025 mmol/kg masy ciała, jednorazowo.

Czy trzeba modyfikować dawkę u osób z niewydolnością wątroby?

Nie ma potrzeby zmiany dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby.

Czy gadoksetynian disodowy można podawać wielokrotnie?

Nie zaleca się wielokrotnego podawania; wstrzyknięcia nie powinny być powtarzane częściej niż co 7 dni.

REKLAMA

Jak przygotować się do badania z gadoksetynianem disodowym

Przed badaniem należy poinformować personel o wszelkich schorzeniach nerek lub wątroby. Zalecane jest także zgłoszenie wszystkich przyjmowanych leków oraz ewentualnych alergii. Po podaniu środka kontrastowego pacjent powinien pozostać pod obserwacją przez minimum 30 minut, ponieważ w tym czasie mogą wystąpić reakcje alergiczne¹.

Możliwe działania niepożądane

Po podaniu gadoksetynianu disodowego mogą pojawić się reakcje alergiczne, zaburzenia rytmu serca czy objawy nietolerancji miejscowej. U osób z ciężką niewydolnością nerek istnieje ryzyko wystąpienia nerkopochodnego zwłóknienia układowego². W przypadku jakichkolwiek niepokojących objawów należy niezwłocznie poinformować personel medyczny.

Przechowywanie i trwałość roztworu do wstrzykiwań

Roztwór gadoksetynianu disodowego należy przechowywać zgodnie z instrukcjami na opakowaniu. Nie wolno używać preparatu, jeśli zauważalne są jakiekolwiek zmiany w wyglądzie roztworu (zmętnienie, osad). Produkt gotowy do użycia nie wymaga rozcieńczania przed podaniem³.

Zobacz również:

Działania niepożądane i skutki uboczne

Gadoksetynian disodowy to substancja czynna stosowana jako środek kontrastowy podczas badań obrazowych, głównie rezonansu magnetycznego wątroby. Choć większość osób dobrze toleruje gadoksetynian disodowy, mogą pojawić się działania niepożądane – najczęściej łagodne, ale czasem poważniejsze. Dowiedz się, jakie objawy mogą się pojawić, jak często występują i na co warto zwrócić uwagę po podaniu tej substancji.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Gadoksetynian disodowy to substancja czynna wykorzystywana jako środek kontrastowy w badaniach rezonansu magnetycznego wątroby. Pozwala ona na precyzyjne zobrazowanie zmian w tym narządzie, dzięki czemu ułatwia postawienie trafnej diagnozy. Mechanizm działania gadoksetynianu disodowego opiera się na jego unikalnej zdolności do wzmacniania sygnału w określonych tkankach, co sprawia, że obrazowanie staje się dokładniejsze i bardziej czytelne.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Gadoksetynian disodowy, gadobutrol oraz gadopentetanian dimegluminy to nowoczesne środki kontrastowe wykorzystywane w diagnostyce obrazowej z użyciem rezonansu magnetycznego (MRI). Choć należą do tej samej grupy leków i mają podobne działanie polegające na poprawie jakości obrazowania, różnią się wskazaniami, bezpieczeństwem stosowania u dzieci czy pacjentów z chorobami nerek oraz sposobem eliminacji z organizmu. Poznaj najważniejsze cechy i różnice tych substancji, aby lepiej zrozumieć ich zastosowanie w praktyce klinicznej.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Gadoksetynian disodowy to substancja czynna stosowana jako środek kontrastowy w diagnostyce obrazowej, szczególnie podczas rezonansu magnetycznego wątroby. Chociaż pozwala uzyskać precyzyjne wyniki badań, jej stosowanie wymaga zachowania ostrożności u wybranych grup pacjentów, takich jak osoby z chorobami nerek, kobiety w ciąży czy osoby starsze. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa gadoksetynianu disodowego i sprawdź, kiedy należy zachować szczególną czujność.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Gadoksetynian disodowy to nowoczesny środek kontrastowy stosowany podczas rezonansu magnetycznego w celu dokładnego wykrywania zmian w wątrobie. Jego zastosowanie poprawia widoczność tkanek, jednak nie w każdej sytuacji może być bezpieczny dla pacjenta. Poznaj przeciwwskazania oraz sytuacje wymagające szczególnej ostrożności przy stosowaniu tej substancji.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Stosowanie gadoksetynianu disodowego u dzieci wiąże się z wieloma aspektami bezpieczeństwa, które warto poznać przed wykonaniem badania rezonansem magnetycznym z użyciem tego środka kontrastowego. Substancja ta jest podawana dożylnie i pomaga w wykrywaniu zmian w wątrobie, jednak jej użycie u najmłodszych pacjentów wymaga szczególnej ostrożności ze względu na różnice w metabolizmie i wydalaniu leków oraz możliwość wystąpienia niepożądanych reakcji. Dowiedz się, w jakich sytuacjach gadoksetynian disodowy może być stosowany u dzieci, jakie są zalecenia dotyczące dawkowania oraz na co zwrócić uwagę, aby zapewnić bezpieczeństwo najmłodszym pacjentom.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Gadoksetynian disodowy to środek kontrastowy stosowany podczas badań rezonansu magnetycznego wątroby. Jego zadaniem jest poprawa jakości obrazowania, co pozwala na dokładniejszą diagnostykę. Warto wiedzieć, jak ta substancja wpływa na codzienne funkcjonowanie, zwłaszcza na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Gadoksetynian disodowy jest stosowany jako środek kontrastowy w badaniach rezonansu magnetycznego wątroby. W przypadku kobiet w ciąży i karmiących piersią, jego użycie wymaga szczególnej ostrożności ze względu na możliwość przenikania do organizmu dziecka. Dowiedz się, jak wygląda bezpieczeństwo stosowania tej substancji w tych wyjątkowych okresach życia kobiety, jakie są zalecenia oraz na co warto zwrócić uwagę.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania - na co działa?

