Enmetazobaktam to substancja wspomagająca działanie niektórych antybiotyków, wykorzystywana w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych. Wspólnie z cefepimem skutecznie zwalcza bakterie, które są oporne na inne leki, zapewniając skuteczność terapii nawet w trudnych przypadkach.

Jak działa enmetazobaktam?

Enmetazobaktam należy do grupy <a href="/tag/inhibitor-beta-laktamazy/” title=”inhibitor beta-laktamazy” class=”to-tag” data-termid=”29449″>inhibitorów beta-laktamaz. W połączeniu z cefepimem wzmacnia jego działanie, pomagając w leczeniu powikłanych zakażeń dróg moczowych oraz szpitalnego zapalenia płuc. Mechanizm działania polega na ochronie antybiotyku przed enzymami wytwarzanymi przez bakterie, które mogłyby osłabić jego skuteczność1.

Dostępne postacie leku

  • Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (dożylnej), zawierający 0,5 g enmetazobaktamu i 2 g cefepimu w jednej fiolce2.

Enmetazobaktam występuje wyłącznie w połączeniu z cefepimem w formie dożylnej. Nie jest dostępny jako samodzielny lek ani w innych połączeniach czy postaciach.

Wskazania do stosowania

Dawkowanie

Najczęściej stosowana dawka u dorosłych z prawidłową czynnością nerek to 2 g cefepimu i 0,5 g enmetazobaktamu co 8 godzin, podawane w formie dożylnej infuzji przez 2-4 godziny4.

Przeciwwskazania

Profil bezpieczeństwa

Nie zaleca się stosowania enmetazobaktamu u dzieci i młodzieży, ponieważ brak jest danych potwierdzających bezpieczeństwo w tej grupie wiekowej6. U osób starszych należy monitorować czynność nerek, ale nie jest konieczna zmiana dawki wyłącznie ze względu na wiek7. Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią nie zostało wystarczająco przebadane, dlatego należy zachować ostrożność. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak niektóre działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, mogą to utrudniać8.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia świadomości, omamy, drgawki lub śpiączkę. W przypadku przedawkowania, szczególnie u osób z zaburzeniami czynności nerek, konieczne może być zastosowanie hemodializy9.

Interakcje

Enmetazobaktam ma niewielki potencjał do wchodzenia w interakcje z innymi lekami. Jednak antybiotyki bakteriostatyczne mogą osłabiać działanie antybiotyków beta-laktamowych, a cefalosporyny mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak kumaryny10.

Najczęstsze działania niepożądane

Mechanizm działania

Enmetazobaktam hamuje enzymy bakteryjne (beta-laktamazy), które mogłyby zniszczyć antybiotyk. Dzięki temu cefepim działa skuteczniej przeciwko opornym bakteriom, zwłaszcza tym produkującym beta-laktamazy ESBL1.

Stosowanie w ciąży

Bezpieczeństwo stosowania enmetazobaktamu u kobiet w ciąży nie zostało potwierdzone w badaniach klinicznych, dlatego należy zachować ostrożność8.

Stosowanie u dzieci

Brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania enmetazobaktamu u dzieci i młodzieży6.

Stosowanie u kierowców

Niektóre działania niepożądane, takie jak zawroty głowy lub zaburzenia świadomości, mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn8.

Enmetazobaktam – porównanie substancji czynnych

Enmetazobaktam, awibaktam i tazobaktam to inhibitory beta-laktamaz, stosowane w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych, często w skojarzeniu z innymi antybiotykami. Porównaj ich zastosowania, bezpiec...