Gadoksetynian disodowy to nowoczesny środek kontrastowy wykorzystywany w rezonansie magnetycznym do precyzyjnego wykrywania zmian w wątrobie. Dzięki swojemu unikalnemu działaniu umożliwia lekarzom dokładniejszą ocenę chorób wątroby zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Jego zastosowanie jest szczególnie ważne w przypadkach, gdy standardowe obrazowanie nie daje wystarczających informacji diagnostycznych.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Gadoksetynian disodowy to nowoczesny środek kontrastowy stosowany podczas badań rezonansu magnetycznego wątroby. Przedawkowanie tej substancji występuje niezwykle rzadko, a w badaniach klinicznych nie odnotowano dotychczas typowych przypadków zatrucia. Warto jednak wiedzieć, jak wygląda postępowanie w sytuacji przyjęcia zbyt dużej dawki oraz jakie objawy mogą się pojawić przy znacznym przekroczeniu zalecanej ilości środka kontrastowego.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Primovist, 0,25 mmol/ml, roztwór do wstrzykiwań, ampułkostrzykawka 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 0,25 mmol disodu gadoksetynianu (disodu Gd-EOB-DTPA), co odpowiada 181,43 mg disodu gadoksetynianu. 1 ampułkostrzykawka z 5,0 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 907 mg disodu gadoksetynianu, 1 ampułkostrzykawka z 7,5 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 1361 mg disodu gadoksetynianu, 1 ampułkostrzykawka z 10,0 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 1814 mg disodu gadoksetynianu. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 11,7 mg sodu/ ml. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań, ampułkostrzykawka. Przejrzysty, bezbarwny lub jasnożółty płyn, bez widocznych cząstek.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Primovist jest środkiem kontrastowym przeznaczonym do wykrywania zmian ogniskowych w wątrobie. Przy T1-zależnym obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego (MR) dostarcza informacje na temat zmian chorobowych. Produkt leczniczy Primovist należy stosować wyłącznie, jeśli informacje diagnostyczne są niezbędne i nie można ich uzyskać stosując obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (ang. magnetic resonance imaging, MRI) bez wzmocnienia kontrastowego oraz gdy wymagane jest obrazowanie w fazie opóźnionej. Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki w postaci roztworu do wstrzykiwań, do podania dożylnego.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Sposób podawania Produkt leczniczy Primovist jest gotowym do użycia wodnym roztworem, który może być podawany bez rozcieńczenia, dożylnie, w postaci bolusa z szybkością około 2 ml/s. Po wstrzyknięciu środka kontrastowego kaniulę należy przepłukać jałowym roztworem 9 mg/ml (0,9%) soli fizjologicznej. Szczegółowe informacje na temat obrazowania, patrz punkt 5.1. Dodatkowe instrukcje, patrz punkt 6.6. Dawkowanie Należy stosować najmniejszą dawkę zapewniającą wzmocnienie kontrastowe wystarczające dla celów diagnostycznych. Dawkę należy obliczyć w oparciu o masę ciała pacjenta. Nie powinna ona przekraczać zalecanej dawki na kilogram masy ciała określonej w tym punkcie. Zalecane dawkowanie produktu leczniczego Primovist: Dorośli: 0,1 ml produktu leczniczego Primovist na kilogram masy ciała. Podanie wielokrotne: Brak klinicznych danych dotyczących podania wielokrotnego produktu leczniczego Primovist.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Dawkowanie
Dodatkowe informacje dotyczące specjalnych grup pacjentów Zaburzenia czynności nerek Należy unikać stosowania produktu leczniczego Primovist u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR < 30 ml/min/1,73 m2) oraz u pacjentów w okołooperacyjnym okresie po przeszczepie wątroby, chyba że informacja diagnostyczna jest niezbędna i niedostępna w badaniu MR, a dla której zobrazowania niezbędne jest wystąpienie efektu wzmocnienia pokontrastowego (patrz punkt 4.4). Jeżeli nie można uniknąć zastosowania produktu leczniczego Primovist, wówczas dawka nie powinna być większa niż 0,025 mmol/kg masy ciała. Nie należy stosować więcej niż jednokrotnego podania podczas obrazowania. Ze względu na brak danych dotyczących podawania wielokrotnego, wstrzyknięć produktu leczniczego Primovist nie powinno się powtarzać, chyba że przerwy pomiędzy wstrzyknięciami wynoszą co najmniej 7 dni. Pacjenci z niewydolnością wątroby Zmiana dawkowania nie jest konieczna.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności produktu leczniczego Primovist u pacjentów poniżej 18 lat. Aktualnie dostępne dane opisane są w punkcie 5.1. Osoby w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i starsze) Dostosowanie dawkowania nie jest uważane za konieczne. Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy przestrzegać ogólnych zasad bezpieczeństwa obowiązujących podczas obrazowania metodą MR, takich jak wykluczenie z badania osób z rozrusznikami serca i implantami z materiałów o właściwościach ferromagnetycznych. Badania diagnostyczne z wykorzystaniem środków kontrastowych należy wykonywać pod nadzorem odpowiednio przeszkolonego lekarza, który gruntownie zna wykonywaną procedurę. Pacjenta należy obserwować, przez co najmniej 30 minut po wstrzyknięciu produktu leczniczego, ponieważ dane dotyczące podawania środków kontrastowych wskazują, że w tym czasie występuje większość działań niepożądanych. Zaburzenia czynności nerek Przed podaniem produktu leczniczego Primovist zalecane jest objęcie wszystkich pacjentów badaniem w zakresie zaburzeń czynności nerek, obejmującym testy laboratoryjne. Zgłaszano przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (ang.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Specjalne środki ostrozności
Nephrogenic systemic fibrosis, NSF) związanego ze stosowaniem niektórych produktów leczniczych zawierających gadolin u pacjentów, u których występuje ostre lub przewlekłe ciężkie zaburzenie czynności nerek (GFR< 30 ml/min/1,73 m2). Pacjenci poddani zabiegowi przeszczepienia wątroby są szczególnie narażeni, ponieważ ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek w tej grupie pacjentów jest wysokie. Ze względu na możliwość wystąpienia NSF podczas stosowania produktu leczniczego Primovist, należy unikać stosowania tego produktu leczniczego u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów w okołooperacyjnym okresie po przeszczepie wątroby, chyba, że informacja diagnostyczna jest niezbędna i niedostępna w badaniu MR, a dla której zobrazowania konieczne jest wystąpienie efektu wzmocnienia pokontrastowego. Hemodializa zaraz po podaniu produktu leczniczego Primovist może ułatwić usunięcie produktu leczniczego Primovist z organizmu.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Specjalne środki ostrozności
Brak dowodów uzasadniających rozpoczęcie hemodializy w celu zapobiegania lub leczenia NSF u pacjentów niepoddawanych jeszcze hemodializie. Osoby w podeszłym wieku Ponieważ klirens nerkowy gadoksetynianu może ulec zmniejszeniu u pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie ważne jest obserwowanie pacjentów w wieku 65 lat i starszych pod kątem możliwości wystąpienia zaburzeń czynności nerek. Pacjenci z zaburzeniami sercowo-naczyniowymi Należy zachować ostrożność, stosując Primovist u pacjentów z ciężkimi schorzeniami sercowo-naczyniowymi, ponieważ dane zebrane do tej pory są ograniczone. Nie należy stosować produktu leczniczego Primovist u pacjentów z nieskorygowaną hipokaliemią. Należy zachować ostrożność, stosując produkt leczniczy Primovist, jeśli: u pacjenta lub w jego rodzinie stwierdzono wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, u pacjenta występowały w przeszłości zaburzenia rytmu po zastosowaniu leków wydłużających repolaryzację serca, pacjent przyjmuje leki wydłużające repolaryzację serca, takie jak, np.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Specjalne środki ostrozności
leki przeciwarytmiczne III klasy (np. amiodaron, sotalol). Produkt leczniczy Primovist może powodować przemijające wydłużenie odstępu QT w indywidualnych przypadkach (patrz punkt 5.3). Nadwrażliwość Po podaniu środków kontrastowych do obrazowania metodą MR zawierających gadolin rzadko występują odczyny podobne do reakcji alergicznych, w tym wstrząs. Większość tych reakcji występuje w ciągu pół godziny po podaniu środka kontrastowego. Jednak, podobnie jak w przypadku innych środków kontrastowych tej klasy, po upływie kilku godzin do kilku dni mogą, w rzadkich przypadkach, wystąpić reakcje opóźnione. Przed podaniem środków kontrastowych należy się upewnić, że istnieje możliwość łatwego zastosowania odpowiednich środków przeznaczonych do resuscytacji i leczenia reakcji nadwrażliwości. Ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości jest wyższe u pacjentów: z reakcją alergiczną na środek kontrastowy w wywiadzie, z astmą oskrzelową w wywiadzie, z zaburzeniami alergicznymi w wywiadzie.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów, u których występuje skłonność do reakcji alergicznych (w szczególności u pacjentów z wyżej wymienionymi czynnikami ryzyka w wywiadzie) decyzję o zastosowaniu produktu leczniczego Primovist należy podejmować po szczególnie starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Reakcje nadwrażliwości mogą być nasilone u pacjentów przyjmujących leki beta-adrenolityczne, szczególnie, jeśli współwystępuje u nich astma oskrzelowa. Należy wziąć pod uwagę, że pacjenci stosujący beta-adrenolityki mogą wykazywać oporność na typowe leczenie reakcji nadwrażliwości za pomocą beta-mimetyków. Jeśli wystąpi reakcja nadwrażliwości, należy natychmiast wstrzymać wstrzykiwanie środka kontrastowego. Nietolerancja miejscowa Podanie środka kontrastowego domięśniowo może spowodować wystąpienie miejscowej reakcji nietolerancji, w tym martwicy ogniskowej, dlatego trzeba bezwzględnie unikać takiej sytuacji (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Specjalne środki ostrozności
Kumulacja w organizmie Po podaniu produktu disodu gadoksetynianu gadolin może odkładać się w mózgu i innych tkankach organizmu (kościach, wątrobie, nerkach, skórze) oraz może powodować zależne od dawki wzmocnienie intensywności sygnału w mózgu widoczne w obrazie T1-zależnym, szczególnie w jądrze zębatym, gałce bladej i wzgórzu. Konsekwencje kliniczne nie są znane. Należy rozważyć możliwe korzyści diagnostyczne wynikające ze stosowania produktu disodu gadoksetynianu u pacjentów, którzy wymagają wielokrotnego przeprowadzania badań obrazowych, wobec potencjalnego odkładania się gadolinu w mózgu i innych tkankach. Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera 11,7 mg sodu w 1 ml, co odpowiada 0,585% zalecanego przez WHO maksymalnego dziennego spożycia 2 g sodu dla osoby dorosłej (4,1% (82 mg) w oparciu o ilość podawaną osobie o masie ciała 70 kg). Dawka wynosi 0,1 ml/kg masy ciała.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Ponieważ w transporcie gadoksetynianu do wątroby mogą pośredniczyć polipeptydy transportujące aniony organiczne (OATP), nie można wykluczyć, że silne inhibitory OATP mogą powodować interakcje lekowe i w ten sposób zmniejszać efekt wzmocnienia pokontrastowego miąższu wątroby. Nie przedstawiono jednak danych klinicznych potwierdzających tę teorię. W badaniu dotyczącym interakcji wśród osób zdrowych wykazano, że jednoczesne podanie erytromycyny nie wpływa na skuteczność i parametry farmakokinetyczne produktu leczniczego Primovist. Nie przeprowadzono dalszych badań nad interakcją z innymi produktami leczniczymi. Wpływ zwiększonego stężenia bilirubiny lub ferrytyny u pacjentów Zwiększone stężenie bilirubiny lub ferrytyny może osłabić efekt wzmocnienia pokontrastowego produktu leczniczego Primovist (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Interakcje
Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych Oznaczanie stężenia żelaza w surowicy z użyciem metod kompleksometrycznych (np. metoda kompleksowania z ferrocyną) może wykazywać błędne wartości przez 24 godziny od badania przeprowadzonego z użyciem produktu leczniczego Primovist, z uwagi na obecność wolnego związku kompleksującego w roztworze środka kontrastowego.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące środków kontrastujących zawierających związki gadolinu u kobiet w ciąży są ograniczone. Gadolin może przenikać przez łożysko. Nie wiadomo, czy narażenie na gadolin wiąże się z niepożądanym działaniem na płód. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję po wielokrotnym zastosowaniu dużych dawek (patrz punkt 5.3). Produktu leczniczego Primovist nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli stan kliniczny kobiety nie wskazuje na konieczność stosowania gadoksetynianu. Karmienie piersi? Produkty lecznicze zawierające gadolin przenikają w bardzo małych ilościach do mleka matki (patrz punkt 5.3). W dawkach klinicznych nie jest spodziewany wpływ na niemowlę, ze względu na małą ilość wydalaną z mlekiem i słabe wchłanianie z jelita. Lekarz wraz z karmiącą matką powinni podjąć decyzję o kontynuowaniu karmienia piersią lub o jego przerwaniu na okres 24 godzin po podaniu produktu leczniczego Primovist.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Badania na zwierzętach nie wykazały uszkadzającego wpływu na płodność.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Primovist nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ogólny profil bezpieczeństwa produktu leczniczego Primovist opiera się na danych pochodzących z badań klinicznych z udziałem ponad 1 900 pacjentów oraz z obserwacji po wprowadzeniu leku do obrotu. Do najczęściej występujących działań niepożądanych (≥ 0,5%) u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Primovist należą nudności, bóle głowy, uczucie gorąca, podwyższenie ciśnienia tętniczego, ból pleców i zawroty głowy. Najpoważniejszym działaniem niepożądanym zaobserwowanym u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Primovist jest wstrząs anafilaktoidalny. Rzadko obserwuje się opóźnione reakcje alergiczne (występujące w ciągu następnych godzin lub kilku dni). Większość działań niepożądanych była przejściowa i miała łagodne lub umiarkowane nasilenie. Tabela zawierająca wykaz działań niepożądanych W zamieszczonej poniżej tabeli przedstawiono działania niepożądane obserwowane po przyjęciu produktu leczniczego Primovist.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Działania niepożądane
Pogrupowano je zgodnie z klasyfikacją układów i narządów (MedDRA, wersja 12.1). Do opisu określonego działania, jego synonimów oraz powiązanych stanów użyto najodpowiedniejszych określeń ze słownika MedDRA. Zdarzenia niepożądane zaobserwowane w ramach badań klinicznych pogrupowano zgodnie z ich częstością występowania. Grupy częstości określono zgodnie z następującą konwencją: często: ≥ 1/100 do < 1/10; niezbyt często: ≥ 1/1 000 do < 1/100; rzadko: ≥ 1/10 000 do < 1/1 000. Działania niepożądane produktu leczniczego, które wykryto wyłącznie podczas obserwacji po wprowadzeniu do obrotu oraz których częstości występowania nie oszacowano, wymieniono jako „nie znane”. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Tabela 1: Zdarzenia niepożądane zaobserwowane w ramach badań klinicznych lub w trakcie badań po wprowadzeniu do obrotu, u pacjentów leczonych produktem leczniczym Primovist.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie ma doniesień o przypadkach przedawkowania i nie można opisać jego objawów. Pojedyncze dawki produktu leczniczego Primovist dochodzące do 0,4 ml/kg (0,1 mmol/kg) mc. były dobrze tolerowane. Na etapie badań klinicznych obejmujących ograniczoną liczbę pacjentów, u których oceniano podanie środka kontrastowego w dawce 2,0 ml/kg mc. (0,5 mmol/kg mc.), odnotowano częstsze występowanie działań niepożądanych, ale w tej grupie nie opisano nowych działań niepożądanych. W przypadku dużego, niezamierzonego przedawkowania należy poddać pacjenta uważnej obserwacji, obejmującej również monitorowanie czynności serca. W takich przypadkach może dojść do wydłużenia odstępu QT (patrz punkt 5.3). Produkt leczniczy Primovist można usunąć za pomocą hemodializy. Jednak brak jest dowodów, że hemodializa jest odpowiednia do zapobiegania nerkopochodnemu zwłóknieniu układowemu (NSF).
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: paramagnetyczny środek kontrastowy, kod ATC: V08CA10 Mechanizm działania Produkt leczniczy Primovist jest paramagnetycznym środkiem kontrastowym przeznaczonym do badań MR. Działanie zwiększające kontrastowość wywiera gadoksetynian (Gd EOB DTPA) – kompleks jonowy składający się z gadolinu (III) oraz ligandu – kwasu etoksybenzylodietylenotriaminopentaoctowego (EOB-DTPA). Przy T1-zależnym obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego wywołane przez jon gadolinu skrócenie czasu relaksacji typu spin-siatka wzbudzonych jąder atomowych prowadzi do wzmocnienia intensywności sygnału i w konsekwencji do wzmocnienia kontrastowości pewnych tkanek. Skutki działania farmakodynamicznego Disodu gadoksetynian powoduje wyraźne skrócenie czasów relaksacji nawet w niskich stężeniach.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Przy pH równym 7, w polu magnetycznym o indukcji 0,47 T i w temperaturze 40 °C relaksacyjność (r1) – określona poprzez wpływ na czas relaksacji spin-siatka (T1) protonów w osoczu – wynosi około 8,18 l/mmol/s, a relaksacyjność (r2) – określona poprzez wpływ na czas relaksacji typu spin-spin (T2) protonów – wynosi około 8,56 l/mmol/s. Przy indukcji pola wynoszącej 1,5 T i temperaturze 37 °C relaksacyjności w osoczu wynoszą odpowiednio r1 = 6,9 l/mmol/s oraz r2 = 8,7 l/mmol/s. Relaksacyjność wykazuje nieznaczną odwrotną zależność względem indukcji pola magnetycznego. EOB-DTPA tworzy stabilny kompleks z paramagnetycznym jonem gadolinu o niezwykle wysokiej stabilności termodynamicznej (log KGdl = 23,46). Gd-EOB-DTPA jest dobrze rozpuszczalną w wodzie, hydrofilną cząsteczką o współczynniku podziału między n-butanolem oraz buforem o pH 7,6 wynoszącym około 0,011.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Ze względu na lipofilność grupy etoksybenzylowej disodu gadoksetynian wykazuje dwufazowy mechanizm działania: najpierw ulega dystrybucji w przestrzeni zewnątrzkomórkowej po wstrzyknięciu bolusa, a następnie jest selektywnie wychwytywany przez hepatocyty. Relaksacyjność r1 w tkance wątroby wynosi 16,6 l/mmol/s (przy indukcji 0,47 T), co powoduje wzmocnienie intensywności sygnału tkanki wątroby. Następnie disodu gadoksetynian jest wydzielany do żółci. Zmiany w wątrobie wykazujące brak lub bardzo małą czynność hepatocytów (torbiele, przerzuty nowotworowe, większość przypadków raka wątrobowokomórkowego) nie będą gromadziły produktu leczniczego Primovist. Zmiany nowotworowe zbudowane z wysoko zróżnicowanych komórek wątroby mogą wykazywać obecność czynnych hepatocytów i charakteryzować się pewnym stopniem wzmocnienia w fazie obrazowania hepatocytów. Dlatego do ustalenia prawidłowego rozpoznania potrzebne są dodatkowe informacje kliniczne.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Związek nie wykazuje istotnego działania hamującego enzymy w występujących klinicznie stężeniach. Obrazowanie Po dożylnym wstrzyknięciu produktu leczniczego Primovist w bolusie, w procesie dynamicznego obrazowania w fazie tętniczej, wrotnej oraz w fazie równowagi wykorzystuje się różnice charakterystyki czasowego wzmocnienia poszczególnych zmian w wątrobie, jako podstawę radiologicznego różnicowania charakteru zmian. Efekt wzmocnienia pokontrastowego widoczny w miąższu wątroby w fazie hepatocytarnej pomaga w rozróżnieniu liczby, rozmieszczenia w zakresie poszczególnych segmentów, w obrazowaniu i odgraniczaniu zmian w wątrobie, poprawiając ich wykrywanie. Różnicowa charakterystyka wzmocnienia/eliminacji środka kontrastowego w zakresie zmian w wątrobie ma udział w informacji uzyskiwanej z fazy dynamicznej.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Faza późna (hepatocytarna) może być oceniana po 20 minutach od wstrzyknięcia środka kontrastowego, przy czym przedział czasowy, w którym może być dokonywane obrazowanie, wynosi co najmniej 120 minut. Wyniki badań klinicznych w zakresie skuteczności diagnostycznej i technicznej wykazują minimalną poprawę skuteczności w warunkach dokonywania badania po 20 minutach od podania środka kontrastowego względem wyników uzyskanych w warunkach wykonywania badania po 10 minutach od podania środka kontrastującego. U pacjentów wymagających hemodializy oraz u pacjentów ze zwiększonym stężeniem bilirubiny (> 3 mg/dl) przedział czasowy, w którym można dokonać obrazowania, jest skrócony do 60 minut. Wątrobowe wydalanie produktu leczniczego Primovist powoduje wykontrastowanie dróg żółciowych. Właściwości fizykochemiczne Właściwości fizykochemiczne środka kontrastowego Primovist w postaci roztworu gotowego do podania są następujące: Osmolalność w temperaturze 37 °C (mOsm/kg H2O) 688 Lepkość w temperaturze 37 °C (mPaꞏs) 1,19 Gęstość w temperaturze 37 °C (g/ml) 1,0881 pH 7,4 Dzieci i młodzież Badanie obserwacyjne przeprowadzone u 52 pacjentów pediatrycznych (w wieku od 2 miesięcy do 18 lat).