czytaj więcej ❯❯
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO EXBLIFEP 2 g/0,5 g proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera cefepimu dichlorowodorek jednowodny odpowiadający 2 g cefepimu i 0,5 g enmetazobaktamu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (proszek do sporządzania koncentratu). Proszek o barwie białej do żółtawej.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania EXBLIFEP jest wskazany do leczenia następujących zakażeń u dorosłych (patrz punkty 4.4 i 5.1): - powikłane zakażenia układu moczowego, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek - szpitalne zapalenie płuc, w tym zapalenie płuc związane ze stosowaniem respiratora Leczenie pacjentów z bakteriemią, która przebiega w powiązaniu z zakażeniami wymienionymi powyżej lub podejrzewa się, że przebiega w powiązaniu z tymi zakażeniami. Należy przestrzegać oficjalnych zaleceń dotyczących właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie W powikłanych zakażeniach dróg moczowych, w tym odmiedniczkowym zapaleniu nerek, zalecana dawka dla pacjentów z prawidłową czynnością nerek wynosi 2,0 g/0,5 g cefepimu/enmetazobaktamu co 8 godzin podawane w postaci wlewu dożylnego trwającego 2 godziny. W przypadku pacjentów z nasilonym klirensem nerkowym (eGFR > 150 ml/min) zaleca się wydłużenie czasu infuzji do 4 godzin (patrz punkt 5.2). W szpitalnym zapaleniu płuc, w tym zapaleniu płuc związanym ze stosowaniem respiratora, zalecana dawka dla pacjentów z prawidłową czynnością nerek wynosi 2,0 g/0,5 g cefepimu/enmetazobaktamu co 8 godzin podawane w infuzji dożylnej przez 4 godziny. Zazwyczaj leczenie prowadzi się przez 7 do 10 dni. Ogólnie, produkt leczniczy należy podawać przez nie mniej niż 7 dni i nie dłużej niż 14 dni. W przypadku pacjentów z bakteriemią może być konieczne leczenie przez maksymalnie 14 dni.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczna zmiana dawki produktu leczniczego u osób w podeszłym wieku wyłącznie ze względu na wiek (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek Zaleca się zmianę dawki w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, którzy mają bezwzględny szacowany wskaźnik przesączania kłębuszkowego (eGFR) poniżej 60 ml/min (patrz punkt 5.2). Zalecana dawka u pacjentów z różnymi stopniami czynności nerek została podana w Tabeli 1. Pacjenci poddawani ciągłemu leczeniu nerkozastępczemu wymagają większej dawki niż pacjenci poddawani hemodializom. U pacjentów poddawanych ciągłemu leczeniu nerkozastępczemu dawkę trzeba zmienić w oparciu o klirens CRRT ( CL CRRT w ml/min). U pacjentów ze zmienną czynnością nerek należy monitorować stężenia kreatyniny w surowicy i eGFR co najmniej codziennie i odpowiednio dostosowywać dawkę.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    W przypadku pacjentów ze szpitalnym zapaleniem płuc, w tym zapaleniem płuc związanym ze stosowaniem respiratora, czas infuzji powinien wynosić 4 godziny niezależnie od statusu zaburzenia czynności nerek. Tabela 1: Zalecana dawka produktu leczniczego EXBLIFEP u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    Bezwzględne eGFR (ml/min)Zalecany schemat dawkowania produktu leczniczego EXBLIFEP(cefepim i enmetazobaktam)Przerwapomiędzy dawkami
    Łagodne (60 - <90)cefepim 2 g i enmetazobaktam 0,5 gco 8 godzin
    Umiarkowane (30 - <60)cefepim 1 g i enmetazobaktam 0,25 gco 8 godzin
    Ciężkie (15 - <30)cefepim 1 g i enmetazobaktam 0,25 gco 12 godzin
    Schyłkowa niewydolność nerek(<15)cefepim 1 g i enmetazobaktam 0,25 gco 24godziny
    Pacjenci wymagający hemodializycefepim 1 g i enmetazobaktam 0,25 g dawka wysycająca pierwszego dnia leczenia, a następnie cefepim 0,5 g i enmetazobaktam 0,125 g (co 24 godziny, ale po sesjihemodializy w dniach prowadzenia hemodializy)co 24 godziny
    Pacjenci poddawani ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowejcefepim 2 g i enmetazobaktam 0,5 gCo 48godzin
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    Zaburzenia czynności wątroby Nie jest konieczna zmiana dawki leku u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego EXBLIFEP u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Produkt leczniczy EXBLIFEP podaje się w infuzji dożylnej. Instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania - Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. - Nadwrażliwość na jakikolwiek środek przeciwbakteryjny należący do cefalosporyn. - Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna, ciężkie reakcje skórne) na jakikolwiek inny rodzaj beta-laktamowego środka przeciwbakteryjnego (np. penicyliny, karbapenemy lub monobaktamy).
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje nadwrażliwości Zgłaszano poważne, sporadycznie prowadzące do zgonu reakcje nadwrażliwości po zastosowaniu cefepimu i cefepimu z enmetazobaktamem (patrz punkt 4.3 i 4.8). Pacjenci z wywiadem wskazującym na nadwrażliwość na inne antybiotyki beta-laktamowe mogą wykazywać też nadwrażliwość na cefepim z enmetazobaktamem. Przed rozpoczęciem leczenia należy zebrać staranny wywiad w celu ustalenia, czy u pacjenta występowały wcześniej reakcje nadwrażliwości na antybiotyki beta-laktamowe (patrz punkt 4.3). Cefepim z enmetazobaktamem należy podawać ostrożnie pacjentom z wywiadem wskazującym na astmę lub skazę alergiczną. Pacjenta należy uważnie monitorować podczas podawania pierwszej dawki produktu leczniczego. W razie wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie leczenie doraźne.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    Zaburzenia czynności nerek Należy dostosować dawkę w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, którzy mają bezwzględny eGFR poniżej 60 ml/min (patrz punkt 4.2). Podczas stosowania cefepimu/enmetazobaktamu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, jeśli dawka nie została zmniejszona, zgłaszano przemijającą encefalopatię (zaburzenia świadomości ze splątaniem, omamami, stuporem i śpiączką), drgawki miokloniczne, napady drgawkowe (również niedrgawkowy stan padaczkowy) i (lub) niewydolność nerek. W niektórych przypadkach u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zgłaszano toksyczne działanie na układ nerwowy pomimo skorygowania dawki. Należy uważnie monitorować czynność nerek w razie stosowania produktów leczniczych o potencjalnym działaniu toksycznym na nerki, takich jak aminoglikozydy i silne diuretyki, jednocześnie z cefepimem i enmetazobaktamem.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    Biegunka związana z zakażeniem Clostridioides difficile (CDAD) Podczas stosowania cefepimu wraz z enmetazobaktamem zgłaszano CDAD o stopniu ciężkości wahającym się od łagodnej biegunki do śmiertelnego zapalenia płuc. CDAD należy brać pod uwagę u pacjentów, u których wystąpi biegunka w trakcie lub po podawaniu cefepimu wraz z enmetazobaktamem. Należy rozważyć przerwanie leczenia cefepimem wraz z enmetazobaktamem oraz zastosowanie środków podtrzymujących wraz z podawaniem specyficznego leczenia C. difficile . Nie należy podawać produktów leczniczych hamujących perystaltykę. Niewrażliwe drobnoustroje Stosowanie cefepimu wraz z enmetazobaktamem może doprowadzić do nadmiernego wzrostu niewrażliwych drobnoustrojów, co może wymagać przerwania leczenia lub zastosowania innych odpowiednich środków. Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczna zmiana dawki produktu leczniczego w oparciu o wiek.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    Ze względu na większe prawdopodobieństwo zmniejszonej czynności nerek u osób w wieku podeszłym należy zachować ostrożność podczas wyboru dawki i monitorować czynność nerek. Ograniczenia danych klinicznych Szpitalne zapalenie płuc, w tym zapalenie płuc związane ze stosowaniem respiratora Stosowanie cefepimu wraz z enmetazobaktamem do leczenia pacjentów ze szpitalnym zapaleniem płuc, w tym zapaleniem płuc związanym ze stosowaniem respiratora, opiera się na doświadczeniach z samym cefepimem i analizach farmakokinetyczno-farmakodynamicznych dla cefepimu wraz z enmetazobaktamem. Ograniczenia spektrum działania przeciwbakteryjnego Cefepim wykazuje niewielkie działanie lub brak działania na większość mikroorganizmów Gram- dodatnich i bakterii beztlenowych (patrz punkty 4.2 i 5.1). Jeśli wiadomo, lub podejrzewa się, że te patogeny przyczyniają się do procesu zakaźnego, należy zastosować dodatkowe środki przeciwbakteryjne.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    Spektrum działania hamującego enmetazobaktamu obejmuje klasę A beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum działania (ESBL). Enmetazobaktam nie hamuje w sposób wiarygodny karbapenemazy klasy A karbapenemazy Klebsiella pneumoniae i nie hamuje beta-laktamaz klasy B, klasy C ani klasy D. Cefepim na ogół zachowuje stabilność wobec hydrolizy przez enzymy należące do klasy C AmpC oraz klasy D OXA-48 (patrz punkt 5.1). Wpływ na badania serologiczne Podczas leczenia cefepimem wraz z enmetazobaktamem, podobnie jak przy leczeniu cefepimem, może wystąpić dodatni wynik pośredniego i bezpośredniego testu Coombsa bez oznak hemolizy. Antybiotyki cefalosporynowe mogą powodować fałszywie dodatnią reakcję przy wykrywaniu glukozy w moczu za pomocą testu redukcji miedzi (roztwór Benedicta lub Fehlinga albo z tabletkami Clinitest), ale nie przy stosowaniu testów enzymatycznych (oksydaza glukozowa) w celu wykrywania glikozurii.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    Z tego powodu zaleca się badanie obecności glukozy z zastosowaniem metody enzymatycznej oksydazy glukozowej.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących interakcji z enmetazobaktamem. Jednak na podstawie badań in vitro i ze względu na drogi eliminacji potencjał interakcji farmakokinetycznych enmetazobaktamu uznaje się za niski. Jednoczesne leczenie antybiotykami bakteriostatycznymi może wpływać na działanie antybiotyków beta-laktamowych. Antybiotyki cefalosporynowe mogą nasilać działanie kumarynowych antykoagulantów, co obserwuje się w przypadku cefepimu.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych dotyczących stosowania cefepimu z enmetazobaktamem u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję przy odpowiedniej ekspozycji klinicznej na enmetazobaktam, ale bez oznak działania teratogennego (patrz punkt 5.3). Enmetazobaktam można stosować w okresie ciąży wyłącznie w razie wyraźnych wskazań i tylko wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają zagrożenie dla dziecka. Karmienie piersią Dane fizyko-chemiczne sugerują przenikanie cefepimu z enmetazobaktamem do mleka ludzkiego. Wykazano też przenikanie cefepimu z enmetazobaktamem do mleka szczurów. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków i niemowląt. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie cefepimem z enmetazobaktamem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Nie badano wpływu cefepimu z enmetazobaktamem na płodność ludzi.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Nie obserwowano upośledzenia płodności u samców i samic szczurów leczonych cefepimem lub enmetazobaktamem (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn EXBLIFEP wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Możliwe reakcje niepożądane, takie jak zaburzenia świadomości, zawroty głowy, splątanie lub omamy, mogą zmieniać zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkty 4.4, 4.8 i 4.9).
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęstszymi reakcjami niepożądanymi, które występowały w badaniu Fazy III były: wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT) (4.8%), wzrost aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AST) (3,5%), biegunka (2,9%) i zapalenie żyły w miejscu podania infuzji (1,9%). Poważne działanie niepożądane w postaci zapalenia jelita grubego wywołanego przez Clostridioides difficile wystąpiło u 0,2% (1/516) pacjentów. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Następujące reakcje niepożądane zgłaszano podczas stosowania cefepimu w monoterapii podczas badań klinicznych lub w trakcie nadzoru nad bezpieczeństwem stosowania po wprowadzeniu do obrotu i (lub) zidentyfikowano podczas badań Fazy II i /lub Fazy III z cefepimem i enmetazobaktamem. Reakcje niepożądane są klasyfikowane zgodnie z klasyfikacją układowo-narządową, preferowanymi terminami terminologii MedDRA.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    Częstości występowania są określone jako: bardzo często (≥ 1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/ 1 000 do <1/100), rzadko (≥1/ 10 000 do <1/ 1 000), bardzo rzadko (<1/ 10 000) i częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Tabela 2. Częstość reakcji niepożądanych według układów i narządów
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządówCzęstośćPreferowany termin MedDRA
    Zakażenia i zakażenia pasożytniczeNiezbyt częstoBiegunka związana z zakażeniem Clostridioides difficile, kandydoza jamy ustnej a, zakażenie pochwy
    RzadkoZakażenie drożdżakami Candidaa
    Zaburzenia krwi i układu chłonnegoBardzo częstoDodatni odczyn Coombsaa
    CzęstoWydłużenie czasu protrombinowegoa, wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacjia, niedokrwistośća, eozynofiliaa
    Niezbyt częstoMałopłytkowość, leukopeniaa, neutropeniaa
    NieznanaNiedokrwistość aplastycznab, niedokrwistość hemolitycznab,agranulocytozaa
    Zaburzenia układu immunologicznegoRzadkoReakcja anafilaktycznaa, obrzęk naczynioruchowyaalergiczne zapalenie skóry
    Nieznanawstrząs anafilaktycznya
    Zaburzenia metabolizmu i odżywaniaNieznanaFałszywie dodatni wynik oznaczeniaglukozy w moczua
    Zaburzenia psychiczneNieznanaStan splątaniaa, omamya
    Zaburzenia układu nerwowegoczęstoBól głowy
    Niezbyt częstoZawroty głowy
    RzadkoDrgawkia, parestezjea, zaburzenia smaku
    NieznanaŚpiączkaa, stupora, encefalopatiaa, zaburzenia świadomościa, miokloniea
    Zaburzenia naczynioweCzęstoZapalenie żyły w miejscu podaniainfuzji
    RzadkoRozkurcz naczyńa
    NieznanaKrwotokb
    Choroby układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersiaRzadkoDusznośća
    Zaburzenia żołądka i jelitCzęstoBiegunka
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układów i narządówCzęstośćPreferowany termin MedDRA
    Niezbyt częstoRzekomobłoniaste zapalenie jelitagrubego, zapalenie jelita grubego, nudności, wymioty
    RzadkoBól brzucha, zaparcia
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychCzęstoZwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zwiększenie aktywności fosfatazyalkalicznej
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejCzęstoWysypka
    Niezbyt częstoRumień, pokrzywka, świąd
    NieznanaToksyczne martwicze oddzielanie się naskórkab, zespół Stevensa-Johnsonab, rumień wielopostaciowyb
    Zaburzenia nerek i układu moczowegoNiezbyt częstoZwiększenie stężenia mocznika wekrwi, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi
    NieznanaNiewydolność nereka, nefropatia toksycznab
    Zaburzenia układu rozrodczego i piersiRzadkoŚwiąd sromu i pochwy
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaCzęstoReakcja w miejscu podania infuzji, bólw miejscu wstrzyknięcia, reakcja zapalna w miejscu wstrzyknięcia
    Niezbyt częstoGorączkaa, reakcja zapalna w miejscupodania wlewu
    RzadkoDreszczea
    Badania diagnostyczneCzęstoZwiększenie aktywności amylazy, zwiększenie aktywności lipazy, zwiększenie aktywności dehydrogenazymleczanowej
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    a : Reakcje niepożądane zgłaszane po zastosowaniu tylko cefepimu. b : Reakcje niepożądane, które w powszechnym odczuciu można przypisać innym związkom z tej klasy (efekt klasy). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w Załączniku V.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Objawy Objawy przedawkowania obejmują encefalopatię (zaburzenia świadomości ze splątaniem, omamami, stuporem i śpiączką), drgawki miokloniczne, napady drgawkowe (patrz punkt 4.8). Leczenie Przypadkowe przedawkowanie występowało po podawaniu dużych dawek pacjentom z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). W razie ciężkiego przedawkowania, szczególnie w przypadku pacjentów z upośledzeniem czynności nerek, hemodializa pomoże usunąć cefepim i enmetazobaktam z organizmu. Dializa otrzewnowa nie wykazuje skuteczności (patrz punkt 5.2).
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwbakteryjne stosowane ogólnie, inne antybiotyki beta- laktamowe, cefalosporyny IV generacji kod ATC: J01DE51 Mechanizm działania Cefepim wywiera działanie bakteriobójcze poprzez hamowanie syntezy złożonej z peptydoglikanów ściany komórkowej w wyniku wiązania z białkami wiążącymi penicyliny (PBP, ang. penicillin- binding proteins) i ich hamowanie. Cefepim wykazuje ogólnie odporność na hydrolizę przez enzymy AmpC klasy C i OXA-48 klasy D. Enmetazobaktam jest związkiem sulfonowym kwasu penicylanowego, wykazującym działanie hamujące beta-laktamazy, strukturalnie związanym z penicyliną. Enmetazobaktam wiąże się z beta- laktamazami i zapobiega hydrolizie cefepimu. Wykazuje aktywność przeciw ESBL klasy A. Enmetazobaktam nie hamuje w sposób wiarygodny karbapenemazy klasy A KPC ani nie hamuje beta- laktamaz klasy B, klasy C ani klasy D.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Oporność na lek Mechanizmy oporności bakteryjnej, które mogłyby potencjalnie wpływać na cefepim z enmetazobaktamem obejmują zmutowane lub nabyte PBP, zmniejszoną przepuszczalność błony zewnętrznej dla któregoś ze związków, aktywny transport któregoś ze związków na zewnątrz komórki i enzymy beta-laktamaz oporne na hamowanie przez enmetazobaktam i zdolne do hydrolizowania cefepimu. Działanie przeciwbakteryjne w skojarzeniu z innymi środkami Nie wykazano antagonistycznego działania w badaniach in vitro dotyczących skojarzeń produktów leczniczych obejmujących cefepim z enmetazobaktamem i azytromycynę, aztreonam, klindamycynę, daptomycynę, doksycyklinę, gentamycynę, lewofloksacynę, linezolid, metronidazol, trimetoprim z sulfametoksazolem lub wankomycyną. Wartości graniczne badania wrażliwości Kryteria interpretacyjne MIC (minimalnego stężenia hamującego) dla badania wrażliwości zostały ustanowione przez Europejski Komitet ds.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Oceny Wrażliwości na środki przeciwdrobnoustrojowe (EUCAST) dla cefepimu z enmetazobaktamem. Są one wymienione tutaj: https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory-concentration-mic- breakpoints_en.xlsx Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne Wykazano, że aktywność przeciwbakteryjna cefepimu jest najlepiej skorelowana z odsetkiem czasu przerw pomiędzy dawkami, w których stężenie wolnej substancji czynnej było większe niż MIC cefepimu z enmetazobaktamem (%fT>MIC). W przypadku enmetazobaktamu wskaźnik farmakokinetyki/farmakodynamiki P(K-PD) stanowi odsetek czasu przerw pomiędzy dawkami, w których stężenie wolnej substancji czynnej było większe niż stężenie progowe (%fT>C T ). Skuteczność kliniczna wobec konkretnych drobnoustrojów chorobotwórczych W badaniach klinicznych wykazano skuteczność wobec wymienionych pod każdym wskazaniem patogenów, które były in vitro wrażliwe na cefepim z enmetazobaktamem.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Powikłane zakażenia układu moczowego w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek Drobnoustroje Gram-ujemne: - Escherichia coli - Klebsiella pneumoniae - Proteus mirabilis Nie ustalono skuteczności klinicznej wobec następujących patogenów, które mają znaczenie dla zatwierdzonych wskazań, chociaż badania in vitro sugerują, że byłyby wrażliwe na cefepim i cefepim z enmetazobaktamem przy braku nabytych mechanizmów oporności: Drobnoustroje Gram-ujemne: - Klebsiella aerogenes - Klebsiella oxytoca - Serratia marcescens - Citrobacter freundii - Citrobacter koseri - Providencia rettgeri - Providencia stuartii - Acinetobacter baumannii - Pseudomonas aeruginosa - Enterobacter cloacae Drobnoustroje Gram-dodatnie: - Staphylococcus aureus (tylko metycylinowrażliwy) Dane in vitro wskazują, że następujące gatunki nie są wrażliwe na cefepim z enmetazobaktamem: - Enteroccocus spp.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego EXBLIFEP w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu zakażeń wywołanych przez drobnoustroje gram ujemne (w dopuszczonych wskazaniach: „Leczenie powikłanych zakażeń układu moczowego, w tym odmiedniczkowego zapalenia nerek”, „Leczenie szpitalnego zapalenia płuc, w tym zapalenia płuc związanego ze stosowaniem respiratora” oraz „Leczenie pacjentów z bakteriemią, która przebiega w powiązaniu z zakażeniami wymienionymi powyżej lub podejrzewa się, że przebiega w powiązaniu z tymi zakażeniami”) (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po dożylnym podawaniu 2 g cefepimu i 0,5 g enmetazobaktamu w ciągu 2 godzin co 8 godzin pacjentom z powikłanym zakażeniem dróg moczowych, maksymalne stężenie w osoczu (C max ) ocenione w Dniu 1. i Dniu 7. wynosiło 87–100 µg/ml i 17–20 µg/ml odpowiednio dla cefepimu i enmetazobaktamu. Nie było istotnej różnicy w zakresie C max i AUC pomiędzy zdrowymi ochotnikami a pacjentami w powikłanym zakażeniem dróg moczowych w populacyjnej analizie PK. Dystrybucja Cefepim i enmetazobaktam są dobrze dystrybuowane w płynach i tkankach organizmu, w tym w błonie śluzowej oskrzeli. Na podstawie populacyjnej analizy PK, całkowita objętość dystrybucji wynosiła 16,9 l dla cefepimu i 20,6 l dla enmetazobaktamu. Wiązanie cefepimu przez białka osocza wynosi około 20% i nie zależy od jego stężenia w surowicy. W przypadku enmetazobaktamu wiązanie z białkami osocza jest pomijalne.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    Badanie płynu powlekającego nabłonek dróg oddechowych (ELF) u zdrowych ochotników wykazało, że penetracja cefepimu i enmetazobaktamu do płuc jest podobna i wynosi maksymalnie, odpowiednio, 73% i 62% po upływie 8 godzin od rozpoczęcia infuzji, przy współczynniku biodystrybucji fAUC (ELF/osocze) w ciągu całej 8-godzinnej przerwy wynoszącym 47% dla cefepimu i 46% dla enmetazobaktamu. Metabolizm Cefepim ulega metabolizmowi w małym stopniu. Głównym metabolitem jest N-metylopirolidyna, która stanowi ok. 7% podanej dawki. Enmetazobaktam ulega minimalnemu metabolizmowi w wątrobie. Eliminacja Zarówno cefepim, jak i enmetazobaktam są wydalane głównie przez nerki w postaci niezmienionej. Średni czas półtrwania w fazie eliminacji dla 2 g cefepimu i 500 mg enmetazobaktamu przy podawaniu ich łącznie wynosił u pacjentów z powikłanym zakażeniem dróg moczowym, odpowiednio, 2,7 godzin i 2,6 godzin. Około 85% podanej dawki cefepimu wydala się w postaci niezmienionej z moczem.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    W przypadku enmetazobaktamu około 90% dawki było wydalane w postaci niezmienionej w moczu w ciągu 24 godzin. Średni klirens nerkowy dla enmetazobaktamu wynosił 5,4 l/h, a średni całkowity klirens wynosił 8,1 l/h. Po wielokrotnych infuzjach dożylnych podawanych co 8 godzin przez 7 dni u osób z prawidłową czynnością nerek nie następowała kumulacja cefepimu ani enmetazobaktamu. Liniowość lub nieliniowość Maksymalne stężenie w osoczu (C max ) i pole pod krzywą zależności stężenia w osoczu od czasu (AUC) dla cefepimu i enmetazobaktamu wzrastały proporcjonalnie wraz z dawką w badanym zakresie dawek (1 gram do 2 gramów dla cefepimu i 0,6 grama do 4 gramów dla enmetazobaktamu) po podawaniu z pojedynczej infuzji dożylnej. Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Farmakokinetykę cefepimu badano u mężczyzn i kobiet w podeszłym wieku (65 lat i powyżej).
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    Bezpieczeństwo i skuteczność u pacjentów w podeszłym wieku były porównywalne z osobami dorosłymi, natomiast okres półtrwania w fazie eliminacji był nieco dłuższy, a klirens nerkowy niższy u pacjentów w podeszłym wieku. Zmiana dawki jest konieczna u pacjentów w podeszłym wieku z obniżoną czynnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Populacyjna analiza PK dla enmetazobaktamu nie wykazywała żadnych klinicznie znaczących zmian parametrów PK u pacjentów w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek W przypadku cefepimu, bez zmiany dawki AUC 0inf jest odpowiednio około 1,9-krotnie, 3-krotnie i 5- krotnie wyższe u osób z łagodnymi, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek i 12-krotnie większe u osób ze schyłkową niewydolnością nerek, którzy byli poddawani dializom przed podaniem cefepimu z enmetazobaktamem w porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    W przypadku cefepimu, bez zmiany dawki AUC 0inf jest odpowiednio około 1,8-krotnie, 3-krotnie i 5- krotnie wyższe u osób z łagodnymi, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek i 11-krotnie większe u osób ze schyłkową niewydolnością nerek, którzy byli poddawani dializom przed podaniem cefepimu z enmetazobaktamem w porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek. W celu utrzymania podobnych ekspozycji ogólnoustrojowych jak w przypadku prawidłowej czynności nerek konieczna jest zmiana dawki (patrz punkt 4.2). Średni okres półtrwania w fazie eliminacji u ochotników poddawanych hemodializie (n=6), po podaniu dawki wynosił odpowiednio 23,8 godzin i 16,5 godzin dla cefepimu i enmetazobaktamu. Przy hemodializie dawkę należy podawać niezwłocznie po ukończeniu dializy (patrz punkt 4.2).
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    Hemodializa zwiększała ogólnoustrojowy klirens u pacjentów ze schyłkową chorobą nerek, gdy dializę przeprowadzano po podaniu dawki (klirens 2,1 l/h i 3,0 l/h, odpowiednio dla cefepimu i enmetazobaktamu) w porównaniu z wartościami w sytuacji, gdy dializę przeprowadzano przed podaniem dawki (klirens dla cefepimu i enmetazobaktamu, odpowiednio, 0,7 l/hi 0,8 l/h). Dla cefepimu okres półtrwania wynosił 19 godzin w przypadku ciągłej ambulatoryjnej dializy otrzewnowej. Nasilony klirens nerkowy Symulacja przy użyciu modelu populacyjnej PK wykazała, że pacjenci z większym niż prawidłowy klirensem kreatyniny (>150 ml/min) wykazywali spadek ogólnoustrojowej ekspozycji o 28% w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek (80–150 ml/min). W tej populacji, na podstawie rozważań farmakokinetycznych-farmakodynamicznych, przedłużenie czasu trwania infuzji jest zalecane dla utrzymania odpowiedniej ekspozycji ogólnoustrojowej (patrz punkt 4.2).