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci byli poddani badaniu wątroby metodą rezonansu magnetycznego z podaniem produktu leczniczego Primovist, do oceny podejrzewanych lub znanych zmian ogniskowych w wątrobie. Dodatkowe informacje diagnostyczne uzyskano porównując nałożone obrazy wątroby wzmocnione podaniem środka kontrastującego oraz nie wzmocnione podaniem środka kontrastującego w rezonansie magnetycznym, w porównaniu do obrazów rezonansu magnetycznego bez wzmocnienia środkiem kontrastującym. Żadne zgłoszone poważne działania niepożądane, w ocenie badacza, nie były związane z zastosowaniem produktu leczniczego Primovist. Ze względu na retrospektywny charakter i małą liczebność w tym badaniu, nie można przedstawić ostatecznego wniosku odnośnie skuteczności i bezpieczeństwa w tej populacji.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: paramagnetyczny środek kontrastowy, kod ATC: V08CA10 Mechanizm działania Produkt leczniczy Primovist jest paramagnetycznym środkiem kontrastowym przeznaczonym do badań MR. Działanie zwiększające kontrastowość wywiera gadoksetynian (Gd EOB DTPA) – kompleks jonowy składający się z gadolinu (III) oraz ligandu – kwasu etoksybenzylodietylenotriaminopentaoctowego (EOB-DTPA). Przy T1-zależnym obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego wywołane przez jon gadolinu skrócenie czasu relaksacji typu spin-siatka wzbudzonych jąder atomowych prowadzi do wzmocnienia intensywności sygnału i w konsekwencji do wzmocnienia kontrastowości pewnych tkanek. Skutki działania farmakodynamicznego Disodu gadoksetynian powoduje wyraźne skrócenie czasów relaksacji nawet w niskich stężeniach.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Przy pH równym 7, w polu magnetycznym o indukcji 0,47 T i w temperaturze 40 °C relaksacyjność (r1) – określona poprzez wpływ na czas relaksacji spin-siatka (T1) protonów w osoczu – wynosi około 8,18 l/mmol/s, a relaksacyjność (r2) – określona poprzez wpływ na czas relaksacji typu spin-spin (T2) protonów – wynosi około 8,56 l/mmol/s. Przy indukcji pola wynoszącej 1,5 T i temperaturze 37 °C relaksacyjności w osoczu wynoszą odpowiednio r1 = 6,9 l/mmol/s oraz r2 = 8,7 l/mmol/s. Relaksacyjność wykazuje nieznaczną odwrotną zależność względem indukcji pola magnetycznego. EOB-DTPA tworzy stabilny kompleks z paramagnetycznym jonem gadolinu o niezwykle wysokiej stabilności termodynamicznej (log KGdl = 23,46). Gd-EOB-DTPA jest dobrze rozpuszczalną w wodzie, hydrofilną cząsteczką o współczynniku podziału między n-butanolem oraz buforem o pH 7,6 wynoszącym około 0,011.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Ze względu na lipofilność grupy etoksybenzylowej disodu gadoksetynian wykazuje dwufazowy mechanizm działania: najpierw ulega dystrybucji w przestrzeni zewnątrzkomórkowej po wstrzyknięciu bolusa, a następnie jest selektywnie wychwytywany przez hepatocyty. Relaksacyjność r1 w tkance wątroby wynosi 16,6 l/mmol/s (przy indukcji 0,47 T), co powoduje wzmocnienie intensywności sygnału tkanki wątroby. Następnie disodu gadoksetynian jest wydzielany do żółci. Zmiany w wątrobie wykazujące brak lub bardzo małą czynność hepatocytów (torbiele, przerzuty nowotworowe, większość przypadków raka wątrobowokomórkowego) nie będą gromadziły produktu leczniczego Primovist. Zmiany nowotworowe zbudowane z wysoko zróżnicowanych komórek wątroby mogą wykazywać obecność czynnych hepatocytów i charakteryzować się pewnym stopniem wzmocnienia w fazie obrazowania hepatocytów. Dlatego do ustalenia prawidłowego rozpoznania potrzebne są dodatkowe informacje kliniczne.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Związek nie wykazuje istotnego działania hamującego enzymy w występujących klinicznie stężeniach. Obrazowanie Po dożylnym wstrzyknięciu produktu leczniczego Primovist w bolusie, w procesie dynamicznego obrazowania w fazie tętniczej, wrotnej oraz w fazie równowagi wykorzystuje się różnice charakterystyki czasowego wzmocnienia poszczególnych zmian w wątrobie, jako podstawę radiologicznego różnicowania charakteru zmian. Efekt wzmocnienia pokontrastowego widoczny w miąższu wątroby w fazie hepatocytarnej pomaga w rozróżnieniu liczby, rozmieszczenia w zakresie poszczególnych segmentów, w obrazowaniu i odgraniczaniu zmian w wątrobie, poprawiając ich wykrywanie. Różnicowa charakterystyka wzmocnienia/eliminacji środka kontrastowego w zakresie zmian w wątrobie ma udział w informacji uzyskiwanej z fazy dynamicznej.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Faza późna (hepatocytarna) może być oceniana po 20 minutach od wstrzyknięcia środka kontrastowego, przy czym przedział czasowy, w którym może być dokonywane obrazowanie, wynosi co najmniej 120 minut. Wyniki badań klinicznych w zakresie skuteczności diagnostycznej i technicznej wykazują minimalną poprawę skuteczności w warunkach dokonywania badania po 20 minutach od podania środka kontrastowego względem wyników uzyskanych w warunkach wykonywania badania po 10 minutach od podania środka kontrastującego. U pacjentów wymagających hemodializy oraz u pacjentów ze zwiększonym stężeniem bilirubiny (> 3 mg/dl) przedział czasowy, w którym można dokonać obrazowania, jest skrócony do 60 minut. Wątrobowe wydalanie produktu leczniczego Primovist powoduje wykontrastowanie dróg żółciowych. Właściwości fizykochemiczne Właściwości fizykochemiczne środka kontrastowego Primovist w postaci roztworu gotowego do podania są następujące: Osmolalność w temperaturze 37 °C (mOsm/kg H2O) 688 Lepkość w temperaturze 37 °C (mPaꞏs) 1,19 Gęstość w temperaturze 37 °C (g/ml) 1,0881 pH 7,4 Dzieci i młodzież Badanie obserwacyjne przeprowadzone u 52 pacjentów pediatrycznych (w wieku od 2 miesięcy do 18 lat).
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Pacjenci byli poddani badaniu wątroby metodą rezonansu magnetycznego z podaniem produktu leczniczego Primovist, do oceny podejrzewanych lub znanych zmian ogniskowych w wątrobie. Dodatkowe informacje diagnostyczne uzyskano porównując nałożone obrazy wątroby wzmocnione podaniem środka kontrastującego oraz nie wzmocnione podaniem środka kontrastującego w rezonansie magnetycznym, w porównaniu do obrazów rezonansu magnetycznego bez wzmocnienia środkiem kontrastującym. Żadne zgłoszone poważne działania niepożądane, w ocenie badacza, nie były związane z zastosowaniem produktu leczniczego Primovist. Ze względu na retrospektywny charakter i małą liczebność w tym badaniu, nie można przedstawić ostatecznego wniosku odnośnie skuteczności i bezpieczeństwa w tej populacji. 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Dystrybucja Stężenie Gd-EOB-DTPA po dożylnym podaniu zmniejszało się wykładniczo.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Gd-EOB-DTPA ulega dystrybucji w przestrzeni pozanaczyniowej (objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi około 0,21 l/kg). Związek ten nieznacznie wiąże się z białkami (mniej niż 10%). W niewielkim stopniu przenika przez barierę łożyskową. Disodu gadoksetynian jest gadolinowym środkiem kontrastowym (GdCA) o budowie liniowej. Badania wykazały, że po dożylnym podaniu GdCA gadolin odkłada się w organizmie, w tym w mózgu oraz w innych tkankach i narządach. W przypadku GdCA o budowie liniowej może to prowadzić do zależnego od dawki wzmocnienia intensywności sygnału w mózgu widocznego w obrazie T1-zależnym, szczególnie w jądrze zębatym, gałce bladej i wzgórzu. Intensywność sygnału zwiększa się, a dane niekliniczne wykazały, że gadolin jest uwalniany z GdCA o budowie liniowej. Metabolizm Disodu gadoksetynian nie jest metabolizowany. Eliminacja Gd-EOB-DTPA jest eliminowany w równym stopniu przez nerki i wątrobę. Okres połowicznej eliminacji Gd-EOB-DTPA wynosi około 1 godziny.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Krzywa farmakokinetyczna wykazuje liniową zależność od dawki – dla dawek wynoszących do 0,4 ml/kg (100 μmol/kg). Odnotowano, że całkowity klirens z surowicy (Cltot) wynosi około 250 ml/min, przy czym klirens nerkowy (Clr) wynosi około 120 ml/min. Charakterystyka w poszczególnych grupach pacjentów Pacjenci w wieku podeszłym (w wieku 65 lat i starsi) Wraz z fizjologicznymi zmianami czynności nerek zachodzącymi z wiekiem klirens osoczowy disodu gadoksetynianu spada z 210 ml/min u pacjentów młodszych do 163 ml/min u pacjentów w wieku podeszłym (w wieku 65 lat i starszych). Końcowy okres półtrwania i ekspozycja ogólnoustrojowa były wyższe u osób w wieku podeszłym (odpowiednio 2,3 h i 197 µmol*h/l w porównaniu z 1,6 h i 153 µmol*h/l). Wydalanie przez nerki kończyło się po 24 godzinach u wszystkich pacjentów i nie stwierdzono pod tym względem różnicy między pacjentami w wieku podeszłym i pacjentami młodszymi.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności nerek i (lub) wątroby U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby obserwowano nieznaczne oraz umiarkowane zwiększenie wartości stężenia w osoczu, okresu półtrwania i wydalania z moczem, a także spadek wydalania z żółcią w porównaniu ze zdrowymi pacjentami. Nie stwierdzono jednak istotnej klinicznie różnicy pod względem wzmocnienia intensywności sygnału tkanki wątroby. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby, szczególnie z nieprawidłowo wysokimi (> 3 mg/dl) stężeniami bilirubiny w osoczu, AUC wzrosło do 259 µmol*h/l w porównaniu z 160 µmol*h/l w grupie kontrolnej. Okres półtrwania wydalania, w grupie kontrolnej, zwiększył się do 2,6 h w porównaniu z 1,8 h. Wydalanie z żółcią ulegało znacznemu spadkowi do 5,7% podanej dawki, a wzmocnienie intensywności sygnału tkanki wątroby było wśród tych pacjentów słabsze.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów w stadium schyłkowym niewydolności nerek AUC wzrosło sześciokrotnie do około 903 µmol*h/l, a końcowy okres półtrwania ulegał wydłużeniu do 20 h. Dializowanie krwi zwiększało klirens disodu gadoksetynianu (zob. punkt 4.4). W trakcie przeciętnej sesji dializacyjnej trwającej około 3 godzin i rozpoczynającej się 1 godzinę po podaniu wstrzyknięcia usuwano około 30% dawki disodu gadoksetynianu. Oprócz klirensu za pośrednictwem dializowania istotna część podanej dawki gadoksetynianu jest wydalana u tych pacjentów z żółcią – badania wykazały średnio 50% wydalanie z kałem w ciągu 4 dni (zakres 24,6 do 74,0%, n = 6 pacjentów). 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane przedkliniczne uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących toksyczności ostrej i toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Bezpieczeństwo kardiologiczne U badanych, przytomnych psów zaobserwowano niewielkie i przejściowe wydłużenie odstępu QT przy testowanych dawkach maksymalnych 0,5 mmol/kg, które odpowiadają 20-krotności dawki stosowanej u ludzi. Gd-EOB-DTPA w wysokich stężeniach blokował kanał potasowy HERG, co prowadziło do wydłużenia czasu trwania potencjału czynnościowego w izolowanych mięśniach brodawkowych świnek morskich. To może dowodzić, że w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Primovist może powodować wydłużenie odstępu QT. Badania nad innymi układami dotyczące bezpieczeństwa farmakologicznego niczego nie wykazały. Toksyczny wpływ na reprodukcję i laktację W badaniach dotyczących działania toksycznego na zarodki królicze odnotowano zwiększoną liczbę poronień po zagnieżdżeniu zarodka w macicy oraz zwiększoną częstość poronień po podaniu wielokrotnym Gd-EOB-DTPA w dawce 2,0 mmol/kg, która jest 25,9 raza (w przeliczeniu na powierzchnię ciała) lub około 80 razy (w przeliczeniu na masę ciała) większa od dawki zalecanej u ludzi.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakokinetyczne
U karmiących szczurów, mniej niż 0,5% dawki podanej dożylnie (0,1 mmol/kg) radioaktywnie znakowanego gadoksetynianu przenikało do mleka. Wchłanianie po podaniu doustnym było bardzo niskie i wynosiło 0,4%. Dane dotyczące młodych zwierząt Wyniki badań toksyczności pojedynczych i wielokrotnych dawek u noworodków i młodych szczurów nie różniły się jakościowo od obserwowanych u dorosłych szczurów, ale młode osobniki są bardziej wrażliwe. Tolerancja miejscowa Miejscowe reakcje nietolerancji obserwowano jedynie po podaniu Gd-EOB-DTPA domięśniowo. Działanie rakotwórcze Nie prowadzono badań dotyczących działania rakotwórczego.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane przedkliniczne uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących toksyczności ostrej i toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. Bezpieczeństwo kardiologiczne U badanych, przytomnych psów zaobserwowano niewielkie i przejściowe wydłużenie odstępu QT przy testowanych dawkach maksymalnych 0,5 mmol/kg, które odpowiadają 20-krotności dawki stosowanej u ludzi. Gd-EOB-DTPA w wysokich stężeniach blokował kanał potasowy HERG, co prowadziło do wydłużenia czasu trwania potencjału czynnościowego w izolowanych mięśniach brodawkowych świnek morskich. To może dowodzić, że w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Primovist może powodować wydłużenie odstępu QT. Badania nad innymi układami dotyczące bezpieczeństwa farmakologicznego niczego nie wykazały.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Toksyczny wpływ na reprodukcję i laktację W badaniach dotyczących działania toksycznego na zarodki królicze odnotowano zwiększoną liczbę poronień po zagnieżdżeniu zarodka w macicy oraz zwiększoną częstość poronień po podaniu wielokrotnym Gd-EOB-DTPA w dawce 2,0 mmol/kg, która jest 25,9 raza (w przeliczeniu na powierzchnię ciała) lub około 80 razy (w przeliczeniu na masę ciała) większa od dawki zalecanej u ludzi. U karmiących szczurów, mniej niż 0,5% dawki podanej dożylnie (0,1 mmol/kg) radioaktywnie znakowanego gadoksetynianu przenikało do mleka. Wchłanianie po podaniu doustnym było bardzo niskie i wynosiło 0,4%. Dane dotyczące młodych zwierząt Wyniki badań toksyczności pojedynczych i wielokrotnych dawek u noworodków i młodych szczurów nie różniły się jakościowo od obserwowanych u dorosłych szczurów, ale młode osobniki są bardziej wrażliwe. Tolerancja miejscowa Miejscowe reakcje nietolerancji obserwowano jedynie po podaniu Gd-EOB-DTPA domięśniowo.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Działanie rakotwórcze Nie prowadzono badań dotyczących działania rakotwórczego.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Trisodu kaloksetynian Kwas solny rozcieńczony (do ustalenia pH) Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) Trometamol Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 5 lat (ampułkostrzykawka szklana). 3 lata (ampułkostrzykawka plastikowa). Produkt leczniczy należy zużyć natychmiast po otwarciu. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułkostrzykawki szklane: ampułkostrzykawki o pojemności 10 ml, składające się z cylindra (szkło bezbarwne, silikonowane, Ph. Eur. typ I), tłoka (elastomer chlorobutylu, silikonowany), nakładki (elastomer chlorbutylu), łącznika typu Luer oraz polipropylenowej nasadki ochronnej.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Dane farmaceutyczne
Ampułkostrzykawki plastikowe: ampułkostrzykawki o pojemności 10 ml, składające się z bezbarwnego plastikowego cylindra (polimer cykloolefinowy), nakładki (elastomer termoplastyczny), zamykane korkiem (bromobutylowy silikonowany). Wielkość opakowań: 1, 5 lub 10 ampułkostrzykawek po 5 ml (w ampułkostrzykawce o pojemności 10 ml) 1, 5 lub 10 ampułkostrzykawek po 7,5 ml (w ampułkostrzykawce o pojemności 10 ml) (tylko szklana ampułkostrzykawka) 1, 5 lub 10 ampułkostrzykawek po 10 ml (w ampułkostrzykawce o pojemności 10 ml) Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące przygotowania produktu leczniczego do stosowania Kontrola Produkt leczniczy Primovist to klarowny, bezbarwny lub jasnożółty roztwór. Przed zastosowaniem wygląd produktu leczniczego należy ocenić wizualnie.
CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Dane farmaceutyczne
Produktu leczniczego Primovist nie należy używać w przypadku stwierdzenia dużego przebarwienia, pojawienia się w nim substancji stałych lub uszkodzenia pojemnika. Sposób postępowania Ampułkostrzykawkę należy wyjąć z opakowania i przygotować do wstrzyknięcia bezpośrednio przed badaniem. Nakładkę należy usunąć z ampułkostrzykawki tuż przed użyciem. Usuwanie Całą pozostałość niezużytego środka kontrastowego, należy usunąć zgodnie z lokalnymi wymaganiami. Zerwaną z ampułkostrzykawki etykietę należy przykleić w karcie pacjenta w celu umożliwienia właściwej rejestracji zastosowanego produktu leczniczego zawierającego gadolin. Należy również odnotować zużytą dawkę. Jeżeli stosowane są elektroniczne karty pacjenta należy wpisać w rejestr pacjenta nazwę produktu leczniczego, numer serii oraz dawkę.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Gadovist 1,0, 1,0 mmol/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy mililitr zawiera 1,0 mmol gadobutrolu (równoważnik 604,72 mg gadobutrolu), który jest substancją czynną. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Przezroczysty, bezbarwny lub jasnożółty płyn. Właściwości fizykochemiczne: Osmolalność w temperaturze 37°C: 1603 mOsm/kg H2O Lepkość w temperaturze 37°C: 4,96 mPa·s
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki. Produkt Gadovist 1,0 stosuje się u osób dorosłych oraz dzieci i młodzieży w każdym wieku (w tym u noworodków donoszonych) w następujących wskazaniach: Wzmocnienie kontrastowe w badaniu metodą rezonansu magnetycznego (ang. magnetic resonance imaging – MRI) głowy i rdzenia kręgowego. Wzmocnienie kontrastowe w badaniu metodą rezonansu magnetycznego (MRI) całego ciała, w tym głowy i szyi, klatki piersiowej, piersi, brzucha (trzustki, wątroby i śledziony), miednicy (gruczołu krokowego, pęcherza moczowego, macicy), przestrzeni zaotrzewnowej (nerek), kończyn i układu mięśniowo-szkieletowego. Wzmocnienie kontrastowe w angiografii przy użyciu rezonansu magnetycznego (ang. contrast enhancement in magnetic resonance angiography – CE-MRA).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wskazania do stosowania
Wzmocnienie kontrastowe w badaniu metodą rezonansu magnetycznego (MRI) w tym ocena perfuzji mięśnia sercowego w warunkach obciążenia farmakologicznego i ocena żywotności mięśnia sercowego („wzmocnienie opóźnione”). Gadovist 1,0 ułatwia zobrazowanie zaburzeń w strukturze lub zmian ogniskowych i pomaga w różnicowaniu tkanki zdrowej i patologicznie zmienionej. Produkt Gadovist 1,0 należy stosować wyłącznie, jeśli informacje diagnostyczne są niezbędne i nie można ich uzyskać stosując obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (ang. magnetic resonance imaging, MRI) bez wzmocnienia kontrastowego.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt Gadovist 1,0 powinien być podawany przez fachowych pracowników służby zdrowia z doświadczeniem w wykonywaniu badań metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Produkt jest przeznaczony tylko do wstrzykiwań dożylnych. Po podaniu produktu należy obserwować pacjenta przez co najmniej pół godziny, ponieważ doświadczenie wskazuje, że w tym okresie występuje większość działań niepożądanych (patrz punkt 4.4). Dodatkowe instrukcje zamieszczone są w punkcie „Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania”. Wymaganą dawkę należy podawać w pojedynczym szybkim wstrzyknięciu dożylnym. Badanie MRI z zastosowaniem środka kontrastowego można rozpocząć bezpośrednio po wstrzyknięciu (lub krótko po wstrzyknięciu, w zależności od zastosowanych sekwencji impulsów i protokołu badania) ze względu na szybkie wystąpienie efektu wzmocnienia pokontrastowego.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie
Optymalne działanie środka kontrastowego występuje w trakcie pierwszego przejścia tętniczego w przypadku badania angiograficznego (CE-MRA) i w ciągu około 15 minut po wstrzyknięciu produktu Gadovist 1,0 w przypadku oceny ośrodkowego układu nerwowego (OUN) (czas zależy od rodzaju zmiany chorobowej i rodzaju tkanki). Do badań ze wzmocnieniem kontrastowym szczególnie przydatne jest wykonanie skanów w sekwencji T1-zależnej. Dawkowanie Należy stosować najmniejszą dawkę zapewniającą wzmocnienie kontrastowe wystarczające dla celów diagnostycznych. Dawkę należy obliczyć w oparciu o masę ciała pacjenta. Nie powinna ona przekraczać zalecanej dawki na kilogram masy ciała określonej w tym punkcie. Dorośli Dawka zależy od wskazania. Pojedyncze wstrzyknięcie 0,1 mmol produktu Gadovist 1,0 na kg masy ciała (odpowiada to 0,1 ml/kg mc.) jest zasadniczo wystarczające. Całkowita, maksymalna dawka to 0,3 mmol produktu Gadovist 1,0 na kg mc. (odpowiada to 0,3 ml/kg mc.).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie
Badanie OUN: Żeby uzyskać diagnozę, zazwyczaj wystarczającą dawką jest 0,1 mmol na kg masy ciała (0,1 mmol/kg mc.). Odpowiada to 0,1 ml/kg mc. roztworu o stężeniu 1,0 M. Jeśli pomimo ujemnego wyniku badania MRI nadal istnieje istotne kliniczne podejrzenie obecności zmiany chorobowej lub jeśli uzyskanie dokładniejszych informacji może wpłynąć na leczenie chorego, można wykonać drugie wstrzyknięcie produktu leczniczego wyrównując dawkę do dawki maksymalnej, czyli 0,2 ml/kg mc. w ciągu 30 minut od pierwszego podania. W badaniach obrazowych OUN minimalna dawka, którą można podawać to 0,075 mmol gadobutrolu na kg masy ciała (co odpowiada 0,075 ml produktu Gadovist 1,0 na kg masy ciała) (patrz punkt 5.1). Badanie metodą MRI całego ciała (z wyjątkiem CE-MRA) W celu postawienia diagnozy, zazwyczaj wystarczającą dawką jest 0,1 ml/kg mc. produktu Gadovist 1,0.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie
Badanie angiograficzne: Obrazowanie 1 pola widzenia: 7,5 ml przy masie ciała poniżej 75 kg; 10 ml przy masie ciała 75 kg i większej (co odpowiada 0,1–0,15 mmol/kg mc.). Obrazowanie >1 pola widzenia: 15 ml przy masie ciała poniżej 75 kg; 20 ml przy masie ciała 75 kg i większej (co odpowiada 0,2–0,3 mmol/kg mc.). Specjalne grupy pacjentów Zaburzenia czynności nerek Gadovist 1,0 można stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (wskaźnik filtracji kłębuszkowej, ang. glomerular filtration rate – GFR < 30 ml/min/1,73 m2) oraz u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby jedynie po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz jeśli informacja diagnostyczna jest niezbędna i nie można jej uzyskać w badaniu metodą MRI bez wzmocnienia środkiem kontrastowym (patrz punkt 4.4). Jeśli użycie produktu Gadovist 1,0 jest konieczne, nie należy stosować dawki większej niż 0,1 mmol/kg masy ciała.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie
Nie należy stosować więcej niż jednej dawki podczas obrazowania. Ze względu na brak danych dotyczących podawań wielokrotnych, wstrzyknięć produktu Gadovist 1,0 nie należy powtarzać, chyba że przerwy pomiędzy wstrzyknięciami wynoszą co najmniej 7 dni. Dzieci i młodzież U dzieci w każdym wieku (w tym u noworodków donoszonych) zalecana dawka wynosi 0,1 mmol gadobutrolu na kg masy ciała (co odpowiada 0,1 ml produktu Gadovist 1,0 na kg masy ciała) we wszystkich wskazaniach (patrz punkt 4.1). Noworodki do 4 tygodnia życia oraz niemowlęta do 1. roku życia Ze względu na niedojrzałą funkcję nerek u noworodków do 4 tygodnia życia oraz u niemowląt do 1. roku życia, produkt Gadovist 1,0 należy stosować u tych pacjentów tylko po starannym rozważeniu, w dawce nie większej niż 0,1 mmol/kg masy ciała. W trakcie badania nie wolno zastosować więcej niż jednej dawki.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie
Ze względu na brak danych dotyczących wielokrotnego podawania, wstrzyknięć produktu Gadovist 1,0 nie należy powtarzać, chyba że przerwy pomiędzy wstrzyknięciami wynoszą co najmniej 7 dni. Osoby w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i starsze) Dostosowanie dawkowania nie jest uważane za konieczne. Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie podawać gadobutrolu dokanałowo. Po podaniu dokanałowym notowano przypadki poważnych, zagrażających życiu i zakończonych zgonem reakcji, głównie neurologicznych (np. śpiączka, encefalopatia, drgawki). Wstrzykiwanie produktu Gadovist 1,0 do żył o małym świetle niesie ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zaczerwienienie i obrzęk. Podczas stosowania produktu leczniczego Gadovist 1,0 obowiązują również standardowe wymagania dotyczące bezpieczeństwa prowadzenia badań metodą rezonansu magnetycznego, zwłaszcza dotyczące wykluczenia materiałów ferromagnetycznych. Nadwrażliwość Tak jak w przypadku innych środków kontrastowych, stosowanie produktu leczniczego Gadovist 1,0 może być związane z reakcjami rzekomoanafilaktycznymi, nadwrażliwości lub idiosynkrazji, charakteryzującymi się objawami ze strony układu krążenia, oddechowego lub objawami skórnymi, do ciężkich reakcji, w tym wstrząsu.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ogólnie, pacjenci z chorobami układu krążenia są bardziej podatni na wystąpienie poważnych objawów, nawet zgonu w wyniku ciężkich reakcji nadwrażliwości. Ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości może się zwiększyć w przypadku: występujących w przeszłości reakcji na środki kontrastowe, astmy oskrzelowej w wywiadzie, chorób alergicznych w wywiadzie. U pacjentów ze skłonnością do alergii decyzja o zastosowaniu produktu Gadovist 1,0 musi zostać podjęta po szczególnie uważnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Większość reakcji występuje w ciągu pół godziny od podania produktu. Dlatego zalecane jest obserwowanie pacjenta po wykonaniu badania. Należy zapewnić dostęp do produktów leczniczych stosowanych przy wystąpieniu reakcji nadwrażliwości i odpowiedniej aparatury (patrz punkt 4.2). Rzadko obserwowano reakcje opóźnione (po upływie godzin do kilku dni) (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia czynności nerek Przed podaniem produktu Gadovist 1,0 zalecane jest objęcie wszystkich pacjentów badaniem w zakresie zaburzeń czynności nerek, obejmującym testy laboratoryjne. Zgłaszano przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (ang. nephrogenic systemic fibrosis – NSF) związanego ze stosowaniem niektórych produktów leczniczych zawierających gadolin u pacjentów, u których występuje ostre lub przewlekłe ciężkie zaburzenie czynności nerek (GFR< 30 ml/min/1,73 m2). Pacjenci poddani zabiegowi przeszczepienia wątroby są szczególnie narażeni, ponieważ ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek w tej grupie pacjentów jest duże. Ze względu na możliwość wystąpienia NSF podczas stosowania produktu Gadovist 1,0, ten produkt można stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby jedynie po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz jeśli informacja diagnostyczna jest niezbędna i nie można jej uzyskać w badaniu metodą MRI bez wzmocnienia środkiem kontrastowym.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Hemodializa zaraz po podaniu produktu Gadovist 1,0 może ułatwić jego usunięcie z organizmu. Brak dowodów uzasadniających rozpoczęcie hemodializy w celu zapobiegania lub leczenia nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) u pacjentów niepoddawanych jeszcze hemodializie. Noworodki i niemowlęta Ze względu na niedojrzałą funkcję nerek u noworodków do 4 tygodnia życia oraz u niemowląt do 1. roku życia, produkt Gadovist 1,0 należy stosować u tych pacjentów tylko po starannym rozważeniu. Osoby w podeszłym wieku Ponieważ klirens nerkowy gadobutrolu może ulec zmniejszeniu u pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie ważne jest obserwowanie pacjentów w wieku 65 lat i starszych w zakresie zaburzeń czynności nerek. Napady drgawkowe Podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych zawierających gadolin, u chorych z niskim progiem drgawkowym konieczne jest zachowanie szczególnych środków ostrożności.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Substancje pomocnicze Ten produkt zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę (obliczonej na podstawie średniej ilości podawanej osobie o masie ciała 70 kg), to znaczy, że uznaje się go za „wolny od sodu”.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania środków kontrastujących zawierających związki gadolinu, w tym gadobutrol u kobiet w ciąży są ograniczone. Gadolin może przenikać przez łożysko. Nie wiadomo, czy narażenie na gadolin wiąże się z niepożądanym działaniem na płód. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję po wielokrotnym zastosowaniu dużych dawek (patrz punkt 5.3). Produktu Gadovist 1,0 nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli stan kliniczny kobiety nie wskazuje na konieczność stosowania gadobutrolu. Karmienie piersi? Produkty lecznicze zawierające gadolin przenikają w bardzo małych ilościach do mleka matki (patrz punkt 5.3). W dawkach klinicznych nie należy spodziewać się wpływu na niemowlę ze względu na małą ilość wydalaną z mlekiem i słabe wchłanianie z jelita. Lekarz wraz z karmiącą matką powinni podjąć decyzję o kontynuowaniu karmienia piersią lub o jego przerwaniu na okres 24 godzin po podaniu produktu Gadovist 1,0.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Gadovist 1,0 nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Ogólny profil bezpieczeństwa produktu Gadovist 1,0 jest opracowany w oparciu o dane uzyskane od 6300 pacjentów biorących udział w badaniach klinicznych i z monitorowania produktu po wprowadzeniu do obrotu. U pacjentów otrzymujących produkt Gadovist 1,0 najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (≥ 0,5%) są: ból głowy, nudności, zawroty głowy. U pacjentów otrzymujących produkt Gadovist 1,0 najcięższymi działaniami niepożądanymi są: zatrzymanie akcji serca i ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne (w tym zatrzymanie oddechu i wstrząs anafilaktyczny). Rzadko obserwowano opóźnione reakcje alergiczne (od kilku godzin do kilku dni) (patrz punkt 4.4). Większość działań niepożądanych miało nasilenie od łagodnego do umiarkowanego. Działania niepożądane obserwowane po zastosowaniu produktu Gadovist 1,0 są przedstawione w poniższej tabeli. Terminologia działań niepożądanych oparta jest na systemie klasyfikacji układów i narządów (MedDRA).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane
W celu opisania określonych reakcji oraz ich synonimów i stanów pokrewnych zastosowano najbardziej odpowiedni termin MedDRA. Działania niepożądane zgłoszone w trakcie badań klinicznych zostały wymienione zgodnie z częstością występowania, którą pogrupowano według konwencji: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000). Działania niepożądane zaobserwowane jedynie po wprowadzeniu produktu do obrotu, dla których częstość występowania nie mogła być określona, zostały przedstawione w kolumnie zatytułowanej „Częstość nieznana”. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Tabela 1. Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych lub po wprowadzeniu do obrotu u pacjentów, którym podano produkt Gadovist 1,0 Klasyfikacja układów i narządów Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość, reakcja rzekomoanafilaktyczna* (np.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane
wstrząs rzekomoanafilaktyczny, zapaść naczyniowa, zatrzymanie oddechu, obrzęk płuc, skurcz oskrzeli, sinica, obrzęk jamy ustnej i gardła, obrzęk krtani, niedociśnienie, wzrost ciśnienia krwi, ból w klatce piersiowej, pokrzywka, obrzęk twarzy, obrzęk naczynioruchowy, zapalenie spojówek, obrzęk powiek, uderzenie gorąca, nadmierne pocenie się, kaszel, kichanie, uczucie pieczenia, bladość) Zaburzenia układu nerwowego ból głowy zawroty głowy, zaburzenia smaku, parestezje utrata świadomości*, drgawki, omamy węchowe Zaburzenia serca tachykardia, kołatanie serca zatrzymanie akcji serca* Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia duszność* Zaburzenia żołądka i jelit nudności wymioty, suchość w jamie ustnej Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej rumień, świąd (w tym świąd uogólniony), wysypka (w tym wysypka uogólniona, plamkowa, grudkowa, wysypka ze świądem) nerkopochodne zwłóknienie układowe Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania reakcja w miejscu wstrzyknięcia, uczucie gorąca złe samopoczucie, uczucie zimna *Zgłaszano przypadki zagrożenia życia i (lub) przypadki zgonów.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane
# Żadne z poszczególnych działań niepożądanych wymienionych przy nadwrażliwości lub reakcji rzekomoanafilaktycznej, zgłoszonych w trakcie badań klinicznych nie osiągnęło częstości występowania większej niż „rzadko” (z wyjątkiem pokrzywki). § Nadwrażliwość, reakcje rzekomoanafilaktyczne obserwowano jedynie po wprowadzeniu produktu do obrotu (częstość nieznana). 0 Do reakcji w miejscu wstrzyknięcia (różne rodzaje) należy zaliczyć: wynaczynienia w miejscu wstrzyknięcia, pieczenie w miejscu wstrzyknięcia, uczucie zimna w miejscu wstrzyknięcia, uczucie ciepła w miejscu wstrzyknięcia, rumień lub wysypka w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia, krwiak w miejscu wstrzyknięcia. Alergicy są częściej narażeni na wystąpienie reakcji nadwrażliwości niż inni pacjenci (patrz punkt 4.4). Zgłaszano pojedyncze przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) podczas stosowania produktu Gadovist 1,0 (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane
Po podaniu produktu Gadovist 1,0 obserwowano wahania parametrów czynności nerek, w tym wzrost stężenia kreatyniny w surowicy. Dzieci i młodzież W oparciu o dwa badania fazy I/III pojedynczej dawki u 138 pacjentów w wieku od 2 do 17 lat i u 44 pacjentów w wieku od 0 do 2 lat (patrz punkt 5.1) częstość, typ i ciężkość działań niepożądanych u dzieci w każdym wieku (w tym u noworodków donoszonych), jest porównywalna do profilu działań niepożądanych występujących u dorosłych. Potwierdzono to w badaniu fazy IV, z udziałem ponad 1100 pacjentów pediatrycznych oraz na podstawie danych z monitorowania produktu po wprowadzeniu do obrotu. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Maksymalna pojedyncza dawka dzienna gadobutrolu, wynosi 1,5 mmol gadobutrolu/kg mc. Dotychczas nie zgłaszano objawów intoksykacji wynikających z przedawkowania produktu w trakcie stosowania klinicznego. W przypadku nieumyślnego przedawkowania, w ramach środków ostrożności zaleca się monitorowanie czynności układu krążenia (w tym EKG) i kontrolę czynności nerek. W przypadku przedawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek, produkt Gadovist 1,0 można usunąć z organizmu za pomocą hemodializy. Po 3 sesjach hemodializ około 98% produktu jest wydalane z organizmu. Jednak brak dowodów, że hemodializa jest odpowiednia do zapobiegania nerkopochodnemu zwłóknieniu układowemu.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: paramagnetyczne środki kontrastowe, kod ATC: V 08 CA 09 Mechanizm działania Gadovist 1,0 jest produktem leczniczym (środkiem kontrastowym) o właściwościach paramagnetycznych, służącym do stosowania w badaniach obrazowych z wykorzystaniem rezonansu magnetycznego. Działanie kontrastowe zapewniane jest przez gadobutrol – obojętny (niejonowy) kompleks składający się z gadolinu (III) oraz makrocyklicznego ligandu kwasu dihydroksy-hydroksymetylopropylotetraazacyklododekanotrójoctowego (butrolu). Podczas wykonywania sekwencji T1-zależnych z zastosowaniem protonowego rezonansu magnetycznego, wywołane przez jon gadolinu skrócenie czasu relaksacji spinowo-sieciowej (typu spin-siatka) wzbudzonych jąder atomowych prowadzi do zwiększenia intensywności sygnału, a co za tym idzie, do wzmocnienia kontrastu obrazu określonych tkanek.