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    Zaburzenia czynności wątroby Po podaniu pojedynczej dawki wynoszącej 1,0 g kinetyka cefepimu była niezmieniona u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Enmetazobaktam ulega minimalnemu metabolizmowi w wątrobie i ma niski potencjał zmiany PK przy zaburzeniach czynności wątroby. Nie jest więc wymagana zmiana dawki. Dzieci i młodzież Farmakokinetyka cefepimu z enmetazobaktamem nie została jeszcze oceniona u pacjentów w wieku od urodzenia do 18 lat.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Cefepim Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, toksycznego wpływu na rozród i genotoksyczności nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach dla oceny potencjalnego działania rakotwórczego. Enmetazobaktam Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa i genotoksyczności nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono badań rakotwórczości enmetazobaktamu. Ogólne działanie toksyczne Po 28 dniach podawania dożylnie raz na dobę samego enmetazobaktamu zaobserwowano zależne od dawki zmiany w wątrobie – u szczurów nagromadzenie glikogenu w komórkach wątroby, któremu towarzyszyło zwiększenie masy wątroby oraz zwyrodnienie torbielowate i martwica pojedynczych komórek, podwyższone stężenie cholesterolu i enzymów wątrobowych u psów.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Wpływ enmetazobaktamu na wątrobę nie ulegał zmianie ani nasileniu, gdy podawano go razem z cefepimem. Po maksymalnie 4 tygodniach (u szczurów) i 13 tygodniach (u psów) podawania dożylnie raz na dobę enmetazobaktamu i cefepimu, obserwowano powiązane niepożądane działania na wątrobę (co najmniej częściowo przemijające) po dawkach 250/500 mg/kg/dobę u szczurów (AUC 0-24 195 μg*h/ml) oraz po dawkach 200/400 mg/kg/dobę u psów (AUC 0-24 639 μg*h/ml). Zastosowane tych dawek skutkuje osiągnięciem marginesu narażenia stanowiącego 0,86 -krotność u szczurów oraz 2,8- krotność u psów w odniesieniu do ekspozycji po maksymalnej zalecanej dawce u ludzi (AUC 0-24 226 μg*h/ml). Dla dawek NOAEL ( ang. no observed adverse effects level), wynoszących 125/250 mg/kg/dobę u szczurów i 50/100 mg/kg/dobę u psów, margines narażenia stanowił, odpowiednio, 0,57-krotność i 0,71-krotność narażenia po maksymalnej zalecanej dawce u ludzi.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Toksyczny wpływ na rozród W odniesieniu do toksycznego wpływu enmetazobaktamu na rozród szczurów i królików odnotowano opóźnienie kostnienia szkieletu (zlokalizowane, dotyczące czaszki), zarówno u szczurów, jak i królików. U królików odnotowano zwiększenie liczby utrat ciąży w fazie poimplantacyjnej, mniejszą średnią masę płodu i zmiany szkieletu (mostek ze zlaniem segmentów mostka płodowego). Te działania obserwowano wraz z toksycznym działaniem na matkę i po znaczących klinicznie dawkach. Tym samym NOAEL dla szczurów wynosi 250 mg/kg/dobę, dla królików 50 mg/kg/dobę z marginesem w odniesieniu do ekspozycji po maksymalnej zalecanej dawce u ludzi wynoszącym odpowiednio 1,14-krotność i 1,10-krotność. W badaniach na szczurach dotyczących okresu około- i poporodowego w pokoleniu F1 zaobserwowano mniejszą masę potomstwa, niewielkie opóźnienie rozwoju przed zakończeniem karmienia przez matkę i zmniejszoną aktywność motoryczną kilku samców w fazie dojrzewania.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Nie obserwowano nieprawidłowości u młodych oddzielonych w dniu 4. post partum , z wyjątkiem uszkodzeń tylnych łap (rotacja i(lub) obrzęk), które odnotowano w 2 młodych z różnych miotów w pokoleniu F2 po stosowaniu 500 mg/kg/dobę. NOAEL dla pokolenia F1 wynosił 125 mg/kg/dobę, a względem toksycznego wpływu na matkę i rozwoju pokolenia F2 — 250 mg/kg/dobę z marginesem w odniesieniu do ekspozycji po maksymalnej zalecanej dawce u ludzi wynoszącym odpowiednio 0,68- krotność i 1,14-krotność.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych L-arginina 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Istnieje fizyko-chemiczna niezgodność z następującymi antybiotykami: metronidazolem, wankomycyną, gentamycyną, siarczanem tobramycyny i siarczanem netylmycyny. W razie wskazań do jednoczesnej terapii, takie środki należy podawać oddzielnie. 6.3 Okres ważności 2 lata. Po rekonstytucji Zrekonstytuowaną zawartość fiolki należy niezwłocznie dalej rozcieńczać. Po rozcieńczeniu Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną podczas przechowywania przez nie więcej niż 6 godzin w przypadku przechowywania w temperaturze 2°C–8ºC, a następnie przez 2 godziny w temperaturze 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, o ile metoda otwierania/rekonstytucji/rozcieńczania wyklucza ryzyko skażenia mikrobiologicznego produkt leczniczy powinien być wykorzystany niezwłocznie.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Jeśli nie zostanie zużyty niezwłocznie, za czas i warunki przechowywania odpowiada użytkownik. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C –8°C). Fiolkę przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji i rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka o pojemności 20 ml (szkło przezroczyste typu I) z korkiem (guma bromobutylowa) i kapslem typu flip-off . Wielkość opakowania: 10 fiolek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowywania produktu leczniczego do stosowania Ten produkt leczniczy jest przeznaczony do infuzji dożylnej, a każda fiolka jest wyłącznie do jednorazowego użytku. Przy przygotowaniu roztworu do infuzji należy przestrzegać techniki aseptycznej.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Przygotowanie dawek Cefepim z enmetazobaktamem jest zgodny z roztworem chlorku sodowego 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań, roztworem 5% glukozy do wstrzykiwań oraz połączeniem roztworu glukozy do wstrzykiwań i roztworu chlorku sodowego do wstrzykiwań (zawierającego 2,5 % glukozy i 0,45% chlorku sodowego). Produkt leczniczy EXBLIFEP jest dostarczany w postaci suchego proszku w fiolkach zawierających pojedynczą dawkę. Przed infuzją dożylną proszek wymaga rekonstytucji i dalszego rozcieńczenia w sposób opisany poniżej. Aby przygotować wymaganą dawkę do infuzji dożylnej, należy dokonać rekonstytucji zawartości fiolki, w sposób określony w Tabeli 3, poniżej: 1. Pobrać 10 ml płynu z worka do infuzji zawierającego 250 ml (zgodnego roztworu do wstrzykiwań) i dokonać rekonstytucji zawartości fiolki z cefepimem i enmetazobaktamem. 2. Delikatnie wymieszać do rozpuszczenia.
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Zrekonstytuowany roztwór cefepimu z enmetazobaktamem będzie w przybliżeniu wykazywał stężenie cefepimu wynoszące 0,20 g/ml oraz stężenie enmetazobaktamu wynoszące 0,05 g/ml. Objętość końcowa wynosi około 10 ml. UWAGA: ZREKONSTYTUOWANY ROZTWÓR NIE JEST PRZEZNACZONY DO BEZPOŚREDNIEGO WSTRZYKNIĘCIA Przed infuzją dożylną zrekonstytuowany roztwór musi być dalej niezwłocznie rozcieńczony w worku infuzyjnym o objętości 250 ml (zgodnego roztworu do wstrzykiwań). Aby rozcieńczyć zrekonstytuowany roztwór, należy pobrać całą zrekonstytuowaną zawartość fiolki, lub jej część, i dodać z powrotem do worka infuzyjnego, jak podano w Tabeli 3 poniżej. 3. Infuzja dożylna rozcieńczonego roztworu musi zostać ukończona w ciągu 8 godzin, w razie przechowywania w warunkach chłodniczych (tzn. w temperaturze 2°C–8°C. Jeśli roztwór był przechowywany w lodówce przez mniej niż 6 godzin, przed infuzją powinien osiągnąć temperaturę pokojową, a następnie być podany w temperaturze pokojowej przez 2 lub 4 godziny).
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Tabela 3: Przygotowanie dawek cefepimu z enmetazobaktamem
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Dawka cefepimu/enmetazobaktam uLiczba fiolek do rekonstytucjiObjętość roztworu do pobrania z każdej zrekonstytuowanej fiolkido dalszego rozcieńczeniaKońcowa objętość worka infuzyjnego
    2,5 g (2 g / 0,5 g)1Cała zawartość (około 10 ml)250 ml
    1,25 g (1 g / 0,25 g)15,0 ml(wyrzucić niezużytą część)245 ml
    0,625 g (0,5 g / 0,125 g)12,5 ml(wyrzucić niezużytą część)242,5 ml
  • CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Przed użyciem dokonać oceny wzrokowej fiolki. Roztwór można używać tylko wówczas, gdy jest przezroczysty i nie zawiera cząstek stałych. Należy używać wyłącznie przezroczyste roztwory. Podobnie jak w przypadku innych cefalosporyn, roztwory cefepimu z enmetazobaktamem mogą przybrać kolor żółty do bursztynowego, w zależności od warunków przechowywania. Jednak nie ma to negatywnego wpływu na działanie produktu. Przygotowany roztwór powinien być podany w infuzji dożylnej. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Zavicefta 2 g/0,5 g proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera ceftazydym pięciowodny w ilości odpowiadającej 2 g ceftazydymu oraz awibaktam sodowy w ilości odpowiadającej 0,5 g awibaktamu. Po rekonstytucji 1 ml roztworu zawiera 167,3 mg ceftazydymu oraz 41,8 mg awibaktamu (patrz punkt 6.6). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Produkt leczniczy Zavicefta zawiera około 146 mg sodu na fiolkę. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (proszek do sporządzania koncentratu). Proszek barwy białej do żółtej.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Zavicefta jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży od urodzenia w leczeniu następujących rodzajów zakażeń (patrz punkty 4.4 oraz 5.1):  Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej (ang. complicated intra-abdominal infection , cIAI)  Powikłane zakażenia układu moczowego (ang. complicated urinary tract infection , cUTI), w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek  Szpitalne zapalenie płuc (ang. hospital-acquired pneumonia , HAP), w tym respiratorowe zapalenie płuc (ang. ventilator associated pneumonia , VAP) Leczenie dorosłych pacjentów z bakteriemią wywołaną lub przypuszczalnie wywołaną jednym z powyższych zakażeń. Produkt leczniczy Zavicefta jest również wskazany do leczenia zakażeń wywołanych tlenowymi drobnoustrojami Gram-ujemnymi u dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży od urodzenia z ograniczonymi opcjami terapeutycznymi (patrz punkty 4.2, 4.4 oraz 5.1).
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Wskazania do stosowania
    Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Stosowanie produktu leczniczego Zavicefta w leczeniu dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży od urodzenia z zakażeniami wywołanymi przez tlenowe drobnoustroje Gram-ujemne z ograniczonymi opcjami terapeutycznymi zaleca się wyłącznie po konsultacji z lekarzem posiadającym odpowiednie doświadczenie w leczeniu chorób infekcyjnych (patrz punkt 4.4). Dawkowanie Dawkowanie u dorosłych z klirensem kreatyniny (CrCL) > 50 ml/min Tabela 1 przedstawia zalecane dawkowanie dożylne u dorosłych z szacowanym klirensem kreatyniny (CrCL) > 50 ml/min (patrz punkty 4.4 oraz 5.1). Tabela 1. Zalecany schemat dawkowania u dorosłych z szacowanym CrCL > 50 ml/min 1
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    Rodzaj zakażeniaDawka ceftazydymu/awibaktamuCzęstość podawaniaCzas trwania infuzjiCzas trwania leczenia
    cIAI2,32 g/0,5 gCo8 godzin2 godziny5-14 dni
    cUTI, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek32 g/0,5 gCo8 godzin2 godziny5-10 dni4
    HAP/VAP32 g/0,5 gCo8 godzin2 godziny7-14 dni
    Bakteriemia wywołana lub przypuszczalnie wywołana jednym z powyższych zakażeń2 g/0,5 gCo8 godzin2 godzinyCzas trwania leczenia należy ustalić w zależności od miejsca zakażenia.
    Zakażenia wywołane tlenowymi drobnoustrojami Gram-ujemnymi u pacjentówz ograniczonymi opcjami terapeutycznymi2,32 g/0,5 gCo8 godzin2 godzinyZależnie od ciężkości zakażenia, rodzaju patogenu(ów) wywołujących zakażenia oraz odpowiedzi kliniczneji mikrobiologicznej na leczenie5
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    1 CrCL oszacowany na podstawie wzoru Cockcrofta-Gaulta 2. Należy stosować w skojarzeniu z metronidazolem w przypadku, gdy wiadomo lub podejrzewa się udział patogenów beztlenowych w procesie zapalnym. 3. Należy stosować w skojarzeniu z lekiem przeciwbakteryjnym wykazującym aktywność przeciwko patogenom Gram-dodatnim, gdy wiadomo lub podejrzewa się, że mają one udział w procesie zapalnym. 4. Przedstawiony całkowity czas trwania leczenia może obejmować dożylne stosowanie produktu leczniczego Zavicefta, a następnie odpowiedniej terapii doustnej. 5. Doświadczenia dotyczące stosowaniu produktu leczniczego Zavicefta dłużej niż 14 dni są ograniczone. Dawkowanie u dzieci i młodzieży z klirensem kreatyniny (CrCL) > 50 ml/min/1,73 m 2 W tabeli 2 przedstawiono zalecane dawkowanie dożylne u dzieci i młodzieży z szacowanym klirensem kreatyniny (CrCL) > 50 ml/min/1,73 m 2 (patrz punkty 4.4 i 5.1). Tabela 2.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    Zalecane dawkowanie u dzieci i młodzieży w wieku od 3 miesięcy z szacowanym CrCL 1 > 50 ml/min/1,73 m 2
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    Rodzaj zakażeniaGrupa wiekowa8Dawka ceftazydymu/awibaktamu7Częstośćpodawa niaCzastrwania infuzjiCzas trwania leczenia
    cIAI2, 3
    LUB cUTI,w tymodmiednicz kowe zapalenie nerek3Od 6 miesięcy do < 18 lat50 mg/kg mc./12,5 mg/kg mc.do maksymalnie 2 g/0,5 gCo 8 godzin2godzinycIAI: 5–14 dnicUTI4: 5–14 dni
    Co 8 godzin2godziny
    LUBHAP/VAP: 7–14dni
    HAP/VAP3
    LUB
    Zakażenia wywołane tlenowymi drobnoustro jamiGram-ujem nymiu pacjentów z ograniczo nymi opcjami terapeutyczn ymi (ang. limited treatment options,LTO)2, 3Od 3 miesięcy do < 6 miesięcy640 mg/kg mc./10 mg/kg mc.Co 8 godzin2godzinyLTO: zależnie od ciężkości zakażenia, rodzaju drobnoustroju(-ów) wywołujących zakażenia oraz kliniczneji mikrobiologicznej odpowiedzina leczenie5
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    1 CrCL oszacowano na podstawie przyłóżkowego wzoru Schwartza. 2. Należy stosować w skojarzeniu z metronidazolem, gdy wykryto lub podejrzewa się udział drobnoustrojów beztlenowych w procesie zapalnym. 3. Należy stosować w skojarzeniu z lekiem przeciwbakteryjnym wykazującym aktywność przeciwko drobnoustrojom Gram-dodatnim, gdy wykryto lub podejrzewa się ich udział w procesie zapalnym. 4. Przedstawiony całkowity czas trwania leczenia może obejmować dożylne stosowanie produktu leczniczego Zavicefta, a następnie odpowiedniej terapii doustnej. 5. Doświadczenia dotyczące stosowania produktu leczniczego Zavicefta przez okres dłuższy niż 14 dni są bardzo ograniczone. 6. Doświadczenia dotyczące stosowania produktu leczniczego Zavicefta u dzieci w wieku od 3 miesięcy do < 6 miesięcy są ograniczone (patrz punkt 5.2). 7. Ceftazydym/awibaktam jest produktem złożonym w stałym stosunku 4:1, a zalecenia dotyczące dawkowania sformułowane są wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym (patrz punkt 6.6).
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    8. Badani pacjenci z grupy dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy urodzili się w terminie (ciąża ≥ 37 tygodnia) Tabela 3. Zalecane dawkowanie u dzieci w wieku poniżej 3 miesięcy 9
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    Rodzaj zakażeniaGrupa wiekowaDawkaceftazydymu/awibakta- mu5Częstość podawaniaCzas trwaniainfuzjiCzas trwanialeczenia
    cIAI1,2 LUBcUTI, w tym odmiedniczko- we zapalenie nerek2LUBNoworodkii niemowlęta urodzone w terminieOd > 28 dni do< 3 miesię- cy30 mg/kg mc./7,5 mg/ kg mc.Co8 godzin2godzinycIAI:5 – 14 dnicUTI3:5 – 14 dniHAP/VAP:7 – 14 dni
    Od urodzenia do ≤ 28 dni20 mg/kg mc./5 mg/ kg mc
    HAP/VAP2 LUBZakażenia wywołane tlenowymi drobnoustro- jamiGram-ujemny- miu pacjentów z ograniczo- nymi opcjamiterapeutyczny- mi (ang. limited treatment options,LTO)1,2Wcześniaki i niemowlęta urodzone przed terminem6Od > 44tygodni do< 53 tygo- dni PMA730 mg/kg mc./7,5 mg/ kg mc.Co8 godzin2godzinyLTO:Zależnie od ciężkości zakażenia, rodzaju drobno- ustroju(-ów) wywołują- cych zakażenia oraz kliniczneji mikrobio- logicznej odpowiedzi na leczenie4
    Od 31tygodni do≤44 tygo- dni PMA720 mg/kg mc./5 mg/ kg mc.
    Od 26 do<31 tygo-dni PMA7, 820 mg/kg mc./5 mg/ kg mc.Co12 godzin2godziny
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    1 Należy stosować w skojarzeniu z metronidazolem, gdy wykryto lub podejrzewa się udział drobnoustrojów beztlenowych w procesie zapalnym. 2. Należy stosować w skojarzeniu z lekiem przeciwbakteryjnym, wykazującym aktywność przeciwko drobnoustrojom Gram-dodatnim, gdy wykryto lub podejrzewa się ich udział w procesie zapalnym. 3. Przedstawiony całkowity czas trwania leczenia może obejmować dożylne stosowanie produktu leczniczego Zavicefta, a następnie odpowiednią terapię doustną. 4. Doświadczenia dotyczące stosowania produktu leczniczego Zavicefta przez okres dłuższy niż 14 dni są ograniczone. 5. Ceftazydym+awibaktam jest produktem złożonym w stałym stosunku 4:1, a zalecenia dotyczące dawkowania sformułowane są wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym (patrz punkt 6.6). 6. Terminem „wcześniak” określano dzieci urodzone w < 37. tygodniu ciąży. 7. Wiek dziecka wydłużony o wiek płodowy. 8.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    Zalecenia dotyczące dawki dla pacjentów w wieku od 26 do <31 tygodni PMA są oparte wyłącznie na modelowaniu farmakokinetycznym (patrz punkt 5.2). 9. Pacjenci ze stężeniem kreatyniny w surowicy na poziomie lub poniżej górnej granicy normy dla wieku. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w wieku podeszłym U pacjentów w wieku podeszłym nie ma konieczności dostosowywania dawki (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek Tabela 4 pokazuje zalecane modyfikacje dawkowania u dorosłych z szacowanym CrCL ≤ 50 ml/min (patrz punkty 4.4 oraz 5.2). Dawkowanie u dorosłych z CrCL ≤ 50 ml/min Tabela 4. Zalecane dawki u dorosłych z szacowanym CrCL 1 ≤ 50 ml/min
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    Grupa wiekowaSzacowany klirens kreatyniny CrCL (ml/min)Dawka ceftazydymu/ awibaktamu2,4Częstość dawkowaniaCzas trwania infuzji
    Dorośli31-501 g/0,25 gCo 8 godzin2 godziny
    16-300,75 g/0,1875 mgCo 12 godzin
    6-15Co 24 godziny
    Pacjenci ze schyłkową niewydolnością nerek, w tym poddawanihemodializie3Co 48 godzin
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    1 CrCL oszacowano na podstawie wzoru Cockcrofta-Gaulta. 2. Zalecenia dotyczące dawkowania oparte są na modelowaniu farmakokinetycznym (patrz punkt 5.2). 3. Ceftazydym i awibaktam są usuwane podczas hemodializy (patrz punkty 4.9 i 5.2). W dniach, w których pacjent poddawany jest hemodializie, dawkę produktu leczniczego Zavicefta należy podać po zakończeniu hemodializy. 4. Ceftazydym/awibaktam jest produktem złożonym w stałym stosunku 4:1, a zalecenia dotyczące dawkowania sformułowane są wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym (patrz punkt 6.6). W tabeli 5 i tabeli 6 przedstawiono zalecane modyfikacje dawki u dzieci i młodzieży z szacowanym CrCL ≤ 50 ml/min/1,73m 2 w podziale na różne grupy wiekowe (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dawkowanie u dzieci i młodzieży w wieku ≥ 2 lat z CrCL ≤ 50 ml/min/1,73 m 2 Tabela 5. Zalecane dawkowanie u dzieci i młodzieży w wieku od 2 lat do < 18 lat z szacowanym CrCL 1 ≤ 50 ml/min/1,73 m 2
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    Grupa wiekowaSzacowany CrCL (ml/min/1,73 m2)Dawkaceftazydymu/awibaktamu2,4Częstość dawkowaniaCzas trwania infuzji
    31–50Od25 mg/kg mc./6,25 mg/kg mc.do maksymalnie 1 g/0,25 gCo 8 godzin
    16–30Co 12 godzin
    Dziecii młodzież w wieku od 2 do < 18 latOd 18,75 mg/kg mc.4,7 mg/kg mc.
    2 godziny
    6–15Co24 godziny
    do maksymalnie 0,75 g/0,1875 g
    Pacjenci ze schyłkową niewydolnością nerek, w tym poddawanihemodializie3Co 48 godzin
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    1 CrCL oszacowano na podstawie przyłóżkowego wzoru Schwartza. 2. Zalecenia dotyczące dawkowania oparte są na modelowaniu farmakokinetycznym (patrz punkt 5.2). 3. Ceftazydym i awibaktam są usuwane podczas hemodializy (patrz punkty 4.9 i 5.2). W dniach, w których pacjent poddawany jest hemodializie, dawkę produktu leczniczego Zavicefta należy podać po zakończeniu hemodializy 4. Ceftazydym/awibaktam jest produktem złożonym w stałym stosunku 4:1, a zalecenia dotyczące dawkowania sformułowane są wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym (patrz punkt 6.6). Dawkowanie u dzieci w wieku od 3 miesięcy do < 2 lat z CrCL < 50 ml/min/1,73 m 2 Tabela 6. Zalecane dawkowanie u dzieci w wieku od 3 miesięcy do < 2 lat z szacowanym CrCL 1 ≤ 50 ml/min/1,73 m 2
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    Grupa wiekowa4Szacowany CrCL (ml/min/1,73 m2)Dawkaceftazydymu/awibaktamu2,3Częstość dawkowaniaCzas trwaniainfuzji
    Od6 miesięcy do < 2 latOd 31 do 5025 mg/kg mc./6,25 mg/kg mc.Co8 godzin2 godziny
    Od 3 do< 6 miesięcy20 mg/kg mc./5 mg/kg mc.Co8 godzin
    Od6 miesięcy do < 2 latOd 16 do 3018,75 mg/kg mc./4,7 mg/kg mc.Co12 godzin
    Od 3 do< 6 miesięcy15 mg/kg mc./3,75 mg/kg mc.Co12 godzin
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    1 Obliczono na podstawie przyłóżkowego wzoru Schwartza. 2. Zalecenia dotyczące dawkowania oparte są na modelowaniu farmakokinetycznym (patrz punkt 5.2). 3. Ceftazydym/awibaktam jest produktem złożonym w stałym stosunku 4:1, a zalecenia dotyczące dawkowania sformułowane są wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym (patrz punkt 6.6). 4. Badani pacjenci z grupy dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy urodzili się w terminie (ciąża ≥ 37 tygodnia). Brak jest wystarczających danych, aby zalecić schemat dawkowania u dzieci w wieku od 3 miesięcy do < 2 lat z CrCL < 16 ml/min/1,73 m 2 . Brak jest wystarczających danych, aby zalecić schemat dawkowania u dzieci od urodzenia do wieku 3 miesięcy z objawami zaburzeń czynności nerek. Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby modyfikacja dawki nie jest wymagana (patrz punkt 5.2). Sposób podawania Podanie dożylne.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    Produkt leczniczy Zavicefta podaje się we wlewie dożylnym o odpowiedniej objętości trwającym 120 minut (patrz punkt 6.6). Instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Nadwrażliwość na jakiekolwiek leki przeciwbakteryjne z grupy cefalosporyn. Ciężkie reakcje nadwrażliwości (np. reakcja anafilaktyczna, ciężka reakcja skórna) na jakikolwiek inny beta-laktamowy lek przeciwbakteryjny (np. penicyliny, monobaktamy lub karbapenemy).
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje nadwrażliwości Możliwe jest występowanie ciężkich i niekiedy prowadzących do zgonu reakcji nadwrażliwości (patrz punkty 4.3 oraz 4.8). W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości, leczenie produktem leczniczym Zavicefta należy natychmiast przerwać i zastosować odpowiednie czynności ratunkowe. Zgłaszano przypadki reakcji nadwrażliwości, które prowadziły do zespołu Kounisa (ostrego alergicznego skurczu tętnic wieńcowych, który może spowodować zawał mięśnia sercowego, patrz punkt 4.8). Przed rozpoczęciem leczenia należy ustalić, czy u pacjenta kiedykolwiek w przeszłości występowały ciężkie reakcje nadwrażliwości na ceftazydym, na inne cefalosporyny lub na jakiekolwiek inne beta-laktamowe leki przeciwbakteryjne. Należy zachować ostrożność, jeżeli produkt złożony zawierający ceftazydym+awibaktam jest stosowany u pacjentów, u których uprzednio występowały mniej nasilone reakcje nadwrażliwości na penicyliny, monobaktamy lub karbapenemy.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    Biegunka wywołana przez Clostridioides difficile Podczas stosowania produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam zgłaszano występowanie biegunki związanej z zakażeniem Clostridioides difficile o przebiegu od łagodnego do zagrażającego życiu. Należy wziąć pod uwagę takie rozpoznanie u pacjentów, u których wystąpi biegunka podczas lub po zastosowaniu produktu leczniczego Zavicefta (patrz punkt 4.8). W takim przypadku należy rozważyć przerwanie leczenia produktem leczniczym Zavicefta oraz podanie odpowiedniego leczenia skierowanego przeciwko Clostridioides difficile . Nie należy stosować produktów leczniczych, które hamują perystaltykę jelit. Zaburzenia czynności nerek Ceftazydym oraz awibaktam są eliminowane przez nerki; z tego względu konieczna jest redukcja dawki stosownie do stopnia zaburzenia czynności nerek (patrz punkt 4.2).
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    W przypadkach, gdy ceftazydym był stosowany u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek bez zmniejszania dawki zgłaszano niekiedy występowanie następstw neurologicznych, w tym drżenia, mioklonii, bezdrgawkowego stanu padaczkowego, drgawek, encefalopatii oraz śpiączki. U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek należy dokładnie kontrolować wartości szacowanego klirensu kreatyniny, ponieważ u niektórych pacjentów, szczególnie w początkowej fazie zakażenia, klirens kreatyniny szacowany na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy może szybko ulegać zmianom. Nefrotoksyczność Równoczesne leczenie z zastosowaniem dużych dawek cefalosporyn oraz produktów leczniczych o działaniu nefrotoksycznym, takich jak aminoglikozydy lub silnie działające leki moczopędne (np. furosemid), może niekorzystnie wpływać na czynność nerek.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    Serokonwersja w bezpośrednim teście antyglobulinowym (test Coombs’a) oraz ryzyko niedokrwistości hemolitycznej Stosowanie produktu złożonego zawierającego ceftazydym+awibaktam może powodować występowanie dodatniego wyniku bezpośredniego testu antyglobulinowego (ang. direct antiglobulin test , DAGT lub testu bezpośredniego Coombsa), co może zakłócać wyniki próby krzyżowej krwi i (lub) może powodować lekozależną niedokrwistość immunohemolityczną (patrz punkt 4.8). O ile serokonwersja w teście bezpośrednim Coombsa u pacjentów przyjmujących produkt leczniczy Zavicefta występowała często w badaniach klinicznych (u pacjentów z wyjściowo ujemnym wynikiem testu Coombsa oraz co najmniej jednym kolejnym testem kontrolnym szacowany zakres serokonwersji obserwowany w badaniach III fazy wynosił od 3,2% do 20,8%), nie stwierdzono oznak hemolizy u pacjentów, u których w trakcie leczenia wystąpił dodatni wynik bezpośredniego testu antyglobulinowego.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    Jednakże, nie można wykluczyć możliwości wystąpienia niedokrwistości hemolitycznej w związku z leczeniem produktem leczniczym Zavicefta. Pacjentów, u których wystąpiła niedokrwistość w trakcie lub po zakończeniu leczenia produktem leczniczym Zavicefta należy przebadać pod kątem takiej możliwości. Ograniczenie danych klinicznych Badania skuteczności klinicznej oraz bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Zavicefta zostały przeprowadzone w powikłanych zakażeniach w obrębie jamy brzusznej, powikłanych zakażeniach układu moczowego oraz szpitalnym zapaleniu płuc (w tym respiratorowym zapaleniu płuc). Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej u dorosłych W dwóch badaniach u pacjentów z powikłanymi zakażeniami w obrębie jamy brzusznej najczęstszym rozpoznaniem (w przybliżeniu 42%) była perforacja wyrostka robaczkowego lub ropień okołowyrostkowy. W przybliżeniu 87% pacjentów uzyskało wynik ≤ 10 punktów wg skali APACHE a u 4% pacjentów na początku badania występowała bakteriemia.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    Zgony wystąpiły u 2,1% pacjentów (18/857) otrzymujących produkt leczniczy Zavicefta w połączeniu z metronidazolem i u 1,4% (12/863) pacjentów, którzy otrzymali meropenem. W podgrupie pacjentów z wyjściowym CrCL 30-50 ml/min zgony wystąpiły u 16,7% (9/54) pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Zavicefta w połączeniu metronidazolem i u 6,8% (4/59) otrzymujących meropenem. Pacjenci z CrCL 30-50 ml/min otrzymywali zmniejszone dawki produktu leczniczego Zavicefta w stosunku do obecnie rekomendowanych w tej podgrupie pacjentów. Powikłane zakażenia układu moczowego u dorosłych Do dwóch badaniach u pacjentów z powikłanymi zakażeniami układu moczowego, zostało włączonych 381/1091 (34,9%) pacjentów z powikłanymi zakażeniami układu moczowego bez odmiedniczkowego zapalenia nerek oraz 710 (65,1%) pacjentów z ostrym odmiedniczkowym zapaleniem nerek (populacja mMITT). Łącznie bakteriemię na początku badania stwierdzono u 81 (7,4%) pacjentów z powikłanymi zakażeniami układu moczowego.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    Szpitalne zapalenie płuc (w tym respiratorowe zapalenie płuc) u dorosłych W pojedynczym badaniu klinicznym u pacjentów ze szpitalnym zapaleniem płuc, 280 z 808 (34,7%) miało respiratorowe zapalenie płuc (VAP), natomiast 40 z 808 (5%) miało bakteriemię w stanie wyjściowym. Pacjenci z ograniczonymi opcjami leczenia Stosowanie produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam w leczeniu pacjentów z zakażeniami wywołanymi tlenowymi drobnoustrojami Gram-ujemnymi, z ograniczonymi opcjami terapeutycznymi, jest oparte na doświadczeniu ze stosowania samego ceftazydymu oraz na ekstrapolacjach zależności farmakokinetyczno-farmakodynamicznych (PK/PD) produktu złożonego zawierającego ceftazydym+awibaktam (patrz punkt 5.1). Spektrum działania produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam Ceftazydym wykazuje niewielką lub nie wykazuje żadnej aktywności wobec większości drobnoustrojów Gram-dodatnich i beztlenowych (patrz punkty 4.2 oraz 5.1).
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    W przypadku, gdy stwierdza się lub podejrzewa udział takich patogenów w procesie zapalnym należy zastosować dodatkowe leki przeciwbakteryjne. Spektrum hamującego działania awibaktamu obejmuje wiele enzymów, które inaktywują ceftazydym, w tym beta-laktamazy klasy A oraz klasy C wg klasyfikacji Amblera. Awibaktam nie hamuje enzymów klasy B (metalo-beta-laktamaz) i nie jest w stanie zahamować aktywności wielu enzymów z klasy D (patrz punkt 5.1). Drobnoustroje niewrażliwe Przedłużone stosowanie może skutkować nadmiernym wzrostem niewrażliwych drobnoustrojów (np. enterokoków, grzybów), co może wymagać przerwania leczenia lub zastosowania innych odpowiednich działań terapeutycznych. Wpływ na wynik testów laboratoryjnych Ceftazydym może wpływać na testy z zastosowaniem metod opartych na redukcji miedzi (metody Benedicta, Fehlinga, Clinitest) służących do wykrywania cukru w moczu prowadząc do uzyskania wyników fałszywie dodatnich.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    Ceftazydym nie wpływa na wyniki testów enzymatycznych wykrywających cukier w moczu. Dieta o kontrolowanej zawartości sodu Ten produkt leczniczy zawiera około 146 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 7,3% maksymalnej zalecanej przez WHO 2 g dobowej dawki (RDI, ang. recommended daily intake ) sodu u osób dorosłych. Maksymalna dobowa dawka tego produktu jest równoważna 22% zalecanego przez WHO maksymalnego dziennego spożycia sodu. Produkt leczniczy Zavicefta jest uważany za bogaty w sód. Należy wziąć to pod uwagę podczas stosowania produktu leczniczego Zavicefta u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie. Ten produkt leczniczy może być rozcieńczany roztworami zawierającymi sód (patrz punkt 6.6) i należy to rozpatrywać w odniesieniu do całkowitej zawartości sodu ze wszystkich źródeł, które zostaną podane pacjentowi. Dzieci i młodzież Istnieje ryzyko przedawkowania, szczególnie u dzieci w wieku poniżej 12 miesięcy.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    W związku z tym podczas obliczania objętości podawanej dawki należy zachować ostrożność (patrz punkty 4.9 i 6.6).
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji W warunkach in vitro , awibaktam jest substratem transporterów OAT1 oraz OAT3, co może przyczyniać się do czynnego wychwytu awibaktamu z krwi i w ten sposób wpływać na wydalanie leku z organizmu. Probenecyd (silnie działający inhibitor OAT) hamuje ten wychwyt o 56% do 70% w warunkach in vitro i może wpływać na eliminację awibaktamu. Ponieważ nie przeprowadzono badań dotyczących klinicznych interakcji awibaktamu z probenecydem, dlatego nie zaleca się jednoczesnego podawania awibaktamu oraz probenecydu. Awibaktam nie wykazywał w warunkach in vitro istotnego działania hamującego wobec enzymów cytochromu P450. Awibaktam oraz ceftazydym w stężeniach istotnych klinicznie nie wykazywały w warunkach in vitro działania indukującego wobec enzymów cytochromu P450.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Interakcje