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Z drugiej strony, w obrazach T2*-zależnych, indukcja niehomogeniczności lokalnych pól magnetycznych przez wysoki moment magnetyczny gadolinu w dużych stężeniach (po podaniu dawki w bolusie), prowadzi do spadku intensywności sygnału. Działanie farmakodynamiczne Relaksacyjność gadobutrolu oznaczona in vitro w ludzkiej krwi/osoczu w warunkach fizjologicznych dla klinicznie istotnych wartości natężenia pola magnetycznego (1,5 i 3,0 T) zawiera się w przedziale od 3,47 do 4,97 l/mmol/s. W dawkach klinicznych istotnie wyrażona relaksacyjność gadobutrolu prowadzi do skrócenia czasów relaksacji protonów w wodzie obecnej w tkankach. Trwałość kompleksu gadobutrolu była zbadana in vitro w warunkach fizjologicznych (w ludzkiej surowicy natywnej dla pH 7,4 i temperatury 37°C) przez okres 15 dni. Ilość jonów gadolinu uwalnianych z gadobutrolu pozostawała poniżej granicy oznaczalności wynoszącej 0,1 mol% całkowitej ilości gadolinu, co wskazuje na wysoką trwałość kompleksu w badanych warunkach.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Makrocykliczny ligand tworzy stabilny kompleks z jonem gadolinu wykazującym właściwości paramagnetyczne, zapewniając wyjątkowo wysoką stabilność in vivo oraz in vitro (termodynamiczna stała stabilności: log K = 21–22). Gadobutrol jest bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie, jest związkiem wykazującym wyjątkowo wysoką hydrofilność, ze współczynnikiem rozdziału pomiędzy n-butanol, a bufor o pH 7,6 wynoszącym około 0,006. Substancja ta nie wykazuje żadnych hamujących interakcji z enzymami. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniu zaplanowanym jako porównanie wewnątrzosobnicze w układzie naprzemiennym Gadovist porównywano z solą megluminową kwasu gadoterowego (oba produkty w dawce 0,1 mmol/kg) w celu wizualizacji wykontrastowanych zmian nowotworowych w mózgu u 132 pacjentów. Głównym punktem końcowym skuteczności była ogólna preferencja produktu Gadovist lub soli megluminowej kwasu gadoterowego na podstawie mediany odczytu w próbie zaślepionej dla osoby oceniającej.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Przewagę produktu Gadovist wykazano na podstawie wartości p wynoszącej 0,0004. Przewagę produktu Gadovist stwierdzono w przypadku 42 pacjentów (32%) w porównaniu z ogólną wyższością soli megluminowej kwasu gadoterowego u 16 pacjentów (12%). U 74 pacjentów (56%) nie stwierdzono przewagi żadnego z dwóch podanych środków kontrastowych. W przypadku zmiennych drugorzędowych stwierdzono, że stosunek sygnału zmiany do sygnału tkanki mózgu był statystycznie istotnie wyższy dla produktu Gadovist (p<0,0003). Wartość procentowa wzmocnienia była wyższa dla produktu Gadovist w porównaniu z solą megluminową kwasu gadoterowego, przy czym zaobserwowano statystycznie istotną różnicę względem osoby oceniającej w zaślepionej próbie (p<0,0003). W przypadku oceny stosunku kontrastu do szumu stwierdzono wyższą wartość średnią dla produktu Gadovist (129) w porównaniu z solą megluminową kwasu gadoterowego (98). Różnica nie była istotna statystycznie.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież Przeprowadzono dwa badania fazy I/III z pojedynczą dawką kontrastu u 138 pacjentów z planowym badaniem metodą rezonansu magnetycznego ośrodkowego układu nerwowego, wątroby i nerek ze wzmocnieniem kontrastowym lub angiografii rezonansu magnetycznego ze wzmocnieniem kontrastowym oraz u 44 pacjentów w wieku 0 do 2 lat (w tym noworodków donoszonych) z planowym badaniem metodą rezonansu magnetycznego ze wzmocnieniem kontrastowym dowolnej części ciała. Wykazano skuteczność diagnostyczną i zwiększenie pewności diagnostycznej dla wszystkich parametrów ocenianych w badaniach oraz nie stwierdzono różnic pomiędzy pacjentami pediatrycznymi w porównaniu z dorosłymi. Gadovist 1.0 był dobrze tolerowany w badaniach i wykazywał taki sam profil bezpieczeństwa gadobutrolu jak u dorosłych.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Bezpieczeństwo kliniczne Rodzaj i częstość występowania działań niepożądanych po podaniu produktu Gadovist w różnych wskazaniach były przedmiotem rozległego, międzynarodowego, prospektywnego, nieinterwencyjnego badania klinicznego (GARDIAN). Populacja oceny bezpieczeństwa obejmowała 23 708 pacjentów we wszystkich grupach wiekowych, w tym dzieci (n = 1142; 4,8%) oraz osoby w podeszłym wieku (n = 4330; 18,3% w wieku od 65 do <80 lat i n = 526; 2,2% w wieku ≥ 80 lat). Mediana wieku wynosiła 51,9 roku. Dwustu dwóch pacjentów (0,9%) zgłosiło łącznie 251 zdarzeń niepożądanych (AE), a 170 (0,7%) zgłosiło 215 przypadków klasyfikowanych jako niepożądane działanie leku (ADR), większość (97,7%) o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym. Najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi działaniami leku były nudności (0,3%), wymioty (0,1%) i zawroty głowy (0,1%). Częstość występowania niepożądanych działań leku wynosiła 0,9% u kobiet i 0,6% u mężczyzn.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Nie było różnic w częstości występowania niepożądanych działań leku w zależności od dawki gadobutrolu. U czterech ze 170 pacjentów zgłaszających niepożądane działania leku (0,02%) wystąpiły poważne działania niepożądane, w tym jeden wstrząs anafilaktyczny ze skutkiem śmiertelnym. W odniesieniu do dzieci zgłoszono wystąpienie zdarzeń niepożądanych u 8 pacjentów na 1142 (0,7%). W przypadku sześciorga dzieci zdarzenia niepożądane zaklasyfikowano jako niepożądane działanie leku (0,5%). Zaburzenia czynności nerek W prospektywnym badaniu farmakoepidemiologicznym (GRIP) mającym na celu ocenę potencjalnego ryzyka rozwoju nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek 908 pacjentów z zaburzeniami czynności nerek różnego stopnia otrzymywało Gadovist w standardowej dawce zarejestrowanej we wskazaniu CE-MRI.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Wszyscy pacjenci, w tym 234 pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (eGFR <30 ml/min/1,73 m2), którzy nie otrzymywali innych środków kontrastowych opartych na gadolinie, byli monitorowani przez okres dwóch lat pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych NSF. U żadnego z pacjentów włączonych do badania nie rozwinęło się NSF.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: paramagnetyczne środki kontrastowe, kod ATC: V 08 CA 09 Mechanizm działania Gadovist 1,0 jest produktem leczniczym (środkiem kontrastowym) o właściwościach paramagnetycznych, służącym do stosowania w badaniach obrazowych z wykorzystaniem rezonansu magnetycznego. Działanie kontrastowe zapewniane jest przez gadobutrol – obojętny (niejonowy) kompleks składający się z gadolinu (III) oraz makrocyklicznego ligandu kwasu dihydroksy-hydroksymetylopropylotetraazacyklododekanotrójoctowego (butrolu). Podczas wykonywania sekwencji T1-zależnych z zastosowaniem protonowego rezonansu magnetycznego, wywołane przez jon gadolinu skrócenie czasu relaksacji spinowo-sieciowej (typu spin-siatka) wzbudzonych jąder atomowych prowadzi do zwiększenia intensywności sygnału, a co za tym idzie, do wzmocnienia kontrastu obrazu określonych tkanek.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Z drugiej strony, w obrazach T2*-zależnych, indukcja niehomogeniczności lokalnych pól magnetycznych przez wysoki moment magnetyczny gadolinu w dużych stężeniach (po podaniu dawki w bolusie), prowadzi do spadku intensywności sygnału. Działanie farmakodynamiczne Relaksacyjność gadobutrolu oznaczona in vitro w ludzkiej krwi/osoczu w warunkach fizjologicznych dla klinicznie istotnych wartości natężenia pola magnetycznego (1,5 i 3,0 T) zawiera się w przedziale od 3,47 do 4,97 l/mmol/s. W dawkach klinicznych istotnie wyrażona relaksacyjność gadobutrolu prowadzi do skrócenia czasów relaksacji protonów w wodzie obecnej w tkankach. Trwałość kompleksu gadobutrolu była zbadana in vitro w warunkach fizjologicznych (w ludzkiej surowicy natywnej dla pH 7,4 i temperatury 37°C) przez okres 15 dni. Ilość jonów gadolinu uwalnianych z gadobutrolu pozostawała poniżej granicy oznaczalności wynoszącej 0,1 mol% całkowitej ilości gadolinu, co wskazuje na wysoką trwałość kompleksu w badanych warunkach.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Makrocykliczny ligand tworzy stabilny kompleks z jonem gadolinu wykazującym właściwości paramagnetyczne, zapewniając wyjątkowo wysoką stabilność in vivo oraz in vitro (termodynamiczna stała stabilności: log K = 21–22). Gadobutrol jest bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie, jest związkiem wykazującym wyjątkowo wysoką hydrofilność, ze współczynnikiem rozdziału pomiędzy n-butanol, a bufor o pH 7,6 wynoszącym około 0,006. Substancja ta nie wykazuje żadnych hamujących interakcji z enzymami. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniu zaplanowanym jako porównanie wewnątrzosobnicze w układzie naprzemiennym Gadovist porównywano z solą megluminową kwasu gadoterowego (oba produkty w dawce 0,1 mmol/kg) w celu wizualizacji wykontrastowanych zmian nowotworowych w mózgu u 132 pacjentów. Głównym punktem końcowym skuteczności była ogólna preferencja produktu Gadovist lub soli megluminowej kwasu gadoterowego na podstawie mediany odczytu w próbie zaślepionej dla osoby oceniającej.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Przewagę produktu Gadovist wykazano na podstawie wartości p wynoszącej 0,0004. Przewagę produktu Gadovist stwierdzono w przypadku 42 pacjentów (32%) w porównaniu z ogólną wyższością soli megluminowej kwasu gadoterowego u 16 pacjentów (12%). U 74 pacjentów (56%) nie stwierdzono przewagi żadnego z dwóch podanych środków kontrastowych. W przypadku zmiennych drugorzędowych stwierdzono, że stosunek sygnału zmiany do sygnału tkanki mózgu był statystycznie istotnie wyższy dla produktu Gadovist (p<0,0003). Wartość procentowa wzmocnienia była wyższa dla produktu Gadovist w porównaniu z solą megluminową kwasu gadoterowego, przy czym zaobserwowano statystycznie istotną różnicę względem osoby oceniającej w zaślepionej próbie (p<0,0003). W przypadku oceny stosunku kontrastu do szumu stwierdzono wyższą wartość średnią dla produktu Gadovist (129) w porównaniu z solą megluminową kwasu gadoterowego (98). Różnica nie była istotna statystycznie.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dzieci i młodzież Przeprowadzono dwa badania fazy I/III z pojedynczą dawką kontrastu u 138 pacjentów z planowym badaniem metodą rezonansu magnetycznego ośrodkowego układu nerwowego, wątroby i nerek ze wzmocnieniem kontrastowym lub angiografii rezonansu magnetycznego ze wzmocnieniem kontrastowym oraz u 44 pacjentów w wieku 0 do 2 lat (w tym noworodków donoszonych) z planowym badaniem metodą rezonansu magnetycznego ze wzmocnieniem kontrastowym dowolnej części ciała. Wykazano skuteczność diagnostyczną i zwiększenie pewności diagnostycznej dla wszystkich parametrów ocenianych w badaniach oraz nie stwierdzono różnic pomiędzy pacjentami pediatrycznymi w porównaniu z dorosłymi. Gadovist 1.0 był dobrze tolerowany w badaniach i wykazywał taki sam profil bezpieczeństwa gadobutrolu jak u dorosłych.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Bezpieczeństwo kliniczne Rodzaj i częstość występowania działań niepożądanych po podaniu produktu Gadovist w różnych wskazaniach były przedmiotem rozległego, międzynarodowego, prospektywnego, nieinterwencyjnego badania klinicznego (GARDIAN). Populacja oceny bezpieczeństwa obejmowała 23 708 pacjentów we wszystkich grupach wiekowych, w tym dzieci (n = 1142; 4,8%) oraz osoby w podeszłym wieku (n = 4330; 18,3% w wieku od 65 do <80 lat i n = 526; 2,2% w wieku ≥ 80 lat). Mediana wieku wynosiła 51,9 roku. Dwustu dwóch pacjentów (0,9%) zgłosiło łącznie 251 zdarzeń niepożądanych (AE), a 170 (0,7%) zgłosiło 215 przypadków klasyfikowanych jako niepożądane działanie leku (ADR), większość (97,7%) o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym. Najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi działaniami leku były nudności (0,3%), wymioty (0,1%) i zawroty głowy (0,1%). Częstość występowania niepożądanych działań leku wynosiła 0,9% u kobiet i 0,6% u mężczyzn.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Nie było różnic w częstości występowania niepożądanych działań leku w zależności od dawki gadobutrolu. U czterech ze 170 pacjentów zgłaszających niepożądane działania leku (0,02%) wystąpiły poważne działania niepożądane, w tym jeden wstrząs anafilaktyczny ze skutkiem śmiertelnym. W odniesieniu do dzieci zgłoszono wystąpienie zdarzeń niepożądanych u 8 pacjentów na 1142 (0,7%). W przypadku sześciorga dzieci zdarzenia niepożądane zaklasyfikowano jako niepożądane działanie leku (0,5%). Zaburzenia czynności nerek W prospektywnym badaniu farmakoepidemiologicznym (GRIP) mającym na celu ocenę potencjalnego ryzyka rozwoju nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek 908 pacjentów z zaburzeniami czynności nerek różnego stopnia otrzymywało Gadovist w standardowej dawce zarejestrowanej we wskazaniu CE-MRI.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wszyscy pacjenci, w tym 234 pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (eGFR <30 ml/min/1,73 m2), którzy nie otrzymywali innych środków kontrastowych opartych na gadolinie, byli monitorowani przez okres dwóch lat pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych NSF. U żadnego z pacjentów włączonych do badania nie rozwinęło się NSF. 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Informacje ogólne Gadobutrol zachowuje się w organizmie tak, jak każdy inny, wysoce hydrofilny, biologicznie obojętny związek wydalany za pośrednictwem nerek (np. mannitol lub inulina). Wchłanianie i dystrybucja Gadobutrol ulega szybkiej dystrybucji w przestrzeniach zewnątrzkomórkowych. Wiązanie z białkami jest pomijalnie małe. Po podaniu dawki równej 0,1 mmol gadobutrolu/kg masy ciała, średnie stężenie wynoszące 0,59 mmol gadobutrolu/l osocza zmierzono po upływie 2 minut od chwili wykonania wstrzyknięcia, a stężenie 0,3 mmol gadobutrolu/l osocza w 60 minut po wstrzyknięciu.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Badania na zwierzętach: W badaniach na królikach stwierdzono, że przenikanie przez łożysko jest nieznaczne: 0,01% podanej dawki wykrywano u płodów. U szczurów w okresie laktacji, mniej niż 0,1% całkowitej podanej dawki przenikało do mleka. W badaniach na szczurach stwierdzono, że wchłanianie po podaniu doustnym było bardzo małe, i wynosiło około 5%, w oparciu o część dawki wydalaną z moczem. Nie obserwowano krążenia wątrobowo-jelitowego. Metabolizm Gadobutrol nie jest związkiem metabolizowanym. Eliminacja Gadobutrol ulega usunięciu z osocza wykazując okres półtrwania równy 1,81 godziny (zakres: 1,33 – 2,13 godziny). Gadobutrol jest wydalany w postaci niezmienionej przez nerki. Wydalanie drogą inną niż przez nerki jest pomijalnie małe. Klirens nerkowy gadobutrolu wynosi 1,1 do 1,7 ml/min/kg u osób zdrowych, jest więc porównywalny do klirensu nerkowego inuliny, co podkreśla fakt, że gadobutrol jest usuwany w wyniku filtracji kłębuszkowej.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Ponad 50 % podanej dawki ulega wydaleniu z moczem w czasie dwóch godzin po podaniu dożylnym. Gadobutrol ulega całkowitemu usunięciu z organizmu w czasie 24 godzin. Mniej niż 0,1% ulega wydalaniu z kałem. Liniowość lub nieliniowość Parametry farmakokinetyczne gadobutrolu u ludzi są odpowiednio proporcjonalne do dawki (np. Cmax, AUC) lub są niezależne od dawki (np. Vss, t1/2). Charakterystyka w określonych populacjach pacjentów Dzieci i młodzież: Farmakokinetyka gadobutrolu w populacji dzieci i młodzieży poniżej 18 lat i u dorosłych jest podobna (patrz punkt 4.2). Zostało to przedstawione w dwóch badaniach fazy I i III z pojedynczą dawką kontrastu u pacjentów pediatrycznych w wieku poniżej 18 lat. Parametry farmakokinetyczne oceniono u 130 pacjentów pediatrycznych w wieku od 2 do 18 lat i u 43 pacjentów pediatrycznych w wieku poniżej 2 lat (w tym u noworodków donoszonych).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wykazano, że profil farmakokinetyczny (PK) gadobutrolu u dzieci w każdym wieku jest podobny do profilu u dorosłych, skutkując podobną wartością pola powierzchni pod krzywą (AUC), klirensem osoczowym znormalizowanym do masy ciała i objętością dystrybucji jak również okresem półtrwania i szybkością wydalania. Około 99% (mediana) dawki zostało wydalone z moczem w ciągu 6 godzin (te dane pochodzą z grupy wiekowej od 2 do 18 lat). Osoby starsze (w wieku 65 lat i powyżej): Ze względu na zmiany fizjologiczne w czynności nerek zachodzące z wiekiem, u starszych ochotników (w wieku 65 lat i starszych) ekspozycja ustrojowa zwiększyła się o około 33% (mężczyźni) i 54% (kobiety), a czas półtrwania o około 33% (mężczyźni) i 58% (kobiety). Klirens osoczowy ulegał zmniejszeniu odpowiednio o około 25% (mężczyźni) i 35% (kobiety). U wszystkich ochotników całość podanej dawki została wydalona z moczem w okresie 24 godzin i nie stwierdzono różnicy w tym zakresie pomiędzy ochotnikami starszymi i młodszymi.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dzieci: Właściwości farmakokinetyczne gadobutrolu u dzieci w wieku od 2 do 17 lat oraz u osób dorosłych są porównywalne (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności nerek: U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, okres półtrwania gadobutrolu w surowicy ulega wydłużeniu, ze względu na ograniczone przesączanie kłębuszkowe. Średni okres półtrwania ulega wydłużeniu do 5,8 godziny u osób z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek (80>CLCR>30 ml/min) oraz dalszemu wydłużeniu do 17,6 godzin u niepoddawanych dializie osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (CLCR<30 ml/min). Klirens w surowicy ulega obniżeniu do 0,49 ml/min/kg u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (80>CLCR>30 ml/min) oraz do 0,16 ml/min/kg u niepoddawanych dializie osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (CLCR<30 ml/min). U osób z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek obserwowano całkowite wydalenie podanej dawki substancji z moczem w okresie 72 godzin.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
W przypadku pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek, około 80% podanej dawki było wydalane z moczem w okresie 5 dni (patrz także punkty 4.2 i 4.4). W przypadku znacznego ograniczenia czynności nerek można rozważyć wykonanie hemodializy. U pacjentów wymagających dializy, gadobutrol był niemal całkowicie usuwany z surowicy po trzecim zabiegu dializy. CLCR oznacza klirens kreatyniny (creatinine clearance). 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących toksyczności, genotoksyczności, możliwości uczulenia kontaktowego nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Toksyczność reprodukcyjna Dawkowanie wielokrotne w badaniach toksykologicznych dotyczących reprodukcji spowodowało opóźnienie rozwoju zarodkowego u szczurów i królików oraz zwiększenie śmiertelności zarodków u szczurów, królików i małp tylko po dawkach będących u ludzi 8 do 16 razy (w oparciu o powierzchnię ciała) lub 25 do 50 razy (w oparciu o masę ciała) powyżej dawki diagnostycznej.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Nie wiadomo, czy działania te mogą występować również po podaniu pojedynczym. Badania toksyczności, u szczurzych noworodków i u młodych szczurów, z dawką pojedynczą i wielokrotną nie wykazały szczególnego zagrożenia stosowania u dzieci w każdym wieku, w tym noworodków donoszonych i niemowląt. Gadovist 1,0 nie wykazuje działania toksycznego na płód podczas podawania w okresie organogenezy w dawkach dwukrotnie (szczury i małpy) oraz pięciokrotnie (króliki) przekraczających zalecaną pojedynczą dawkę dla człowieka, w przeliczeniu na powierzchnię ciała, lub w dawce sześciokrotnie (małpy) lub 15-krotnie (szczury i króliki) przekraczających zalecaną pojedynczą dawkę dla człowieka w przeliczeniu na masę ciała. Gadovist 1,0 nie wykazuje działania teratogennego u szczurów, królików i małp, nawet w przypadku podawania kilku dawek w okresie organogenezy, w maksymalnej badanej dawce przekraczającej od 8 do 32 razy (w przeliczeniu na powierzchnię ciała) lub od 25 do 100 razy (w przeliczeniu na masę ciała) dawkę diagnostyczną stosowaną u ludzi.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Działanie genotoksyczne Badania dotyczące działania genotoksycznego (testy dotyczące występowania mutacji genowych, chromosomalnych i genomowych) nie wykazały mutagenności produktu Gadovist 1,0 in vivo i in vitro. Nie wykonywano badań dotyczących oddziaływania rakotwórczego produktu Gadovist 1,0. Badania takie uznano za zbędne, ponieważ Gadovist 1,0 nie wykazuje właściwości genotoksycznych ani działania toksycznego na szybko rosnące tkanki. Tolerancja miejscowa i możliwość uczulenia kontaktowego Badania eksperymentalne nad tolerancją miejscową na produkt Gadovist 1,0 po pojedynczym i wielokrotnym podaniu dożylnym oraz pojedynczym podaniu dotętniczym nie wskazały na występowanie niepożądanych działań miejscowych. Eksperymentalne badania tolerancji miejscowej po pojedynczym podaniu pozanaczyniowym, podskórnym, a także domięśniowym wskazały na możliwe występowanie niewielkich miejscowych reakcji nietolerancji w miejscu podania, po nieumyślnym podaniu pozanaczyniowym.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wyniki badań nad kontaktowym działaniem uczulającym nie wskazują na działanie uczulające produktu Gadovist 1,0. Bezpieczeństwo farmakologiczne W nieklinicznych badaniach bezpieczeństwa w odniesieniu do układu krążenia obserwowano przemijający wzrost ciśnienia krwi oraz kurczliwości mięśnia sercowego, zależne od podanej dawki. Działań takich nie obserwowano u ludzi. Badania środowiskowe wykazały, że trwałość i mobilność środków kontrastowych opartych na gadolinie (ang. gadolinium based contrast agent - GBCA) wskazują na możliwość dystrybucji w słupie wody i w wodzie gruntowej.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących toksyczności, genotoksyczności, możliwości uczulenia kontaktowego nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Toksyczność reprodukcyjna Dawkowanie wielokrotne w badaniach toksykologicznych dotyczących reprodukcji spowodowało opóźnienie rozwoju zarodkowego u szczurów i królików oraz zwiększenie śmiertelności zarodków u szczurów, królików i małp tylko po dawkach będących u ludzi 8 do 16 razy (w oparciu o powierzchnię ciała) lub 25 do 50 razy (w oparciu o masę ciała) powyżej dawki diagnostycznej. Nie wiadomo, czy działania te mogą występować również po podaniu pojedynczym. Badania toksyczności, u szczurzych noworodków i u młodych szczurów, z dawką pojedynczą i wielokrotną nie wykazały szczególnego zagrożenia stosowania u dzieci w każdym wieku, w tym noworodków donoszonych i niemowląt.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Gadovist 1,0 nie wykazuje działania toksycznego na płód podczas podawania w okresie organogenezy w dawkach dwukrotnie (szczury i małpy) oraz pięciokrotnie (króliki) przekraczających zalecaną pojedynczą dawkę dla człowieka, w przeliczeniu na powierzchnię ciała, lub w dawce sześciokrotnie (małpy) lub 15-krotnie (szczury i króliki) przekraczających zalecaną pojedynczą dawkę dla człowieka w przeliczeniu na masę ciała. Gadovist 1,0 nie wykazuje działania teratogennego u szczurów, królików i małp, nawet w przypadku podawania kilku dawek w okresie organogenezy, w maksymalnej badanej dawce przekraczającej od 8 do 32 razy (w przeliczeniu na powierzchnię ciała) lub od 25 do 100 razy (w przeliczeniu na masę ciała) dawkę diagnostyczną stosowaną u ludzi. Działanie genotoksyczne Badania dotyczące działania genotoksycznego (testy dotyczące występowania mutacji genowych, chromosomalnych i genomowych) nie wykazały mutagenności produktu Gadovist 1,0 in vivo i in vitro.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nie wykonywano badań dotyczących oddziaływania rakotwórczego produktu Gadovist 1,0. Badania takie uznano za zbędne, ponieważ Gadovist 1,0 nie wykazuje właściwości genotoksycznych ani działania toksycznego na szybko rosnące tkanki. Tolerancja miejscowa i możliwość uczulenia kontaktowego Badania eksperymentalne nad tolerancją miejscową na produkt Gadovist 1,0 po pojedynczym i wielokrotnym podaniu dożylnym oraz pojedynczym podaniu dotętniczym nie wskazały na występowanie niepożądanych działań miejscowych. Eksperymentalne badania tolerancji miejscowej po pojedynczym podaniu pozanaczyniowym, podskórnym, a także domięśniowym wskazały na możliwe występowanie niewielkich miejscowych reakcji nietolerancji w miejscu podania, po nieumyślnym podaniu pozanaczyniowym. Wyniki badań nad kontaktowym działaniem uczulającym nie wskazują na działanie uczulające produktu Gadovist 1,0.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bezpieczeństwo farmakologiczne W nieklinicznych badaniach bezpieczeństwa w odniesieniu do układu krążenia obserwowano przemijający wzrost ciśnienia krwi oraz kurczliwości mięśnia sercowego, zależne od podanej dawki. Działań takich nie obserwowano u ludzi. Badania środowiskowe wykazały, że trwałość i mobilność środków kontrastowych opartych na gadolinie (ang. gadolinium based contrast agent - GBCA) wskazują na możliwość dystrybucji w słupie wody i w wodzie gruntowej.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kalkobutrol sodowy Trometamol Kwas solny 3,6 % Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 3 lata Termin ważności po pierwszym otwarciu: Pozostałości roztworu do wstrzykiwań niewykorzystane w trakcie jednego badania trzeba wyrzucić. Stabilność chemiczną, fizyczną i mikrobiologiczną wykazano przez 24 godziny w temperaturze od 20 do 25ºC. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt powinien być użyty niezwłocznie. Jeżeli, nie został użyty natychmiast, za okres w jakim produkt został podany i warunki jego przechowywania odpowiedzialna jest osoba podająca produkt. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze do 30ºC. Warunki przechowywania produktu leczniczego po pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolki: Fiolki po 2 ml środka kontrastowego w opakowaniach po 1 i 3 sztuki. Fiolki po 7,5 ml (w 10 ml fiolce); 15 i 30 ml środka kontrastowego w opakowaniach po 1 i 10 sztuk. Fiolki po 10 ml środka kontrastowego w opakowaniach po 10 sztuk. Butelka - 65 ml środka kontrastowego (w 100 ml butelce) w opakowaniach po 1 i 10 sztuk. Ampułkostrzykawki szklane: Ampułkostrzykawki (szkło typu I) z korkiem (elastomer chlorobutylowy) i zatyczką końcówki (elastomer chlorobutylowy) po 5, 7,5, 10 ml (w 10 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk. Ampułkostrzykawka (szkło typu I) z korkiem (elastomer chlorobutylowy) i zatyczką końcówki (elastomer chlorobutylowy) po 15 ml (w 17 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk. Ampułkostrzykawka (szkło typu I) z korkiem (elastomer chlorobutylowy) i zatyczką końcówki (elastomer chlorobutylowy) po 20 ml (w 20 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Ampułkostrzykawki plastikowe: Ampułkostrzykawki (polimer cykloolefinowy) z korkiem (bromobutylowy silikonowany) i zatyczką końcówki (elastomer termoplastyczny) po 5, 7,5, 10 ml (w 10 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk. Ampułkostrzykawka (polimer cykloolefinowy) z korkiem (bromobutylowy silikonowany) i zatyczką końcówki (elastomer termoplastyczny) po 15, 20 ml (w 20 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk. Wkład: Wkład do strzykawki automatycznej (65 ml) po 15, 20 i 30 ml środka kontrastowego w opakowaniach po 1 i 5 sztuk. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ocena wzrokowa Przed użyciem produkt leczniczy należy poddać ocenie wzrokowej. Nie należy używać produktu Gadovist 1,0 w przypadku istotnego odbarwienia, obecności cząstek stałych lub uszkodzenia opakowania.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Fiolki Produkt Gadovist 1,0 należy pobierać do strzykawki bezpośrednio przed użyciem. Nie należy przekłuwać korka więcej niż 1 raz. Produkt, który nie został zużyty w czasie jednego badania, należy wyrzucić. Ampułkostrzykawki Ampułkostrzykawkę należy wyjmować z opakowania bezpośrednio przed użyciem. Należy usunąć zatyczkę końcówki z ampułkostrzykawki bezpośrednio przed użyciem. Produkt, który nie został zużyty w czasie jednego badania, należy wyrzucić. Wkłady do strzykawek automatycznych Produkt leczniczy powinien być podawany przez wyspecjalizowany personel medyczny z zastosowaniem odpowiednich procedur i urządzeń. Należy zachować jałowość podczas wszystkich wstrzyknięć produktu. Wytwórca powinien dostarczyć instrukcję obsługi urządzenia. Produkt, który nie został zużyty w czasie jednego badania, należy wyrzucić. Butelki Butelka 100 ml zawiera 65 ml roztworu. Produkt leczniczy może być podawany przy pomocy automatycznego dozownika.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Instrukcja obsługi urządzenia powinna zostać dostarczona przez producenta. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Zerwaną z fiolki lub ampułkostrzykawki lub wkładu lub butelki etykietę należy przykleić w karcie pacjenta w celu umożliwienia właściwej rejestracji zastosowanego produktu leczniczego zawierającego gadolin. Należy również odnotować dawkę. Jeżeli stosowane są elektroniczne karty pacjenta należy wpisać w rejestr pacjenta nazwę produktu, numer serii oraz dawkę. Dodatkowe informacje patrz punkt 6.3.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Magnevist, 469 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy mililitr roztworu zawiera 469,01 mg (0,5 mmol) dimegluminy gadopentetonianu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy przeznaczony do diagnostyki, wyłącznie do podania dożylnego. Rezonans magnetyczny (ang. Magnetic Resonance Imaging - MRI) głowy i rdzenia kręgowego. Szczególnie do uwidaczniania guzów oraz następczej diagnostyki różnicowej przy podejrzeniu oponiaka, nerwiaka osłonkowego (nerwu słuchowego), guzów naciekających (np. glejaka) i przerzutów; do uwidaczniania małych i (lub) izointensywnych guzów; przy podejrzeniu nawrotu po leczeniu operacyjnym lub radioterapii; w celu różnicowania rzadko występujących nowotworów, takich jak: naczyniaki płodowe, wyściółczaki i mikrogruczolaki przysadki; dla lepszego określenia topografii guzów pochodzenia pozamózgowego. Dodatkowo w MRI rdzenia kręgowego: różnicowanie guzów wewnątrzrdzeniowych i zewnątrzrdzeniowych; uwidacznianie guzów litych i torbielowatych w rdzeniu; określenie topografii guza wewnątrzrdzeniowego. MRI całego ciała.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Wskazania do stosowania
Badania obejmują twarzoczaszkę, okolice szyi, klatkę piersiową wraz z sercem i jamę brzuszną, piersi u kobiet, miednicę, układ kostno-stawowy oraz naczynia całego ciała. Magnevist umożliwia uzyskanie informacji diagnostycznej służącej zwłaszcza: potwierdzeniu lub wykluczeniu guzów, nacieków i zmian naczyniowych; określeniu topografii i granic tych zmian; różnicowaniu struktury wewnętrznej zmian chorobowych; ocenie stanu krążenia w prawidłowych i chorobowo zmienionych tkankach; różnicowaniu guza i tkanek bliznowatych po zakończeniu leczenia; rozpoznaniu nawracającej dyskopatii po zabiegu operacyjnym; półilościowej ocenie czynności nerek, z diagnostyką anatomiczną narządu włącznie.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania 4.2.1 Sposób podawania Magnevist należy podawać wyłącznie we wstrzyknięciu dożylnym, zgodnie z zaleceniami zawartymi w punkcie 6.6. 4.2.2 Dawkowanie Dorośli MRI głowy i rdzenia kręgowego: 0,2 ml/kg mc. produktu Magnevist (równowartość 0,1 mmol dimegluminy gadopentetonianu na kilogram masy ciała). Maksymalna jednorazowa dawka produktu Magnevist: 0,6 ml/kg mc. MRI całego ciała: 0,2 ml/kg mc. produktu Magnevist. Maksymalna jednorazowa dawka produktu Magnevist: 0,6 ml/kg mc. 4.2.3 Dodatkowe informacje dotyczące specjalnych grup pacjentów Dzieci i młodzież: Dzieci: 0,2 ml produktu Magnevist na kilogram masy ciała. Maksymalna jednorazowa dawka: 0,4 ml produktu Magnevist na kilogram masy ciała. Dzieci poniżej dwóch lat: ograniczone doświadczenie w badaniu MRI całego ciała. U dzieci poniżej dwóch lat, aby uniknąć obrażeń, zalecaną dawkę należy podawać ręcznie, a nie za pomocą strzykawki automatycznej.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Dawkowanie
Zaburzenia czynności nerek: Magnevist jest przeciwwskazany do stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m2) i (lub) z ostrym uszkodzeniem nerek oraz u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby (patrz punkt 4.3). Magnevist może być stosowany tylko po wnikliwej analizie stosunku korzyści do ryzyka u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30–59 ml/min/1,73 m2), w dawkach nie większych niż 0,2 ml/kg mc. (0,1 mmol/kg mc.) (patrz punkt 4.4). Podczas jednego badania nie należy stosować więcej niż jednej dawki produktu leczniczego. Z uwagi na brak danych dotyczących wielokrotnego podania leku, nie należy stosować produktu Magnevist w odstępach czasu mniejszych, niż co najmniej 7 dni. Noworodki do 4. tygodnia życia, niemowlęta do 1. roku życia i dzieci: Magnevist jest przeciwwskazany do stosowania u noworodków do 4. tygodnia życia (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Dawkowanie
Z uwagi na niewystarczająco rozwiniętą czynność nerek u niemowląt do 1. roku życia, Magnevist powinien być stosowany w tej grupie pacjentów jedynie po starannym rozważeniu, w dawce nie większej niż 0,2 ml/kg mc (0,1 mmol/kg mc.). Podczas jednego badania nie należy stosować więcej niż jednej dawki leku. Z uwagi na brak danych dotyczących wielokrotnego podania leku, nie należy stosować leku Magnevist w odstępach czasu mniejszych, niż co najmniej 7 dni. Badanie całego ciała metodą NMR z podaniem kontrastu nie jest zalecane u dzieci poniżej 6. miesiąca życia. Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej): Podczas stosowania produktu u pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowania dawki, należy jednak zachować ostrożność (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Magnevist jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m2) i (lub) z ostrym uszkodzeniem nerek, u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby, u których wykonano lub planuje się przeszczepienie wątroby oraz u noworodków do 4. tygodnia życia (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nadwrażliwość Należy szczególnie uważnie oszacować stosunek korzyści do ryzyka w przypadku pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na jakikolwiek ze składników produktu Magnevist. Jak w przypadku innych środków kontrastowych podawanych dożylnie, podanie produktu Magnevist może być związane z wystąpieniem reakcji rzekomoanafilaktycznych / nadwrażliwości lub innych reakcji idiosynkrazji, charakteryzujących się odpowiedzią ze strony układu sercowo-naczyniowego, oddechowego lub skóry, obejmujących ostre reakcje w tym wstrząs. Ryzyko reakcji nadwrażliwości jest większe w przypadku: wcześniejszej reakcji po podaniu środków kontrastowych, astmy oskrzelowej w wywiadzie, zaburzeń alergicznych w wywiadzie. U pacjentów ze skłonnością do alergii (zwłaszcza w przypadkach wymienionych powyżej w wywiadzie) decyzja dotycząca zastosowania produktu Magnevist musi być podjęta po szczególnie rozważnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Większość z tych reakcji występuje w ciągu co najmniej pół godziny po podaniu środka kontrastowego. Dlatego zaleca się obserwację pacjenta po zakończeniu badania. Konieczny jest dostęp do leków do leczenia reakcji nadwrażliwości, jak również gotowość do zastosowania działań doraźnych. Rzadko mogą wystąpić reakcje opóźnione (po kilku godzinach lub po kilku dniach) (patrz punkt 4.8). Pacjenci z chorobą układu sercowo-naczyniowego są w grupie podwyższonego ryzyka poważnych, ostrych reakcji nadwrażliwości prowadzących nawet do zgonu. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Przed podaniem produktu Magnevist u wszystkich pacjentów należy wykonać badania laboratoryjne w kierunku dysfunkcji nerek. Odnotowano przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) związane z zastosowaniem dimegluminy gadopentetonianu lub niektórych innych środków cieniujących zawierających związki gadolinu u pacjentów z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek (GFR <30ml/min/1,73m2) i (lub) z ostrym uszkodzeniem nerek.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Z tego powodu u tych pacjentów przeciwwskazane jest stosowanie produktu Magnevist (patrz punkt 4.3). Pacjenci poddani zabiegowi przeszczepienia wątroby są szczególnie narażeni, ponieważ ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek w tej grupie pacjentów jest wysokie. Dlatego też Magnevist nie powinien być stosowany u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby oraz u noworodków (patrz punkt 4.3). Brak danych na temat przypadków występowania NSF u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (GFR 30-59 ml/min/1,73m2). Z tego względu zaleca się ostrożność podczas stosowania produktu Magnevist w tej grupie pacjentów. Hemodializa na krótko po zastosowaniu produktu Magnevist u pacjentów hemodializowanych może być pomocna w usuwaniu produktu Magnevist z organizmu. Nie ma dowodów, że rozpoczęcie hemodializy u pozostałych, niedializowanych pacjentów zapobiega lub leczy NSF. Noworodki i niemowlęta Magnevist jest przeciwwskazany u noworodków do 4.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