    Awibaktam oraz ceftazydym w stężeniach istotnych klinicznie nie hamują głównych transporterów nerkowych lub wątrobowych, a zatem prawdopodobieństwo wystąpienia interakcji na tle tych mechanizmów jest oceniane jako małe. Dane kliniczne wykazały, że nie występuje żadna interakcja między ceftazydymem a awibaktamem, a także między produktem złożonym zawierającym ceftazydym/awibaktam a metronidazolem. Inne rodzaje interakcji Równoczesne leczenie z zastosowaniem dużych dawek cefalosporyn oraz produktów leczniczych o działaniu nefrotoksycznym, takich jak aminoglikozydy lub silnie działające leki moczopędne (np. furosemid) może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol wykazuje w warunkach in vitro działanie antagonistyczne względem ceftazydymu oraz innych cefalosporyn. Kliniczna istotność tego spostrzeżenia jest nieznana, lecz ze względu na możliwość oddziaływania antagonistycznego w warunkach in vivo należy unikać stosowania tej kombinacji leków.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania na zwierzętach, dotyczące ceftazydymu nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, przebieg porodu lub rozwój w okresie postnatalnym. Badania na zwierzętach, którym podawano awibaktam wykazały toksyczny wpływ na rozród bez udowodnionego działania teratogennego (patrz punkt 5.3). Produkt złożony zawierający ceftazydym/awibaktam powinien być stosowany podczas ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści leczenia przewyższają możliwe ryzyko. Karmienie piersią Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego. Nie wiadomo czy awibaktam przenika do mleka kobiecego. Nie można wykluczyć istnienia zagrożenia dla noworodków/niemowląt karmionych piersią. Decyzję dotyczącą przerwania karmienie piersią lub przerwania/odstąpienia od leczenia ceftazydymem/awibaktamem, należy podjąć po rozważeniu korzyści wynikających dla dziecka z karmienia piersią oraz korzyści wynikających dla kobiety z leczenia produktem złożonym zawierającym ceftazydym/awibaktam.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Płodność Nie badano wpływu ceftazydymu/awibaktamu na płodność u ludzi. Nie są dostępne żadne dane dotyczące wyników badań u zwierząt z zastosowaniem ceftazydymu. Badania na zwierzętach nie wykazują szkodliwego wpływu awibaktamu na płodność (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Po podaniu produktu leczniczego Zavicefta możliwe jest wystąpienie działań niepożądanych (np. zawroty głowy), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa W siedmiu badaniach klinicznych fazy 2 i 3 fazy, 2024 dorosłych było leczonych produktem leczniczym Zavicefta. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi występującymi u ≥ 5% pacjentów leczonych produktem leczniczym Zavicefta były: pozytywny wynik bezpośredniego testu Coombs’a, nudności oraz biegunka. Nudności oraz biegunka miały zazwyczaj nasilenie łagodne lub umiarkowane. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Następujące działania niepożądane zgłaszano w związku ze stosowaniem samego ceftazydymu i (lub) zidentyfikowano podczas badań klinicznych fazy 2 i fazy 3 produktu leczniczego Zavicefta. Działania niepożądane przedstawiono zgodnie z częstością występowania oraz klasyfikacją układów i narządów. Częstości występowania określono na podstawie obserwacji działań niepożądanych i (lub) istotnych klinicznie odchyleń w wynikach badań laboratoryjnych oraz zostały zdefiniowane zgodnie z następującą konwencją: Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 i <1/10) Niezbyt często (≥1/1000 i <1/100) Rzadko (≥1/10 000 i <1/1000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Tabela 7.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    Częstość występowania działań niepożądanych w oparciu o klasyfikację układów i narządów
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządówBardzo częstoCzęstoNiezbyt częstoBardzo rzadkoNieznana
    Zakażenia i zarażeniapasożytniczeKandydoza (w tym drożdżakowe zapaleniepochwy i sromu oraz drożdżyca jamy ustnej)Zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridioides difficileRzekomobłoniastezapalenie jelita grubego
    Zaburzenia krwii układu chłonnegoPozytywny wynik bezpo- średniego testu CoombsaEozynofiliaZwiększona liczba płytek krwiMałopłytkowośćNeutropeniaLeukopeniaZwiększona liczba limfocytówAgranulocytozaNiedokrwistość hemolityczna
    Zaburzenia układu immunologicznegoReakcja anafilaktyczna
    Zaburzenia układu nerwowegoBól głowyZawroty głowyParestezje
    Zaburzenia sercaZespół Kounisaa,*
    Zaburzenia żołądka i jelitBiegunka Ból brzucha NudnościWymiotyNieprawidłowe odczuwanie smaku
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządówBardzo częstoCzęstoNiezbyt częstoBardzo rzadkoNieznana
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychZwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowejZwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowejZwiększenie aktywności fosfatazy zasadowejZwiększenie aktywności gamma- glutamylotransfe- razyZwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwiŻółtaczka
    Zaburzenia skóryi tkanki podskórnejWysypka plamisto-grudko- waPokrzywka ŚwiądToksyczna nekroliza naskórkaZespół Stevensa- JohnsonaRumień wielopostaciowyObrzęk naczynioruchowyReakcja polekowa z eozynofilią oraz objawami ogólno- ustrojowymi (ang. Drug Reaction with Eosinophilia andSystemic Symptoms, DRESS)
    Zaburzenia nerek i dróg moczowychZwiększenie stężenia kreatyniny we krwiZwiększenie stężenia mocznika we krwiOstre uszkodzenie nerekCewkowo- śródmiąższowe zapalenie nerek
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządówBardzo częstoCzęstoNiezbyt częstoBardzo rzadkoNieznana
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaZakrzep w miejscupodania lekuZapalenie żyływ miejscu wlewuGorączka
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    * Działanie niepożądane zidentyfikowane po wprowadzeniu produktu do obrotu. a Ostry zespół wieńcowy związany z reakcją alergiczną. Dzieci i młodzież Pacjenci w wieku od urodzenia do poniżej 3 miesięcy Ocenę bezpieczeństwa stosowania tego produktu leczniczego u noworodków i niemowląt w wieku poniżej 3 miesięcy przeprowadzono na podstawie danych dotyczących bezpieczeństwa pochodzących z badania klinicznego, w którym produkt leczniczy Zavicefta podawano 46 pacjentom (w wieku od urodzenia do poniżej 3 miesięcy). Ogólnie reakcje niepożądane zgłaszane dla tej grupy dzieci były zgodne ze znanym profilem bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Zavicefta w starszych populacjach (tj. u dzieci i młodzieży w wieku od 3 miesięcy i u dorosłych). Pacjenci w wieku 3 miesięcy i starsi Ocenę bezpieczeństwa stosowania tego produktu leczniczego u dzieci i młodzieży w wieku 3 miesięcy i starszych przeprowadzono na podstawie danych dotyczących bezpieczeństwa pochodzących z dwóch badań klinicznych, w których produkt leczniczy Zavicefta podawano 61 pacjentom (w wieku od 3 lat do poniżej 18 lat) z powikłanymi zakażeniami w obrębie jamy brzusznej i 67 pacjentom z cUTI (w wieku od 3 miesięcy do poniżej 18 lat).
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    Ogólnie profil bezpieczeństwa u tych 128 pacjentów z grupy dzieci i młodzieży był podobny do profilu obserwowanego w populacji osób dorosłych z powikłanymi zakażeniami w obrębie jamy brzusznej i cUTI. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam może prowadzić do następstw neurologicznych, w tym do encefalopatii, drgawek i śpiączki, wywołanych przez ceftazydym. Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową. Podczas 4-godzinnej hemodializy obserwowano eliminację 55% podanej dawki awibaktamu.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, inne antybiotyki beta- laktamowe, cefalosporyny trzeciej generacji, kod ATC: J01DD52 Mechanizm działania Ceftazydym hamuje syntezę peptydoglikanowej ściany komórkowej bakterii po związaniu się z białkami wiążącymi penicyliny (ang. penicillin binding proteins , PBPs), co prowadzi do lizy komórki bakteryjnej i jej śmierci. Awibaktam jest niebetalaktamowym inhibitorem beta-laktamazy, którego działanie polega na tworzeniu z cząsteczką enzymu kowalencyjnego kompleksu, który jest stabilny, oporny na hydrolizę. Skutkiem takiego wiązania jest hamowanie β-laktamaz zarówno klas A i C oraz niektórych enzymów klasy D wg klasyfikacji Amblera, w tym beta-laktamaz o szerokim spektrum substratowym (ang. extended-spectrum β-lactamases , ESBL), karbapenemaz serynowych KPC i OXA-48 oraz enzymów AmpC.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Awibaktam nie hamuje enzymów klasy B (metalo-beta-laktamaz) i nie jest w stanie zahamować aktywności wielu enzymów z klasy D. Oporność Do mechanizmów rozwoju oporności bakterii, które mogłyby potencjalnie wpływać na skuteczność produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam należą zmutowane lub nabyte od innych organizmów białka PBP, zmniejszona przepuszczalność zewnętrznej błony komórkowej względem którejkolwiek z tych substancji, czynny wypływ którejkolwiek z tych substancji na zewnątrz komórki oraz enzymy (β-laktamazy) oporne na działanie awibaktamu i zdolne do hydrolizowania ceftazydymu. Aktywność przeciwbakteryjna w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi W badaniach in vitro nie wykazano synergii ani działania antagonistycznego w czasie skojarzonego stosowania leków: ceftazydymu/awibaktamu z metronidazolem, tobramycyną, lewofloksacyną, wankomycyną, linezolidem, kolistyną oraz tigecykliną.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Wartości graniczne w teście wrażliwości Wartości graniczne minimalnego stężenia hamującego (MIC) ustalone przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing , EUCAST) dla produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam można sprawdzić na następującej stronie internetowej: https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory-concentration-mic- breakpoints_en.xlsx Zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna Wykazano, że przeciwbakteryjna aktywność ceftazydymu wobec konkretnych patogenów najlepiej koreluje z odsetkiem czasu utrzymywania się stężenia wolnego leku powyżej minimalnego stężenia hamującego (MIC) produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam w okresie przerwy miedzy dawkami (% f T >MIC ceftazydymu/awibaktamu).
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    W przypadku awibaktamu wskaźnik PK-PD został określony jako procentowy udział przerw w podawaniu leku, podczas których stężenie awibaktamu w osoczu przekracza stężenie progowe (% f T >C T ). Skuteczność kliniczna wobec konkretnych patogenów Skuteczność działania wykazano w badaniach klinicznych, wobec następujących patogenów, które wykazywały wrażliwość na produkt złożony zawierający ceftazydym/awibaktam w warunkach in vitro . Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej Drobnoustroje Gram-ujemne  Citrobacter freundii  Enterobacter cloacae  Escherichia coli  Klebsiella oxytoca  Klebsiella pneumoniae  Pseudomonas aeruginosa Powikłane zakażenia układu moczowego Drobnoustroje Gram-ujemne  Escherichia coli  Klebsiella pneumoniae  Proteus mirabilis  Enterobacter cloacae  Pseudomonas aeruginosa Szpitalne zapalenie płuc, w tym respiratorowe zapalenie płuc Drobnoustroje Gram-ujemne  Enterobacter cloacae  Escherichia coli  Klebsiella pneumoniae  Proteus mirabilis  Serratia marcescens  Pseudomonas aeruginosa Nie określono skuteczności klinicznej wobec wymienionych niżej patogenów, które są istotne dla zarejestrowanych wskazań, choć badania in vitro wskazują, że drobnoustroje te mogą być wrażliwe na produkt złożony zawierający ceftazydym/awibaktam jeśli nie wystąpi oporność nabyta.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Drobnoustroje Gram-ujemne  Citrobacter koseri  Enterobacter aerogenes  Morganella morganii  Proteus vulgaris  Providencia rettgeri Badania in vitro wskazują, że poniższe drobnoustroje nie są wrażliwe na produkt złożony zawierający ceftazydym/awibaktam:  Staphylococcus aureus (metycylinowrażliwy oraz metycylinooporny)  Bakterie beztlenowe  Enterococcus spp.  Stenotrophomonas maltophilia  Acinetobacter spp. Dzieci i młodzież Pacjenci w wieku od urodzenia do poniżej 3 miesięcy Stosowanie produktu leczniczego Zavicefta oceniano u dzieci w wieku od urodzenia do poniżej 3 miesięcy w badaniu klinicznym fazy IIa, złożonym z dwóch części (część A i część B), prowadzonym metodą otwartej próby, bez randomizacji, u pacjentów z podejrzewanymi lub potwierdzonymi zakażeniami wywołanymi przez patogeny Gram-ujemne.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    W części A stosowano pojedynczą dawkę w celu oceny profilu farmakokinetycznego (PK) (cel pierwszorzędowy) oraz oceny bezpieczeństwa stosowania i tolerancji (cel drugorzędowy) leczenia ceftazydymem/awibaktamem. W części B stosowano dawki wielokrotne w celu oceny bezpieczeństwa stosowania i tolerancji (cel pierwszorzędowy), a profil PK i skuteczność stanowiły cele drugorzędowe. Skuteczność była jedynie opisowym punktem końcowym. Odsetki wyleczeń klinicznych lub poprawy klinicznej w części B, oceniane w czasie wizyty dotyczącej wyniku leczenia (ang. test of cure , TOC), wynosiły 81% (17/21) w populacji zakwalifikowanej do leczenia (ang. intention to treat , ITT) oraz 75,0% (12/16) w populacji poddanej zmodyfikowanej analizie ITT (ang. modified - ITT ). Wskaźnik eradykacji mikrobiologicznej lub zakładanej eradykacji mikrobiologicznej, ocenianej w czasie wizyty TOC, wynosił 80% (8/10) w populacji zakwalifikowanej do leczenia i (populacja micro-ITT ).
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Pacjenci w wieku 3 miesięcy i starsi Stosowanie produktu leczniczego Zavicefta oceniano u dzieci i młodzieży w wieku od 3 miesięcy do < 18 lat w dwóch porównawczych badaniach klinicznych II fazy z randomizacją, prowadzonych metodą pojedynczej ślepej próby. Uczestnikami pierwszego badania byli pacjenci z cIAI, a w drugim brali udział pacjenci z cUTI. Pierwszorzędowym celem każdego badania była ocena bezpieczeństwa i tolerancji leczenia ceftazydymem/awibaktamem (+/− metronidazolem). Drugorzędowe cele obejmowały ocenę parametrów farmakokinetycznych i skuteczności; skuteczność stanowiła opisowy punkt końcowy w obu badaniach. U dzieci z cIAI odsetek wyleczeń klinicznych ocenianych w czasie wizyty dotyczącej wyniku leczenia (ang. test of cure , TOC) w populacji zakwalifikowanej do leczenia (ang. intention to treat , ITT) wyniósł 91,8% (56/61) w grupie leczonej produktem leczniczym Zavicefta i 95,5% (21/22) w grupie leczonej meropenemem.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    U pacjentów pediatrycznych z cUTI wskaźnik eradykacji mikrobiologicznej ocenianej w czasie wizyty TOC w populacji zakwalifikowanej do leczenia i mającej dodatni wynik badania mikrobiologicznego (populacja micro-ITT ) wyniósł 79,6% (43/54) w grupie leczonej produktem leczniczym Zavicefta i 60,9% (14/23) w grupie leczonej cefepimem.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Dystrybucja Wiązanie z białkami ceftazydymu jak i awibaktamu wynosi odpowiednio około 10% oraz 8%. Objętości dystrybucji w stanie stacjonarnym u zdrowych osób dorosłych ceftazydymu oraz awibaktamu wynosiły odpowiednio około 17 l oraz 22 l po podaniu dawek wielokrotnych 2 g/0,5 g ceftazydymu/awibaktamu we wlewie trwającym 2 godziny w odstępach 8-godzinnych. Zarówno ceftazydym jak i awibaktam przenikają do warstwy śluzowej pokrywającej nabłonek dróg oddechowych (ang. Epithelial Lining Fluid , ELF) w takim samym stopniu, osiągając w nim stężenia wynoszące około 30% stężenia w osoczu. Profile stężenia w czasie są podobne w warstwie śluzowej (ELF) i w osoczu. Przenikanie ceftazydymu przez nienaruszoną barierę krew-mózg jest słabe. W warunkach stanu zapalnego opon mózgowo-rdzeniowych w płynie mózgowo-rdzeniowym osiągane są stężenia ceftazydymu od 4 do 20 mg/l lub więcej.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    Przenikanie awibaktamu przez barierę krew-mózg nie było przedmiotem badań klinicznych; jednakże, u królików z zapaleniem opon mózgowych poziomy ekspozycji na ceftazydym i awibaktam w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosiły odpowiednio 43% i 38% pola powierzchni pod krzywą. Ceftazydym łatwo przechodzi przez łożysko i przenika do mleka matki. Metabolizm Ceftazydym nie jest metabolizowany. W preparatach wątroby ludzkiej (mikrosomach i hepatocytach) nie zaobserwowano metabolizmu awibaktamu. Awibaktam w postaci niezmienionej stanowił główny składnik pochodny leku w osoczu i w moczu u człowieka po podaniu [ 14 C]-awibaktamu. Eliminacja Okres półtrwania w fazie eliminacji (t ½ ) zarówno ceftazydymu jak i awibaktamu po podaniu dożylnym wynosi około 2 godziny. Ceftazydym jest wydalany w postaci niezmienionej z moczem, na drodze przesączania kłębuszkowego; w przybliżeniu 80-90% dawki leku wydalane jest z moczem w ciągu 24 godzin.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    Awibaktam jest wydalany w postaci niezmienionej w moczu, przy czym jego klirens nerkowy wynosi w przybliżeniu 158 ml/min, co wskazuje na udział czynnego wydzielania kanalikowego, dodatkowo, poza filtracją kłębuszkową. Około 97% podanej dawki awibaktamu wydalane jest z moczem, przy czym 95% dawki wydalane jest w ciągu 12 godzin od podania. Mniej niż 1% ceftazydymu wydalane jest z żółcią, a mniej niż 0,25% awibaktamu wydalane jest z kałem. Liniowość lub nieliniowość Charakterystyka farmakokinetyczna zarówno ceftazydymu jak i awibaktamu w przypadku pojedynczego podania dożylnego jest w przybliżeniu liniowa w całym badanym zakresie dawek (od 0,05 g do 2 g). U zdrowych osób dorosłych z prawidłową czynnością nerek nie obserwowano znaczącej kumulacji ceftazydymu lub awibaktamu po wielokrotnych wlewach dożylnych produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam 2 g/0,5 g podawanych co 8 godzin przez okres do 11 dni.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    Szczególne populacje pacjentów Zaburzenia czynności nerek Eliminacja ceftazydymu i awibaktamu jest zmniejszona u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. AUC awibaktamu zwiększa się przeciętnie 3,8-krotnie oraz 7-krotnie u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności wątroby Lekkie lub umiarkowane zaburzenia czynności wątroby nie miały wpływu na farmakokinetykę ceftazydymu u osób otrzymujących lek dożylnie w dawce 2 g co 8 godzin przez 5 dni, jeśli czynność nerek nie była zaburzona. Farmakokinetyka ceftazydymu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie została określona. Farmakokinetyka awibaktamu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dowolnego stopnia nie była przedmiotem badań. Ponieważ ceftazydym oraz awibaktam nie podlegają istotnym przemianom metabolicznym w wątrobie, klirens ogólnoustrojowy tych substancji nie powinien ulegać istotnej zmianie wskutek zaburzeń czynności wątroby.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat) Obserwowano zmniejszony klirens ogólnoustrojowy ceftazydymu u pacjentów w podeszłym wieku, który wynika głównie ze związanego z wiekiem zmniejszonego klirensu nerkowego ceftazydymu. U pacjentów w podeszłym wieku, 80-letnich i starszych, średni okres półtrwania ceftazydymu w fazie eliminacji zawierał się w przedziale od 3,5 do 4 godzin po podaniu dożylnym (bolus) ceftazydymu w dawce 2 g co 12 godzin. Po jednorazowym podaniu dożylnym dawki 500 mg awibaktamu w postaci 30-minutowego wlewu dożylnego u pacjentów w podeszłym wieku stwierdzano dłuższy okres półtrwania awibaktamu, który można przypisywać związanemu z wiekiem zmniejszonemu klirensowi nerkowemu. Dzieci i młodzież Farmakokinetykę ceftazydymu i awibaktamu oceniano u dzieci i młodzieży w wieku od 3 miesięcy do < 18 lat z podejrzewanymi lub potwierdzonymi zakażeniami po podaniu pojedynczej dawki ceftazydymu 50 mg/kg mc. i awibaktamu 12,5 mg/kg mc.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    pacjentom o masie ciała < 40 kg albo produktu leczniczego Zavicefta w dawce 2 g/0,5 g (2 g ceftazydymu i 0,5 g awibaktamu) pacjentom o masie ciała ≥ 40 kg. Stężenia ceftazydymu i awibaktamu w osoczu były podobne we wszystkich czterech grupach wiekowych biorących udział w badaniu (od 3 miesięcy do < 2 lat, od 2 do < 6 lat, od 6 do < 12 lat i od 12 do < 18 lat). Wartości AUC 0-t i C max ceftazydymu i awibaktamu w dwóch starszych grupach wiekowych (dzieci i młodzieży w wieku od 6 do < 18 lat), od których pobrano więcej próbek do oceny parametrów farmakokinetycznych, były podobne do obserwowanych u zdrowych dorosłych uczestników z prawidłową czynnością nerek, którzy otrzymywali produkt leczniczy Zavicefta w dawce 2 g/0,5 g. Dane z tego badania, jak również z dwóch badań fazy II z udziałem dzieci i młodzieży z cIAI i cUTI, połączono z danymi farmakokinetycznymi zebranymi od pacjentów dorosłych (z badań fazy I, II i III) w celu zaktualizowania populacyjnego modelu farmakokinetycznego, który wykorzystano do przeprowadzenia symulacji mających na celu ocenę osiągnięcia docelowych wartości parametrów PK i PD.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    Wyniki tych symulacji wykazały, że zalecane schematy dawkowania u dzieci i młodzieży z cIAI, cUTI i HAP/VAP, w tym dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, zapewniają podobną ekspozycję ogólnoustrojową i osiągnięcie docelowych wartości PK i PD zbliżonych do wartości uzyskiwanych u dorosłych leczonych zatwierdzoną dawką produktu leczniczego Zavicefta wynoszącą 2 g/0,5 g, podawaną przez 2 godziny co 8 godzin. Doświadczenie w stosowaniu ceftazydymu z awibaktamem u dzieci w wieku od 3 miesięcy do < 6 miesięcy jest ograniczone. Zalecane schematy dawkowania oparte są na symulacjach przeprowadzonych przy użyciu ostatecznych populacyjnych modeli farmakokinetycznych. Symulacje wykazały, że zalecane schematy dawkowania zapewniają ekspozycję porównywalną do ekspozycji w innych grupach wiekowych, w których stopień osiągnięcia docelowych wartości parametrów PK i PD wynosił ponad 90%.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    Na podstawie danych z zakończonych badań klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży, którym podawano niniejszy produkt leczniczy w zalecanych schematach dawkowania, nie stwierdzono przypadków nadmiernej ani niedostatecznej ekspozycji u dzieci w wieku od 3 miesięcy do < 6 miesięcy. Ponadto, biorąc pod uwagę zakończone badania kliniczne z udziałem dzieci i młodzieży, istnieją bardzo ograniczone dane dotyczące stosowania niniejszego produktu leczniczego u dzieci w wieku od 3 miesięcy do < 2 lat z zaburzeniami czynności nerek (CrCL ≤ 50 ml/min/1,73 m 2 ) i brak jest danych dotyczących stosowania tego produktu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Do przeprowadzenia symulacji u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek użyto modeli farmakokinetyki populacyjnej dla ceftazydymu i awibaktamu.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    Farmakokinetykę ceftazydymu i awibaktamu oceniano u 45 pacjentów z grupy dzieci w wieku od urodzenia do poniżej 3 miesięcy z podejrzewanymi lub potwierdzonymi zakażeniami po podaniu pojedynczej dawki oraz wielokrotnych dawek ceftazydymu 20 mg/kg mc. i awibaktamu 5 mg/kg mc. pacjentom w wieku od urodzenia do 28 dni (w tym wcześniakom) lub ceftazydymu 30 mg/kg mc. i awibaktamu 7,5 mg/kg mc. pacjentom w wieku od jednego miesiąca do poniżej 3 miesięcy. Stężenia ceftazydymu i awibaktamu w osoczu były podobne we wszystkich grupach wiekowych. Dane z tego badania wykorzystano w celu zaktualizowania wcześniejszego populacyjnego modelu farmakokinetycznego oraz do przeprowadzenia symulacji mających na celu ocenę osiągnięcia docelowych wartości parametrów PK i PD. Wyniki tych symulacji wykazały, że zalecane schematy dawkowania u noworodków urodzonych w terminie (wiek ciąży ≥ 37 tygodni), wcześniaków (wiek ciąży od > 26 tygodni do < 31 tygodni i od 31 do < 37 tygodni) i niemowląt w wieku od 28 dni do < 3 miesięcy, zapewniają podobną ekspozycję ogólnoustrojową i osiągnięcie docelowych wartości PK i PD zbliżonych do wartości uzyskiwanych u dorosłych leczonych zatwierdzoną dawką produktu leczniczego Zavicefta, wynoszącą 2 g/0,5 g, podawaną przez 2 godziny co 8 godzin.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    Nie ma danych z zakończonych badań klinicznych dotyczących wcześniaków urodzonych przed 31. tygodniem ciąży, a zalecenia dotyczące dawkowania w tej grupie wiekowej opierają się wyłącznie na modelowaniu farmakokinetycznym. Płeć i rasa Płeć i rasa pacjenta nie wpływają znacząco na farmakokinetykę produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Ceftazydym Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, toksycznego wpływu na rozród lub genotoksyczności, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono badań rakotwórczości ceftazydymu. Awibaktam Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym lub genotoksyczności, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono badań rakotwórczości awibaktamu. Toksykologia reprodukcyjna U ciężarnych samic królika, którym podawano awibaktam w dawkach 300 oraz 1000 mg/kg na dobę stwierdzono zależne od dawki zmniejszenia masy płodu oraz opóźnienia kostnienia szkieletu, prawdopodobnie związane z toksycznym oddziaływaniem na organizm matki.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Poziomy stężenia osoczowego u matki i płodu odpowiadające stężeniom, przy których nie obserwuje się działań niepożądanych (wartość NOAEL) (100 mg/kg na dobę) wskazują na umiarkowane do małych marginesy bezpieczeństwa. U samic szczura nie obserwowano żadnego niepożądanego wpływu leku na rozwój zarodka i płodu lub na płodność osobników dojrzałych. Po podawaniu awibaktamu przez cały okres ciąży i laktacji u samic szczura nie obserwowano żadnego wpływu na przeżycie potomstwa, ich wzrost lub rozwój. Niemniej jednak stwierdzono u mniej niż 10% potomstwa zwiększoną częstość występowania poszerzenia miedniczek nerkowych i moczowodów po ekspozycjach matek na dawkę leku równą lub przekraczającą około 1,5-krotność ekspozycji terapeutycznych u człowieka.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu węglan bezwodny 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie określono zgodności produktu leczniczego Zavicefta z innymi lekami. Produktu leczniczego Zavicefta nie należy mieszać z roztworami zawierającymi inne produkty lecznicze ani fizycznie go dodawać do takich roztworów. Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności Suchy proszek 3 lata. Po rekonstytucji Zawartość fiolki należy użyć niezwłocznie po rozpuszczeniu. Po rozcieńczeniu Worki do infuzji Jeśli roztwór dożylny przygotowywano z rozcieńczalnikami podanymi w punkcie 6.6 (stężenie ceftazydymu wynosi 8 mg/ml), wykazano stabilność chemiczną i fizyczną produktu (od pierwszego nakłucia fiolki) do 12 godzin w temperaturze 2-8°C oraz przez kolejne 4 godziny w temperaturze nie wyższej niż 25°C.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Jeśli roztwór dożylny przygotowywano z rozcieńczalnikami podanymi w punkcie 6.6 (stężenie ceftazydymu wynosi od > 8 mg/ml do 40 mg/ml), wykazano stabilność chemiczną i fizyczną produktu (od pierwszego nakłucia fiolki) do 4 godzin w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Z punktu widzenia czystości mikrobiologicznej ten produkt leczniczy należy użyć natychmiast po przygotowaniu, chyba że rekonstytucja i rozcieńczenie zostały przeprowadzone w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Jeśli nie został on zużyty natychmiast, za inny czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiedzialność ponosi użytkownik, przy czym nie mogą one przekraczać wyżej podanych limitów. Strzykawki do infuzji Jeśli roztwór dożylny przygotowywano z rozcieńczalnikami podanymi w punkcie 6.6 (stężenie ceftazydymu wynosi od ≥ 8 mg/ml do 40 mg/ml), wykazano, że stabilność chemiczna i fizyczna produktu utrzymuje się do 6 godzin (od pierwszego nakłucia fiolki) w temperaturze nie wyższej niż 25°C.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Z punktu widzenia czystości mikrobiologicznej ten produkt leczniczy należy użyć natychmiast po przygotowaniu, chyba że rekonstytucja i rozcieńczenie zostały przeprowadzone w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Jeśli nie zostanie on zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiedzialność ponosi użytkownik, przy czym czas ten nie powinien być dłuższy niż 6 godzin w temperaturze nie wyższej niż 25ºC. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji i rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka szklana o pojemności 20 ml (Typ 1) zamknięta gumowym (halobutylowym) korkiem i aluminiowym kapslem typu flip-off. Produkt leczniczy dostępny jest w opakowaniu zawierającym 10 fiolek.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Proszek należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań, a uzyskany koncentrat musi zostać natychmiast rozcieńczony. Tak przygotowany roztwór ma barwę bladożółtą i nie zawiera żadnych stałych cząstek. Zavicefta (ceftazydym/awibaktam) jest produktem złożonym; każda fiolka zawiera 2 g ceftazydymu i 0,5 g awibaktamu w stałym stosunku 4:1. Zalecenia dotyczące dawkowania oparte są wyłącznie na składniku ceftazydymowym. Podczas przygotowywania i podawania roztworu należy stosować standardowe techniki postępowania aseptycznego. Dawki można przygotowywać w worku do infuzji lub strzykawce do infuzji o odpowiednim rozmiarze. Przed podaniem pacjentowi produkty lecznicze podawane pozajelitowo należy sprawdzić wzrokowo pod kątem obecności cząstek stałych. Każda fiolka przeznaczona jest wyłącznie do jednorazowego użytku.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Całkowity czas od rozpoczęcia rekonstytucji do zakończenia przygotowywania roztworu do infuzji dożylnej nie powinien być dłuższy niż 30 minut. Instrukcje przygotowywania dawek dla pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży w WORKU DO INFUZJI lub w STRZYKAWCE DO INFUZJI UWAGA: W poniższej procedurze opisano etapy przygotowywania roztworu do infuzji o końcowym stężeniu ceftazydymu wynoszącym od 8 do 40 mg/ml. Wszystkie obliczenia należy przeprowadzić przed rozpoczęciem tych etapów.  Poniżej przedstawiono uszczegółowione etapy uzyskania stężenia 20 mg/ml dla dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy (wystarczającego w większości przypadków).  Poniżej przedstawiono uszczegółowione etapy uzyskania stężenia 10 mg/ml dla dzieci w wieku od urodzenia (w tym wcześniaków) do < 3 miesięcy (wystarczającego w większości przypadków). 1.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Sporządzić roztwór metodą rekonstytucji (167,3 mg/ml ceftazydymu): a) Wprowadzić igłę strzykawki przez korek fiolki i wstrzyknąć do fiolki 10 ml jałowej wody do wstrzykiwań. b) Wycofać igłę z fiolki i wstrząsać fiolką do uzyskania przejrzystego roztworu. c) Po rozpuszczeniu produktu wbić do fiolki igłę do usuwania nadmiaru gazu w celu zmniejszenia ciśnienia wewnątrz fiolki (jest to istotne dla zachowania sterylności produktu). 2. Przygotować końcowy roztwór do infuzji (stężenie końcowe ceftazydymu musi wynosić od 8 do 40 mg/ml ): a) Worek do infuzji: Roztwór uzyskany w wyniku rekonstytucji należy dodatkowo rozcieńczyć, przenosząc odpowiednio wyliczoną objętość tego roztworu do worka infuzyjnego zawierającego którykolwiek z następujących roztworów: roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 0,9% (9 mg/ml), roztwór dekstrozy do wstrzykiwań o stężeniu 5% (50 mg/ml) lub mleczanowy roztwór Ringera.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    b) Strzykawka do infuzji: Roztwór uzyskany w wyniku rekonstytucji należy dodatkowo rozcieńczyć, przenosząc odpowiednio wyliczoną objętość tego roztworu oraz potrzebną ilość rozcieńczalnika [roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 0,9% (9 mg/ml) lub roztworu dekstrozy do wstrzykiwań o stężeniu 5% (50 mg/ml)] do strzykawki do infuzji. Patrz tabela 8 poniżej. Tabela 8. Przygotowywanie dawek produktu leczniczego Zavicefta dla dorosłych oraz dzieci i młodzieży w WORKU DO INFUZJI lub w STRZYKAWCE DO INFUZJI
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Dawka produktu Zavicefta(ceftazydymu)1Objętość do pobraniaz fiolki po rekonstytucjiKońcowa objętość po rozcieńczeniu w worku do infuzji2Końcowa objętość po rozcieńczeniuw strzykawce do infuzji3
    2 gCała zawartość (około 12 ml)Od 50 ml do 250 ml50 ml
    1 g6 mlOd 25 ml do 125 mlOd 25 ml do 50 ml
    0,75 g4,5 mlOd 19 ml do 93 mlOd 19 ml do 50 ml
    Wszystkie inne dawkiObjętość (ml) obliczona w oparciu o wymaganą dawkę:dawka (mg ceftazydymu) ÷ 167,3 mg/ml ceftazydymuObjętość (ml) będzie się różnić w zależności od dostępnego rozmiaru worka do infuzji oraz preferowanego stężenia końcowego(musi ono wynosić od 8 do 40 mg/mlceftazydymu)Objętość (ml) będzie się różnić w zależności od dostępnego rozmiaru strzykawki do infuzji oraz preferowanego stężenia końcowego(musi ono wynosić od 8 do 40 mg/mlceftazydymu)
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    1 Wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym 2. Rozcieńczyć do stężenia końcowego ceftazydymu wynoszącego 8 mg/ml w celu uzyskania stabilności do 12 godzin w temperaturze od 2 do 8°C, a następnie do 4 godzin w temperaturze nie wyższej niż 25°C (tj. dawkę ceftazydymu wynoszącą 2 g rozcieńczyć w 250 ml, dawkę ceftazydymu wynoszącą 1 g rozcieńczyć w 125 ml, dawkę ceftazydymu wynoszącą 0,75 g rozcieńczyć w 93 ml itd.). Wszystkie inne stężenia ceftazydymu (wynoszące od > 8 mg/ml do 40 mg/ml) wykazują stabilność do 4 godzin w temperaturze nie wyższej niż 25°C. 3. Rozcieńczyć do stężenia końcowego ceftazydymu, wynoszącego od ≥ 8 mg/ml do 40 mg/ml, w celu uzyskania stabilności do 6 godzin w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy UWAGA: W poniższej procedurze opisano etapy przygotowywania roztworu do infuzji o końcowym stężeniu ceftazydymu wynoszącym 20 mg/ml (wystarczającego w większości przypadków).
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Można przygotować inne stężenia, ale stężenie końcowe musi wynosić od 8 do 40 mg/ml ceftazydymu. 1. Sporządzić roztwór metodą rekonstytucji (167,3 mg/ml ceftazydymu): a) Wprowadzić igłę strzykawki przez korek fiolki i wstrzyknąć do fiolki 10 ml jałowej wody do wstrzykiwań. b) Wycofać igłę z fiolki i wstrząsać fiolką do uzyskania przejrzystego roztworu. c) Po rozpuszczeniu produktu wbić do fiolki igłę do usuwania nadmiaru gazu w celu zmniejszenia ciśnienia wewnątrz fiolki (jest to istotne dla zachowania sterylności produktu). 2. Przygotować końcowy roztwór do infuzji — stężenie końcowe ceftazydymu musi wynosić 2 0 mg/ml : a) Roztwór uzyskany w wyniku rekonstytucji należy dodatkowo rozcieńczyć, przenosząc odpowiednio wyliczoną objętość tego roztworu oraz potrzebną ilość rozcieńczalnika [roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 0,9% (9 mg/ml) lub roztworu dekstrozy do wstrzykiwań o stężeniu 5% (50 mg/ml)] do strzykawki do infuzji.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    b) W celu weryfikacji obliczeń należy skorzystać z tabeli 9, 10 lub 11 poniżej. Wartości w nich przedstawione są przybliżone, gdyż może zaistnieć konieczność zaokrąglenia danej wartości do najbliższej kreski na podziałce strzykawki o danym rozmiarze. Należy zauważyć, że tabele NIE zawierają wszystkich możliwych obliczonych dawek, ale można z nich skorzystać w celu oszacowania objętości podczas weryfikacji obliczeń. Tabela 9. Przygotowywanie dawek produktu leczniczego Zavicefta (końcowe stężenie ceftazydymu wynoszące 20 mg/ml) do stosowania u dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy z klirensem kreatyniny (CrCL) > 50 ml/min/1,73 m 2
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Wiek dziecka oraz dawka produktu leczniczego Zavicefta(mg/kg mc.)1Masa ciała (kg)Dawka(mg ceftazydymu)Objętość roztworu do pobrania z fiolki po rekonstytucji(ml)Objętość rozcieńczalnika do dodania (ml)
    52501,511
    63001,813
    Od 6 miesięcy do73502,115
    12 miesięcy
    84002,418
    50 mg/kg mc.94502,720
    10500322
    ceftazydymu
    115503,324
    126003,627
    Od 3 miesięcy do416017,4
    52001,28,8
    62401,410
    < 6 miesięcy
    72801,713
    40 mg/kg mc.83201,914
    ceftazydymu
    93602,216
    104002,418
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    1 Wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym Tabela 10. Przygotowywanie dawek produktu leczniczego Zavicefta (końcowe stężenie ceftazydymu wynoszące 20 mg/ml) do stosowania u dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy z CrCL od 31 do 50 ml/min/1,73 m 2
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Wiek dziecka oraz dawka produktu leczniczego Zavicefta(mg/kg mc.)1Masa ciała (kg)Dawka(mg ceftazydymu)Objętość roztworu do pobrania z fiolki po rekonstytucji(ml)Objętość rozcieńczalnika do dodania (ml)
    51250,755,5
    Od 6 miesięcy do61500,96,6
    717517,4
    12 miesięcy
    82001,28,8
    25 mg/kg mc.92251,39,6
    102501,511
    ceftazydymu
    112751,612
    123001,813
    4800,483,5
    Od 3 miesięcy do51000,64,4
    61200,725,3
    < 6 miesięcy
    71400,846,2
    20 mg/kg mc.816017,4
    ceftazydymu
    91801,18,1
    102001,28,8
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    1 Wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym Tabela 11. Przygotowywanie dawek produktu leczniczego Zavicefta (końcowe stężenie ceftazydymu wynoszące 20 mg/ml) do stosowania u dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy z CrCL od 16 do 30 ml/min/1,73 m 2
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Wiek dziecka oraz dawka produktu leczniczego Zavicefta(mg/kg mc.)1Masa ciała (kg)Dawka(mg ceftazydymu)Objętość roztworu do pobrania z fiolki po rekonstytucji(ml)Objętość rozcieńczalnika do dodania (ml)
    593,750,564,1
    Od 6 miesięcy do6112,50,674,9
    7131,250,785,7
    12 miesięcy
    81500,96,6
    18,75 mg/kg mc.9168,7517,4
    10187,51,18,1
    ceftazydymu
    11206,251,28,8
    122251,39,6
    4600,362,7
    Od 3 miesięcy do5750,453,3
    6900,544
    < 6 miesięcy
    71050,634,6
    15 mg/kg mc.81200,725,3
    ceftazydymu
    91350,816
    101500,96,6
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    1 Wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym Dzieci w wieku od urodzenia (w tym wcześniaki) do < 3 miesięcy: UWAGA: W poniższej procedurze opisano etapy przygotowywania roztworu podstawowego do infuzji o końcowym stężeniu ceftazydymu wynoszącym 10 mg/ml, odpowiedniego do podawania dawek poniżej 250 mg dzieciom w wieku od urodzenia (w tym wcześniakom) do < 3 miesięcy. Można przygotować inne stężenia, ale stężenie końcowe musi wynosić od 8 do 40 mg/ml ceftazydymu. 1. Sporządzić roztwór metodą rekonstytucji (167,3 mg/ml ceftazydymu): a) Wprowadzić igłę strzykawki przez korek fiolki i wstrzyknąć do fiolki 10 ml jałowej wody do wstrzykiwań. b) Wycofać igłę z fiolki i wstrząsać fiolką do uzyskania przejrzystego roztworu. c) Po rozpuszczeniu produktu wbić do fiolki igłę do usuwania nadmiaru gazu w celu zmniejszenia ciśnienia wewnątrz fiolki (jest to istotne dla zachowania sterylności produktu). 2.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Przygotować końcowy roztwór podstawowy do infuzji — stężenie końcowe ceftazydymu musi wynosić 10 mg/ml : a) Roztwór uzyskany w wyniku rekonstytucji należy dodatkowo rozcieńczyć, przenosząc 3 ml uzyskanego w wyniku rekonstytucji roztworu do worka infuzyjnego lub strzykawki zawierającej 47 ml rozcieńczalnika [roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 0,9% (9 mg/ml) lub roztworu dekstrozy do wstrzykiwań o stężeniu 5% (50 mg/ml)], aby uzyskać końcową objętość wynoszącą 50 ml. b) Dokładnie wymieszać (np. delikatnie odwrócić worek infuzyjny lub za pomocą łącznika strzykawki delikatnie przepuścić roztwór tam i z powrotem co najmniej 5 razy między 2 strzykawkami). c) Przenieść odpowiednią objętość 10 mg/ml roztworu podstawowego ceftazydymu do strzykawki do infuzji. Aby sprawdzić objętość roztworu podstawowego, którą należy przenieść do strzykawki do infuzji w celu podania, należy skorzystać z tabeli 12 poniżej.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Wartości w niej przedstawione są przybliżone, gdyż może zaistnieć konieczność zaokrąglenia danej wartości do najbliższej kreski na podziałce strzykawki o danym rozmiarze. Należy zauważyć, że tabele NIE zawierają wszystkich możliwych obliczonych dawek, ale można z nich skorzystać w celu oszacowania objętości podczas weryfikacji obliczeń. Tabela 12. Dawkowanie produktu leczniczego Zavicefta u dzieci w wieku od urodzenia (w tym wcześniaków) do < 3. miesiąca życia przy użyciu 50 ml roztworu podstawowego produktu leczniczego Zavicefta (końcowe stężenie ceftazydymu wynoszące 10 mg/ml) przygotowanego z 3 ml poddanego rekonstytucji roztworu pobranego z fiolki i dodanego do 47 ml rozcieńczalnika.
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Wiek dziecka i dawka produktu leczniczegoZavicefta (mg/kg mc.)1Masa ciała (kg)Dawka (mgceftazydymu)Objętość roztworu podstawowego 10 mg/ml (ceftazydymu) dopodania (ml)
    Niemowlęta urodzone w3909
    terminie (wiek ciąży3,510510,5
    ≥ 37 tygodni) od > 28 dni
    412012
    do < 3 miesięcy
    4,513513,5
    LUB515015
    5,516516,5
    Wcześniaki od > 44618018
    6,519519,5
    tygodni do < 53 tygodni
    PMA721021
    30 mg/kg mc.7,522522,5
    824024
    ceftazydymu
    0,8161,6
    1202
    Noworodki urodzone w1,2242,4
    1,4282,8
    terminie (wiek ciąży
    1,6323,2
    ≥ 37 tygodni) od
    1,8363,6
    urodzenia do ≤ 28 dni
    2404
    LUB2,2444,4
    2,4484,8
    Wcześniaki i niemowlęta2,6525,2
    urodzone przed terminem2,8565,6
    od 26 do ≤ 44 tygodni
    3606
    PMA
    3,5707
    20 mg/kg mc.4808
    4,5909
    ceftazydymu
    510010
    5,511011
    612012
  • CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    1 Wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Emblaveo 1,5 g/0,5 g proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera 1,5 g aztreonamu i awibaktam sodowy w ilości odpowiadającej 0,5 g awibaktamu. Po rekonstytucji 1 ml roztworu zawiera 131,2 mg aztreonamu i 43,7 mg awibaktamu (patrz punkt 6.6). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda fiolka produktu leczniczego Emblaveo zawiera około 44,6 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (proszek do sporządzania koncentratu). Liofilizowany krążek o barwie od białej do lekko żółtej.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Emblaveo jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń (patrz punkty 4.4 i 5.1):  powikłane zakażenie wewnątrzbrzuszne (ang. complicated intra-abdominal infection, cIAI)  szpitalne zapalenie płuc (SZP), w tym zapalenie płuc związane ze stosowaniem respiratora (ang. ventilator-associated pneumonia, VAP)  powikłane zakażenie układu moczowego (ang. complicated urinary tract infection, cUTI), w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek. Produkt leczniczy Emblaveo jest również wskazany do stosowania w leczeniu zakażeń wywołanych przez tlenowe drobnoustroje Gram-ujemne u dorosłych pacjentów z ograniczonymi możliwościami leczenia (patrz punkty 4.2, 4.4 i 5.1). Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania środków przeciwbakteryjnych.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Stosowanie produktu leczniczego Emblaveo w leczeniu zakażeń wywołanych przez tlenowe drobnoustroje Gram-ujemne u dorosłych pacjentów z ograniczonymi możliwościami leczenia, zaleca się wyłącznie po konsultacji z lekarzem mającym odpowiednie doświadczenie w leczeniu chorób zakaźnych. Dawkowanie Dawkowanie u pacjentów dorosłych z szacowanym klirensem kreatyniny (CrCl) >50 ml/min W tabeli 1 przedstawiono zalecane dawkowanie dożylne u pacjentów z klirensem kreatyniny (CrCl) >50 ml/min. Po pojedynczej dawce nasycającej należy podać dawki podtrzymujące, rozpoczynając od infuzji po następnej przerwie w dawkowaniu. Tabela 1. Zalecana dożylna dawka w zależności od rodzaju zakażenia u dorosłych pacjentów z CrCl a >50 ml/min
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    Rodzaj zakażeniaDawka aztreonamu/ awibaktamuCzas trwania infuzjiOdstęp między dawkamiCzas trwania leczenia
    Dawka na-sycającaDawka pod-trzymująca
    cIAIb2 g/0,67 g1,5 g/0,5 g3 godzinyco 6 godzin5–10 dni
    SZP, w tym VAP2 g/0,67 g1,5 g/0,5 g3 godzinyco 6 godzin7–14 dni
    cUTI, w tymodmiedniczkowe zapalenie nerek2 g/0,67 g1,5 g/0,5 g3 godzinyco 6 godzin5–10 dni
    Zakażenia wywołane przez tlenowe drobnoustrojeGram-ujemne u pacjentówz ograniczonymi możliwościami leczenia2 g/0,67 g1,5 g/0,5 g3 godzinyco 6 godzinCzas zależy od miejsca zakażeniai może trwać do 14 dni
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    a Obliczono według wzoru Cockcrofta-Gaulta. b Należy stosować w skojarzeniu z metronidazolem, gdy wiadomo lub podejrzewa się, że w procesie zakaźnym uczestniczą patogeny beztlenowe. Szczególne populacje pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów w podeszłym wieku, za względu na wiek pacjenta (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (szacowany CrCl >50 do ≤80 ml/min). W tabeli 2 przedstawiono zalecane modyfikacje dawkowania u pacjentów z szacowanym klirensem kreatyniny ≤50 ml/min. Po pojedynczej dawce nasycającej należy podać dawki podtrzymujące, rozpoczynając od infuzji po następnej przerwie w dawkowaniu.. Tabela 2. Zalecane dawki u pacjentów z szacowanym CrCl ≤50 ml/min
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    Szacowany CrCl (ml/min)aDawka aztreonamu/awibaktamubCzas trwania infuzjiOdstęp między dawkami
    Dawka nasycającaDawka podtrzymująca
    od > 30 do ≤502 g/0,67 g0,75 g/0,25 g3 godzinyco 6 godzin
    od > 15 do ≤301,35 g/0,45 g0,675 g/0,225 g3 godzinyco 8 godzin
    ≤15 ml/min, poddawani przerywanejhemodializiec,d1 g/0,33 g0,675 g/0,225 g3 godzinyco 12 godzin
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    a Obliczono według wzoru Cockcrofta-Gaulta. b Zalecenia dotyczące dawkowania oparte są na modelowaniu i symulacji PK. c Zarówno aztreonam, jak i awibaktam są usuwane poprzez hemodializę; w dniach hemodializy produkt leczniczy Emblaveo należy podawać po zakończeniu hemodializy. d Aztreonamu/awibaktamu nie należy stosować u pacjentów z CrCl ≤15 ml/min, chyba że pacjent będzie poddawany hemodializie lub innej formie terapii nerkozastępczej. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się ścisłe monitorowanie szacowanego klirensu kreatyniny (patrz punkty 4.4 i 5.2). Brak wystarczających danych, aby określić zalecenia dotyczące dawkowania u pacjentów poddawanych terapii nerkozastępczej innej niż hemodializa (np. ciągłej hemofiltracji żylno-żylnej lub dializie otrzewnowej). Pacjenci poddawani ciągłej terapii nerkozastępczej (ang. continuous renal replacement therapy, CRRT) wymagają stosowania większej dawki niż pacjenci poddawani hemodializie.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    U pacjentów poddawanych ciągłej terapii nerkozastępczej dawkę należy dostosować w oparciu o klirens w trakcie CRRT (CLCRRT w ml/min). Zaburzenia czynności wątroby Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Emblaveo u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Podanie dożylne. Produkt leczniczy Emblaveo podaje się we wlewie dożylnym trwającym 3 godziny. Instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężkie reakcje nadwrażliwości (np. reakcja anafilaktyczna, ciężka reakcja skórna) na jakikolwiek inny beta-laktamowy lek przeciwbakteryjny (np. penicyliny, cefalosporyny lub karbapenemy).
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje nadwrażliwości Przed rozpoczęciem leczenia należy ustalić, czy u pacjenta kiedykolwiek występowały reakcje nadwrażliwości na aztreonam lub inne leki beta-laktamowe . Produkt leczniczy Emblaveo jest przeciwwskazany u pacjentów, u których w przeszłości występowały ciężkie reakcje nadwrażliwości na którykolwiek z leków beta-laktamowych (patrz punkt 4.3). Ponadto należy zachować ostrożność podczas podawania aztreonamu/awibaktamu pacjentom, u których wystąpiła kiedyś jakiegokolwiek rodzaju nadwrażliwość na inne leki beta-laktamowe . W przypadku ciężkich reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego Emblaveo i podjąć odpowiednie czynności ratunkowe. Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się ścisłe monitorowanie podczas leczenia produktem leczniczym Emblaveo. Aztreonam i awibaktam są eliminowane głównie przez nerki.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    Z tego względu dawkę należy zmniejszyć w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek (patrz punkt 4.2). U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, a także w przypadkach przedawkowania leków beta-laktamowych , zgłaszano następstwa neurologiczne stosowania aztreonamu (np. encefalopatię, stan splątania, padaczkę, zaburzenia świadomości, zaburzenia ruchowe) (patrz punkt 4.9). Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych o działaniu nefrotoksycznym (np. aminoglikozydów) może niekorzystnie wpływać na czynność nerek. U pacjentów, u których czynność nerek ulega zmianom, należy monitorować CrCl i w razie potrzeby odpowiednio dostosować dawkę produktu leczniczego Emblaveo (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Emblaveo zgłaszano podwyższone stężenie enzymów wątrobowych (patrz punkt 4.8). U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ścisłe monitorowanie podczas leczenia produktem leczniczym Emblaveo.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    Ograniczenia danych klinicznych Stosowanie aztreonamu/awibaktamu w leczeniu pacjentów z cIAI, SZP (w tym VAP) i cUTI (w tym odmiedniczkowym zapaleniem nerek) opiera się na doświadczeniach ze stosowania samego aztreonamu, analizach farmakokinetyczno-farmakodynamicznych aztreonamu/awibaktamu oraz na ograniczonych danych z badania klinicznego z randomizacją, w którym wzięło udział 422 osób dorosłych z cIAI lub SZP/VAP. Stosowanie aztreonamu/awibaktamu w leczeniu zakażeń wywołanych tlenowymi drobnoustrojami Gram-ujemnymi u pacjentów z ograniczonymi możliwościami leczenia opiera się na analizie farmakokinetycznej/farmakodynamicznej aztreonamu/awibaktamu oraz na ograniczonych danych z badania klinicznego z randomizacją, w którym wzięło udział 422 osób dorosłych z cIAI lub SZP/VAP [z których 17 pacjentów z drobnoustrojami opornymi na karbapenemy (meropenem) było leczonych produktem leczniczym Emblaveo], jak również danych z badania klinicznego z randomizacją, w którym wzięło udział 15 osób dorosłych (z których 12 było leczonych produktem leczniczym Emblaveo) z ciężkimi zakażeniami wywołanymi przez bakterie Gram-ujemne wytwarzające metalo-beta-laktamazę (MBL) (patrz punkt 5.1).
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    Spektrum działania aztreonamu/awibaktamu Aztreonam wykazuje niewielką aktywność lub nie wykazuje aktywności wobec większości bakterii z rodzaju Acinetobacter , bakterii Gram-dodatnich i beztlenowców (patrz punkty 4.2 i 5.1). Gdy stwierdzi się lub podejrzewa udział takich patogenów w procesie zakaźnym, należy zastosować dodatkowe leki przeciwbakteryjne. Spektrum hamującego działania awibaktamu obejmuje wiele enzymów, które inaktywują aztreonam, w tym beta-laktamazy klasy A i beta-laktamazy klasy C według klasyfikacji Amblera. Awibaktam nie hamuje enzymów klasy B (metalo-beta-laktamaz) i nie jest zdolny do hamowania wielu enzymów klasy D. Aztreonam jest na ogół odporny na hydrolizę przez enzymy klasy B (patrz punkt 5.1). Biegunka wywołana przez Clostridioides difficile U pacjentów otrzymujących aztreonam zgłaszano biegunkę związaną z zakażeniem Clostridioides (C.) difficile oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego – o przebiegu od łagodnego do zagrażającego życiu.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    Rozpoznanie to należy wziąć pod uwagę u pacjentów, u których w trakcie stosowania lub po podaniu produktu leczniczego Emblaveo wystąpi biegunka (patrz punkt 4.8). Należy wówczas rozważyć przerwanie leczenia produktem leczniczym Emblaveo oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia skierowanego przeciwko C. difficile . Nie należy stosować produktów leczniczych hamujących perystaltykę jelit. Drobnoustroje niewrażliwe Stosowanie produktu leczniczego Emblaveo może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów, co może wymagać przerwania leczenia lub podjęcia innych odpowiednich działań terapeutycznych. Wydłużenie czasu protrombinowego / zwiększona aktywność doustnych leków przeciwzakrzepowych U pacjentów leczonych aztreonamem zgłaszano wydłużenie czasu protrombinowego (patrz punkt 4.8). Podczas jednoczesnego stosowania doustnych leków przeciwzakrzepowych należy odpowiednio monitorować pacjentów.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    Może również zaistnieć konieczność dostosowania dawki leków w celu utrzymania pożądanego poziomu działania przeciwzakrzepowego. Nieprawidłowości w wynikach badań serologicznych Podczas leczenia aztreonamem może pojawić się dodatni wynik bezpośredniego lub pośredniego testu Coombsa (bezpośredni lub pośredni test antyglobulinowy) (patrz punkt 4.8). Sód Ten produkt leczniczy zawiera około 44,6 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 2,2% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Produkt leczniczy Emblaveo może być dalej rozcieńczany roztworami zawierającymi sód (patrz punkt 6.6) i należy to rozpatrywać w odniesieniu do całkowitej ilości sodu ze wszystkich źródeł, które zostaną podane pacjentowi.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji W warunkach in vitro aztreonam i awibaktam są substratami transporterów anionów organicznych OAT1 i OAT3, co może przyczyniać się do aktywnego wychwytu z przedziału krwi, a tym samym do wydalania przez nerki. Probenecyd (silny inhibitor OAT) hamuje wychwyt awibaktamu o 56–70% in vitro i w związku z tym przy jednoczesnym stosowaniu może wpływać na eliminację awibaktamu. Ponieważ nie przeprowadzono badań klinicznych interakcji aztreonamu/awibaktamu z probenecydem, nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych substancji. Aztreonam nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450. W warunkach in vitro awibaktam nie wykazywał istotnego działania hamującego enzymy cytochromu P450 ani działania indukującego cytochrom P450 w klinicznie istotnym zakresie ekspozycji.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Interakcje
    Awibaktam nie hamuje głównych transporterów nerkowych ani wątrobowych in vitro, w klinicznie istotnym zakresie ekspozycji, dlatego prawdopodobieństwo interakcji lekowych za pośrednictwem tych mechanizmów ocenia się jako małe.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania aztreonamu lub awibaktamu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach dotyczące stosowania aztreonamu nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Badania na zwierzętach dotyczące stosowania awibaktamu wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję, bez dowodów na działanie teratogenne (patrz punkt 5.3). Aztreonam/awibaktam można stosować w okresie ciąży wyłącznie, gdy jest to wyraźnie wskazane, i tylko wtedy, gdy korzyści z leczenia dla matki przewyższają ryzyko dla dziecka. Karmienie piersią Aztreonam przenika do mleka ludzkiego w stężeniach mniejszych niż 1% stężenia zmierzonego w jednocześnie uzyskanej surowicy matki. Nie wiadomo, czy awibaktam przenika do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla dziecka karmionego piersią.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać/wstrzymać podawanie aztreonamu/awibaktamu, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Brak dostępnych danych dotyczących wpływu aztreonamu/awibaktamu na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach dotyczące stosowania aztreonamu lub awibaktamu nie wykazały szkodliwego wpływu na płodność (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Mogą wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), które mogą mieć niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa stosowania Najczęstszymi działaniami niepożądanymi u pacjentów leczonych aztreonamem/awibaktamem (ATM- AVI) były: niedokrwistość (6,9%), biegunka (6,2%), zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT) (6,2%) i zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AST) (5,2%). Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Następujące działania niepożądane zgłoszono u pacjentów, u których stosowano aztreonam w monoterapii, i (lub) zidentyfikowano podczas badań klinicznych fazy II i fazy III dotyczących stosowania produktu leczniczego Emblaveo (N = 305). Działania niepożądane wymienione w poniższej tabeli przedstawiono według klasyfikacji układów i narządów oraz kategorii częstości występowania zdefiniowanych zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10); często (od ≥1/100 do <1/10), niezbyt często (od ≥1/1 000 do <1/100), rzadko (od ≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) lub częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    W obrębie każdej grupy o określonej częstości działania niepożądane uszeregowano w kolejności od najcięższego. Tabela 3. Częstość działań niepożądanych według klasyfikacji układów i narządów
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    KlasyfikacjaCzęstoNiezbyt częstoRzadkoCzęstość
    układówod ≥1/100 do <1/10od ≥1/1 000od ≥1/10 000nieznana
    i narządówdo <1/100do <1/1 000(nie może być
    określona
    na podstawie
    dostępnych
    danych)
    Zakażenia i zarażeniapasożytniczeKandydoza sromu i pochwyNadkażenie
    Zakażeniepochwy
    Zaburzenia krwi i układuchłonnegoNiedokrwistośćTrombocytozaPodwyższona liczba eozynofiliPancytopeniaNeutropenia
    Leukocytoza
    TrombocytopeniaWydłużony czas protrombinowy
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    Tabela 3. Częstość działań niepożądanych według klasyfikacji układów i narządów
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządówCzęstood ≥1/100 do <1/10Niezbyt często od ≥1/1 000 do <1/100Rzadko od ≥1/10 000do <1/1 000Częstość nieznana(nie może być określonana podstawie dostępnychdanych)
    Wydłużony czas częściowej tromboplastyny po aktywacjiDodatni odczyn CoombsaDodatni bezpo- średni odczyn CoombsaDodatni pośredni odczyn Coombsa
    Zaburzenia układu immuno- logicznegoReakcja anafilaktycznaNadwrażliwość na lek
    Zaburzenia psychiczneStan splątaniaBezsenność
    Zaburzenia układu nerwowegoZawroty głowyEncefalopatia Ból głowyNiedoczulica jamy ustnejZaburzenia smakuDrgawki Parestezje
    Zaburzenia okaPodwójne widze- nie (diplopia)
    Zaburzenia ucha i błędnikaZawroty głowySzumy uszne
    Zaburzenia sercaEkstrasystolia
    Zaburzenia naczynioweKrwotok NiedociśnienieZaczerwienienie skóry
    Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersiaSkurcz oskrzeliDusznośćŚwiszczący oddechKichanie Niedrożność nosa
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    Tabela 3. Częstość działań niepożądanych według klasyfikacji układów i narządów
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządówCzęstood ≥1/100 do <1/10Niezbyt często od ≥1/1 000 do <1/100Rzadko od ≥1/10 000do <1/1 000Częstość nieznana(nie może być określonana podstawie dostępnychdanych)