tygodnia życia (patrz punkt 4.3). Ze względu na nie w pełni rozwiniętą czynność nerek u niemowląt do 1. roku życia, produkt Magnevist należy stosować u tych pacjentów jedynie po starannym rozważeniu. Pacjenci w podeszłym wieku Z uwagi na zmniejszoną eliminację dimegluminy gadopentetonianu u osób w podeszłym wieku, należy badać pacjentów w wieku 65 lat i powyżej w kierunku dysfunkcji nerek. Napady drgawkowe W rzadkich przypadkach obserwowano zwiększone ryzyko napadów drgawkowych w związku z podaniem środka kontrastowego Magnevist u pacjentów z napadami drgawkowymi lub zmianami wewnątrzczaszkowymi (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Dotychczas nie są znane interakcje z innymi lekami. Wpływ na wyniki testów diagnostycznych Wynik oznaczenia stężenia żelaza w osoczu metodą kompleksometryczną (używając np. batofenantroliny) uzyskanego z krwi pobranej w ciągu 24 godzin po podaniu produktu Magnevist może być zaniżony, gdyż roztwór środka kontrastowego zawiera wolny DTPA.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych dotyczących stosowania dimegluminy gadopentetonianu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Produktu Magnevist nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli stan kliniczny kobiety nie wskazuje na konieczność stosowania dimegluminy gadopentetonianu. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy dimegluminy gadopentetonian przenika do mleka ludzkiego. Na podstawie dostępnych danych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie dimegluminy gadopentetonianu do mleka (szczegóły patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć zagrożenia dla dziecka karmionego piersią. Pacjentka nie powinna karmić piersią przez co najmniej 24 godziny po podaniu produktu Magnevist.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nieistotny.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ogólny profil bezpieczeństwa produktu Magnevist jest opracowany w oparciu o dane uzyskane od 11 000 pacjentów biorących udział w badaniach klinicznych i z monitorowania produktu po wprowadzeniu do obrotu. U pacjentów otrzymujących produkt Magnevist najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (³ 0,4 %) są: różne reakcje w miejscu podania, bóle głowy, nudności. Większość działań niepożądanych występujących w badaniach klinicznych miało przebieg łagodny lub umiarkowany. Najcięższymi działaniami niepożądanymi występującymi u pacjentów otrzymujących Magnevist są: nerkopochodne zwłóknienie układowe (NSF), reakcja rzekomoanafilaktyczna / wstrząs rzekomoanafilaktyczny. Rzadko obserwowano opóźnione reakcje nadwrażliwości / rzekomoanafilaktyczne (od kilku godzin do kilku dni) (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Działania niepożądane
Działania niepożądane w formie tabelarycznej Działania niepożądane obserwowane po zastosowaniu produktu Magnevist są przedstawione w poniższej tabeli. Terminologia działań niepożądanych oparta jest na systemie klasyfikacji układów i narządów MedDRA. W celu opisania określonych reakcji oraz ich synonimów i stanów pokrewnych zastosowano najbardziej odpowiedni termin MedDRA. Działania niepożądane zgłoszone w trakcie badań klinicznych zostały wymienione zgodnie z częstością występowania, którą pogrupowano według konwencji: niezbyt często (³1/1 000 do <1/100), rzadko (³1/10 000 do <1/1 000). Działania niepożądane zaobserwowane jedynie po wprowadzeniu produktu do obrotu, dla których częstość występowania nie mogła być określona, zostały przedstawione w kolumnie zatytułowanej „Częstość nieznana”. Tabela 1.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Działania niepożądane
Działania niepożądane zgłoszone w trakcie badań klinicznych lub po wprowadzeniu do obrotu Klasyfikacja układów i narządów Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia krwi i układu chłonnego podwyższony poziom żelaza w surowicy* Zaburzenia układu immunologicznego nadwrażliwość / reakcja rzekomoanafilaktyczna (np. wstrząs rzekomoanafilaktyczny*, reakcja rzekomoanafilaktyczna, reakcje nadwrażliwości, wstrząs, niedociśnienie, zapalenie spojówek, utrata przytomności, ucisk w gardle, kichanie, pokrzywka, świąd, wysypka, rumień, duszność, zatrzymanie oddechu, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, skurcz krtani, obrzęk krtani, obrzęk gardła, sinica, katar, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, odruch częstoskurczu) Zaburzenia psychiczne dezorientacja, niepokój, dezorientacja Zaburzenia układu nerwowego zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia smaku, drgawki, parestezje, uczucie palenia, drżenie mięśni, śpiączka, ospałość, zaburzenia mowy, omamy węchowe Zaburzenia oka zaburzenia wzroku, ból oka, łzawienie Zaburzenia ucha i błędnika zaburzenia słuchu, ból ucha Zaburzenia serca tachykardia, niemiarowość, zatrzymanie akcji serca, zwolnienie akcji serca / bradykardia Zaburzenia naczyniowe zakrzepowe zapalenie żył, wypieki na twarzy, rozszerzenie naczyń, omdlenie, reakcja wazowagalna, wzrost ciśnienia krwi Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia podrażnienie gardła, ból gardła i krtani / dyskomfort gardła, kaszel, niewydolność oddechowa, zwiększenie częstości oddechów lub zmniejszenie częstości oddechów, obrzęk płuc Zaburzenia żołądka i jelit wymioty, nudności, ból brzucha, dolegliwości brzucha, biegunka, ból zęba, uczucie suchości w ustach, ból tkanki miękkiej w ustach i parestezje, ślinotok Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych podwyższony poziom bilirubiny we krwi, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej nerkopochodne zwłóknienie układowe (NSF) Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej ból kończyn, ból kręgosłupa, bóle stawów Zaburzenia nerek i dróg moczowych ostra niewydolność nerek, zwiększone stężenie kreatyniny, nietrzymanie moczu, parcie na mocz Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania ból, uczucie ciepła, uczucie zimna, reakcje w miejscu podania (np.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Działania niepożądane
uczucie zimna w miejscu podania, parestezje, opuchlizna, ciepło, ból, obrzęk, podrażnienie, krwotok, rumień, dyskomfort, martwica, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żył, zapalenie, wybroczyny) ból w klatce piersiowej, gorączka, obrzęki obwodowe, złe samopoczucie, zmęczenie, pragnienie, niemożność, dreszcze, pocenie się, podwyższona temperatura ciała lub obniżona temperatura ciała * Zgłaszano przypadki zagrożenia życia i (lub) przypadki zgonów. ** U pacjentów z występującą wcześniej niewydolnością nerek. § Reakcje zidentyfikowane po wprowadzeniu produktu na rynek (częstość nieznana). Opis wybranych działań niepożądanych U pacjentów z niewydolnością nerek zależną od dializy, którym podawano Magnevist, często obserwowano opóźnione i przemijające reakcje podobne do zapalenia, takie jak gorączka, dreszcze, podwyższenie poziomu białka C-reaktywnego. Pacjenci ci przechodzili badanie MRI z zastosowaniem produktu Magnevist w przeddzień hemodializy.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Działania niepożądane
Zgłaszano przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) podczas stosowania produktu Magnevist (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02 222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W przypadku nieumyślnego przedawkowania, w ramach środków ostrożności zaleca się kontrolę czynności nerek u pacjentów z niewydolnością nerek. Magnevist może zostać usunięty z organizmu drogą hemodializy. Nie ma natomiast danych potwierdzających, że hemodializa zapobiega wystąpieniu nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF).
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: środki kontrastowe do badania metodą rezonansu magnetycznego Kod ATC: V 08 CA 01 Magnevist jest paramagnetycznym środkiem kontrastowym do badań z zastosowaniem rezonansu magnetycznego. Wzmocnienie kontrastowe obrazu powoduje sól dwu-N-metyloglukaminowa kwasu gadopentetowego, dimeglumina, związek kompleksowy gadolinu i kwasu pentetowego (kwas dietylenotriamino-pentaoctowy = DTPA). Przy odpowiedniej technice badania zastosowanej w MRI (np. sekwencja T1-zależna spin-echo gradientowe), jon gadolinu powoduje skrócenie czasu spin-siatka relaksacji wzbudzonych jąder atomowych i w następstwie wzmocnienie intensywności sygnału od momentu zakontrastowania badanych tkanek. Gadopentetonian dimegluminy jest silnym związkiem paramagnetycznym, który powoduje wyraźne skrócenie czasów relaksacji nawet w niewielkich stężeniach.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Efektywność paramagnetyczna, skrócenie czasu relaksacji, zależy od wpływu na czas relaksacji w sekwencji spin-siatka protonów w osoczu i wynosi około 4,95 l/mmol/s oraz tylko w niewielkim stopniu zależy od siły pola magnetycznego. DTPA tworzy trwały kompleks z paramagnetycznym jonem gadolinu, charakteryzujący się wyjątkowo dużą stabilnością w warunkach in vivo i in vitro (log K=22-23). Gadopentetonian dimegluminy, dimeglumina, jest bardzo dobrze rozpuszczalna w wodzie, wysoce hydrofilna; współczynnik dystrybucji między n-butanolem a buforem o pH 7,6 wynosi około 0,0001. Związek nie wykazuje szczególnych właściwości wiązania białek lub hamującego wpływu na czynność enzymów (np. Na+ i K+ ATP-azy mięśnia sercowego). Magnevist nie aktywuje układu dopełniacza i prawdopodobnie dlatego rzadko wywołuje reakcje rzekomoanafilaktyczne.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach in vitro, w których zastosowano gadopentetonian dimegluminy, dimegluminę w dużych stężeniach i długotrwałą inkubację, stwierdzono nieznaczny wpływ na morfologię erytrocytów. Po dożylnym podaniu środka kontrastowego Magnevist ludziom, odwracalny proces może prowadzić do słabej hemolizy wewnątrznaczyniowej, co tłumaczy niewielki wzrost stężenia bilirubiny i żelaza w surowicy sporadycznie obserwowany w pierwszych godzinach po wstrzyknięciu. Właściwości fizyko-chemiczne 0,5 mmol/ml roztworu środka kontrastowego Magnevist przedstawia poniższa tabelka: Magnevist 0,5 mmol/ml Stężenie środka kontrastowego (mg/ml): 469 Osmolalność (Osm/kg H2O) w temp. 37°C: 1,96 Lepkość (mPa·s): w temp. 20°C: 4,9 w temp. 37°C: 2,9 Gęstość (g/ml): w temp. 20°C: 1,210 w temp. 37°C: 1,195 pH: 7,0-7,9
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Gadopentetonian dimegluminy w organizmie wykazuje podobne właściwości jak inne biologicznie nieczynne substancje o dużej hydrofilności (np. mannitol, inulina). Farmakokinetyka w organizmie człowieka nie zależy od dawki. Dystrybucja Po podaniu dożylnym związek ulega szybkiej dystrybucji do przestrzeni zewnątrzkomórkowej. Po podaniu dawki 0,25 mmol dimegluminy gadopentetonianu /kg mc. (=0,5 ml środka kontrastowego Magnevist/kg), poziom w osoczu zmniejsza się po wczesnej fazie dystrybucji trwającej kilka minut z okresem półtrwania wynoszącym około 90 minut, identycznym jak współczynnik wydalania przez nerki. Po podaniu dawki 0,1 mmol/kg mc. (=0,2 ml środka kontrastowego Magnevist/kg), po 3 minutach od wstrzyknięcia stężenie dimegluminy gadopentetonianu w osoczu wynosiło 0,6 mmol/l, a po 60 minutach 0,24 mmol/l.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Po siedmiu dniach od dożylnego podania znakowanego dimegluminy gadopentetonianu, w innych częściach ciała zarówno szczurów jak i psów oznaczono znacznie mniej niż 1% podanej dawki. Względnie największe stężenie związku oznaczono w nerkach, gdzie występował w postaci niezmienionego kompleksu gadolinu. Związek nie przenika przez barierę krew-jądra. Nieznaczna ilość związku, która przenika przez łożysko jest szybko wydalana przez płód. Metabolizm Nie stwierdzono produktów rozkładu paramagnetycznego jonu ani obecności żadnych metabolitów. Wydalanie Gadopentetonian dimegluminy jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej w mechanizmie filtracji kłębuszkowej. Wydalanie pozanerkowe jest bardzo małe. Średnio 83% dawki jest wydalane przez nerki w ciągu 6 godzin po wstrzyknięciu. Około 91% dawki oznaczono w moczu w ciągu pierwszych 24 godzin. Po 5 dniach od podania dożylnego mniej niż 1% dawki zostało wydalone z kałem.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Klirens nerkowy dimegluminy gadopentetonianu w odniesieniu do 1,73 m2 powierzchni ciała wynosi około 120 ml/min, jest zatem porównywalny z klirensem inuliny lub 51Cr-EDTA. Magnevist jest wydalany przez nerki, a jego klirens ulega w spodziewany sposób zmniejszeniu wraz z wiekiem z powodu związanego z wiekiem fizjologicznego obniżenia czynności nerek. Ilość wykrywanego w moczu produktu Magnevist jest podobna jak u pacjentów niebędących w podeszłym wieku. Charakterystyka związku w organizmie pacjenta Gadopentetonian dimegluminy jest całkowicie wydalany przez nerki nawet przy zaburzonej ich czynności (klirens kreatyniny >20 ml/min); jego okres półtrwania w osoczu zwiększa się w zależności od stopnia niewydolności nerek; nie obserwowano zwiększonego wydalania pozanerkowego. Ze względu na wydłużony (do 30 godzin) okres półtrwania przy znacznej niewydolności nerek (klirens kreatyniny <20 ml/min), gadopentetonian dimegluminy można usunąć za pomocą hemodializy pozaustrojowej.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Populacja pediatryczna Parametry farmakokinetyczne gadopentetonianu w badaniu u dzieci po 2. miesiącu życia do 2. roku życia (znormalizowany względem masy ciała klirens, objętość dystrybucji, pole powierzchni pod krzywą zależności stężenie – czas i końcowy okres półtrwania) były podobne do obserwowanych u dorosłych.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne oparte na badaniach bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności, genotoksyczności, działania karcynogennego lub toksycznego wpływu na rozmnażanie, nie wykazują ryzyka dla ludzi. Badania prowadzone na zwierzętach nie wykazywały działania teratogennego lub embriotoksycznego produktu Magnevist po jego podaniu w trakcie ciąży. Toksyczność Ryzyko ostrego zatrucia po podaniu środka kontrastowego Magnevist, zgodnie z wynikami prowadzonych badań ostrej toksyczności, jest mało prawdopodobne. Eksperymentalne badania tolerancji układowej, prowadzone po wielokrotnym dożylnym podawaniu środka kontrastowego w ciągu doby wykazały, że produkt Magnevist może być jednorazowo podawany w celach diagnostycznych u ludzi. Genotoksyczność, rakotwórczość Wyniki badań nad toksycznym działaniem dimegluminy gadopentetonianu na geny (mutacje genowe, chromosomowe i genomowe) prowadzone w warunkach in vivo i in vitro, nie wykazały potencjału mutagennego.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach nad rakotwórczością prowadzonych na szczurach nie obserwowano nowotworów zależnych od środka kontrastowego Magnevist. W związku z powyższym oraz w związku z brakiem wpływu genotoksycznego i brakiem toksycznego wpływu na szybko rosnące tkanki, a także biorąc pod uwagę farmakokinetykę oraz fakt, że Magnevist stosowany jest jednorazowo, nie ma dowodów ryzyka rakotwórczego działania u ludzi. Toksyczny wpływ na rozród Badania toksykologiczne dotyczące rozrodu po podaniu produktu Magnevist nie wykazały działania teratogennego podczas ciąży. Po codziennym podawaniu ciężarnym szczurom przez 10 dni dawki 12,5 raza większej, a ciężarnym królikom przez 13 dni dawki co najmniej 7,5 razy większej od dawki zalecanej dla ludzi na kg masy ciała występowało nieznaczne opóźnienie rozwoju płodu i kostnienia.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tolerancja miejscowa i właściwości uczulające Badania tolerancji miejscowej środka kontrastowego Magnevist, prowadzone po jednokrotnym i wielokrotnym podaniu dożylnym oraz jednokrotnym podaniu dotętniczym, nie wskazują na ryzyko miejscowych objawów niepożądanych w naczyniach krwionośnych u ludzi. Badania tolerancji miejscowej po jednokrotnym pozanaczyniowym, podskórnym lub domięśniowym podaniu wykazały, że po nieumyślnym podaniu pozanaczyniowym, w miejscu wstrzyknięcia mogą wystąpić niewielkie reakcje nietolerancji miejscowej. W badaniach nie stwierdzono kontaktowego uczulenia na produkt Magnevist.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Pentaoctan megluminy Meglumina Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Z powodu braku badań niezgodności farmaceutycznych, tego produktu nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi. 6.3 Okres ważności 5 lat Okres ważności po pierwszym otwarciu opakowania Po pierwszym otwarciu fiolki / butelki produkt Magnevist zachowuje stabilność chemiczną, fizyczną i mikrobiologiczną przez 24 godziny w temperaturze nie przekraczającej 30 ºC. Później produkt trzeba wyrzucić. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, chronić od światła. Fiolki i butelki przechowywać w tekturowym opakowaniu zewnętrznym. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowań 1 fiolka 5 ml 1 fiolka 10 ml 1 fiolka 15 ml 1 fiolka 20 ml 1 fiolka 30 ml 10 fiolek 20 ml 10 fiolek 30 ml 1 butelka 100 ml 10 butelek 100 ml Fiolki: szkło typu I, bezbarwne Butelki: szkło typu II, bezbarwne Korek: guma bromobutylowa Kapsel: aluminium, polipropylenowa zatyczka 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt nie wymaga ochrony przed światłem w trakcie przygotowywania.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Dalsze informacje patrz punkt 4.4. Ocena wzrokowa Przed użyciem produkt należy poddać ocenie wzrokowej. Nie należy używać produktu Magnevist w przypadku istotnego odbarwienia, obecności cząsteczek stałych lub uszkodzenia opakowania. Fiolki Produkt Magnevist należy pobrać z opakowania do strzykawki bezpośrednio przed podaniem. Nie należy nigdy przekłuwać gumowej zatyczki więcej niż raz. Produkt niewykorzystany w czasie jednego badania należy wyrzucić. Opakowania o dużej objętości Dodatkowo, przy stosowaniu butelek do infuzji zawierających 50 lub 100 ml stosuje się następujące zalecenia: Produkt można podawać tylko przy użyciu środków zatwierdzonych procedurą zapewniającą sterylność środka kontrastowego. Należy przestrzegać instrukcji podanych przez producenta sprzętu. U dzieci poniżej dwóch lat wymaganą dawkę należy podać ręcznie a nie stosować strzykawki automatycznej, aby uniknąć zranienia.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Niewykorzystany produkt Magnevist pozostały w otwartych pojemnikach należy wyrzucić na koniec dnia badań (maksymalnie do 24 godzin). Dalsze informacje patrz również punkt 6.3. Zerwaną z fiolki lub butelki etykietę należy przykleić w karcie pacjenta w celu umożliwienia właściwej rejestracji zastosowanego produktu leczniczego zawierającego gadolin. Należy również odnotować dawkę. Jeżeli stosowane są elektroniczne karty pacjenta należy wpisać w rejestr pacjenta nazwę produktu, numer serii oraz dawkę.