    Zaburzenia żołądka i jelitBiegunka Nudności Wymioty Ból brzuchaZapalenie jelita grubego wywoła- ne przez Clostri- dium difficileKrwotokz przewodu pokarmowegoOwrzodzenie jamy ustnejRzekomobłonias- te zapalenie jelita grubegoNieświeży oddech
    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowychZwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowejZwiększona aktywność aminotransferazy alaninowejZwiększona aktywnośćaminotransferazZwiększona ak- tywność gamma- glutamylotransfe- razyZwiększona ak- tywność fosfatazy zasadowej we krwiZapalenie wątrobyŻółtaczka
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnejWysypkaObrzęk naczynioruchowyToksyczna nekroliza naskórkaZłuszczające zapalenie skóryRumień wielopostaciowyPlamica Pokrzywka Wybroczyny ŚwiądNadmierna potliwość
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    Tabela 3. Częstość działań niepożądanych według klasyfikacji układów i narządów
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    Klasyfikacja układówi narządówCzęstood ≥1/100 do <1/10Niezbyt często od ≥1/1 000 do <1/100Rzadko od ≥1/10 000do <1/1 000Częstość nieznana(nie może być określonana podstawie dostępnychdanych)
    Zaburzenia mięśniowo- szkieletowei tkanki łącznejBól mięśni
    Zaburzenia nerek i drógmoczowychZwiększone stę- żenie kreatyninywe krwi
    Zaburzenia układu rozrodczegoi piersiTkliwość piersi
    Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podaniaZapalenie żyłZakrzepowe zapalenie żyłWynaczynienie w miejscu infuzjiBól w miejscu wstrzyknięciaGorączkaDyskomfort w klatce piersiowejAsteniaZłe samopoczucie
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    Zespół Kounisa Podczas stosowania innych antybiotyków beta-laktamowych zgłaszano przypadki ostrego zespołu wieńcowego związanego z reakcją alergiczną (zespół Kounisa). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie niniejszego produktu leczniczego może spowodować encefalopatię, stan splątania, padaczkę, zaburzenia świadomości i zaburzenia ruchowe, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.4). W razie potrzeby stężenie aztreonamu i awibaktamu można częściowo zmniejszyć hemodializą. Podczas 4-godzinnej hemodializy usuwane jest 38% dawki aztreonamu i 55% dawki awibaktamu.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, inne antybiotyki beta-laktamowe, monobaktamy, kod ATC: J01DF51 Mechanizm działania Po związaniu z białkami wiążącymi penicyliny (PBP) aztreonam hamuje syntezę peptydoglikanu tworzącego ścianę komórkową bakterii, co prowadzi do lizy i śmierci komórek bakteryjnych. Aztreonam jest na ogół odporny na hydrolizę przez enzymy klasy B (metalo-beta-laktamazy). Awibaktam jest niebetalaktamowym inhibitorem beta-laktamazy, którego działanie polega na tworzeniu kowalencyjnego adduktu z enzymem odpornym na hydrolizę. Awibaktam hamuje zarówno beta-laktamazy klasy A i klasy C, jak i niektóre enzymy klasy D, według klasyfikacji Amblera, w tym beta-laktamazy o szerokim spektrum substratowym, karbapenemazy Klebsiella pneumoniae i karbapenemazy OXA-48 oraz enzymy AmpC. Awibaktam nie hamuje aktywności enzymów klasy B i nie jest w stanie hamować aktywności wielu enzymów klasy D.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Oporność Do mechanizmów rozwoju oporności bakterii, które mogą potencjalnie wpływać na skuteczność aztreonamu/awibaktamu, należą enzymy beta-laktamaz oporne na hamowanie przez awibaktam i zdolne do hydrolizy aztreonamu, zmutowane lub nabyte białka PBP, zmniejszona przepuszczalność zewnętrznej błony komórkowej względem któregokolwiek z tych związków oraz aktywny wypływ któregokolwiek z tych związków na zewnątrz komórki. Aktywność przeciwbakteryjna w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi W badaniach in vitro dotyczących skojarzonego stosowania aztreonamu/awibaktamu z amikacyną, cyprofloksacyną, kolistyną, daptomycyną, gentamycyną, lewofloksacyną, linezolidem, metronidazolem, tygecykliną, tobramycyną i wankomycyną, nie wykazano synergii ani działania antagonistycznego. Wartości graniczne badania wrażliwości Kryteria interpretacyjne MIC (minimalnego stężenia hamującego) do oznaczania wrażliwości zostały ustanowione przez Europejski Komitet ds.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Oznaczania Lekowrażliwości (EUCAST) dla aztreonamu/awibaktamu. Są one wymienione tutaj: https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory-concentration-mic- breakpoints_en.xlsx . Zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna Wykazano, że działanie przeciwdrobnoustrojowe aztreonamu na określone patogeny najlepiej koreluje z odsetkiem czasu utrzymywania się stężenia wolnego leku powyżej minimalnego stężenia hamującego aztreonamu/awibaktamu w odstępie między dawkami ( %f T > MIC aztreonamu/awibaktamu). Dla awibaktamu wskaźnik farmakokinetyczno-farmakodynamiczny (PK-PD) został określony jako odsetek czasu między dawkami, gdy stężenie wolnego leku przekracza stężenie progowe ( %f T > C T ). Działanie przeciwbakteryjne wobec określonych patogenów Badania in vitro sugerują, że przy braku nabytych mechanizmów oporności następujące patogeny byłyby wrażliwe na działanie aztreonamu/awibaktamu: Tlenowe drobnoustroje Gram-ujemne  Citrobacter freundii complex  Citrobacter koseri  Escherichia coli  Enterobacter cloacae complex  Klebsiella aerogenes  Klebsiella pneumoniae  Klebsiella oxytoca  Morganella morganii  Proteus mirabilis  Proteus vulgaris  Providencia rettgeri  Providencia stuartii  Raoultella ornithinolytica  Serratia spp.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Właściwości farmakodynamiczne
     Pseudomonas aeruginosa  Serratia marcescens  Stenotrophomonas maltophilia Badania in vitro wskazują, że następujące gatunki nie są wrażliwe na aztreonam/awibaktam:  Acinetobacter spp.  tlenowe drobnoustroje Gram-dodatnie  bakterie beztlenowe Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Emblaveo w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu zakażeń wywoływanych przez tlenowe bakterie Gram-ujemne u pacjentów z ograniczonymi możliwościami leczenia (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Ogólne wprowadzenie Średnia geometryczna (CV%) maksymalnego stężenia aztreonamu i awibaktamu w osoczu (C max,ss ) oraz pole pod krzywą zależności stężenia od czasu w ciągu 24 godzin (AUC 24,ss ) w stanie stacjonarnym u pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n = 127), którzy wzięli udział w badaniu III fazy, po wielokrotnych 3-godzinnych infuzjach 1,5 g aztreonamu z 0,5 g awibaktamu podawanych co 6 godzin wynosiły, odpowiednio, 54,2 mg/l (40,8) i 11,0 mg/l (44,9) oraz 833 mg ∙ h/l (45,8) i 161 mg ∙ h/l (47,5). Parametry farmakokinetyczne aztreonamu i awibaktamu po podaniu pojedynczej dawki oraz wielokrotnych dawek aztreonamu i awibaktamu w skojarzeniu, były podobne do parametrów stwierdzonych po podaniu aztreonamu lub awibaktamu w monoterapii. Dystrybucja Wiązanie awibaktamu i aztreonamu z białkami ludzkimi jest niezależne od stężenia i niewielkie, odpowiednio około 8% i 38%.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    Objętości dystrybucji aztreonamu i awibaktamu w stanie stacjonarnym były porównywalne i wynosiły odpowiednio około 20 l i 24 l u pacjentów z powikłanymi zakażeniami wewnątrzbrzusznymi po wielokrotnym podaniu aztreonamu/awibaktamu w dawkach 1,5 g/0,5 g, co 6 godzin, w infuzji trwającej 3 godziny. Aztreonam przenika przez łożysko i jest wydzielany do mleka ludzkiego. Nie badano klinicznie przenikania aztreonamu do płynu pokrywającego nabłonek (ang. epithelial lining fluid, ELF) płuc; u zaintubowanych pacjentów średni stosunek stężenia w wydzielinie oskrzelowej do stężenia w surowicy wynosił od 21% do 60% w ciągu od 2 do 8 godzin po podaniu dożylnie jednej dawki 2 g aztreonamu. Awibaktam przenika do ELF oskrzeli człowieka, osiągając stężenie wynoszące około 30% stężenia w osoczu. Profile zależności stężenia od czasu są podobne w ELF i w osoczu.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    Awibaktam przenika do tkanki podskórnej w miejscu zakażenia skóry, a jego stężenie w tkankach jest w przybliżeniu równe stężeniu wolnego leku w osoczu. Przenikanie aztreonamu przez nienaruszoną barierę krew-mózg jest ograniczone, co skutkuje niskim stężeniem aztreonamu w płynie mózgowo-rdzeniowym gdy brak stanu zapalnego; jednak w przypadku zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym ulega zwiększeniu. Metabolizm Aztreonam jest metabolizowany w nieznacznym stopniu. Główny metabolit jest nieaktywny i powstaje poprzez otwarcie pierścienia beta-laktamowego w wyniku hydrolizy. Dane dotyczące odzysku wskazują, że około 10% dawki jest wydalane w postaci tego metabolitu. W badaniach przeprowadzonych na preparatach ludzkiej wątroby (mikrosomy i hepatocyty) nie zaobserwowano metabolizmu awibaktamu. Awibaktam w postaci niezmienionej stanowił główny składnik pochodny leku w osoczu i moczu u człowieka po podaniu awibaktamu znakowanego izotopem [ 14 C].
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    Eliminacja Okresy półtrwania w końcowej fazie eliminacji (t ½ ) zarówno aztreonamu, jak i awibaktamu wynoszą około 2 do 3 godzin po podaniu dożylnym. Aztreonam jest wydalany z moczem w wyniku czynnego wydzielania kanalikowego i przesączania kłębuszkowego. W przybliżeniu od 75% do 80% dawki dożylnej lub domięśniowej wykrywano w moczu. W badaniach radioaktywności moczu głównymi składnikami były: aztreonam w postaci niezmienionej (około 65% odzyskane w ciągu 8 godzin), nieaktywny produkt hydrolizy pierścienia beta-laktamowego aztreonamu (około 7%) i nieznane metabolity (około 3%). Około 12% aztreonamu jest wydalane z kałem. Awibaktam jest wydalany w postaci niezmienionej z moczem, przy czym jego klirens nerkowy wynosi w przybliżeniu 158 ml/min, co wskazuje na czynne wydzielanie kanalikowe oprócz przesączania kłębuszkowego. Odsetek leku w postaci niezmienionej wydalanego z moczem był niezależny od podanej dawki i stanowił od 83,8% do 100% dawki awibaktamu w stanie stacjonarnym.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    Mniej niż 0,25% awibaktamu jest wydalane z kałem. Liniowość lub nieliniowość Charakterystyka farmakokinetyczna zarówno aztreonamu, jak i awibaktamu jest w przybliżeniu liniowa w badanym zakresie dawek (od 1500 mg do 2000 mg aztreonamu; od 375 mg do 600 mg awibaktamu). U zdrowych osób dorosłych z prawidłową czynnością nerek nie zaobserwowano znaczącej kumulacji aztreonamu ani awibaktamu po wielokrotnych infuzjach dożylnych aztreonamu/awibaktamu w dawkach 1500 mg + 500 mg, podawanych co 6 godzin przez maksymalnie 11 dni. Szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności nerek Eliminacja aztreonamu i awibaktamu jest zmniejszona u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Wartości AUC awibaktamu zwiększają się średnio odpowiednio 2,6-krotnie, 3,8-krotnie, 7-krotnie i 19,5-krotnie u osób z łagodnymi (tutaj zdefiniowanymi jako od CrCl 50 do 79 ml/min), umiarkowanymi (tutaj zdefiniowanymi jako CrCl od 30 do 49 ml/min) i ciężkimi (CrCl <30 ml/min, niewymagającymi dializy) zaburzeniami czynności nerek oraz schyłkową niewydolnością nerek, w porównaniu z osobami z prawidłową czynnością nerek (tutaj zdefiniowaną jako CrCl >80 ml/min).
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    U pacjentów z szacowanym CrCl ≤50 ml/min konieczne jest dostosowanie dawki, patrz punkt 4.2. Zaburzenia czynności wątroby Nie badano farmakokinetyki awibaktamu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dowolnego stopnia. Ponieważ wydaje się, że ani aztreonam, ani awibaktam nie podlega istotnym przemianom metabolicznym w wątrobie, klirens ogólnoustrojowy tych substancji czynnych nie powinien zmieniać się znacząco wskutek zaburzeń czynności wątroby. Pacjenci w podeszłym wieku (≥65 lat) Średni okres półtrwania w fazie eliminacji zarówno aztreonamu, jak i awibaktamu jest wydłużony, a klirens osoczowy zmniejszony u osób w podeszłym wieku, co jest zgodne ze związanym z wiekiem zmniejszeniem klirensu nerkowego aztreonamu i awibaktamu. Dzieci i młodzież Nie oceniano farmakokinetyki aztreonamu/awibaktamu u dzieci ani młodzieży. Płeć, rasa i masa ciała Ani płeć, ani rasa nie mają istotnego wpływu na farmakokinetykę aztreonamu/awibaktamu.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    W analizie farmakokinetyki populacyjnej aztreonamu/awibaktamu nie zaobserwowano klinicznie istotnych różnic w ekspozycji u dorosłych pacjentów ze wskaźnikiem masy ciała (BMI) ≥30 kg/m 2 w porównaniu z dorosłymi pacjentami z BMI <30 kg/m 2 .
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Aztreonam Dane niekliniczne dotyczące stosowania aztreonamu, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności lub toksycznego wpływu na rozród, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono badań dotyczących rakotwórczości aztreonamu podawanego drogą dożylną. Awibaktam Dane niekliniczne dotyczące stosowania awibaktamu, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym lub genotoksyczności, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono badań dotyczących rakotwórczego działania awibaktamu. Toksyczność skojarzonego stosowania aztreonamu i awibaktamu Przeprowadzone na szczurach, trwające 28 dni, badanie toksykologiczne dotyczące skojarzonego stosowania leków wykazało, że awibaktam nie zmienia profilu bezpieczeństwa podawanego jednocześnie aztreonamu.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Szkodliwy wpływ na reprodukcję Prowadzone na zwierzętach badania dotyczące stosowania aztreonamu nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na płodność, ciążę, rozwój zarodka i płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy. U ciężarnych samic królika, którym podawano awibaktam w dawkach 300 i 1000 mg/kg mc./dobę, stwierdzono zależne od dawki zmniejszenie masy płodu oraz opóźnienie kostnienia szkieletu, prawdopodobnie związane z toksycznym oddziaływaniem na organizm matki. Poziomy ekspozycji w osoczu u matki i płodu przy wartości NOAEL (100 mg/kg mc./dobę) wskazują na umiarkowane lub małe marginesy bezpieczeństwa. U szczurów nie zaobserwowano niekorzystnego wpływu na rozwój zarodka i płodu ani na płodność. Po podawaniu szczurzycom awibaktamu przez cały okres ciąży i laktacji nie stwierdzono wpływu na przeżycie potomstwa, jego wzrost ani rozwój.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Niemniej jednak u mniej niż 10% potomstwa odnotowano częstsze poszerzenia miedniczek nerkowych i moczowodów po narażeniu matki większym od lub równym około 2,8-krotności ekspozycji terapeutycznej u ludzi.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Arginina 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności Suchy proszek 2 lata Po rekonstytucji Zawartość fiolki po rekonstytucji należy zużyć w ciągu 30 minut do przygotowania worka infuzyjnego lub roztworu podstawowego do podania odpowiedniej dawki ATM-AVI we wlewie dożylnym. Po rozcieńczeniu Worki infuzyjne Jeśli roztwór dożylny jest sporządzany przy użyciu roztworu chlorku sodu (0,9%) do wstrzykiwań lub roztworu Ringera z dodatkiem mleczanu, wykazano utrzymanie stabilności chemicznej i fizycznej gotowego produktu przez 24 godziny w temperaturze 2-8°C, po czym przez kolejne 12 godzin w temperaturze do 30°C. Jeśli roztwór dożylny jest sporządzany przy użyciu glukozy (5%) do wstrzykiwań, wykazano utrzymanie stabilności chemicznej i fizycznej gotowego produktu przez 24 godziny w temperaturze 2-8°C, po czym przez kolejne 6 godzin w temperaturze do 30°C.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy użyć niezwłocznie, chyba że rekonstytucja i rozcieńczenie zostały przeprowadzone w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Jeśli produkt nie zostanie użyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik i nie mogą one przekraczać wartości podanych powyżej. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2-8°C). Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji i rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka szklana o pojemności 30 ml (typu I) zamknięta gumowym (chlorobutylowym) korkiem i aluminiowym kapslem z odrywanym wieczkiem. Produkt leczniczy jest dostarczany w opakowaniach po 10 fiolek.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Proszek należy rozpuścić w jałowej wodzie do wstrzykiwań, a otrzymany koncentrat musi zostać natychmiast rozcieńczony przed użyciem. Roztwór po rekonstytucji jest przezroczysty, bezbarwny lub żółty i nie zawiera widocznych cząstek stałych. Podczas sporządzania i podawania roztworu należy stosować standardowe techniki aseptyczne. Dawki należy przygotowywać w worku infuzyjnym odpowiedniej wielkości. Przed podaniem produkty lecznicze do podawania pozajelitowego należy sprawdzić wzrokowo pod kątem obecności cząstek stałych. Każda fiolka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użytku. Całkowity czas od rozpoczęcia rekonstytucji do zakończenia przygotowywania infuzji dożylnej nie powinien przekraczać 30 minut. Emblaveo (aztreonam/awibaktam) jest złożonym produktem leczniczym; każda fiolka zawiera 1,5 g aztreonamu i 0,5 g awibaktamu w stałej proporcji 3:1.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Instrukcje przygotowywania w WORKU INFUZYJNYM dawek dla osób dorosłych: UWAGA: Poniższa procedura opisuje etapy przygotowywania roztworu do infuzji o końcowym stężeniu 1,5-40 mg/ml aztreonamu i 0,50-13,3 mg/ml awibaktamu . Przed rozpoczęciem tych kroków należy zakończyć wszystkie obliczenia. 1. Przygotować roztwór metodą rekonstytucji (131,2 mg/ml aztreonamu i 43,7 mg/ml awibaktamu): a) Wprowadzić igłę przez korek fiolki i wstrzyknąć 10 ml jałowej wody do wstrzykiwań. b) Wyjąć igłę i delikatnie wstrząsnąć fiolką, aby uzyskać klarowny, bezbarwny lub żółty roztwór, bez widocznych cząstek stałych. 2. Przygotować końcowy roztwór do infuzji (końcowe stężenie musi wynosić 1,5-40 mg/ml aztreonamu i 0,50-13,3 mg/ml awibaktamu): Worek infuzyjny: Roztwór uzyskany w wyniku rekonstytucji należy dodatkowo rozcieńczyć, przenosząc odpowiednio obliczoną jego objętość do worka infuzyjnego zawierającego jeden z poniższych roztworów: roztwór chlorku sodu (0,9%) do wstrzykiwań, roztwór glukozy (5%) do wstrzykiwań lub roztwór Ringera z mleczanami.
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Patrz tabela 4 poniżej. Tabela 4. Przygotowanie produktu leczniczego Emblaveo w WORKU INFUZYJNYM do podawania osobom dorosłym
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Dawka całkowita (aztreonam/awibaktam)Objętość do pobrania z fiolki (fiolek) po rekonstytucjiObjętość końcowa po rozcień- czeniu w worku infuzyjnyma,b
    2000 mg / 667 mg15,2 mlod 50 ml do 250 ml
    1500 mg / 500 mg11,4 mlod 50 ml do 250 ml
    1350 mg / 450 mg10,3 mlod 50 ml do 250 ml
    750 mg / 250 mg5,7 mlod 50 ml do 250 ml
    675 mg / 225 mg5,1 mlod 50 ml do 250 ml
    Wszystkie inne dawkiObjętość (ml) obliczona na podstawie wymaganej dawki:Dawka (mg aztreonamu) ÷ 131,2 mg/ml aztreonamulubObjętość (ml) będzie się różnić w zależności od dostępnego worka infuzyjnegoi preferowanego stężenia końcowego(musi zawierać się w przedziale 1,5-40 mg/ml aztreonamui 0,50-13,3 mg/ml awibaktamu).
    Dawka (mg awibaktamu) ÷ 43,7 mg/ml awibaktamu
  • CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    a Rozcieńczyć do końcowego stężenia aztreonamu wynoszącego 1,5-40 mg/ml (końcowe stężenie awibaktamu 0,50-13,3 mg/ml) w celu zapewnienia stabilności gotowego produktu przez 24 godziny w temperaturze 2-8°C, a następnie do 12 godzin w temperaturze do 30°C dla worków infuzyjnych zawierających roztwór chlorku sodu (0,9%) do wstrzykiwań lub roztwór Ringera z mleczanami. b Rozcieńczyć do końcowego stężenia aztreonamu wynoszącego 1,5-40 mg/ml (końcowe stężenie awibaktamu 0,50-13,3 mg/ml) w celu zapewnienia stabilności gotowego produktu przez 24 godziny w temperaturze 2-8°C, a następnie do 6 godzin w temperaturze do 30°C dla worków infuzyjnych zawierających roztwór glukozy (5%) do wstrzykiwań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tazocin, 2 g + 0,25 g, proszek do sporządzania roztworu do infuzji Tazocin, 4 g + 0,5 g, proszek do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Tazocin, 2 g + 0,25 g: każda fiolka zawiera 2 g piperacyliny (w postaci soli sodowej) oraz 0,25 g tazobaktamu (w postaci soli sodowej). Tazocin, 4 g + 0,5 g: każda fiolka zawiera 4 g piperacyliny (w postaci soli sodowej) oraz 0,5 g tazobaktamu (w postaci soli sodowej). Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda fiolka produktu Tazocin 2 g + 0,25 g zawiera 130 mg sodu. Każda fiolka produktu Tazocin 4 g + 0,5 g zawiera 261 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do infuzji. Biały lub prawie biały proszek.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Tazocin jest wskazany w leczeniu wymienionych niżej zakażeń u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 2 lat (patrz punkty 4.2 i 5.1). Dorośli i młodzież Ciężkie zapalenie płuc, w tym szpitalne zapalenie płuc oraz zapalenie płuc związane ze stosowaniem respiratora. Powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek). Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich (w tym zakażenia stopy cukrzycowej). Leczenie pacjentów z bakteriemią, która przebiega w powiązaniu z zakażeniami wymienionymi powyżej lub podejrzewa się, że przebiega w powiązaniu z tymi zakażeniami. Tazocin można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią, u których wystąpiła gorączka, prawdopodobnie spowodowana zakażeniem bakteryjnym. Uwaga: Nie zaleca się stosowania u dorosłych pacjentów w leczeniu bakteriemii wywołanej przez szczepy E. coli i K.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Wskazania do stosowania
    pneumoniae (niewrażliwe na ceftriakson) wytwarzające β-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym (ESBL, ang. extended-spectrum beta-lactamases), patrz punkt 5.1. Dzieci w wieku od 2 do 12 lat Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej. Tazocin można stosować w leczeniu dzieci z neutropenią, u których wystąpiła gorączka, prawdopodobnie spowodowana zakażeniem bakteryjnym. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące prawidłowego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawka i częstość podawania produktu Tazocin zależy od ciężkości i lokalizacji zakażenia oraz od przewidywanych patogenów. Dorośli i młodzież Zakażenia: Zwykle stosowana dawka to 4 g piperacyliny i 0,5 g tazobaktamu, podawane co 8 godzin. W leczeniu szpitalnego zapalenia płuc oraz zakażeń bakteryjnych u pacjentów z neutropenią zalecana dawka wynosi 4 g piperacyliny i 0,5 g tazobaktamu, podawane co 6 godzin. Ten sposób dawkowania można również zastosować u pacjentów z innymi, szczególnie ciężkimi zakażeniami. Poniższa tabela przedstawia częstotliwość podawania i dawki zalecane u dorosłych i młodzieży, w zależności od wskazania lub stanu pacjenta. Częstotliwość podawania leku Tazocin 4 g + 0,5 g Co 6 godzin: Ciężkie zapalenie płuc, Pacjenci z neutropenią, u których wystąpiła gorączka, prawdopodobnie spowodowana zakażeniem bakteryjnym Co 8 godzin: Powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek), Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej, Zakażenia skóry i tkanek miękkich (w tym zakażenia stopy cukrzycowej), Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Dawkę dożylną należy dobrać odpowiednio do stopnia aktualnego zaburzenia czynności nerek (każdego pacjenta należy ściśle obserwować w kierunku wystąpienia objawów toksyczności leku; wielkość dawek i przerwy pomiędzy kolejnymi dawkami należy dostosowywać indywidualnie): Klirens kreatyniny (ml/min) Tazocin (zalecana dawka) > 40: Nie ma konieczności modyfikacji dawki 20-40: Maksymalna zalecana dawka: 4 g + 0,5 g co 8 godzin < 20: Maksymalna zalecana dawka: 4 g + 0,5 g co 12 godzin U pacjentów leczonych hemodializami należy podać jedną dodatkową dawkę piperacyliny z tazobaktamem 2 g + 0,25 g po każdej dializie, ponieważ w wyniku hemodializy 30%-50% dawki piperacyliny zostaje usunięte z organizmu w ciągu 4 godzin.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Dawkowanie
    Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Nie ma konieczności dostosowania dawki (patrz punkt 5.2). Pacjenci w podeszłym wieku: Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów w podeszłym wieku, u których czynność nerek jest prawidłowa lub u których klirens kreatyniny wynosi ponad 40 ml/min. Dzieci (w wieku od 2 do 12 lat) Zakażenia: Poniższa tabela przedstawia częstotliwość podawania i dawki według masy ciała u dzieci w wieku od 2 do 12 lat w zależności od wskazania lub stanu pacjenta. Dawka wg masy ciała oraz częstotliwość podawania leku 80 mg piperacyliny i 10 mg tazobaktamu na kg masy ciała, co 6 godzin: Dzieci z neutropenią, u których wystąpiła gorączka, prawdopodobnie spowodowana zakażeniem bakteryjnym* 100 mg piperacyliny i 12,5 mg tazobaktamu na kg masy ciała, co 8 godzin: Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej* * Nie należy przekroczyć maksymalnej dawki 4 g + 0,5 g w ciągu 30 minut.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Dawkowanie
    Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Dawkę dożylną należy dobrać odpowiednio do stopnia aktualnego zaburzenia czynności nerek (każdego pacjenta należy ściśle obserwować, czy nie występują objawy toksyczności leku; należy odpowiednio dostosować dawkę leku i przerwy pomiędzy dawkami). Klirens kreatyniny [ml/min] Tazocin (zalecana dawka) > 50: Nie ma konieczności modyfikacji dawki ≤ 50: 70 mg piperacyliny i 8,75 mg tazobaktamu na kg masy ciała co 8 godzin Dzieciom leczonym hemodializami należy podać jedną dodatkową dawkę 40 mg piperacyliny i 5 mg tazobaktamu na kg masy ciała po każdej dializie. Stosowanie u dzieci w wieku poniżej 2 lat: Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Tazocin u dzieci w wieku 0-2 lat. Nie ma danych z kontrolowanych badań klinicznych. Długość leczenia: W większości wskazań długość leczenia wynosi zwykle 5 do 14 dni.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Dawkowanie
    Jednakże długość leczenia należy określać w zależności od ciężkości zakażenia, patogenu (patogenów) oraz stanu klinicznego pacjenta i bakteriologicznego rozwoju choroby. Sposób podawania Tazocin, 2 g + 0,25 g, oraz Tazocin, 4 g + 0,5 g, podaje się w infuzji dożylnej (trwającej ponad 30 minut). Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne, inne penicyliny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Stwierdzona w wywiadzie ostra, ciężka reakcja nadwrażliwości na jakikolwiek antybiotyk beta-laktamowy (np. cefalosporyna, monobaktam, karbapenem).
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Wybierając piperacylinę z tazobaktamem do leczenia danego pacjenta należy wziąć pod uwagę zasadność zastosowania półsyntetycznej penicyliny o szerokim spektrum działania, w oparciu o takie czynniki, jak ciężkość zakażenia oraz rozpowszechnienie oporności na inne odpowiednie leki przeciwbakteryjne. Przed rozpoczęciem leczenia produktem Tazocin należy zebrać dokładny wywiad, dotyczący występowania u pacjenta w przeszłości reakcji nadwrażliwości na penicyliny, inne antybiotyki beta-laktamowe (np. cefalosporyny, monobaktamy, karbapenemy) i inne alergeny. U pacjentów leczonych penicylinami, w tym piperacyliną z tazobaktamem, opisywano ciężkie reakcje nadwrażliwości (anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne, w tym wstrząs), niekiedy powodujące zgon. Reakcje te występują częściej u osób ze stwierdzoną w wywiadzie nadwrażliwością na wiele alergenów.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Specjalne środki ostrozności
    W razie wystąpienia ciężkiej reakcji nadwrażliwości należy odstawić antybiotyk, może być konieczne podanie adrenaliny lub podjęcie innego postępowania ratunkowego. Produkt leczniczy Tazocin może powodować ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella), osutka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (patrz punkt 4.8). Jeśli u pacjenta wystąpi wysypka, należy go uważnie obserwować, a jeśli nastąpi jej zaostrzenie - przerwać podawanie leku. Limfohistiocytoza hemofagocytarna (HLH): U pacjentów leczonych piperacyliną z tazobaktamem notowano przypadki HLH, często po leczeniu trwającym ponad 10 dni. Jest to zagrażający życiu zespół nieprawidłowej aktywacji immunologicznej, odznaczający się występowaniem takich klinicznych objawów przedmiotowych i podmiotowych, jak nasilone zapalenie uogólnione (np.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Specjalne środki ostrozności
    gorączka, hepatosplenomegalia, hipertriglicerydemia, hipofibrynogenemia, duże stężenie ferrytyny w surowicy, cytopenia i hemofagocytoza). Jeśli u pacjenta wystąpią wczesne objawy nieprawidłowej aktywacji immunologicznej, należy niezwłocznie rozpocząć diagnozowanie. W razie ustalenia rozpoznania HLH należy przerwać leczenie piperacyliną z tazobaktamem. Jeśli u pacjenta występuje ciężka, długo utrzymująca się biegunka, należy wziąć pod uwagę wystąpienie wywołanego przez antybiotyk i zagrażającego życiu rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy. Objawy rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy mogą wystąpić podczas lub po zakończeniu leczenia antybiotykiem. Należy wówczas natychmiast przerwać stosowanie produktu Tazocin. Leczenie produktem Tazocin może powodować pojawienie się szczepów opornych, mogących wywoływać nadkażenia. U niektórych pacjentów otrzymujących antybiotyki beta-laktamowe występowały krwawienia.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Specjalne środki ostrozności
    Niekiedy występowały jednocześnie zmiany wyników testów krzepliwości, takich, jak czas krzepnięcia, agregacja płytek, czas protrombinowy. Częściej obserwowano to u pacjentów z niewydolnością nerek. W razie wystąpienia krwawienia należy odstawić antybiotyk i rozpocząć odpowiednie postępowanie. Podczas leczenia, zwłaszcza długotrwałego, może wystąpić leukopenia i neutropenia. Z tego względu należy okresowo kontrolować czynność krwiotwórczą. Podobnie jak podczas stosowania innych penicylin, podczas podawania dużych dawek produktu mogą wystąpić powikłania neurologiczne w postaci drgawek (napady drgawek), zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkt 4.8). Tazocin 2 g + 0,25 g: Produkt leczniczy zawiera 130 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 6,5% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Tazocin 4 g + 0,5 g: Produkt leczniczy zawiera 261 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 13% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Specjalne środki ostrozności
    Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie. U pacjentów ze zmniejszoną rezerwą potasu w organizmie oraz u chorych leczonych równocześnie innymi produktami zmniejszającymi stężenie potasu może wystąpić hipokaliemia; u tych pacjentów wskazane jest okresowe oznaczanie elektrolitów. Ze względu na potencjalną toksyczność dla nerek (patrz punkt 4.8), piperacylinę z tazobaktamem należy stosować z ostrożnością, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub u pacjentów leczonych hemodializami. Należy dostosować wielkości dawek podawanych dożylnie oraz przerwy pomiędzy kolejnymi dawkami do stopnia zaburzeń czynności nerek (patrz punkt 4.2). W drugorzędowej analizie wykorzystującej dane z dużego, wieloośrodkowego, randomizowanego kontrolowanego badania, w której badano współczynnik przesączania kłębuszkowego (ang.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Specjalne środki ostrozności
    glomerular filtration rate, GFR) u ciężko chorych pacjentów po podaniu najczęściej stosowanych antybiotyków, stwierdzono, że w porównaniu z innymi antybiotykami, stosowanie piperacyliny z tazobaktamem wiązało się ze zmniejszeniem szybkości odwracalnej poprawy dla GFR. Na podstawie tej analizy wyciągnięto wniosek, że piperacylina z tazobaktamem była przyczyną opóźnienia regeneracji nerek u tych pacjentów. Równoczesne podawanie piperacykliny i tazobaktamu razem z wankomycyną może wiązać się ze wzrostem częstości występowania ostrego uszkodzenia nerek (patrz punkt 4.5).
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie Piperacylina podana jednocześnie z wekuronium przedłuża czas trwania blokady nerwowo-mięśniowej, wywołanej przez wekuronium. Można oczekiwać, że wskutek podobnego mechanizmu działania, blokada nerwowo-mięśniowa powodowana przez jakikolwiek niedepolaryzujący lek zwiotczający mięśnie, może być przedłużona w obecności piperacyliny. Leki przeciwzakrzepowe Podczas równoczesnego podawania heparyny, doustnych leków przeciwzakrzepowych i innych substancji mogących wpływać na proces krzepnięcia krwi, w tym na czynność płytek, należy częściej niż zazwyczaj określać parametry krzepliwości i regularnie je monitorować. Metotreksat Piperacylina może zmniejszać wydalanie metotreksatu. Z tego względu należy monitorować stężenie metotreksatu w surowicy krwi w celu uniknięcia wystąpienia jego toksyczności.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Interakcje
    Probenecyd Podobnie jak w przypadku innych penicylin, równoczesne podawanie probenecydu i piperacyliny z tazobaktamem przedłuża okres półtrwania i zmniejsza klirens nerkowy zarówno piperacyliny, jak i tazobaktamu; jednakże maksymalne stężenia obu substancji w osoczu nie ulegają zmianie. Aminoglikozydy Piperacylina, podawana w monoterapii lub w skojarzeniu z tazobaktamem, nie spowodowała znaczącej zmiany farmakokinetyki tobramycyny u pacjentów z prawidłową czynnością nerek ani u pacjentów z lekkimi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Podawanie tobramycyny nie spowodowało znaczącej zmiany farmakokinetyki piperacyliny, tazobaktamu ani metabolitu M1. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek obserwowano unieczynnianie tobramycyny i gentamycyny przez piperacylinę. Informacje dotyczące podawania piperacyliny i tazobaktamu z aminoglikozydami, patrz punkty 6.2 i 6.6.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Interakcje
    Wankomycyna Badania wykazały zwiększoną częstość występowania ostrego uszkodzenia nerek u pacjentów, którym jednocześnie podawano piperacylinę i tazobaktam razem z wankomycyną w porównaniu do pacjentów otrzymujących samą wankomycynę (patrz punkt 4.4). W niektórych badaniach odnotowano, że interakcja ta była zależna od dawki wankomycyny. Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych między piperacyliną z tazobaktamem a wankomycyną. Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych Podobnie jak w przypadku innych penicylin, stosowanie nieenzymatycznych metod oznaczenia glukozy w moczu może powodować fałszywie dodatnie wyniki, dlatego podczas stosowania produktu Tazocin zaleca się oznaczanie glukozy w moczu metodami enzymatycznymi. Wyniki wielu chemicznych metod oznaczania białka w moczu mogą być fałszywie dodatnie. Oznaczanie białka w moczu za pomocą pasków nie jest zaburzane. Bezpośredni test Coombsa może być dodatni.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Interakcje
    Wyniki testów Bio-Rad Laboratories Platelia Aspergillus EIA mogą być fałszywie dodatnie u pacjentów otrzymujących Tazocin. Odnotowano reakcje krzyżowe polisacharydów i polifuranoz niepochodzących z grzybów Aspergillus, z testem Bio-Rad Laboratories Platelia Aspergillus EIA. Z tego względu dodatnie wyniki powyższych testów u pacjentów przyjmujących Tazocin należy potwierdzać innymi metodami diagnostycznymi.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania produktu Tazocin u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję, ale nie wykazały działania teratogennego przy zastosowaniu toksycznych dawek dla matki (patrz punkt 5.3). Piperacylina i tazobaktam przenikają przez łożysko. Piperacylinę z tazobaktamem można stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy jest to jednoznacznie wskazane, tj. jeśli spodziewana korzyść przewyższa ryzyko dla kobiety ciężarnej i dla płodu. Karmienie piersi? Piperacylina przenika w małych ilościach do mleka ludzkiego; stężenie tazobaktamu w mleku ludzkim nie było badane. U kobiet karmiących piersią produkt można stosować tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przewyższają ryzyko dla kobiety i dziecka.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Płodność Badania płodności u szczurów nie wykazały wpływu na płodność ani na kojarzenie się w pary po podaniu dootrzewnowym tazobaktamu lub skojarzenia piperacyliny z tazobaktamem (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym jest biegunka (występująca u 1 na 10 pacjentów). Do najbardziej ciężkich działań niepożądanych zalicza się rzekomobłoniaste zapalenie jelit i toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella), występujące u 1 do 10 na 10 000 pacjentów. Częstość występowania pancytopenii, wstrząsu anafilaktycznego i zespołu Stevensa-Johnsona nie może być określona na podstawie dostępnych danych. Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane uporządkowane zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często (≥ 1/10) zakażenia drożdżakami z rodzaju Candida* rzekomobłoniaste zapalenie jelit Zaburzenia krwi i układu chłonnego małopłytkowość, niedokrwistość* leukopenia agranulocytoza pancytopenia*, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna*, trombocytoza*, eozynofilia* Zaburzenia układu immunologicznego wstrząs anafilaktoidalny*, wstrząs anafilaktyczny, reakcja anafilaktoidalna*, reakcja anafilaktyczna*, nadwrażliwość* Zaburzenia metabolizmu i odżywiania hipokaliemia Zaburzenia psychiczne bezsenność, majaczenie* Zaburzenia układu nerwowego ból głowy, napady drgawek* Zaburzenia naczyniowe niedociśnienie, zapalenie żył, zakrzepowe zapalenie żył, uderzenia gorąca Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia krwawienie z nosa, eozynofilowe zapalenie płuc Zaburzenia żołądka i jelit biegunka, ból brzucha, wymioty, zaparcia, nudności, niestrawność, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych zapalenie wątroby*, żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wysypka, świąd, rumień wielopostaciowy*, pokrzywka, wysypka plamisto-grudkowa* toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella)*, zespół Stevensa-Johnsona*, złuszczające zapalenie skóry, osutka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Działania niepożądane
    DRESS)*, ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. AGEP)*, pęcherzowe zapalenie skóry, plamica Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej ból stawów, ból mięśni Zaburzenia nerek i dróg moczowych niewydolność nerek, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek* Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania gorączka, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, dreszcze Badania diagnostyczne zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, zmniejszenie stężenia białka całkowitego, zmniejszenie stężenia albumin we krwi, dodatni odczyn bezpośredni Coombsa, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej we krwi, zwiększenie stężenia mocznika we krwi, wydłużony czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, zmniejszenie stężenia glukozy we krwi, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, wydłużony czas protrombinowy, wydłużony czas krwawienia, zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy *Działania niepożądane zindentyfikowane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Działania niepożądane
    Podawanie piperacyliny związane jest ze zwiększoną częstotliwością występowania gorączki i wysypki u pacjentów z mukowiscydozą. Wpływ grupy antybiotyków beta-laktamowych Antybiotyki beta-laktamowe, w tym piperacylina z tazobaktamem, mogą prowadzić do wystąpienia objawów encefalopatii i drgawek (patrz punkt 4.4). 4.10 Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Działania niepożądane
    Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Objawy W okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadki przedawkowania piperacyliny z tazobaktamem. Najczęściej obserwowano nudności, wymioty i biegunkę, występujące również podczas stosowania zalecanych dawek. Po podaniu dożylnym dawek większych niż zalecane (zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek), może wystąpić zwiększona pobudliwość nerwowo-mięśniowa lub drgawki. Leczenie W przypadku przedawkowania należy przerwać podawanie piperacyliny z tazobaktamem. Nie jest znane specyficzne antidotum. Należy zastosować leczenie podtrzymujące czynności życiowe i leczenie objawowe odpowiednie do stanu pacjenta. Nadmierne stężenie piperacyliny lub tazobaktamu w osoczu można zmniejszyć stosując hemodializę (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, połączenia penicylin z inhibitorami beta-laktamazy, kod ATC: J01C R05. Mechanizm działania Piperacylina, półsyntetyczna penicylina o szerokim spektrum działania, działa bakteriobójczo przez hamowanie syntezy ściany komórkowej. Tazobaktam, beta-laktam strukturalnie podobny do penicylin, jest inhibitorem wielu beta-laktamaz, które zwykle powodują oporność drobnoustrojów na penicyliny i cefalosporyny, ale nie hamuje enzymów AmpC ani metalo-beta-laktamaz. Tazobaktam rozszerza spektrum działania piperacyliny o wiele bakterii wytwarzających beta-laktamazy, które nabyły oporność na samą piperacylinę. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne Czas, w którym stężenie w osoczu przekracza minimalne stężenie hamujące (T> MIC), jest głównym farmakodynamicznym wyznacznikiem skuteczności piperacyliny.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mechanizm oporności Dwa główne mechanizmy powstawania oporności na piperacylinę z tazobaktamem to: unieczynnienie piperacyliny przez te beta-laktamazy, które nie ulegają zahamowaniu przez tazobaktam: beta-laktamazy z klas molekularnych B, C i D; modyfikacja białek wiążących penicylinę (PBP), co powoduje zmniejszenie powinowactwa piperacyliny do docelowych elementów molekularnych u bakterii. Do powstawania oporności na piperacylinę z tazobaktamem mogą przyczynić się również zmiany przepuszczalności błony komórkowej bakterii oraz zwiększenie ekspresji wielolekowej pompy usuwającej lek z komórki, zwłaszcza u bakterii Gram-ujemnych. Wartości graniczne Wartości graniczne minimalnego stężenia hamującego piperacyliny z tazobaktamem wg EUCAST (EUCAST, ang. The European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing) (tabela wartości granicznych EUCAST, wersja 12.0, obowiązująca od 01.01.2022). Dla potrzeb badania wrażliwości stężenie tazobaktamu jest stałe i wynosi 4 mg/l.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Patogen Wartości graniczne zależne od gatunku bakterii (S≤/R>), mg/l piperacyliny: Enterobacterales (dawniej Enterobacteriaceae) 8/8 Pseudomonas aeruginosa < 0,001/16 Rodzaj Staphylococcus - Rodzaj Enterococcus - Streptococcus grupy A, B, C i G - Streptococcus pneumoniae - Grupa Streptococcus viridans - Haemophilus influenzae 0,25/0,25 Moraxella catarrhalis - Rodzaj Bacteroides (z wyjątkiem B.thetaiotaomicron) 8/8 Rodzaj Prevotella 0,5/0,5 Fusobacterium necrophorum 0,5/0,5 Clostridium perfringens 0,5/0,5 Cutibacterium acnes 0,25/0,25 Achromobacter xylosoxidans 4/4 Rodzaj Vibrio 1/1 Wartości graniczne (PK/PD) niezależne od gatunku bakterii 8/16
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Maksymalne stężenia piperacyliny i tazobaktamu po podaniu dawki 4 g + 0,5 g w infuzji dożylnej trwającej ponad 30 minut wynoszą odpowiednio 298 µg/ml i 34 µg/ml. Dystrybucja Piperacylina i tazobaktam wiążą się z białkami osocza w około 30%. Obecność innych związków nie wpływa na stopień wiązania. Stopień wiązania metabolitu tazobaktamu z białkami osocza jest bardzo mały. Piperacylina z tazobaktamem dobrze przenika do tkanek i płynów ustrojowych, w tym do błony śluzowej jelit, pęcherzyka żółciowego, płuc, żółci i kości. Średnie stężenie w tkankach wynosi od 50 do 100% stężenia w osoczu. U pacjentów, u których nie ma stanu zapalnego opon mózgowych, dystrybucja do płynu mózgowo-rdzeniowego jest mała, podobnie jak w przypadku innych penicylin. Metabolizm Piperacylina jest metabolizowana do mniej czynnego mikrobiologicznie metabolitu deetylowego.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    Tazobaktam jest przekształcany do pojedynczego metabolitu, który nie działa na drobnoustroje. Eliminacja Piperacylina i tazobaktam są wydalane przez nerki w wyniku przesączania kłębuszkowego i wydzielania kanalikowego. Piperacylina jest wydalana szybko w postaci niezmienionej, 68% dawki pojawia się w moczu. Tazobaktam i jego metabolit są wydalane głównie przez nerki, przy czym 80% dawki wydala się w postaci niezmienionej, a reszta jako metabolit. Piperacylina, tazobaktam i piperacylina deetylowa są również wydzielane do żółci. U zdrowych osób okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza piperacyliny z tazobaktamem wynosi od 0,7 do 1,2 godziny po podaniu jednorazowym lub wielokrotnym. Ten okres półtrwania nie zależy od dawki ani czasu trwania infuzji dożylnej. Okres półtrwania w fazie eliminacji, zarówno piperacyliny, jak i tazobaktamu, zwiększa się wraz ze zmniejszaniem się klirensu nerkowego.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    Nie stwierdzono znaczących zmian w farmakokinetyce piperacyliny, spowodowanych tazobaktamem. Piperacylina może nieznacznie zmniejszać klirens tazobaktamu. Szczególne grupy pacjentów Okresy półtrwania piperacyliny i tazobaktamu u pacjentów z marskością wątroby są dłuższe odpowiednio o ok. 25% i 18% niż u osób zdrowych. Okresy półtrwania piperacyliny i tazobaktamu wydłużają się w miarę zmniejszania się klirensu kreatyniny. Jeśli klirens kreatyniny jest mniejszy niż 20 ml/min, okres półtrwania piperacyliny jest dwukrotnie, a tazobaktamu – czterokrotnie dłuższy niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Podczas hemodializy usuwane jest 30% do 50% dawki piperacyliny z tazobaktamem oraz dodatkowo 5% dawki tazobaktamu w postaci metabolitu. Podczas dializy otrzewnowej usuwane jest około 6% dawki piperacyliny i 21% dawki tazobaktamu oraz do 18% dawki tazobaktamu w postaci metabolitu.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    Dzieci i młodzież W populacyjnej analizie właściwości farmakokinetycznych, szacunkowy klirens u dzieci w wieku od 9 miesięcy do 12 lat był porównywalny do obserwowanego u osób dorosłych. Średnia wartość w populacji wynosiła 5,64 (0,34) ml/min/kg mc. U dzieci w wieku od 2 do 9 miesięcy szacunkowy klirens piperacyliny wynosi 80% tej wartości. Średnia objętość dystrybucji piperacyliny w populacji wynosi 0,243 (0,011) l/kg mc. i nie zależy od wieku. Pacjenci w podeszłym wieku Średni okres półtrwania piperacyliny i tazobaktamu jest o odpowiednio 32% i 55% dłuższy u pacjentów w podeszłym wieku niż u osób młodszych. Ta różnica może być spowodowana przez związane z wiekiem zmiany klirensu kreatyniny. Rasa Nie obserwowano różnicy w farmakokinetyce piperacyliny i tazobaktamu u zdrowych ochotników rasy azjatyckiej (n=9) i kaukaskiej (n=9), którym podano jedną dawkę 4 g + 0,5 g.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane nie kliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych, dotyczących toksyczności po podaniu wielokrotnym i genotoksyczności, nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono badań rakotwórczego działania piperacyliny z tazobaktamem. W badaniu oceniającym u szczurów wpływ na płodność i reprodukcję po podaniu dootrzewnowym tazobaktamu lub połączenia piperacyliny z tazobaktamem, notowano zmniejszenie wielkości miotu oraz zwiększenie liczby płodów z opóźnionym kostnieniem i zmianami w żebrach równocześnie z toksycznością dla matek. Płodność pokolenia F1 oraz rozwój embrionalny pokolenia F2 nie były zaburzone. Badania teratogenności u myszy i szczurów po podaniu dożylnym tazobaktamu lub połączenia piperacyliny z tazobaktamem wykazały zmniejszoną masę płodów szczurzych po podaniu toksycznych dawek dla matki, ale nie wykazały wpływu teratogennego.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Po podaniu dootrzewnowym tazobaktamu lub połączenia piperacyliny z tazobaktamem u szczurów zaobserwowano zaburzenia rozwoju okołoporodowego i poporodowego (zmniejszona masa płodów, zwiększona liczba poronień, zwiększona śmiertelność młodych) równocześnie z toksycznością dla matek.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Edetynian disodu (EDTA) Kwas cytrynowy jednowodny 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Jeżeli Tazocin podaje się równocześnie z innym antybiotykiem (np. aminoglikozydami), to produkty te należy podawać oddzielnie. Mieszanie antybiotyków beta-laktamowych z aminoglikozydem in vitro może powodować znaczną inaktywację aminoglikozydu. Nie należy mieszać produktu Tazocin z innymi substancjami w strzykawce ani w pojemniku do infuzji, gdyż nie ustalono zgodności. Ze względu na niestabilność chemiczną, produktu Tazocin nie należy stosować z roztworami zawierającymi tylko wodorowęglan sodu. Nie dodawać produktu Tazocin do preparatów krwi ani hydrolizatów albumin.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Dane farmaceutyczne
    6.3 Okres ważności Nieotwarta fiolka: 3 lata Sporządzony roztwór w fiolce Badania trwałości chemicznej i fizycznej potwierdzają, że roztwór można przechowywać do 12 godzin w lodówce w temperaturze 2-8°C, po rozpuszczeniu w jednym ze zgodnych rozpuszczalników (patrz punkt 6.6). Rozcieńczony sporządzony roztwór, do infuzji Jeśli rozcieńczony sporządzony roztwór został przygotowany z użyciem jednego ze zgodnych rozcieńczalników, do odpowiednich objętości (patrz punkt 6.6), zachowuje on trwałość chemiczną i fizyczną do 12 godzin, jeśli jest przechowywany w lodówce w temperaturze 2-8°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, rozpuszczony lub rozcieńczony produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt nie zostanie wykorzystany niezwłocznie, za czas i warunki przechowywania po przygotowaniu odpowiedzialna jest osoba podająca lek. Czas ten nie może być dłuższy niż 12 godzin w temperaturze 2-8°C.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Dane farmaceutyczne
    6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nieotwarta fiolka: nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozpuszczeniu i rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Tazocin, 2 g + 0,25 g Fiolka o pojemności 30 ml ze szkła typu I z gumy bromobutylowej oraz zamknięciem typu flip-off. Tazocin, 4 g + 0,5 g Fiolka o pojemności 70 ml ze szkła typu I z gumy bromobutylowej oraz zamknięciem typu flip-off. Wielkości opakowań: 1, 5, 10, 12, 25 lub 50 fiolek w pudełku tekturowym. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt należy rozpuścić i rozcieńczać z zachowaniem zasad aseptyki. Przed podaniem należy obejrzeć, czy roztwór nie zawiera widocznych cząsteczek i czy nie zmienił zabarwienia.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Dane farmaceutyczne
    Roztwór można podać jedynie wówczas, gdy jest przezroczysty i nie zawiera widocznych cząstek. Podanie dożylne Roztwór należy przygotować dodając do fiolki odpowiednią objętość jednego z wymienionych niżej, zgodnych rozpuszczalników. Fiolkę obracać aż do rozpuszczenia. Proszek rozpuszcza się zazwyczaj w ciągu 5 do 10 min ciągłego obracania (szczegółowe informacje dotyczące postępowania z lekiem znajdują się poniżej). Zawartość fiolki Objętość dodawanego do fiolki rozpuszczalnika* 2 g + 0,25 g (2 g piperacyliny i 0,25 g tazobaktamu) 10 ml 4 g + 0,5 g (4 g piperacyliny i 0,5 g tazobaktamu) 20 ml * Zgodne rozpuszczalniki stosowane do rozpuszczania: 0,9% (9 mg/ml) roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań jałowa woda do wstrzykiwań 5% roztwór glukozy (1) Maksymalna zalecana objętość jałowej wody do wstrzykiwań wynosi 50 ml na dawkę. Przygotowany roztwór należy pobrać z fiolki za pomocą strzykawki.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Dane farmaceutyczne
    Po rozpuszczeniu proszku w zalecany sposób, zawartość fiolki pobrana za pomocą strzykawki będzie zawierać podaną na etykiecie ilość piperacyliny i tazobaktamu. Tak przygotowany roztwór można dalej rozcieńczać do potrzebnej objętości (np. 50 ml lub 150 ml) jednym z niżej wymienionych rozcieńczalników: 0,9% (9 mg/ml) roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań 5% roztwór glukozy 6% roztwór dekstranu w 0,9% (9 mg/ml) roztworze chlorku sodu płyn Ringera z mleczanami roztwór Hartmanna płyn Ringera z octanem płyn Ringera z octanem i jabłczanem Podawanie w skojarzeniu z aminoglikozydami Mieszanie antybiotyków beta-laktamowych z aminoglikozydowymi w warunkach in vitro może spowodować unieczynnienie aminoglikozydów, dlatego zaleca się, aby Tazocin i aminoglikozyd podawać oddzielnie. Jeżeli jednoczesne podawanie aminoglikozydu i produktu Tazocin jest konieczne, należy je rozpuszczać i rozcieńczać oddzielnie.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Dane farmaceutyczne
    Jeżeli zalecane jest jednoczesne podanie, Tazocin jest zgodny i może być podawany jednocześnie przez wspólny dren infuzyjny (Y) wyłącznie z niżej wymienionymi aminoglikozydami i w opisanych niżej warunkach. Aminoglikozyd Moc produktu Tazocin Objętość rozcieńczalnika produktu Tazocin [ml] Zakres stężeń aminoglikozydu* [mg/ml] Dopuszczalne rozcieńczalniki Amikacyna 2 g + 0,25 g 4 g + 0,5 g 50, 100, 150 1,75–7,5 0,9% roztwór chlorku sodu lub 5% roztwór glukozy Gentamycyna 2 g + 0,25 g 4 g + 0,5 g 50, 100, 150 0,7–3,32 0,9% roztwór chlorku sodu lub 5% roztwór glukozy * Dawkę aminoglikozydu należy dostosować do masy ciała pacjenta, ciężkości zakażenia (ciężkie lub zagrażające życiu) i czynności nerek (klirens kreatyniny). Zgodność Tazocin z innymi aminoglikozydami nie została określona.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 2 g + 0,25 g
    Dane farmaceutyczne
    Jedynie podane wyżej stężenia i rozpuszczalniki amikacyny i gentamycyny z wymienionymi dawkami produktu Tazocin określono jako zgodne do równoczesnego podawania przez wspólny dren infuzyjny Y. Równoczesne stosowanie przez wspólny dren infuzyjny Y, w inny sposób niż podany powyżej, może spowodować unieczynnienie aminoglikozydu przez produkt Tazocin. Niezgodności farmaceutyczne, patrz punkt 6.2. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Wyłącznie do jednorazowego użycia. Należy wyrzucić wszelkie resztki niewykorzystanego roztworu.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
    1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tazocin, 2 g + 0,25 g, proszek do sporządzania roztworu do infuzji Tazocin, 4 g + 0,5 g, proszek do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Tazocin, 2 g + 0,25 g: każda fiolka zawiera 2 g piperacyliny (w postaci soli sodowej) oraz 0,25 g tazobaktamu (w postaci soli sodowej). Tazocin, 4 g + 0,5 g: każda fiolka zawiera 4 g piperacyliny (w postaci soli sodowej) oraz 0,5 g tazobaktamu (w postaci soli sodowej). Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda fiolka produktu Tazocin 2 g + 0,25 g zawiera 130 mg sodu. Każda fiolka produktu Tazocin 4 g + 0,5 g zawiera 261 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do infuzji. Biały lub prawie biały proszek.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Wskazania do stosowania
    4.1 Wskazania do stosowania Tazocin jest wskazany w leczeniu wymienionych niżej zakażeń u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 2 lat (patrz punkty 4.2 i 5.1). Dorośli i młodzież Ciężkie zapalenie płuc, w tym szpitalne zapalenie płuc oraz zapalenie płuc związane ze stosowaniem respiratora. Powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek). Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich (w tym zakażenia stopy cukrzycowej). Leczenie pacjentów z bakteriemią, która przebiega w powiązaniu z zakażeniami wymienionymi powyżej lub podejrzewa się, że przebiega w powiązaniu z tymi zakażeniami. Tazocin można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią, u których wystąpiła gorączka, prawdopodobnie spowodowana zakażeniem bakteryjnym. Uwaga: Nie zaleca się stosowania u dorosłych pacjentów w leczeniu bakteriemii wywołanej przez szczepy E. coli i K.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Wskazania do stosowania
    pneumoniae (niewrażliwe na ceftriakson) wytwarzające β-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym (ESBL, ang. extended-spectrum beta-lactamases), patrz punkt 5.1. Dzieci w wieku od 2 do 12 lat Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej. Tazocin można stosować w leczeniu dzieci z neutropenią, u których wystąpiła gorączka, prawdopodobnie spowodowana zakażeniem bakteryjnym. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące prawidłowego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawka i częstość podawania produktu Tazocin zależy od ciężkości i lokalizacji zakażenia oraz od przewidywanych patogenów. Dorośli i młodzież Zakażenia: Zwykle stosowana dawka to 4 g piperacyliny i 0,5 g tazobaktamu, podawane co 8 godzin. W leczeniu szpitalnego zapalenia płuc oraz zakażeń bakteryjnych u pacjentów z neutropenią zalecana dawka wynosi 4 g piperacyliny i 0,5 g tazobaktamu, podawane co 6 godzin. Ten sposób dawkowania można również zastosować u pacjentów z innymi, szczególnie ciężkimi zakażeniami. Poniższa tabela przedstawia częstotliwość podawania i dawki zalecane u dorosłych i młodzieży, w zależności od wskazania lub stanu pacjenta. Częstotliwość podawania leku Tazocin 4 g + 0,5 g Co 6 godzin: Ciężkie zapalenie płuc, Pacjenci z neutropenią, u których wystąpiła gorączka, prawdopodobnie spowodowana zakażeniem bakteryjnym Co 8 godzin: Powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek), Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej, Zakażenia skóry i tkanek miękkich (w tym zakażenia stopy cukrzycowej) Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Dawkę dożylną należy dobrać odpowiednio do stopnia aktualnego zaburzenia czynności nerek (każdego pacjenta należy ściśle obserwować w kierunku wystąpienia objawów toksyczności leku; wielkość dawek i przerwy pomiędzy kolejnymi dawkami należy dostosowywać indywidualnie): Klirens kreatyniny (ml/min): > 40 - Nie ma konieczności modyfikacji dawki 20-40 - Maksymalna zalecana dawka: 4 g + 0,5 g co 8 godzin < 20 - Maksymalna zalecana dawka: 4 g + 0,5 g co 12 godzin U pacjentów leczonych hemodializami należy podać jedną dodatkową dawkę piperacyliny z tazobaktamem 2 g + 0,25 g po każdej dializie, ponieważ w wyniku hemodializy 30%-50% dawki piperacyliny zostaje usunięte z organizmu w ciągu 4 godzin.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Nie ma konieczności dostosowania dawki (patrz punkt 5.2). Pacjenci w podeszłym wieku: Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów w podeszłym wieku, u których czynność nerek jest prawidłowa lub u których klirens kreatyniny wynosi ponad 40 ml/min. Dzieci (w wieku od 2 do 12 lat) Zakażenia: Poniższa tabela przedstawia częstotliwość podawania i dawki według masy ciała u dzieci w wieku od 2 do 12 lat w zależności od wskazania lub stanu pacjenta. Dawka wg masy ciała oraz częstotliwość podawania leku: 80 mg piperacyliny i 10 mg tazobaktamu na kg masy ciała, co 6 godzin - Dzieci z neutropenią, u których wystąpiła gorączka, prawdopodobnie spowodowana zakażeniem bakteryjnym* 100 mg piperacyliny i 12,5 mg tazobaktamu na kg masy ciała, co 8 godzin - Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej* * Nie należy przekroczyć maksymalnej dawki 4 g + 0,5 g w ciągu 30 minut.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Dawkę dożylną należy dobrać odpowiednio do stopnia aktualnego zaburzenia czynności nerek (każdego pacjenta należy ściśle obserwować, czy nie występują objawy toksyczności leku; należy odpowiednio dostosować dawkę leku i przerwy pomiędzy dawkami). Klirens kreatyniny [ml/min]: > 50 - Nie ma konieczności modyfikacji dawki ≤ 50 - 70 mg piperacyliny i 8,75 mg tazobaktamu na kg masy ciała co 8 godzin Dzieciom leczonym hemodializami należy podać jedną dodatkową dawkę 40 mg piperacyliny i 5 mg tazobaktamu na kg masy ciała po każdej dializie. Stosowanie u dzieci w wieku poniżej 2 lat Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Tazocin u dzieci w wieku 0-2 lat. Nie ma danych z kontrolowanych badań klinicznych. Długość leczenia W większości wskazań długość leczenia wynosi zwykle 5 do 14 dni.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Dawkowanie
    Jednakże długość leczenia należy określać w zależności od ciężkości zakażenia, patogenu (patogenów) oraz stanu klinicznego pacjenta i bakteriologicznego rozwoju choroby. Sposób podawania Tazocin, 2 g + 0,25 g, oraz Tazocin, 4 g + 0,5 g, podaje się w infuzji dożylnej (trwającej ponad 30 minut). Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Przeciwwskazania
    4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne, inne penicyliny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Stwierdzona w wywiadzie ostra, ciężka reakcja nadwrażliwości na jakikolwiek antybiotyk beta-laktamowy (np. cefalosporyna, monobaktam, karbapenem).
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Wybierając piperacylinę z tazobaktamem do leczenia danego pacjenta należy wziąć pod uwagę zasadność zastosowania półsyntetycznej penicyliny o szerokim spektrum działania, w oparciu o takie czynniki, jak ciężkość zakażenia oraz rozpowszechnienie oporności na inne odpowiednie leki przeciwbakteryjne. Przed rozpoczęciem leczenia produktem Tazocin należy zebrać dokładny wywiad, dotyczący występowania u pacjenta w przeszłości reakcji nadwrażliwości na penicyliny, inne antybiotyki beta-laktamowe (np. cefalosporyny, monobaktamy, karbapenemy) i inne alergeny. U pacjentów leczonych penicylinami, w tym piperacyliną z tazobaktamem, opisywano ciężkie reakcje nadwrażliwości (anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne, w tym wstrząs), niekiedy powodujące zgon. Reakcje te występują częściej u osób ze stwierdzoną w wywiadzie nadwrażliwością na wiele alergenów.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    W razie wystąpienia ciężkiej reakcji nadwrażliwości należy odstawić antybiotyk, może być konieczne podanie adrenaliny lub podjęcie innego postępowania ratunkowego. Produkt leczniczy Tazocin może powodować ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella), osutka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (patrz punkt 4.8). Jeśli u pacjenta wystąpi wysypka, należy go uważnie obserwować, a jeśli nastąpi jej zaostrzenie - przerwać podawanie leku. Limfohistiocytoza hemofagocytarna (HLH): U pacjentów leczonych piperacyliną z tazobaktamem notowano przypadki HLH, często po leczeniu trwającym ponad 10 dni. Jest to zagrażający życiu zespół nieprawidłowej aktywacji immunologicznej, odznaczający się występowaniem takich klinicznych objawów przedmiotowych i podmiotowych, jak nasilone zapalenie uogólnione (np.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    gorączka, hepatosplenomegalia, hipertriglicerydemia, hipofibrynogenemia, duże stężenie ferrytyny w surowicy, cytopenia i hemofagocytoza). Jeśli u pacjenta wystąpią wczesne objawy nieprawidłowej aktywacji immunologicznej, należy niezwłocznie rozpocząć diagnozowanie. W razie ustalenia rozpoznania HLH należy przerwać leczenie piperacyliną z tazobaktamem. Jeśli u pacjenta występuje ciężka, długo utrzymująca się biegunka, należy wziąć pod uwagę wystąpienie wywołanego przez antybiotyk i zagrażającego życiu rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy. Objawy rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy mogą wystąpić podczas lub po zakończeniu leczenia antybiotykiem. Należy wówczas natychmiast przerwać stosowanie produktu Tazocin. Leczenie produktem Tazocin może powodować pojawienie się szczepów opornych, mogących wywoływać nadkażenia. U niektórych pacjentów otrzymujących antybiotyki beta-laktamowe występowały krwawienia.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    Niekiedy występowały jednocześnie zmiany wyników testów krzepliwości, takich, jak czas krzepnięcia, agregacja płytek, czas protrombinowy. Częściej obserwowano to u pacjentów z niewydolnością nerek. W razie wystąpienia krwawienia należy odstawić antybiotyk i rozpocząć odpowiednie postępowanie. Podczas leczenia, zwłaszcza długotrwałego, może wystąpić leukopenia i neutropenia. Z tego względu należy okresowo kontrolować czynność krwiotwórczą. Podobnie jak podczas stosowania innych penicylin, podczas podawania dużych dawek produktu mogą wystąpić powikłania neurologiczne w postaci drgawek (napady drgawek), zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkt 4.8). Tazocin 2 g + 0,25 g: Produkt leczniczy zawiera 130 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 6,5% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Tazocin 4 g + 0,5 g: Produkt leczniczy zawiera 261 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 13% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie. U pacjentów ze zmniejszoną rezerwą potasu w organizmie oraz u chorych leczonych równocześnie innymi produktami zmniejszającymi stężenie potasu może wystąpić hipokaliemia; u tych pacjentów wskazane jest okresowe oznaczanie elektrolitów. Ze względu na potencjalną toksyczność dla nerek (patrz punkt 4.8), piperacylinę z tazobaktamem należy stosować z ostrożnością, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub u pacjentów leczonych hemodializami. Należy dostosować wielkości dawek podawanych dożylnie oraz przerwy pomiędzy kolejnymi dawkami do stopnia zaburzeń czynności nerek (patrz punkt 4.2). W drugorzędowej analizie wykorzystującej dane z dużego, wieloośrodkowego, randomizowanego kontrolowanego badania, w której badano współczynnik przesączania kłębuszkowego (ang.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Specjalne środki ostrozności
    glomerular filtration rate, GFR) u ciężko chorych pacjentów po podaniu najczęściej stosowanych antybiotyków, stwierdzono, że w porównaniu z innymi antybiotykami, stosowanie piperacyliny z tazobaktamem wiązało się ze zmniejszeniem szybkości odwracalnej poprawy dla GFR. Na podstawie tej analizy wyciągnięto wniosek, że piperacylina z tazobaktamem była przyczyną opóźnienia regeneracji nerek u tych pacjentów. Równoczesne podawanie piperacykliny i tazobaktamu razem z wankomycyną może wiązać się ze wzrostem częstości występowania ostrego uszkodzenia nerek (patrz punkt 4.5).
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Interakcje
    4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie Piperacylina podana jednocześnie z wekuronium przedłuża czas trwania blokady nerwowo-mięśniowej, wywołanej przez wekuronium. Można oczekiwać, że wskutek podobnego mechanizmu działania, blokada nerwowo-mięśniowa powodowana przez jakikolwiek niedepolaryzujący lek zwiotczający mięśnie, może być przedłużona w obecności piperacyliny. Leki przeciwzakrzepowe Podczas równoczesnego podawania heparyny, doustnych leków przeciwzakrzepowych i innych substancji mogących wpływać na proces krzepnięcia krwi, w tym na czynność płytek, należy częściej niż zazwyczaj określać parametry krzepliwości i regularnie je monitorować. Metotreksat Piperacylina może zmniejszać wydalanie metotreksatu. Z tego względu należy monitorować stężenie metotreksatu w surowicy krwi w celu uniknięcia wystąpienia jego toksyczności.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Interakcje
    Probenecyd Podobnie jak w przypadku innych penicylin, równoczesne podawanie probenecydu i piperacyliny z tazobaktamem przedłuża okres półtrwania i zmniejsza klirens nerkowy zarówno piperacyliny, jak i tazobaktamu; jednakże maksymalne stężenia obu substancji w osoczu nie ulegają zmianie. Aminoglikozydy Piperacylina, podawana w monoterapii lub w skojarzeniu z tazobaktamem, nie spowodowała znaczącej zmiany farmakokinetyki tobramycyny u pacjentów z prawidłową czynnością nerek ani u pacjentów z lekkimi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Podawanie tobramycyny nie spowodowało znaczącej zmiany farmakokinetyki piperacyliny, tazobaktamu ani metabolitu M1. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek obserwowano unieczynnianie tobramycyny i gentamycyny przez piperacylinę. Informacje dotyczące podawania piperacyliny i tazobaktamu z aminoglikozydami, patrz punkty 6.2 i 6.6.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Interakcje
    Wankomycyna Badania wykazały zwiększoną częstość występowania ostrego uszkodzenia nerek u pacjentów, którym jednocześnie podawano piperacylinę i tazobaktam razem z wankomycyną w porównaniu do pacjentów otrzymujących samą wankomycynę (patrz punkt 4.4). W niektórych badaniach odnotowano, że interakcja ta była zależna od dawki wankomycyny. Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych między piperacyliną z tazobaktamem a wankomycyną. Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych Podobnie jak w przypadku innych penicylin, stosowanie nieenzymatycznych metod oznaczenia glukozy w moczu może powodować fałszywie dodatnie wyniki, dlatego podczas stosowania produktu Tazocin zaleca się oznaczanie glukozy w moczu metodami enzymatycznymi. Wyniki wielu chemicznych metod oznaczania białka w moczu mogą być fałszywie dodatnie. Oznaczanie białka w moczu za pomocą pasków nie jest zaburzane. Bezpośredni test Coombsa może być dodatni.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Interakcje
    Wyniki testów Bio-Rad Laboratories Platelia Aspergillus EIA mogą być fałszywie dodatnie u pacjentów otrzymujących Tazocin. Odnotowano reakcje krzyżowe polisacharydów i polifuranoz niepochodzących z grzybów Aspergillus, z testem Bio-Rad Laboratories Platelia Aspergillus EIA. Z tego względu dodatnie wyniki powyższych testów u pacjentów przyjmujących Tazocin należy potwierdzać innymi metodami diagnostycznymi.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania produktu Tazocin u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję, ale nie wykazały działania teratogennego przy za stosowaniu toksycznych dawek dla matki (patrz punkt 5.3). Piperacylina i tazobaktam przenikają przez łożysko. Piperacylinę z tazobaktamem można stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy jest to jednoznacznie wskazane, tj. jeśli spodziewana korzyść przewyższa ryzyko dla kobiety ciężarnej i dla płodu. Karmienie piersi? Piperacylina przenika w małych ilościach do mleka ludzkiego; stężenie tazobaktamu w mleku ludzkim nie było badane. U kobiet karmiących piersią produkt można stosować tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przewyższają ryzyko dla kobiety i dziecka.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Wpływ na płodność, ciążę i laktację
    Płodność Badania płodności u szczurów nie wykazały wpływu na płodność ani na kojarzenie się w pary po podaniu dootrzewnowym tazobaktamu lub skojarzenia piperacyliny z tazobaktamem (patrz punkt 5.3).
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
    4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    4.8 Działania niepożądane Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym jest biegunka (występująca u 1 na 10 pacjentów). Do najbardziej ciężkich działań niepożądanych zalicza się rzekomobłoniaste zapalenie jelit i toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella), występujące u 1 do 10 na 10 000 pacjentów. Częstość występowania pancytopenii, wstrząsu anafilaktycznego i zespołu Stevensa-Johnsona nie może być określona na podstawie dostępnych danych. Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane uporządkowane zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często (≥ 1/10) zakażenia drożdżakami z rodzaju Candida* rzekomobłoniaste zapalenie jelit Często (≥ 1/100 do < 1/10) małopłytkowość, niedokrwistość* leukopenia agranulocytoza pancytopenia*, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna*, trombocytoza*, eozynofilia* Zaburzenia układu immunologicznego wstrząs anafilaktoidalny*, wstrząs anafilaktyczny, reakcja anafilaktoidalna*, reakcja anafilaktyczna*, nadwrażliwość* Zaburzenia metabolizmu i odżywiania hipokaliemia Zaburzenia psychiczne bezsenność, majaczenie* Zaburzenia układu nerwowego ból głowy, napady drgawek* Zaburzenia naczyniowe niedociśnienie, zapalenie żył, zakrzepowe zapalenie żył, uderzenia gorąca Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia krwawienie z nosa, eozynofilowe zapalenie płuc Zaburzenia żołądka i jelit biegunka, ból brzucha, wymioty, zaparcia, nudności, niestrawność, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych zapalenie wątroby*, żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wysypka, świąd, rumień wielopostaciowy*, pokrzywka, wysypka plamisto-grudkowa*, toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella)*, zespół Stevensa-Johnsona*, złuszczające zapalenie skóry, osutka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    DRESS)*, ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. AGEP)*, pęcherzowe zapalenie skóry, plamica Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej ból stawów, ból mięśni Zaburzenia nerek i dróg moczowych niewydolność nerek, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek* Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania gorączka, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, dreszcze Badania diagnostyczne zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, zmniejszenie stężenia białka całkowitego, zmniejszenie stężenia albumin we krwi, dodatni odczyn bezpośredni Coombsa, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej we krwi, zwiększenie stężenia mocznika we krwi, wydłużony czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, zmniejszenie stężenia glukozy we krwi, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, wydłużony czas protrombinowy, wydłużony czas krwawienia, zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy *Działania niepożądane zindentyfikowane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    Podawanie piperacyliny związane jest ze zwiększoną częstotliwością występowania gorączki i wysypki u pacjentów z mukowiscydozą. Wpływ grupy antybiotyków beta-laktamowych Antybiotyki beta-laktamowe, w tym piperacylina z tazobaktamem, mogą prowadzić do wystąpienia objawów encefalopatii i drgawek (patrz punkt 4.4). 4.10 Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Działania niepożądane
    Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Przedawkowanie
    4.9 Przedawkowanie Objawy W okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadki przedawkowania piperacyliny z tazobaktamem. Najczęściej obserwowano nudności, wymioty i biegunkę, występujące również podczas stosowania zalecanych dawek. Po podaniu dożylnym dawek większych niż zalecane (zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek), może wystąpić zwiększona pobudliwość nerwowo-mięśniowa lub drgawki. Leczenie W przypadku przedawkowania należy przerwać podawanie piperacyliny z tazobaktamem. Nie jest znane specyficzne antidotum. Należy zastosować leczenie podtrzymujące czynności życiowe i leczenie objawowe odpowiednie do stanu pacjenta. Nadmierne stężenie piperacyliny lub tazobaktamu w osoczu można zmniejszyć stosując hemodializę (patrz punkt 4.4).
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, połączenia penicylin z inhibitorami beta-laktamazy, kod ATC: J01C R05. Mechanizm działania Piperacylina, półsyntetyczna penicylina o szerokim spektrum działania, działa bakteriobójczo przez hamowanie syntezy ściany komórkowej. Tazobaktam, beta-laktam strukturalnie podobny do penicylin, jest inhibitorem wielu beta-laktamaz, które zwykle powodują oporność drobnoustrojów na penicyliny i cefalosporyny, ale nie hamuje enzymów AmpC ani metalo-beta-laktamaz. Tazobaktam rozszerza spektrum działania piperacyliny o wiele bakterii wytwarzających beta-laktamazy, które nabyły oporność na samą piperacylinę. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne Czas, w którym stężenie w osoczu przekracza minimalne stężenie hamujące (T> MIC), jest głównym farmakodynamicznym wyznacznikiem skuteczności piperacyliny.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Mechanizm oporności Dwa główne mechanizmy powstawania oporności na piperacylinę z tazobaktamem to: unieczynnienie piperacyliny przez te beta-laktamazy, które nie ulegają zahamowaniu przez tazobaktam: beta-laktamazy z klas molekularnych B, C i D; modyfikacja białek wiążących penicylinę (PBP), co powoduje zmniejszenie powinowactwa piperacyliny do docelowych elementów molekularnych u bakterii. Do powstawania oporności na piperacylinę z tazobaktamem mogą przyczynić się również zmiany przepuszczalności błony komórkowej bakterii oraz zwiększenie ekspresji wielolekowej pompy usuwającej lek z komórki, zwłaszcza u bakterii Gram-ujemnych. Wartości graniczne Wartości graniczne minimalnego stężenia hamującego piperacyliny z tazobaktamem wg EUCAST (EUCAST, ang. The European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing) (tabela wartości granicznych EUCAST, wersja 12.0, obowiązująca od 01.01.2022). Dla potrzeb badania wrażliwości stężenie tazobaktamu jest stałe i wynosi 4 mg/l.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Właściwości farmakodynamiczne
    Patogen Wartości graniczne zależne od gatunku bakterii (S≤/R>), mg/l piperacyliny: Enterobacterales (dawniej Enterobacteriaceae) 8/8 Pseudomonas aeruginosa < 0,001/16 Rodzaj Staphylococcus - Rodzaj Enterococcus - Streptococcus grupy A, B, C i G - Streptococcus pneumoniae - Grupa Streptococcus viridans - Haemophilus influenzae 0,25/0,25 Moraxella catarrhalis - Rodzaj Bacteroides (z wyjątkiem B.thetaiotaomicron) 8/8 Rodzaj Prevotella 0,5/0,5 Fusobacterium necrophorum 0,5/0,5 Clostridium perfringens 0,5/0,5 Cutibacterium acnes 0,25/0,25 Achromobacter xylosoxidans 4/4 Rodzaj Vibrio 1/1 Wartości graniczne (PK/PD) niezależne od gatunku bakterii 8/16
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Maksymalne stężenia piperacyliny i tazobaktamu po podaniu dawki 4 g + 0,5 g w infuzji dożylnej trwającej ponad 30 minut wynoszą odpowiednio 298 µg/ml i 34 µg/ml. Dystrybucja Piperacylina i tazobaktam wiążą się z białkami osocza w około 30%. Obecność innych związków nie wpływa na stopień wiązania. Stopień wiązania metabolitu tazobaktamu z białkami osocza jest bardzo mały. Piperacylina z tazobaktamem dobrze przenika do tkanek i płynów ustrojowych, w tym do błony śluzowej jelit, pęcherzyka żółciowego, płuc, żółci i kości. Średnie stężenie w tkankach wynosi od 50 do 100% stężenia w osoczu. U pacjentów, u których nie ma stanu zapalnego opon mózgowych, dystrybucja do płynu mózgowo-rdzeniowego jest mała, podobnie jak w przypadku innych penicylin. Metabolizm Piperacylina jest metabolizowana do mniej czynnego mikrobiologicznie metabolitu deetylowego.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    Tazobaktam jest przekształcany do pojedynczego metabolitu, który nie działa na drobnoustroje. Eliminacja Piperacylina i tazobaktam są wydalane przez nerki w wyniku przesączania kłębuszkowego i wydzielania kanalikowego. Piperacylina jest wydalana szybko w postaci niezmienionej, 68% dawki pojawia się w moczu. Tazobaktam i jego metabolit są wydalane głównie przez nerki, przy czym 80% dawki wydala się w postaci niezmienionej, a reszta jako metabolit. Piperacylina, tazobaktam i piperacylina deetylowa są również wydzielane do żółci. U zdrowych osób okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza piperacyliny z tazobaktamem wynosi od 0,7 do 1,2 godziny po podaniu jednorazowym lub wielokrotnym. Ten okres półtrwania nie zależy od dawki ani czasu trwania infuzji dożylnej. Okres półtrwania w fazie eliminacji, zarówno piperacyliny, jak i tazobaktamu, zwiększa się wraz ze zmniejszaniem się klirensu nerkowego.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    Nie stwierdzono znaczących zmian w farmakokinetyce piperacyliny, spowodowanych tazobaktamem. Piperacylina może nieznacznie zmniejszać klirens tazobaktamu. Szczególne grupy pacjentów Okresy półtrwania piperacyliny i tazobaktamu u pacjentów z marskością wątroby są dłuższe odpowiednio o ok. 25% i 18% niż u osób zdrowych. Okresy półtrwania piperacyliny i tazobaktamu wydłużają się w miarę zmniejszania się klirensu kreatyniny. Jeśli klirens kreatyniny jest mniejszy niż 20 ml/min, okres półtrwania piperacyliny jest dwukrotnie, a tazobaktamu – czterokrotnie dłuższy niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Podczas hemodializy usuwane jest 30% do 50% dawki piperacyliny z tazobaktamem oraz dodatkowo 5% dawki tazobaktamu w postaci metabolitu. Podczas dializy otrzewnowej usuwane jest około 6% dawki piperacyliny i 21% dawki tazobaktamu oraz do 18% dawki tazobaktamu w postaci metabolitu.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Właściwości farmakokinetyczne
    Dzieci i młodzież W populacyjnej analizie właściwości farmakokinetycznych, szacunkowy klirens u dzieci w wieku od 9 miesięcy do 12 lat był porównywalny do obserwowanego u osób dorosłych. Średnia wartość w populacji wynosiła 5,64 (0,34) ml/min/kg mc. U dzieci w wieku od 2 do 9 miesięcy szacunkowy klirens piperacyliny wynosi 80% tej wartości. Średnia objętość dystrybucji piperacyliny w populacji wynosi 0,243 (0,011) l/kg mc. i nie zależy od wieku. Pacjenci w podeszłym wieku Średni okres półtrwania piperacyliny i tazobaktamu jest o odpowiednio 32% i 55% dłuższy u pacjentów w podeszłym wieku niż u osób młodszych. Ta różnica może być spowodowana przez związane z wiekiem zmiany klirensu kreatyniny. Rasa Nie obserwowano różnicy w farmakokinetyce piperacyliny i tazobaktamu u zdrowych ochotników rasy azjatyckiej (n=9) i kaukaskiej (n=9), którym podano jedną dawkę 4 g + 0,5 g.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane nie kliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych, dotyczących toksyczności po podaniu wielokrotnym i genotoksyczności, nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono badań rakotwórczego działania piperacyliny z tazobaktamem. W badaniu oceniającym u szczurów wpływ na płodność i reprodukcję po podaniu dootrzewnowym tazobaktamu lub połączenia piperacyliny z tazobaktamem, notowano zmniejszenie wielkości miotu oraz zwiększenie liczby płodów z opóźnionym kostnieniem i zmianami w żebrach równocześnie z toksycznością dla matek. Płodność pokolenia F1 oraz rozwój embrionalny pokolenia F2 nie były zaburzone. Badania teratogenności u myszy i szczurów po podaniu dożylnym tazobaktamu lub połączenia piperacyliny z tazobaktamem wykazały zmniejszoną masę płodów szczurzych po podaniu toksycznych dawek dla matki, ale nie wykazały wpływu teratogennego.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
    Po podaniu dootrzewnowym tazobaktamu lub połączenia piperacyliny z tazobaktamem u szczurów zaobserwowano zaburzenia rozwoju okołoporodowego i poporodowego (zmniejszona masa płodów, zwiększona liczba poronień, zwiększona śmiertelność młodych) równocześnie z toksycznością dla matek.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Edetynian disodu (EDTA) Kwas cytrynowy jednowodny 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Jeżeli Tazocin podaje się równocześnie z innym antybiotykiem (np. aminoglikozydami), to produkty te należy podawać oddzielnie. Mieszanie antybiotyków beta-laktamowych z aminoglikozydem in vitro może powodować znaczną inaktywację aminoglikozydu. Nie należy mieszać produktu Tazocin z innymi substancjami w strzykawce ani w pojemniku do infuzji, gdyż nie ustalono zgodności. Ze względu na niestabilność chemiczną, produktu Tazocin nie należy stosować z roztworami zawierającymi tylko wodorowęglan sodu. Nie dodawać produktu Tazocin do preparatów krwi ani hydrolizatów albumin.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    6.3 Okres ważności Nieotwarta fiolka: 3 lata Sporządzony roztwór w fiolce Badania trwałości chemicznej i fizycznej potwierdzają, że roztwór można przechowywać do 12 godzin w lodówce w temperaturze 2-8°C, po rozpuszczeniu w jednym ze zgodnych rozpuszczalników (patrz punkt 6.6). Rozcieńczony sporządzony roztwór, do infuzji Jeśli rozcieńczony sporządzony roztwór został przygotowany z użyciem jednego ze zgodnych rozcieńczalników, do odpowiednich objętości (patrz punkt 6.6), zachowuje on trwałość chemiczną i fizyczną do 12 godzin, jeśli jest przechowywany w lodówce w temperaturze 2-8°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, rozpuszczony lub rozcieńczony produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt nie zostanie wykorzystany niezwłocznie, za czas i warunki przechowywania po przygotowaniu odpowiedzialna jest osoba podająca lek. Czas ten nie może być dłuższy niż 12 godzin w temperaturze 2-8°C.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nieotwarta fiolka: nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozpuszczeniu i rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Tazocin, 2 g + 0,25 g Fiolka o pojemności 30 ml ze szkła typu I z gumy bromobutylowej oraz zamknięciem typu flip-off. Tazocin, 4 g + 0,5 g Fiolka o pojemności 70 ml ze szkła typu I z gumy bromobutylowej oraz zamknięciem typu flip-off. Wielkości opakowań: 1, 5, 10, 12, 25 lub 50 fiolek w pudełku tekturowym. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt należy rozpuścić i rozcieńczać z zachowaniem zasad aseptyki. Przed podaniem należy obejrzeć, czy roztwór nie zawiera widocznych cząsteczek i czy nie zmienił zabarwienia.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Roztwór można podać jedynie wówczas, gdy jest przezroczysty i nie zawiera widocznych cząstek. Podanie dożylne Roztwór należy przygotować dodając do fiolki odpowiednią objętość jednego z wymienionych niżej, zgodnych rozpuszczalników. Fiolkę obracać aż do rozpuszczenia. Proszek rozpuszcza się zazwyczaj w ciągu 5 do 10 min ciągłego obracania (szczegółowe informacje dotyczące postępowania z lekiem znajdują się poniżej). Zawartość fiolki Objętość dodawanego do fiolki rozpuszczalnika* 2 g + 0,25 g (2 g piperacyliny i 0,25 g tazobaktamu) 10 ml 4 g + 0,5 g (4 g piperacyliny i 0,5 g tazobaktamu) 20 ml * Zgodne rozpuszczalniki stosowane do rozpuszczania: 0,9% (9 mg/ml) roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań jałowa woda do wstrzykiwań 5% roztwór glukozy (1) Maksymalna zalecana objętość jałowej wody do wstrzykiwań wynosi 50 ml na dawkę. Przygotowany roztwór należy pobrać z fiolki za pomocą strzykawki.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Po rozpuszczeniu proszku w zalecany sposób, zawartość fiolki pobrana za pomocą strzykawki będzie zawierać podaną na etykiecie ilość piperacyliny i tazobaktamu. Tak przygotowany roztwór można dalej rozcieńczać do potrzebnej objętości (np. 50 ml lub 150 ml) jednym z niżej wymienionych rozcieńczalników: 0,9% (9 mg/ml) roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań 5% roztwór glukozy 6% roztwór dekstranu w 0,9% (9 mg/ml) roztworze chlorku sodu płyn Ringera z mleczanami roztwór Hartmanna płyn Ringera z octanem płyn Ringera z octanem i jabłczanem Podawanie w skojarzeniu z aminoglikozydami Mieszanie antybiotyków beta-laktamowych z aminoglikozydowymi w warunkach in vitro może spowodować unieczynnienie aminoglikozydów, dlatego zaleca się, aby Tazocin i aminoglikozyd podawać oddzielnie. Jeżeli jednoczesne podawanie aminoglikozydu i produktu Tazocin jest konieczne, należy je rozpuszczać i rozcieńczać oddzielnie.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Jeżeli zalecane jest jednoczesne podanie, Tazocin jest zgodny i może być podawany jednocześnie przez wspólny dren infuzyjny (Y) wyłącznie z niżej wymienionymi aminoglikozydami i w opisanych niżej warunkach. Aminoglikozyd Moc produktu Tazocin Objętość rozcieńczalnika produktu Tazocin [ml] Zakres stężeń aminoglikozydu* [mg/ml] Dopuszczalne rozcieńczalniki Amikacyna 2 g + 0,25 g 4 g + 0,5 g 50, 100, 150 1,75–7,5 0,9% roztwór chlorku sodu lub 5% roztwór glukozy Gentamycyna 2 g + 0,25 g 4 g + 0,5 g 50, 100, 150 0,7–3,32 0,9% roztwór chlorku sodu lub 5% roztwór glukozy * Dawkę aminoglikozydu należy dostosować do masy ciała pacjenta, ciężkości zakażenia (ciężkie lub zagrażające życiu) i czynności nerek (klirens kreatyniny). Zgodność Tazocin z innymi aminoglikozydami nie została określona.
  • CHPL leku Tazocin, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 4 g + 0,5 g
    Dane farmaceutyczne
    Jedynie podane wyżej stężenia i rozpuszczalniki amikacyny i gentamycyny z wymienionymi dawkami produktu Tazocin określono jako zgodne do równoczesnego podawania przez wspólny dren infuzyjny Y. Równoczesne stosowanie przez wspólny dren infuzyjny Y, w inny sposób niż podany powyżej, może spowodować unieczynnienie aminoglikozydu przez produkt Tazocin. Niezgodności farmaceutyczne, patrz punkt 6.2. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Wyłącznie do jednorazowego użycia. Należy wyrzucić wszelkie resztki niewykorzystanego roztworu.

Zobacz również:

REKLAMA