Gadoksetynian disodowy – dawkowanie leku

Spis treści

Ogólne zasady dawkowania gadoksetynianu disodowego

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież

Pacjenci w podeszłym wieku

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Kobiety w ciąży i matki karmiące piersią

Zmiany dawkowania w zależności od wskazania

Maksymalna dawka dobowa i ryzyko przedawkowania

Gadoksetynian disodowy – podsumowanie schematów dawkowania

Pytania i odpowiedzi

Jak obliczyć dawkę gadoksetynianu disodowego dla osoby dorosłej?

Czy gadoksetynian disodowy można stosować u dzieci?

Jak postępować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek?

Czy trzeba modyfikować dawkę u osób z niewydolnością wątroby?

Czy gadoksetynian disodowy można podawać wielokrotnie?

Jak przygotować się do badania z gadoksetynianem disodowym

Możliwe działania niepożądane

Przechowywanie i trwałość roztworu do wstrzykiwań

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlWskazania do stosowania

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlDawkowanie

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlDawkowanie

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlDawkowanie

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlPrzeciwwskazania

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlInterakcje

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlInterakcje

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlPrzedawkowanie

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlPrzeciwwskazania

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Dawkowanie

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Dawkowanie

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Dawkowanie

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Interakcje

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Interakcje

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Primovist, roztwór do wstrzykiwań, 0,25 mmol/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne