Zimowa apteczka

Co warto w niej mieć?

Lek bez recepty

Pikopil

krople doustne

Zaparcia

Poznaj działanie

Wyrób medyczny

MARIMER woda morska hipertoniczny

spray

Katar

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Lacidofil

kapsułki

Probiotyki

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Atussan

syrop

Kaszel suchy

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Soledum forte

kapsułki

Zatoki

Poznaj działanie

Suplement diety

Essetil Forte

kapsułki

Wątroba

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Venogel

12 mg + 10 mg + 5 mg/g

Ból

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Deflegmin Effect Long

kapsułki o przedłużonym uwalnianiu

Kaszel mokry

Poznaj działanie

Suplement diety

Tributron

kapsułki

Zespół jelita drażliwego

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Tantum Verde Duo

aerozol do jamy ustnej

Ból gardła

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Olbas® Oil

płyn

Aromaterapia

Poznaj działanie

Menu

❮❮ Daryfenacyna

Daryfenacyna – dawkowanie leku

Daryfenacyna to lek stosowany w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza, takich jak nagłe parcie na mocz czy nietrzymanie moczu. Dawkowanie tej substancji różni się w zależności od wieku, stanu zdrowia i przyjmowanych jednocześnie leków. Dzięki wygodnej formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, lek przyjmuje się raz dziennie. Dowiedz się, jak prawidłowo stosować daryfenacynę i na co zwrócić szczególną uwagę podczas leczenia.

Spis treści

REKLAMA

Ogólne zasady dawkowania daryfenacyny

Daryfenacyna jest dostępna w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, przeznaczonych do stosowania doustnego. Standardowa dawka początkowa dla dorosłych wynosi 7,5 mg raz na dobę. Po upływie dwóch tygodni lekarz może ocenić skuteczność leczenia i, jeśli jest taka potrzeba, zwiększyć dawkę do 15 mg na dobę. Dawkę należy przyjmować codziennie o stałej porze, popijając tabletkę płynem. Tabletek nie należy rozgryzać, dzielić ani kruszyć – powinny być połknięte w całości, niezależnie od posiłków¹².

Drogi podania i postacie leku

Daryfenacyna występuje jako tabletki o przedłużonym uwalnianiu, przeznaczone wyłącznie do stosowania doustnego¹².

Częstotliwość i czas trwania leczenia

Lek przyjmuje się raz na dobę.
Po dwóch tygodniach stosowania lekarz ocenia skuteczność i tolerancję leku, decydując o ewentualnej zmianie dawki.
Czas trwania leczenia ustala lekarz indywidualnie, w zależności od potrzeb pacjenta.

Ważne dla pacjenta:

Nie należy samodzielnie zmieniać dawki ani częstotliwości przyjmowania leku.
Tabletki należy połykać w całości – rozgryzanie lub kruszenie może zaburzyć działanie leku.
Lek można przyjmować zarówno z posiłkiem, jak i bez jedzenia.
W razie pominięcia dawki, nie należy przyjmować podwójnej porcji leku.

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież

Daryfenacyna nie jest zalecana do stosowania u osób poniżej 18. roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej¹².

Pacjenci w podeszłym wieku

U osób powyżej 65 lat stosuje się taką samą dawkę początkową jak u dorosłych – 7,5 mg raz na dobę.
Po dwóch tygodniach leczenia lekarz może rozważyć zwiększenie dawki do 15 mg na dobę, jeśli lek jest dobrze tolerowany i występuje taka potrzeba¹².

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Nie ma konieczności dostosowywania dawki u osób z zaburzeniami czynności nerek, jednak zalecana jest ostrożność podczas leczenia tej grupy pacjentów³⁴.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh A) nie jest konieczna modyfikacja dawki, choć może dojść do zwiększenia stężenia leku w organizmie³⁴.
U osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh B) daryfenacynę można stosować tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko, a dawka nie powinna przekraczać 7,5 mg na dobę³⁴.
W ciężkich zaburzeniach czynności wątroby (Child-Pugh C) stosowanie daryfenacyny jest przeciwwskazane³⁴.

Kobiety w ciąży i karmiące piersią

Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania daryfenacyny u kobiet w ciąży i karmiących piersią, dlatego jej użycie w tych grupach wymaga szczególnej ostrożności i decyzji lekarza⁵⁶.

Warto wiedzieć:

Daryfenacyna może wchodzić w interakcje z innymi lekami, szczególnie z tymi, które wpływają na enzymy wątrobowe (CYP2D6 i CYP3A4).
U osób przyjmujących silne inhibitory CYP2D6 (np. paroksetyna, terbinafina, chinidyna, cymetydyna) lub umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. flukonazol, sok grejpfrutowy, erytromycyna), leczenie należy rozpoczynać od 7,5 mg na dobę i rozważyć ostrożne zwiększenie dawki tylko wtedy, gdy jest dobrze tolerowana³⁴.
Lek jest przeciwwskazany przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP3A4 oraz w ciężkich zaburzeniach czynności wątroby⁷⁸.

Maksymalna dawka dobowa i ryzyko przedawkowania

Maksymalna dawka dobowa daryfenacyny wynosi 15 mg, przyjmowana raz na dobę w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu¹².
W badaniach klinicznych stosowano dawki nawet do 75 mg, jednak były one związane ze zwiększonym ryzykiem działań niepożądanych, takich jak suchość w ustach, zaparcia, ból głowy czy niestrawność⁹¹⁰.
Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów antycholinergicznych, które wymagają natychmiastowego leczenia pod nadzorem lekarza⁹¹⁰.

Tabela dawkowania daryfenacyny dla poszczególnych grup pacjentów

Grupa pacjentów	Schemat dawkowania
Dorośli	Początkowo 7,5 mg raz na dobę; po 2 tygodniach możliwość zwiększenia do 15 mg raz na dobę w zależności od tolerancji i skuteczności¹²
Dzieci i młodzież (poniżej 18 lat)	Nie zaleca się stosowania¹²
Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat)	Początkowo 7,5 mg raz na dobę; po 2 tygodniach możliwość zwiększenia do 15 mg raz na dobę w zależności od tolerancji i skuteczności¹²
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek	Nie wymaga modyfikacji dawki; zalecana ostrożność³⁴
Pacjenci z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh A)	Nie wymaga modyfikacji dawki; zalecana ostrożność³⁴
Pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh B)	Stosować tylko, jeśli korzyść przewyższa ryzyko; maksymalnie 7,5 mg raz na dobę³⁴
Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh C)	Przeciwwskazane³⁴
Kobiety w ciąży i karmiące piersią	Stosowanie tylko w razie konieczności, po ocenie przez lekarza⁵⁶
Pacjenci stosujący silne inhibitory CYP2D6 lub umiarkowane inhibitory CYP3A4	Początkowo 7,5 mg raz na dobę; ostrożne zwiększanie do 15 mg w razie dobrej tolerancji³⁴
Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4	Przeciwwskazane⁷⁸

Daryfenacyna – dawkowanie w pigułce

Daryfenacyna jest lekiem o prostym schemacie dawkowania, który w większości przypadków nie wymaga modyfikacji dawki, nawet u osób starszych czy z łagodnymi zaburzeniami nerek lub wątroby. Jednak szczególną ostrożność należy zachować u osób z umiarkowanymi zaburzeniami wątroby oraz podczas jednoczesnego stosowania leków wpływających na metabolizm daryfenacyny. Maksymalna dawka dobowa to 15 mg, a przekroczenie tej ilości może prowadzić do niebezpiecznych działań niepożądanych. Daryfenacyna nie jest przeznaczona dla dzieci i młodzieży. Każdorazowo schemat leczenia powinien być ustalony przez lekarza i dopasowany do indywidualnych potrzeb pacjenta¹²³⁴.

Pytania i odpowiedzi

Jakie jest standardowe dawkowanie daryfenacyny u dorosłych?

Zalecana dawka początkowa to 7,5 mg raz na dobę. W razie potrzeby, po 2 tygodniach, można zwiększyć do 15 mg na dobę.

Czy daryfenacynę można stosować u dzieci?

Nie, lek nie jest zalecany do stosowania u osób poniżej 18. roku życia.

Czy trzeba zmieniać dawkę daryfenacyny u osób z niewydolnością nerek?

Nie, nie jest wymagana modyfikacja dawki, ale zalecana jest ostrożność.

Jaka jest maksymalna dawka daryfenacyny na dobę?

Maksymalna dawka dobowa wynosi 15 mg przyjmowana raz dziennie.

REKLAMA

Jak przyjmować daryfenacynę, by leczenie było skuteczne?

Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą.
Lek można przyjmować o dowolnej porze dnia, ale najlepiej robić to codziennie o tej samej porze.
Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem, nawet jeśli objawy ustąpią.

Co zrobić w przypadku pominięcia dawki?

Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę daryfenacyny, przyjmij ją jak najszybciej po przypomnieniu sobie. Jeśli jednak zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki, pomiń zapomnianą i wróć do zwykłego schematu dawkowania. Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej tabletki.

Interakcje daryfenacyny z innymi lekami

Niektóre leki mogą zwiększać stężenie daryfenacyny we krwi (np. paroksetyna, flukonazol, erytromycyna).
Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 jest przeciwwskazane.
W przypadku wątpliwości, zawsze poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

Zobacz również:

Działania niepożądane i skutki uboczne

Daryfenacyna jest substancją czynną stosowaną w leczeniu pęcherza nadreaktywnego. Jej działanie może prowadzić do wystąpienia działań niepożądanych, które zwykle mają łagodny lub umiarkowany charakter i rzadko powodują konieczność przerwania leczenia. Najczęściej pacjenci zgłaszają takie objawy jak suchość w jamie ustnej czy zaparcia, jednak lista możliwych działań niepożądanych jest szersza i zależy m.in. od stosowanej dawki. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania daryfenacyny.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Daryfenacyna to substancja czynna stosowana w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza, takich jak naglące nietrzymanie moczu i częste parcie na mocz. Mechanizm jej działania polega na wpływie na określone receptory w pęcherzu moczowym, co pozwala ograniczyć niekontrolowane skurcze tego narządu. Dzięki specjalnej formule o przedłużonym uwalnianiu daryfenacyna zapewnia stabilne działanie przez dłuższy czas. Poznaj, jak dokładnie działa ten lek w organizmie oraz jakie są jego losy po przyjęciu.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Porównanie daryfenacyny, oksybutyniny i tolterodyny pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i dla kogo dany lek może być najodpowiedniejszy. Choć wszystkie te substancje należą do grupy leków na nadreaktywny pęcherz i działają poprzez hamowanie nadmiernych skurczów pęcherza, różnią się m.in. grupami wiekowymi, dla których są przeznaczone, mechanizmem działania oraz profilem bezpieczeństwa. Dowiedz się, jakie są podobieństwa i kluczowe różnice między tymi lekami.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Daryfenacyna to substancja czynna stosowana w leczeniu problemów z pęcherzem, takich jak nietrzymanie moczu czy częste parcie na mocz. Bezpieczeństwo jej stosowania zależy od wielu czynników, w tym wieku pacjenta, stanu zdrowia nerek i wątroby oraz innych przyjmowanych leków. W poniższym opisie znajdziesz praktyczne informacje dotyczące bezpieczeństwa daryfenacyny, które pomogą Ci zrozumieć, na co zwrócić uwagę podczas jej stosowania.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Daryfenacyna to lek stosowany w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza, takich jak naglące nietrzymanie moczu czy częste parcie na mocz. Nie każdy jednak może z niej korzystać – istnieją konkretne sytuacje, w których jej stosowanie jest przeciwwskazane lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania oraz zasady bezpiecznego przyjmowania daryfenacyny, by chronić swoje zdrowie.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Stosowanie leków u dzieci zawsze wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ organizmy najmłodszych pacjentów reagują inaczej niż organizmy dorosłych. Daryfenacyna to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu zespołu nadreaktywnego pęcherza, jednak jej bezpieczeństwo i skuteczność u dzieci nie zostały potwierdzone w badaniach klinicznych. Poznaj szczegółowe informacje dotyczące stosowania daryfenacyny w grupie pediatrycznej, przeciwwskazania oraz możliwe ryzyka.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Daryfenacyna, stosowana w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza, może wpływać na codzienne funkcjonowanie, w tym na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. U niektórych osób pojawiają się objawy takie jak zawroty głowy, senność czy zaburzenia widzenia. Warto poznać, kiedy należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania tej substancji.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Daryfenacyna to substancja stosowana w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza, takich jak częste parcie na mocz i nietrzymanie moczu. W przypadku kobiet w ciąży i karmiących piersią bezpieczeństwo jej stosowania nie zostało w pełni potwierdzone, dlatego decyzja o rozpoczęciu leczenia powinna być poprzedzona dokładną oceną korzyści i ryzyka. Warto poznać najważniejsze zalecenia oraz potencjalne zagrożenia związane z terapią daryfenacyną w tych szczególnych okresach życia.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania - na co działa?

Daryfenacyna to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu objawów zespołu nadreaktywnego pęcherza u dorosłych. Dzięki swojemu działaniu pomaga zmniejszyć liczbę epizodów nagłego parcia na mocz, nietrzymania moczu oraz częstotliwość oddawania moczu. Terapia daryfenacyną pozwala na poprawę komfortu życia i ograniczenie uciążliwych objawów ze strony układu moczowego.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Daryfenacyna jest stosowana głównie w leczeniu nadreaktywnego pęcherza, pomagając kontrolować częstomocz i nietrzymanie moczu. Jednak jej przedawkowanie może prowadzić do różnych działań niepożądanych, w tym do poważnych objawów antycholinergicznych, które wymagają odpowiedniego postępowania medycznego. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące przedawkowania tej substancji, objawów, jakie mogą się pojawić oraz sposobów leczenia.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Emselex 7,5 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna tabletka zawiera 7,5 mg daryfenacyny (w postaci bromowodorku). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka o przedłużonym uwalnianiu Biała, okrągła, wypukła tabletka, oznaczona symbolem „DF” z jednej strony i „7.5” z drugiej strony.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Objawowe leczenie naglącego nietrzymania moczu i (lub) zwiększonej częstości oddawania moczu oraz nagłego parcia na mocz, które mogą wystąpić u dorosłych pacjentów z zespołem nadreaktywnego pęcherza.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli Zalecana dawka początkowa to 7,5 mg na dobę. Po 2 tygodniach po rozpoczęciu leczenia należy ponownie ocenić stan pacjenta. U pacjentów z objawami o większym nasileniu dawkę leku można zwiększyć do 15 mg na dobę, w zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie. Pacjenci w podeszłym wieku (  65 lat) Zalecana dawka początkowa dla pacjentów w podeszłym wieku to 7,5 mg na dobę. Po 2 tygodniach po rozpoczęciu leczenia należy ponownie ocenić stan pacjenta pod kątem skuteczności i bezpieczeństwa leku. U pacjentów z objawami o większym nasileniu, u których profil tolerancji leku jest zadowalający dawkę można zwiększyć do 15 mg na dobę, w zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Emselex nie jest zalecany do stosowania u dzieci poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Dawkowanie
Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności dostosowywania dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Należy jednak zachować ostrożność podczas leczenia tej grupy pacjentów (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Nie ma konieczności dostosowywania dawkowania u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (Child Pugh A). Istnieje jednak ryzyko zwiększenia pola pod krzywą (AUC) w tej grupie pacjentów (patrz punkt 5.2). Pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Child Pugh B) powinni stosować preparat tylko w przypadku, gdy korzyść przewyższa potencjalne ryzyko, a dawkę należy ograniczyć do 7,5 mg na dobę (patrz punkt 5.2). Emselex jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (Child Pugh C) (patrz punkt 4.3). Pacjenci otrzymujący jednocześnie substancje, które są silnymi inhibitorami CYP2D6 lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 U pacjentów otrzymujących substancje, które są silnymi inhibitorami CYP2D6, takie jak paroksetyna, terbinafina, chinidyna i cymetydyna, leczenie należy rozpocząć od dawki 7,5 mg na dobę.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Dawkowanie
Dawkę można zwiększyć do 15 mg na dobę w celu uzyskania lepszej odpowiedzi na leczenie, pod warunkiem, że dawka ta jest dobrze tolerowana. Należy jednak zachować ostrożność. U pacjentów otrzymujących substancje, które są umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4, takie jak flukonazol, sok grejpfrutowy i erytromycyna, zalecana dawka początkowa wynosi 7,5 mg na dobę. Dawkę można zwiększyć do 15 mg na dobę w celu uzyskania lepszej odpowiedzi na leczenie, pod warunkiem, że dawka ta jest dobrze tolerowana. Należy jednak zachować ostrożność. Sposób podawania Produkt leczniczy Emselex jest przeznaczony do podawania doustnego. Tabletki należy przyjmować raz na dobę, popijając płynem. Tabletki można przyjmować z jedzeniem lub bez, należy połknąć je w całości, bez żucia, dzielenia ani kruszenia.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Emselex jest przeciwwskazany u pacjentów z: - nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, - zatrzymaniem moczu, - zaleganiem treści żołądkowej, - niewyrównaną jaskrą z wąskim kątem przesączania, - miastenią, - ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (Child Pugh C), - ciężkim wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy, - toksycznym rozdęciem okrężnicy, - jednoczesnym leczeniem silnymi inhibitorami CYP3A4 (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy zachować ostrożność stosując Emselex u pacjentów z neuropatią autonomicznego układu nerwowego, przepukliną rozworu przełykowego, klinicznie istotnym upośledzeniem odpływu z pęcherza, ryzykiem zatrzymania moczu, ciężkim zaparciem lub zaburzeniem żołądkowo-jelitowym powodującym niedrożność, takim jak zwężenie odźwiernika. Należy zachować ostrożność stosując Emselex u pacjentów leczonych z powodu jaskry z wąskim kątem przesączania (patrz punkt 4.3). Przed rozpoczęciem leczenia preparatem Emselex należy zbadać pacjenta pod kątem innych przyczyn częstego oddawania moczu (niewydolność serca lub choroba nerek). W przypadku zakażenia układu moczowego należy rozpocząć odpowiednie leczenie przeciwbakteryjne. Należy zachować ostrożność stosując Emselex u pacjentów z ryzykiem zmniejszenia motoryki żołądkowo-jelitowej, odpływu żołądkowo-przełykowego i (lub) jednocześnie przyjmujących produkty lecznicze (takie jak doustne leki z grupy bisfosfonianów) mogące wywołać lub zaostrzyć zapalenie przełyku.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z nadreaktywnością wypieracza o podłożu neurogennym bezpieczeństwo stosowania i skuteczność nie zostały ustalone. Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leków przeciwmuskarynowych pacjentom, u których w przeszłości wystąpiły choroby serca. Jak w przypadku innych leków przeciwmuskarynowych, należy poinstruować pacjentów o konieczności przerwania stosowania produktu leczniczego Emselex i natychmiastowego skontaktowania się z lekarzem, w przypadku wystąpienia obrzęku języka lub gardła i krtani, lub trudności w oddychaniu (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wpływ innych produktów leczniczych na daryfenacynę Daryfenacyna jest metabolizowana głównie przez enzymy cytochromu P450 - CYP2D6 i CYP3A4. Inhibitory tych enzymów mogą zatem zwiększać pole pod krzywą (AUC) daryfenacyny. Inhibitory CYP2D6 U pacjentów otrzymujących substancje, które są silnymi inhibitorami CYP2D6 (np. paroksetyna, terbinafina, cymetydyna i chinidyna) zalecaną dawką początkową powinno być 7,5 mg na dobę. Dawkę można zwiększyć do 15 mg na dobę w celu uzyskania lepszej odpowiedzi na leczenie, pod warunkiem, że dawka ta jest dobrze tolerowana. Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP2D6 powoduje zwiększenie pola pod krzywą - AUC (np. w przypadku 20 mg paroksetyny 33% wzrost przy dawce daryfenacyny wynoszącej 30 mg). Inhibitory CYP3A4 Nie należy stosować daryfenacyny jednocześnie z silnymi inhibitorami CYP3A4 (patrz punkt 4.3), takimi jak inhibitory proteazy (np.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Interakcje
rytonawir), ketokonazol i itrakonazol. Należy również unikać jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami glikoproteiny P, takimi jak cyklosporyna i werapamil. Jednoczesne podanie 7,5 mg daryfenacyny z silnym inhibitorem CYP3A4 ketokonazolem, w dawce 400 mg, spowodowało pięciokrotne zwiększenie pola pod krzywą (AUC) daryfenacyny w stanie równowagi. U osób słabo metabolizujących pole pod krzywą (AUC) daryfenacyny zwiększyło się w przybliżeniu dziesięciokrotnie. Z powodu większego udziału CYP3A4 po podaniu dużych dawek daryfenacyny można się spodziewać, że działanie będzie silniejsze po jednoczesnym zastosowaniu ketokonazolu z daryfenacyną w dawce 15 mg. W przypadku jednoczesnego stosowania z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna, flukonazol i sok grejpfrutowy zalecaną dawką początkową daryfenacyny jest 7,5 mg na dobę.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Interakcje
Dawkę można zwiększyć do 15 mg na dobę w celu uzyskania lepszej odpowiedzi na leczenie, pod warunkiem, że dawka ta jest dobrze tolerowana. W przypadku jednoczesnego stosowania erytromycyny (umiarkowany inhibitor CYP3A4) z daryfenacyną, wartości AUC 24 i C max daryfenacyny stosowanej u osób dobrze metabolizujących w dawkach wynoszących 30 mg raz na dobę, były większe odpowiednio o 95% i 128% w porównaniu do przypadku, gdy stosowano samą daryfenacynę. Substancje pobudzające enzymy Substancje pobudzające CYP3A4, takie jak ryfampicyna, karbamazepina, barbiturany oraz dziurawiec zwyczajny ( Hypericum perforatum ) prawdopodobnie mogą zmniejszać stężenie daryfenacyny w osoczu. Wpływ daryfenacyny na inne produkty lecznicze Substraty CYP2D6 Daryfenacyna jest umiarkowanym inhibitorem enzymu CYP2D6. Należy zachować ostrożność podając daryfenacynę jednocześnie z produktami leczniczymi metabolizowanymi głównie przez CYP2D6 i mającymi wąski przedział terapeutyczny, takimi jak flekainid, tiorydazyna lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, takie jak imipramina.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Interakcje
Wpływ daryfenacyny na metabolizm substratów CYP2D6 jest istotny klinicznie głównie w przypadku tych substratów CYP2D6, które wymagają indywidualnego dostosowania dawki. Substraty CYP3A4 Leczenie daryfenacyną powoduje niewielkie zwiększenie pola pod krzywą (AUC) substratu CYP3A4 - midazolamu. Jednakże, z dostępnych danych nie wynika, że deryfenacyna zmienia klirens i biodostępność midazolamu. Można zatem wnioskować, że przyjmowanie deryfenacyny nie wpływa na farmakokinetykę substratów CYP3A4 in vivo. Interakcja z midazolamem nie ma znaczenia klinicznego, w związku z tym nie jest wymagane dostosowanie dawki dla substratów CYP3A4. Warfaryna Należy kontynuować monitorowanie czasu protrombinowego stosując warfarynę. Wpływ warfaryny na wartości czasu protrombinowego nie ulegał zmianie podczas jednoczesnego podawania z daryfenacyną. Digoksyna Należy monitorować działanie leku na początku leczenia, po jego zakończeniu jak również w przypadku zmiany dawkowania daryfenacyny.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Interakcje
Stosowanie daryfenacyny w dawce 30 mg raz na dobę (jest to dawka dwa razy większa niż zalecana dawka dobowa) jednocześnie z digoksyną w stanie równowagi spowodowało niewielkie zwiększenie pola pod krzywą digoksyny (AUC: 16% i C max : 20%). Zwiększenie pola pod krzywą digoksyny mogło być spowodowane współzawodnictwem pomiędzy daryfenacyną i digoksyną względem glikoproteiny P. Nie można wykluczyć innych interakcji związanych z transportem substancji. Leki przeciwmuskarynowe Tak jak w przypadku innych leków przeciwmuskarynowych, jednoczesne przyjmowanie produktów leczniczych o właściwościach przeciwmuskarynowych, takich jak oksybutynina, tolterodyna i flawoksat, może spowodować nasilenie działania leczniczego i działań niepożądanych. Może również nastąpić nasilenie działania przeciwcholinergicznego leków stosowanych w chorobie Parkinsona i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, jeśli stosuje się je jednocześnie z lekami o właściwościach przeciwmuskarynowych.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Interakcje
Dotychczas nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona i trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieje ograniczona ilość danych dotyczących stosowania daryfenacyny w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na poród (szczegóły, patrz punkt 5.3).Produkt Emselex nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży. Karmienie piersią Daryfenacyna przenika do mleka karmiących samic szczura. Nie wiadomo, czy daryfenacyna przenika do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla dzieci karmionych piersią. Decyzja o zaprzestaniu karmienia piersią lub przerwaniu leczenia preparatem Emselex podczas laktacji powinna być podjęta na podstawie oceny korzyści i ryzyka. Płodność Brak danych o deryfenacynie dotyczących płodności u ludzi. Deryfenacyna nie miała wpływu na płodność u samców lub samic szczura, ani nie wykazała wpływu na narządy płciowe szczurów i psów obu płci (szczegóły, patrz punkt 5.3).
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Kobiety w wieku rozrodczym powinny być poinformowane o braku danych dotyczących płodności, a Emselex powinien być zalecany wyłącznie po rozważeniu indywidualnego ryzyka i korzyści.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Tak jak w przypadku innych leków przeciwmuskarynowych, Emselex może powodować objawy, takie jak zawroty głowy, zamazane widzenie, bezsenność i senność. Pacjenci, u których wystąpią takie działania niepożądane nie powinni prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać urządzeń mechanicznych w ruchu. W przypadku preparatu Emselex działania te występowały niezbyt często.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Zgodnie z profilem farmakologicznym, do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych należały suchość jamy ustnej (20,2% i 35% odpowiednio dla dawek 7,5 mg i 15 mg, 18,7% po dostosowaniu dawkowania i 8% - 9% dla placebo) oraz zaparcia (14,8% i 21% odpowiednio dla dawek 7,5 mg i 15 mg, 20,9% po dostosowaniu dawkowania i 5,4% - 7,9% dla placebo). Zazwyczaj działania przeciwcholinergiczne zależą od dawki. Częstość odstawienia leku z powodu tych działań niepożądanych była jednak mała (suchość jamy ustnej: 0% - 0,9% i zaparcia: 0,6% – 2,2% dla daryfenacyny, w zależności od dawki; 0% i 0,3% dla placebo, odpowiednio - suchość jamy ustnej i zaparcia). Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Częstość działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Działania niepożądane
W obrębie każdej kategorii działania niepożądane wymieniono w kolejności od najcięższych do najlżejszych. Tabela nr 1: Działania niepożądane występujące po zastosowaniu preparatu Emselex 7,5 mg i 15 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Działania niepożądane

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często Zakażenie dróg moczowych
Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często Bezsenność, zaburzenia toku myślowego
Zaburzenia układu nerwowego
Często Ból głowy
Niezbyt często Zawroty głowy, zaburzenia smaku, senność
Zaburzenia oka
Często Zespół suchego oka
Niezbyt często Zaburzenia widzenia, w tym zamazane widzenie
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często Nadciśnienie tętnicze
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często Suchość nosa
Niezbyt często Duszność, kaszel, zapalenie błony śluzowej nosa
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Zaparcia, suchość w jamie ustnej
Często Ból brzucha, nudności, niestrawność
Niezbyt często Wzdęcia, biegunka, wrzodziejące zapalenie jamyustnej
Zaburzenie skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często Wysypka, sucha skóra, świąd, nadmierne pocenie się
Nieznana Obrzęk naczynioruchowy
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często Zatrzymanie moczu, zaburzenia dróg moczowych, ból pęcherza
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często Zaburzenia erekcji, zapalenie pochwy

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często Obrzęk obwodowy, osłabienie, obrzęk twarzy, obrzęk
Badania diagnostyczne
Niezbyt często Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, zwiększenie aktywnościaminotransferazy alaninowej
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Niezbyt często Uraz ciała

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych W głównych badaniach klinicznych z zastosowaniem preparatu Emselex 7,5 mg i 15 mg, zgłaszano działania niepożądane zamieszczone w powyższej tabeli. Większość z działań niepożądanych miała charakter łagodny lub umiarkowany i u większości pacjentów nie było konieczności przerwania leczenia. Leczenie preparatem Emselex prawdopodobnie może maskować objawy choroby pęcherzyka żółciowego. Nie stwierdzono jednak związku pomiędzy występowaniem zdarzeń niepożądanych, związanych z drogami żółciowymi, a wiekiem pacjentów, którym podawano daryfenacynę. Częstość występowania działań niepożądanych po zastosowaniu preparatu Emselex 7,5 mg i 15 mg zmniejszała się w okresie leczenia trwającego do 6 miesięcy. Podobną tendencję obserwuje się także w odniesieniu do częstości przerwania leczenia.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Działania niepożądane
Doświadczenie po wprowadzeniu leku do obrotu Po wprowadzeniu daryfenacyny do obrotu na świecie zgłaszano następujące działania niepożądane, które związane były z jej stosowaniem: uogólnione reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy), nastrój depresyjny i (lub) zmienność nastroju, halucynacje. Ponieważ zdarzenia te zgłaszane były spontanicznie po wprowadzeniu leku do obrotu, niemożliwe jest określenie częstości ich występowania na podstawie dostępnych danych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Emselex był stosowany w badaniach klinicznych w dawkach do 75 mg (pięciokrotnie większych niż maksymalna dawka lecznicza). Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były suchość jamy ustnej, zaparcia, ból głowy, niestrawność i suchość śluzówki nosa. Przedawkowanie daryfenacyny może jednak prowadzić do ciężkich działań antycholinergicznych, które należy odpowiednio leczyć. Pod ścisłą kontrolą lekarską należy zastosować leczenie, które spowoduje ustąpienie objawów antycholinergicznych. Zastosowanie takich środków, jak fizostygmina może być pomocne w zniesieniu tych objawów.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki urologiczne, produkty lecznicze stosowane w częstomoczu i nietrzymaniu moczu, kod ATC: G04BD10 Mechanizm działania Daryfenacyna jest selektywnym antagonistą receptorów muskarynowych M3 (M 3 SRA) in vitro . Receptor M3 jest głównym podtypem kontrolującym skurcze mięśni pęcherza moczowego. Nie wiadomo czy selektywność w stosunku do receptorów M3 jest korzystna podczas leczenia zespołu nadreaktywego pęcherza. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Badania cystometryczne dotyczące stosowania daryfenacyny u pacjentów z mimowolnymi skurczami pęcherza wykazały zwiększoną pojemność pęcherza, wyższy próg objętości pęcherza, przy którym obserwowano mimowolne skurcze oraz mniejszą częstość skurczów mięśni wypieracza. W kontrolowanych, randomizowanych, czterech badaniach klinicznych podwójnie zaślepionych, fazy III, z udziałem pacjentów obu płci, u których wystąpiły objawy nadreaktywnego pęcherza, oceniano leczenie preparatem Emselex podawanym w dawkach dobowych 7,5 mg i 15 mg.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jak widać w poniższej tabeli nr 2 zbiorcza analiza trzech badań dotyczących leczenia preparatem Emselex zarówno w dawce 7,5 mg jak i w dawce 15 mg, wykazuje statystycznie znaczącą - w porównaniu do placebo - poprawę w pierwotnym punkcie końcowym oraz zmniejszenie liczby epizodów nietrzymania moczu. Tabela nr 2: Zbiorcza analiza danych z badań klinicznych III fazy oceniających stałe dawki 7,5 mg i 15 mg preparatu Emselex

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Dawka Liczba pacjentów Ilość epizodów nietrzymania moczu na tydzień 95% CI wartośćP2
Wartości wyjściowe (mediana) Tydzień 12(mediana) Zmiana w porównaniu do wartości wyjściowych(mediana) Różnice w porównaniu do placebo1 (mediana)
Emselex 7,5 mgraz na dobę 335 16,0 4,9 -8,8 (-68%) -2,0 (-3,6, -0,7) 0,004
Placebo 271 16,6 7,9 -7,0 (-54%) -- -- --
Emselex15 mgraz na dobę 330 16,9 4,1 -10,6 (-77%) -3,2 (-4,5, -2,0) <0,001
Placebo 384 16,6 6,4 -7,5 (-58%) -- -- --

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
1 Estymator Hodgesa-Lehmanna: mediana różnic w porównaniu do placebo w zakresie zmian względem wartości wyjściowych. 2. Warstwowany test Stratifieda Wilcoxona dla różnic w porównaniu do placebo. Emselex w dawkach 7,5 mg i 15 mg znacząco zmniejszył zarówno ciężkość i liczbę epizodów nagłego parcia na mocz, jak i częstość oddawania moczu, natomiast znacząco zwiększył średnią objętość wydalanego moczu w porównaniu do wartości wyjściowych. Podawanie preparatu Emselex 7,5 mg i 15 mg było związane ze statystycznie istotnym polepszeniem w stosunku do placebo różnych aspektów jakości życia ocenionych według KHQ (ang. Kings Health Questionnaire), w tym nietrzymania moczu, ograniczenia pełnionych ról, ograniczenia społecznego oraz nasilenia objawów. W przypadku obu dawek, 7,5 mg i 15 mg, średnie zmniejszenie liczby epizodów nietrzymania moczu na tydzień wyrażone w procentach, w porównaniu do stanu wyjściowego było podobne dla obu płci.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Stwierdzone różnice w porównaniu do placebo, przeliczone na procenty i bezwzględną liczbę epizodów nietrzymania moczu, były mniejsze u mężczyzn niż u kobiet. Wpływ leczenia daryfenacyną w dawkach 15 mg i 75 mg na wydłużenie odstępu QT/QTc oceniano w badaniu z udziałem 179 zdrowych, dorosłych osób (44% mężczyzn i 56% kobiet) w wieku od 18 do 65 lat, przez 6 dni (do osiągnięcia stanu równowagi). Terapeutyczne i większe niż terapeutyczne dawki daryfenacyny nie spowodowały wydłużenia odstępu QT/QTc w odniesieniu do stanu wyjściowego w porównaniu do placebo, przy maksymalnym polu powierzchni pod krzywą (AUC) daryfenacyny.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Daryfenacyna jest metabolizowana przy udziale CYP3A4 i CYP2D6. Ze względu na różnice genetyczne u ok. 7% osobników rasy kaukaskiej enzym CYP2D6 nie wykazuje aktywności i osoby te nazywa się słabo metabolizującymi. Niewielki procent populacji ma zwiększony poziom enzymu CYP2D6 (osobnicy bardzo szybko metabolizujący). Wszystkie poniższe informacje odnoszą się do osób z normalną aktywnością CYP2D6 (osoby dobrze metabolizujące) o ile nie nastąpi zmiana stanowiska. Wchłanianie Ze względu na znaczny metabolizm pierwszego przejścia, biodostępność daryfenacyny w stanie równowagi po podaniu dawek 7,5 mg i 15 mg na dobę w przybliżeniu wynosi odpowiednio 15% i 19%. Po podaniu daryfenacyny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu maksymalne stężenia w osoczu osiągane są po około 7 godzinach, a stężenia daryfenacyny w stanie równowagi dynamicznej osiągane są najpóźniej szóstego dnia po rozpoczęciu terapii.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W stanie równowagi, wahania stężeń daryfenacyny od wartości najwyższych do najniższych (ang. PTF) są niewielkie (PTF: 0,87 dla dawki 7,5 mg i 0,76 dla dawki 15 mg), dzięki czemu terapeutyczne stężenia leku w osoczu utrzymują się przez cały okres leczenia. Pokarm nie ma wpływu na właściwości farmakokinetyczne daryfenacyny podawanej wielokrotnie w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Dystrybucja Daryfenacyna jest lipofilną zasadą i wiąże się z białkami osocza w 98% (głównie z alfa-1- glikoproteiną kwaśną). Objętość dystrybucji w stanie równowagi (V ss ) szacuje się na 163 litry. Metabolizm Po podaniu doustnym daryfenacyna jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Daryfenacyna jest metabolizowana głównie przez enzymy CYP2D6 i CYP3A4 cytochromu P450 w wątrobie i przez enzym CYP3A4 w ścianie jelita. Trzy główne szlaki metaboliczne to: monohydroksylacja w pierścieniu dwuhydrobenzofuranu; otwarcie pierścienia dwuhydrobenzofuranu i N-dezalkilacja azotu pirolidyny.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W wyniku hydroksylacji i N-dezalkilacji powstają główne metabolity daryfenacyny, jednak żaden z nich nie ma istotnego wpływu na działanie daryfenacyny. Właściwości farmakokinetyczne daryfenacyny w stanie równowagi z powodu wysycenia enzymu CYP2D6 zależą od dawki. Podwojenie dawki daryfenacyny z 7,5 mg na 15 mg spowodowało zwiększenie wartości pola pod krzywą (AUC) o 150% w stanie równowagi. Ta zależność od dawki prawdopodobnie jest wynikiem wysycenia reakcji metabolizmu katalizowanych przez CYP2D6, w tym być może reakcji metabolizmu zachodzących w ścianie jelita pod wpływem CYP3A4. Wydalanie Po doustnym podaniu roztworu daryfenacyny znakowanej 14 C zdrowym ochotnikom, około 60% radioaktywności stwierdzano w moczu, a 40% w kale. Daryfenacyna w postaci niezmienionej stanowiła jedynie niewielki odsetek wydalanej dawki (3%). Szacuje się, że klirens daryfenacyny wynosi 40 l/h. Po przewlekłym dawkowaniu, okres półtrwania daryfenacyny w fazie eliminacji wynosi około 13-19 godzin.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Szczególne populacje pacjentów Płeć Analiza właściwości farmakokinetycznych daryfenacyny na podstawie danych pacjentów wykazała, że pole pod krzywą (AUC) daryfenacyny było o 23% mniejsze u mężczyzn niż u kobiet (patrz punkt 5.1). Pacjenci w podeszłym wieku Analiza właściwości farmakokinetycznych na podstawie danych pacjentów wskazuje na tendencję klirensu daryfenacyny do spadku wraz z wiekiem (19% spadek na każde 10 lat, na podstawie analizy właściwości farmakokinetycznych z badania III fazy, z udziałem populacji pacjentów w wieku od 65 do 89 lat ), patrz punkt 4.2. Dzieci Nie przeprowadzono badań właściwości farmakokinetycznych daryfenacyny u dzieci. Pacjenci słabo metabolizujący CYP2D6 W metabolizmie daryfenacyny u pacjentów słabo metabolizujących CYP2D6 pośredniczy głównie CYP3A4. W jednym z badań właściwości farmakokinetycznych pole pod krzywą (AUC) w stanie równowagi u osób słabo metabolizujących, po stosowaniu dawek 7,5 mg i 15 mg raz na dobę zwiększyło się w trakcie leczenia odpowiednio o 164% i 99%.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Natomiast analiza właściwości farmakokinetyczych populacji na podstawie danych otrzymanych z badania III fazy wykazała, że średnie pole pod krzywą (AUC) w stanie równowagi jest o 66% większe u osób słabo metabolizujących niż u osób dobrze metabolizujących. U obu tych populacji wystąpiła znaczna różnica pomiędzy zaobserwowanymi wartościami pola pod krzywą - AUC (patrz punkt 4.2). Niewydolność nerek W niewielkim badaniu z udziałem pacjentów (n=24) z zaburzeniami czynności nerek różnego stopnia (klirens kreatyniny od 10 ml/min do 136 ml/min) leczonych daryfenacyną w dawce 15 mg raz na dobę do uzyskania stanu równowagi nie stwierdzono związku pomiędzy czynnością nerek a klirensem daryfenacyny (patrz punkt 4.2). Niewydolność wątroby Właściwości farmakokinetyczne daryfenacyny badano u pacjentów z łagodnymi (Child Pugh A) do umiarkowanych (Child Pugh B) zaburzeniami czynności wątroby, leczonych daryfenacyną w dawce 15 mg raz na dobę do uzyskania stanu równowagi.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Łagodne zaburzenia czynności wątroby nie miały żadnego wpływu na farmakokinetykę daryfenacyny. Jednakże, umiarkowane zaburzenia wątroby wpływały na wiązanie daryfenacyny z białkami. Pole pod krzywą (AUC) daryfenacyny w postaci niezwiązanej było 4,7 razy większe u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby niż u pacjentów z prawidłową czynnością tego narządu (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane przedkliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i potencjalnego działania rakotwórczego, nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie obserwowano wpływu na płodność u samców i samic szczura, którym podawano dawki doustne do 50 mg/kg mc./dobę (78 razy większe od wartości AUC 0-24h stężenia postaci niezwiązanej leku w osoczu, po podaniu maksymalnej dawki zalecanej u ludzi [MRHD]). Nie stwierdzono wpływu na narządy rozrodcze psów obu płci, którym przez 1 rok podawano dawki doustne do 6 mg/kg mc./dobę (82 razy większe od wartości AUC 0-24h stężenia postaci niezwiązanej leku w osoczu, po podaniu maksymalnej dawki zalecanej u ludzi). Daryfenacyna nie działała teratogennie na szczury i króliki w dawkach odpowiednio do 50 i 30 mg/kg mc./dobę.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
U szczurów obserwowano opóźnienie kostnienia kręgów krzyżowych i ogonowych po podaniu dawki 50 mg/kg mc./dobę (59 razy większe od wartości AUC 0-24h stężenia postaci niezwiązanej leku w osoczu, po podaniu maksymalnej dawki zalecanej u ludzi). U królików zaobserwowano toksyczny wpływ na matkę i płód (częstsza utrata ciąż po zagnieżdżeniu się zapłodnionej komórki jajowej oraz mniejsza liczba zdolnych do przeżycia płodów w miocie) po podaniu dawki 30 mg/kg mc./dobę (28 razy większe od wartości AUC 0-24h stężenia postaci niezwiązanej leku w osoczu, po podaniu maksymalnej dawki zalecanej u ludzi). W badaniach na szczurach przeprowadzonych w okresie przedurodzeniowym i pourodzeniowym obserwowano dystocję, zwiększoną śmiertelność płodów w macicy ( in utero ) oraz toksyczne działanie na rozwój w okresie pourodzeniowym (masa ciała młodych szczurów i cechy rozwoju) obserwowano przy wartościach AUC do 11 razy większych od wartości AUC 0-24h stężenia postaci niezwiązanej leku w osoczu, po podaniu maksymalnej dawki zalecanej u ludzi.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki Wapnia wodorofosforan, bezwodny Hypromeloza Magnezu stearynian Otoczka Glikol polietylenowy Hypromeloza Tytanu dwutlenek (E171) Talk 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać blistry w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Przezroczyste blistry wykonane z PVC/CTFE/aluminium lub blistry wykonane z PVC/PVDC/aluminium, umieszczone w pudełkach kartonowych zawierających 7, 14, 28, 49, 56 lub 98 tabletek jako opakowanie jednostkowe lub opakowanie zbiorcze zawierające 140 (10x14) tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez szczególnych wymagań.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Emselex 15 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna tabletka zawiera 15 mg daryfenacyny (w postaci bromowodorku). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka o przedłużonym uwalnianiu Jasnobrzoskwiniowa, okrągła, wypukła tabletka, oznaczona symbolem „DF” z jednej strony i „15” z drugiej strony.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Objawowe leczenie naglącego nietrzymania moczu i (lub) zwiększonej częstości oddawania moczu oraz nagłego parcia na mocz, które mogą wystąpić u dorosłych pacjentów z zespołem nadreaktywnego pęcherza.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli Zalecana dawka początkowa to 7,5 mg na dobę. Po 2 tygodniach po rozpoczęciu leczenia należy ponownie ocenić stan pacjenta. U pacjentów z objawami o większym nasileniu dawkę leku można zwiększyć do 15 mg na dobę, w zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie. Pacjenci w podeszłym wieku (  65 lat) Zalecana dawka początkowa dla pacjentów w podeszłym wieku to 7,5 mg na dobę. Po 2 tygodniach po rozpoczęciu leczenia należy ponownie ocenić stan pacjenta pod kątem skuteczności i bezpieczeństwa leku. U pacjentów z objawami o większym nasileniu, u których profil tolerancji leku jest zadowalający dawkę można zwiększyć do 15 mg na dobę, w zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Emselex nie jest zalecany do stosowania u dzieci poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Dawkowanie
Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności dostosowywania dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Należy jednak zachować ostrożność podczas leczenia tej grupy pacjentów (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Nie ma konieczności dostosowywania dawkowania u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (Child Pugh A). Istnieje jednak ryzyko zwiększenia pola pod krzywą (AUC) w tej grupie pacjentów (patrz punkt 5.2). Pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Child Pugh B) powinni stosować preparat tylko w przypadku, gdy korzyść przewyższa potencjalne ryzyko, a dawkę należy ograniczyć do 7,5 mg na dobę (patrz punkt 5.2). Emselex jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (Child Pugh C) (patrz punkt 4.3). Pacjenci otrzymujący jednocześnie substancje, które są silnymi inhibitorami CYP2D6 lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 U pacjentów otrzymujących substancje, które są silnymi inhibitorami CYP2D6, takie jak paroksetyna, terbinafina, chinidyna i cymetydyna, leczenie należy rozpocząć od dawki 7,5 mg na dobę.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Dawkowanie
Dawkę można zwiększyć do 15 mg na dobę w celu uzyskania lepszej odpowiedzi na leczenie, pod warunkiem, że dawka ta jest dobrze tolerowana. Należy jednak zachować ostrożność. U pacjentów otrzymujących substancje, które są umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4, takie jak flukonazol, sok grejpfrutowy i erytromycyna, zalecana dawka początkowa wynosi 7,5 mg na dobę. Dawkę można zwiększyć do 15 mg na dobę w celu uzyskania lepszej odpowiedzi na leczenie, pod warunkiem, że dawka ta jest dobrze tolerowana. Należy jednak zachować ostrożność. Sposób podawania Produkt leczniczy Emselex jest przeznaczony do podawania doustnego. Tabletki należy przyjmować raz na dobę, popijając płynem. Tabletki można przyjmować z jedzeniem lub bez, należy połknąć je w całości, bez żucia, dzielenia ani kruszenia.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Emselex jest przeciwwskazany u pacjentów z: - nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, - zatrzymaniem moczu, - zaleganiem treści żołądkowej, - niewyrównaną jaskrą z wąskim kątem przesączania, - miastenią, - ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (Child Pugh C), - ciężkim wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy, - toksycznym rozdęciem okrężnicy, - jednoczesnym leczeniem silnymi inhibitorami CYP3A4 (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy zachować ostrożność stosując Emselex u pacjentów z neuropatią autonomicznego układu nerwowego, przepukliną rozworu przełykowego, klinicznie istotnym upośledzeniem odpływu z pęcherza, ryzykiem zatrzymania moczu, ciężkim zaparciem lub zaburzeniem żołądkowo-jelitowym powodującym niedrożność, takim jak zwężenie odźwiernika. Należy zachować ostrożność stosując Emselex u pacjentów leczonych z powodu jaskry z wąskim kątem przesączania (patrz punkt 4.3). Przed rozpoczęciem leczenia preparatem Emselex należy zbadać pacjenta pod kątem innych przyczyn częstego oddawania moczu (niewydolność serca lub choroba nerek). W przypadku zakażenia układu moczowego należy rozpocząć odpowiednie leczenie przeciwbakteryjne. Należy zachować ostrożność stosując Emselex u pacjentów z ryzykiem zmniejszenia motoryki żołądkowo-jelitowej, odpływu żołądkowo-przełykowego i (lub) jednocześnie przyjmujących produkty lecznicze (takie jak doustne leki z grupy bisfosfonianów) mogące wywołać lub zaostrzyć zapalenie przełyku.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z nadreaktywnością wypieracza o podłożu neurogennym bezpieczeństwo stosowania i skuteczność nie zostały ustalone. Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leków przeciwmuskarynowych pacjentom, u których w przeszłości wystąpiły choroby serca. Jak w przypadku innych leków przeciwmuskarynowych, należy poinstruować pacjentów o konieczności przerwania stosowania produktu leczniczego Emselex i natychmiastowego skontaktowania się z lekarzem, w przypadku wystąpienia obrzęku języka lub gardła i krtani, lub trudności w oddychaniu (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wpływ innych produktów leczniczych na daryfenacynę Daryfenacyna jest metabolizowana głównie przez enzymy cytochromu P450 - CYP2D6 i CYP3A4. Inhibitory tych enzymów mogą zatem zwiększać pole pod krzywą (AUC) daryfenacyny. Inhibitory CYP2D6 U pacjentów otrzymujących substancje, które są silnymi inhibitorami CYP2D6 (np. paroksetyna, terbinafina, cymetydyna i chinidyna) zalecaną dawką początkową powinno być 7,5 mg na dobę. Dawkę można zwiększyć do 15 mg na dobę w celu uzyskania lepszej odpowiedzi na leczenie, pod warunkiem, że dawka ta jest dobrze tolerowana. Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP2D6 powoduje zwiększenie pola pod krzywą - AUC (np. w przypadku 20 mg paroksetyny 33% wzrost przy dawce daryfenacyny wynoszącej 30 mg). Inhibitory CYP3A4 Nie należy stosować daryfenacyny jednocześnie z silnymi inhibitorami CYP3A4 (patrz punkt 4.3), takimi jak inhibitory proteazy (np.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Interakcje
rytonawir), ketokonazol i itrakonazol. Należy również unikać jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami glikoproteiny P, takimi jak cyklosporyna i werapamil. Jednoczesne podanie 7,5 mg daryfenacyny z silnym inhibitorem CYP3A4 ketokonazolem, w dawce 400 mg, spowodowało pięciokrotne zwiększenie pola pod krzywą (AUC) daryfenacyny w stanie równowagi. U osób słabo metabolizujących pole pod krzywą (AUC) daryfenacyny zwiększyło się w przybliżeniu dziesięciokrotnie. Z powodu większego udziału CYP3A4 po podaniu dużych dawek daryfenacyny można się spodziewać, że działanie będzie silniejsze po jednoczesnym zastosowaniu ketokonazolu z daryfenacyną w dawce 15 mg. W przypadku jednoczesnego stosowania z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna, flukonazol i sok grejpfrutowy zalecaną dawką początkową daryfenacyny jest 7,5 mg na dobę.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Interakcje
Dawkę można zwiększyć do 15 mg na dobę w celu uzyskania lepszej odpowiedzi na leczenie, pod warunkiem, że dawka ta jest dobrze tolerowana. W przypadku jednoczesnego stosowania erytromycyny (umiarkowany inhibitor CYP3A4) z daryfenacyną, wartości AUC 24 i C max daryfenacyny stosowanej u osób dobrze metabolizujących w dawkach wynoszących 30 mg raz na dobę, były większe odpowiednio o 95% i 128% w porównaniu do przypadku, gdy stosowano samą daryfenacynę. Substancje pobudzające enzymy Substancje pobudzające CYP3A4, takie jak ryfampicyna, karbamazepina, barbiturany oraz dziurawiec zwyczajny ( Hypericum perforatum ) prawdopodobnie mogą zmniejszać stężenie daryfenacyny w osoczu. Wpływ daryfenacyny na inne produkty lecznicze Substraty CYP2D6 Daryfenacyna jest umiarkowanym inhibitorem enzymu CYP2D6. Należy zachować ostrożność podając daryfenacynę jednocześnie z produktami leczniczymi metabolizowanymi głównie przez CYP2D6 i mającymi wąski przedział terapeutyczny, takimi jak flekainid, tiorydazyna lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, takie jak imipramina.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Interakcje
Wpływ daryfenacyny na metabolizm substratów CYP2D6 jest istotny klinicznie głównie w przypadku tych substratów CYP2D6, które wymagają indywidualnego dostosowania dawki. Substraty CYP3A4 Leczenie daryfenacyną powoduje niewielkie zwiększenie pola pod krzywą (AUC) substratu CYP3A4 - midazolamu. Jednakże, z dostępnych danych nie wynika, że deryfenacyna zmienia klirens i biodostępność midazolamu. Można zatem wnioskować, że przyjmowanie deryfenacyny nie wpływa na farmakokinetykę substratów CYP3A4 in vivo. Interakcja z midazolamem nie ma znaczenia klinicznego, w związku z tym nie jest wymagane dostosowanie dawki dla substratów CYP3A4. Warfaryna Należy kontynuować monitorowanie czasu protrombinowego stosując warfarynę. Wpływ warfaryny na wartości czasu protrombinowego nie ulegał zmianie podczas jednoczesnego podawania z daryfenacyną. Digoksyna Należy monitorować działanie leku na początku leczenia, po jego zakończeniu jak również w przypadku zmiany dawkowania daryfenacyny.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Interakcje
Stosowanie daryfenacyny w dawce 30 mg raz na dobę (jest to dawka dwa razy większa niż zalecana dawka dobowa) jednocześnie z digoksyną w stanie równowagi spowodowało niewielkie zwiększenie pola pod krzywą digoksyny (AUC: 16% i C max : 20%). Zwiększenie pola pod krzywą digoksyny mogło być spowodowane współzawodnictwem pomiędzy daryfenacyną i digoksyną względem glikoproteiny P. Nie można wykluczyć innych interakcji związanych z transportem substancji. Leki przeciwmuskarynowe Tak jak w przypadku innych leków przeciwmuskarynowych, jednoczesne przyjmowanie produktów leczniczych o właściwościach przeciwmuskarynowych, takich jak oksybutynina, tolterodyna i flawoksat, może spowodować nasilenie działania leczniczego i działań niepożądanych. Może również nastąpić nasilenie działania przeciwcholinergicznego leków stosowanych w chorobie Parkinsona i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, jeśli stosuje się je jednocześnie z lekami o właściwościach przeciwmuskarynowych.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Interakcje
Dotychczas nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona i trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieje ograniczona ilość danych dotyczących stosowania daryfenacyny w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na poród (szczegóły, patrz punkt 5.3).Produkt Emselex nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży. Karmienie piersią Daryfenacyna przenika do mleka karmiących samic szczura. Nie wiadomo, czy daryfenacyna przenika do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla dzieci karmionych piersią. Decyzja o zaprzestaniu karmienia piersią lub przerwaniu leczenia preparatem Emselex podczas laktacji powinna być podjęta na podstawie oceny korzyści i ryzyka. Płodność Brak danych o deryfenacynie dotyczących płodności u ludzi. Deryfenacyna nie miała wpływu na płodność u samców lub samic szczura, ani nie wykazała wpływu na narządy płciowe szczurów i psów obu płci (szczegóły, patrz punkt 5.3).
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Kobiety w wieku rozrodczym powinny być poinformowane o braku danych dotyczących płodności, a Emselex powinien być zalecany wyłącznie po rozważeniu indywidualnego ryzyka i korzyści.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Tak jak w przypadku innych leków przeciwmuskarynowych, Emselex może powodować objawy, takie jak zawroty głowy, zamazane widzenie, bezsenność i senność. Pacjenci, u których wystąpią takie działania niepożądane nie powinni prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać urządzeń mechanicznych w ruchu. W przypadku preparatu Emselex działania te występowały niezbyt często.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Zgodnie z profilem farmakologicznym, do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych należały suchość jamy ustnej (20,2% i 35% odpowiednio dla dawek 7,5 mg i 15 mg, 18,7% po dostosowaniu dawkowania i 8% - 9% dla placebo) oraz zaparcia (14,8% i 21% odpowiednio dla dawek 7,5 mg i 15 mg, 20,9% po dostosowaniu dawkowania i 5,4% - 7,9% dla placebo). Zazwyczaj działania przeciwcholinergiczne zależą od dawki. Częstość odstawienia leku z powodu tych działań niepożądanych była jednak mała (suchość jamy ustnej: 0% - 0,9% i zaparcia: 0,6% – 2,2% dla daryfenacyny, w zależności od dawki; 0% i 0,3% dla placebo, odpowiednio - suchość jamy ustnej i zaparcia). Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Częstość działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Działania niepożądane
W obrębie każdej kategorii działania niepożądane wymieniono w kolejności od najcięższych do najlżejszych. Tabela nr 1: Działania niepożądane występujące po zastosowaniu preparatu Emselex 7,5 mg i 15 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Działania niepożądane

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często Zakażenie dróg moczowych
Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często Bezsenność, zaburzenia toku myślowego
Zaburzenia układu nerwowego
Często Ból głowy
Niezbyt często Zawroty głowy, zaburzenia smaku, senność
Zaburzenia oka
Często Zespół suchego oka
Niezbyt często Zaburzenia widzenia, w tym zamazane widzenie
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często Nadciśnienie tętnicze
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często Suchość nosa
Niezbyt często Duszność, kaszel, zapalenie błony śluzowej nosa
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Zaparcia, suchość w jamie ustnej
Często Ból brzucha, nudności, niestrawność
Niezbyt często Wzdęcia, biegunka, wrzodziejące zapalenie jamyustnej
Zaburzenie skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często Wysypka, sucha skóra, świąd, nadmierne pocenie się
Nieznana Obrzęk naczynioruchowy
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często Zatrzymanie moczu, zaburzenia dróg moczowych, ból pęcherza
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często Zaburzenia erekcji, zapalenie pochwy

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często Obrzęk obwodowy, osłabienie, obrzęk twarzy, obrzęk
Badania diagnostyczne
Niezbyt często Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, zwiększenie aktywnościaminotransferazy alaninowej
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Niezbyt często Uraz ciała

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych W głównych badaniach klinicznych z zastosowaniem preparatu Emselex 7,5 mg i 15 mg, zgłaszano działania niepożądane zamieszczone w powyższej tabeli. Większość z działań niepożądanych miała charakter łagodny lub umiarkowany i u większości pacjentów nie było konieczności przerwania leczenia. Leczenie preparatem Emselex prawdopodobnie może maskować objawy choroby pęcherzyka żółciowego. Nie stwierdzono jednak związku pomiędzy występowaniem zdarzeń niepożądanych, związanych z drogami żółciowymi, a wiekiem pacjentów, którym podawano daryfenacynę. Częstość występowania działań niepożądanych po zastosowaniu preparatu Emselex 7,5 mg i 15 mg zmniejszała się w okresie leczenia trwającego do 6 miesięcy. Podobną tendencję obserwuje się także w odniesieniu do częstości przerwania leczenia.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Działania niepożądane
Doświadczenie po wprowadzeniu leku do obrotu Po wprowadzeniu daryfenacyny do obrotu na świecie zgłaszano następujące działania niepożądane, które związane były z jej stosowaniem: uogólnione reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy), nastrój depresyjny i (lub) zmienność nastroju, halucynacje. Ponieważ zdarzenia te zgłaszane były spontanicznie po wprowadzeniu leku do obrotu, niemożliwe jest określenie częstości ich występowania na podstawie dostępnych danych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Emselex był stosowany w badaniach klinicznych w dawkach do 75 mg (pięciokrotnie większych niż maksymalna dawka lecznicza). Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były suchość jamy ustnej, zaparcia, ból głowy, niestrawność i suchość śluzówki nosa. Przedawkowanie daryfenacyny może jednak prowadzić do ciężkich działań antycholinergicznych, które należy odpowiednio leczyć. Pod ścisłą kontrolą lekarską należy zastosować leczenie, które spowoduje ustąpienie objawów antycholinergicznych. Zastosowanie takich środków, jak fizostygmina może być pomocne w zniesieniu tych objawów.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki urologiczne, produkty lecznicze stosowane w częstomoczu i nietrzymaniu moczu, kod ATC: G04BD10 Mechanizm działania Daryfenacyna jest selektywnym antagonistą receptorów muskarynowych M3 (M 3 SRA) in vitro . Receptor M3 jest głównym podtypem kontrolującym skurcze mięśni pęcherza moczowego. Nie wiadomo czy selektywność w stosunku do receptorów M3 jest korzystna podczas leczenia zespołu nadreaktywego pęcherza. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Badania cystometryczne dotyczące stosowania daryfenacyny u pacjentów z mimowolnymi skurczami pęcherza wykazały zwiększoną pojemność pęcherza, wyższy próg objętości pęcherza, przy którym obserwowano mimowolne skurcze oraz mniejszą częstość skurczów mięśni wypieracza. W kontrolowanych, randomizowanych, czterech badaniach klinicznych podwójnie zaślepionych, fazy III, z udziałem pacjentów obu płci, u których wystąpiły objawy nadreaktywnego pęcherza, oceniano leczenie preparatem Emselex podawanym w dawkach dobowych 7,5 mg i 15 mg.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jak widać w poniższej tabeli nr 2 zbiorcza analiza trzech badań dotyczących leczenia preparatem Emselex zarówno w dawce 7,5 mg jak i w dawce 15 mg, wykazuje statystycznie znaczącą - w porównaniu do placebo - poprawę w pierwotnym punkcie końcowym oraz zmniejszenie liczby epizodów nietrzymania moczu. Tabela nr 2: Zbiorcza analiza danych z badań klinicznych III fazy oceniających stałe dawki 7,5 mg i 15 mg preparatu Emselex

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Dawka Liczba pacjentów Ilość epizodów nietrzymania moczu na tydzień 95% CI wartośćP2
Wartości wyjściowe (mediana) Tydzień 12(mediana) Zmiana w porównaniu do wartości wyjściowych(mediana) Różnice w porównaniu do placebo1 (mediana)
Emselex 7,5 mgraz na dobę 335 16,0 4,9 -8,8 (-68%) -2,0 (-3,6, -0,7) 0,004
Placebo 271 16,6 7,9 -7,0 (-54%) -- -- --
Emselex15 mgraz na dobę 330 16,9 4,1 -10,6 (-77%) -3,2 (-4,5, -2,0) <0,001
Placebo 384 16,6 6,4 -7,5 (-58%) -- -- --

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Właściwości farmakodynamiczne
1 Estymator Hodgesa-Lehmanna: mediana różnic w porównaniu do placebo w zakresie zmian względem wartości wyjściowych. 2. Warstwowany test Stratifieda Wilcoxona dla różnic w porównaniu do placebo. Emselex w dawkach 7,5 mg i 15 mg znacząco zmniejszył zarówno ciężkość i liczbę epizodów nagłego parcia na mocz, jak i częstość oddawania moczu, natomiast znacząco zwiększył średnią objętość wydalanego moczu w porównaniu do wartości wyjściowych. Podawanie preparatu Emselex 7,5 mg i 15 mg było związane ze statystycznie istotnym polepszeniem w stosunku do placebo różnych aspektów jakości życia ocenionych według KHQ (ang. Kings Health Questionnaire), w tym nietrzymania moczu, ograniczenia pełnionych ról, ograniczenia społecznego oraz nasilenia objawów. W przypadku obu dawek, 7,5 mg i 15 mg, średnie zmniejszenie liczby epizodów nietrzymania moczu na tydzień wyrażone w procentach, w porównaniu do stanu wyjściowego było podobne dla obu płci.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Stwierdzone różnice w porównaniu do placebo, przeliczone na procenty i bezwzględną liczbę epizodów nietrzymania moczu, były mniejsze u mężczyzn niż u kobiet. Wpływ leczenia daryfenacyną w dawkach 15 mg i 75 mg na wydłużenie odstępu QT/QTc oceniano w badaniu z udziałem 179 zdrowych, dorosłych osób (44% mężczyzn i 56% kobiet) w wieku od 18 do 65 lat, przez 6 dni (do osiągnięcia stanu równowagi). Terapeutyczne i większe niż terapeutyczne dawki daryfenacyny nie spowodowały wydłużenia odstępu QT/QTc w odniesieniu do stanu wyjściowego w porównaniu do placebo, przy maksymalnym polu powierzchni pod krzywą (AUC) daryfenacyny.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Daryfenacyna jest metabolizowana przy udziale CYP3A4 i CYP2D6. Ze względu na różnice genetyczne u ok. 7% osobników rasy kaukaskiej enzym CYP2D6 nie wykazuje aktywności i osoby te nazywa się słabo metabolizującymi. Niewielki procent populacji ma zwiększony poziom enzymu CYP2D6 (osobnicy bardzo szybko metabolizujący). Wszystkie poniższe informacje odnoszą się do osób z normalną aktywnością CYP2D6 (osoby dobrze metabolizujące) o ile nie nastąpi zmiana stanowiska. Wchłanianie Ze względu na znaczny metabolizm pierwszego przejścia, biodostępność daryfenacyny w stanie równowagi po podaniu dawek 7,5 mg i 15 mg na dobę w przybliżeniu wynosi odpowiednio 15% i 19%. Po podaniu daryfenacyny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu maksymalne stężenia w osoczu osiągane są po około 7 godzinach, a stężenia daryfenacyny w stanie równowagi dynamicznej osiągane są najpóźniej szóstego dnia po rozpoczęciu terapii.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W stanie równowagi, wahania stężeń daryfenacyny od wartości najwyższych do najniższych (ang. PTF) są niewielkie (PTF: 0,87 dla dawki 7,5 mg i 0,76 dla dawki 15 mg), dzięki czemu terapeutyczne stężenia leku w osoczu utrzymują się przez cały okres leczenia. Pokarm nie ma wpływu na właściwości farmakokinetyczne daryfenacyny podawanej wielokrotnie w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Dystrybucja Daryfenacyna jest lipofilną zasadą i wiąże się z białkami osocza w 98% (głównie z alfa-1- glikoproteiną kwaśną). Objętość dystrybucji w stanie równowagi (V ss ) szacuje się na 163 litry. Metabolizm Po podaniu doustnym daryfenacyna jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Daryfenacyna jest metabolizowana głównie przez enzymy CYP2D6 i CYP3A4 cytochromu P450 w wątrobie i przez enzym CYP3A4 w ścianie jelita. Trzy główne szlaki metaboliczne to: monohydroksylacja w pierścieniu dwuhydrobenzofuranu; otwarcie pierścienia dwuhydrobenzofuranu i N-dezalkilacja azotu pirolidyny.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W wyniku hydroksylacji i N-dezalkilacji powstają główne metabolity daryfenacyny, jednak żaden z nich nie ma istotnego wpływu na działanie daryfenacyny. Właściwości farmakokinetyczne daryfenacyny w stanie równowagi z powodu wysycenia enzymu CYP2D6 zależą od dawki. Podwojenie dawki daryfenacyny z 7,5 mg na 15 mg spowodowało zwiększenie wartości pola pod krzywą (AUC) o 150% w stanie równowagi. Ta zależność od dawki prawdopodobnie jest wynikiem wysycenia reakcji metabolizmu katalizowanych przez CYP2D6, w tym być może reakcji metabolizmu zachodzących w ścianie jelita pod wpływem CYP3A4. Wydalanie Po doustnym podaniu roztworu daryfenacyny znakowanej 14 C zdrowym ochotnikom, około 60% radioaktywności stwierdzano w moczu, a 40% w kale. Daryfenacyna w postaci niezmienionej stanowiła jedynie niewielki odsetek wydalanej dawki (3%). Szacuje się, że klirens daryfenacyny wynosi 40 l/h. Po przewlekłym dawkowaniu, okres półtrwania daryfenacyny w fazie eliminacji wynosi około 13-19 godzin.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Szczególne populacje pacjentów Płeć Analiza właściwości farmakokinetycznych daryfenacyny na podstawie danych pacjentów wykazała, że pole pod krzywą (AUC) daryfenacyny było o 23% mniejsze u mężczyzn niż u kobiet (patrz punkt 5.1). Pacjenci w podeszłym wieku Analiza właściwości farmakokinetycznych na podstawie danych pacjentów wskazuje na tendencję klirensu daryfenacyny do spadku wraz z wiekiem (19% spadek na każde 10 lat, na podstawie analizy właściwości farmakokinetycznych z badania III fazy, z udziałem populacji pacjentów w wieku od 65 do 89 lat ), patrz punkt 4.2. Dzieci Nie przeprowadzono badań właściwości farmakokinetycznych daryfenacyny u dzieci. Pacjenci słabo metabolizujący CYP2D6 W metabolizmie daryfenacyny u pacjentów słabo metabolizujących CYP2D6 pośredniczy głównie CYP3A4. W jednym z badań właściwości farmakokinetycznych pole pod krzywą (AUC) w stanie równowagi u osób słabo metabolizujących, po stosowaniu dawek 7,5 mg i 15 mg raz na dobę zwiększyło się w trakcie leczenia odpowiednio o 164% i 99%.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Natomiast analiza właściwości farmakokinetyczych populacji na podstawie danych otrzymanych z badania III fazy wykazała, że średnie pole pod krzywą (AUC) w stanie równowagi jest o 66% większe u osób słabo metabolizujących niż u osób dobrze metabolizujących. U obu tych populacji wystąpiła znaczna różnica pomiędzy zaobserwowanymi wartościami pola pod krzywą - AUC (patrz punkt 4.2). Niewydolność nerek W niewielkim badaniu z udziałem pacjentów (n=24) z zaburzeniami czynności nerek różnego stopnia (klirens kreatyniny od 10 ml/min do 136 ml/min) leczonych daryfenacyną w dawce 15 mg raz na dobę do uzyskania stanu równowagi nie stwierdzono związku pomiędzy czynnością nerek a klirensem daryfenacyny (patrz punkt 4.2). Niewydolność wątroby Właściwości farmakokinetyczne daryfenacyny badano u pacjentów z łagodnymi (Child Pugh A) do umiarkowanych (Child Pugh B) zaburzeniami czynności wątroby, leczonych daryfenacyną w dawce 15 mg raz na dobę do uzyskania stanu równowagi.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Łagodne zaburzenia czynności wątroby nie miały żadnego wpływu na farmakokinetykę daryfenacyny. Jednakże, umiarkowane zaburzenia wątroby wpływały na wiązanie daryfenacyny z białkami. Pole pod krzywą (AUC) daryfenacyny w postaci niezwiązanej było 4,7 razy większe u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby niż u pacjentów z prawidłową czynnością tego narządu (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane przedkliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i potencjalnego działania rakotwórczego, nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie obserwowano wpływu na płodność u samców i samic szczura, którym podawano dawki doustne do 50 mg/kg mc./dobę (78 razy większe od wartości AUC 0-24h stężenia postaci niezwiązanej leku w osoczu, po podaniu maksymalnej dawki zalecanej u ludzi [MRHD])). Nie stwierdzono wpływu na narządy rozrodcze psów obu płci, którym przez 1 rok podawano dawki doustne do 6 mg/kg mc./dobę (82 razy większe od wartości AUC 0-24h stężenia postaci niezwiązanej leku w osoczu, po podaniu maksymalnej dawki zalecanej u ludzi). Daryfenacyna nie działała teratogennie na szczury i króliki w dawkach odpowiednio do 50 i 30 mg/kg mc./dobę.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
U szczurów obserwowano opóźnienie kostnienia kręgów krzyżowych i ogonowych po podaniu dawki 50 mg/kg mc./dobę (59 razy większe od wartości AUC 0-24h stężenia postaci niezwiązanej leku w osoczu, po podaniu maksymalnej dawki zalecanej u ludzi). U królików zaobserwowano toksyczny wpływ na matkę i płód (częstsza utrata ciąż po zagnieżdżeniu się zapłodnionej komórki jajowej oraz mniejsza liczba zdolnych do przeżycia płodów w miocie) po podaniu dawki 30 mg/kg mc./dobę (28 razy większe od wartości AUC 0-24h stężenia postaci niezwiązanej leku w osoczu, po podaniu maksymalnej dawki zalecanej u ludzi). W badaniach na szczurach przeprowadzonych w okresie przedurodzeniowym i pourodzeniowym obserwowano dystocję, zwiększoną śmiertelność płodów w macicy ( in utero ) oraz toksyczne działanie na rozwój w okresie pourodzeniowym (masa ciała młodych szczurów i cechy rozwoju) obserwowano przy wartościach AUC do 11 razy większych od wartości AUC 0-24h stężenia postaci niezwiązanej leku w osoczu, po podaniu maksymalnej dawki zalecanej u ludzi.
CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki Wapnia wodorofosforan, bezwodny Hypromeloza Magnezu stearynian Otoczka Glikol polietylenowy Hypromeloza Talk Tytanu dwutlenek (E171) Żelaza tlenek żółty (E172) Żelaza tlenek czerwony (E172) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać blistry w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Przezroczyste blistry wykonane z PVC/CTFE/aluminium lub blistry wykonane z PVC/PVDC/aluminium, umieszczone w pudełkach kartonowych zawierających 7, 14, 28, 49, 56 lub 98 tabletek jako opakowanie jednostkowe lub opakowanie zbiorcze zawierające 140 (10x14) tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez szczególnych wymagań.
CHPL leku Ditropan, tabletki, 5 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Ditropan, 5 mg , tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka zawiera 5 mg oksybutyniny chlorowodorku (Oxybutynini hydrochloridum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza w ilości 153,20 mg na tabletkę, sód. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki Tabletki barwy jasnoniebieskiej, okrągłe, obustronnie wypukłe z wytłoczonym „OXB5” na jednej stronie i z rowkiem dzielącym na drugiej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki.
CHPL leku Ditropan, tabletki, 5 mg
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Łagodzenie objawów niestabilności pęcherza moczowego, z zaburzeniami oddawania moczu u pacjentów z pęcherzem neurogennym - hiperrefleksja wypieracza (parcia naglące, nietrzymanie moczu, trudności z oddawaniem moczu). Dzieci i młodzież Oksybutynina jest wskazana do stosowania u dzieci w wieku 5 lat lub starszych w następujących przypadkach: Nietrzymanie moczu, nagłe parcie na mocz oraz częste oddawanie moczu w niestabilności pęcherza moczowego spowodowanej idiopatyczną nadmierną aktywnością pęcherza lub pęcherzem neurogennym (nadmierna aktywność wypieracza). Nocne mimowolne oddawanie moczu związane z nadmierną aktywnością wypieracza, w połączeniu z terapią nielekową, kiedy zawiodły inne metody leczenia.
CHPL leku Ditropan, tabletki, 5 mg
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawkowanie należy ustalać indywidualnie. Dorośli Zazwyczaj zalecana dawka to 1 tabletka produktu leczniczego Ditropan 2 do 3 razy na dobę. Nie należy przekraczać dawki maksymalnej 4 tabletki na dobę. Pacjenci w podeszłym wieku (w tym osłabieni pacjenci w podeszłym wieku) Okres półtrwania produktu leczniczego ulega wydłużeniu u pacjentów w podeszłym wieku. Dlatego dawka produktu leczniczego ½ tabletki 2 razy na dobę, zwłaszcza u wątłych pacjentów, jest odpowiednia. Dawkę tę można zwiększyć do 1 tabletki 2 razy na dobę w celu uzyskania odpowiedniej odpowiedzi klinicznej pod warunkiem, że produkt leczniczy jest dobrze tolerowany. Dzieci i młodzież Dzieci w wieku poniżej 5 lat Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Ditropan. Dzieci w wieku 5 lat i starsze Zazwyczaj zalecana dawka to 1 tabletka produktu leczniczego Ditropan 2 razy na dobę. Następnie dawkę można zwiększać do 1 tabletki 2 do 3 razy na dobę.
CHPL leku Ditropan, tabletki, 5 mg
Dawkowanie
Nie należy przekraczać dawki maksymalnej 3 tabletki na dobę. Sposób podawania Do podawania doustnego. Tabletki mogą mieć nieprzyjemny smak, dlatego należy je popijać szklanką wody.
CHPL leku Ditropan, tabletki, 5 mg
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Jaskra z wąskim kątem przesączania lub płytką przednią komorą oka Zwężenie drogi odpływu z pęcherza moczowego, w przypadku, gdy może wystąpić zatrzymanie moczu Częściowa lub całkowita niedrożność jelit, niedrożność porażenna jelit, atonia jelit Toksyczne rozszerzenie okrężnicy Ciężka postać wrzodziejącego zapalenia okrężnicy Nużliwość mięśni (Myasthenia gravis)
CHPL leku Ditropan, tabletki, 5 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt leczniczy Ditropan należy podawać ostrożnie u osłabionych pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów z chorobą Parkinsona, u pacjentów z neuropatią autonomicznego układu nerwowego, u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami motoryki przewodu pokarmowego oraz zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Pacjenci z tych grup są w grupie zwiększonego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych po zastosowaniu leku. Leki przeciwcholinergiczne mogą zmniejszać motorykę przewodu pokarmowego, dlatego należy podawać je ostrożnie u pacjentów z częściową lub całkowitą niedrożnością jelit, atonią jelit lub wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy. Produkt leczniczy Ditropan może nasilać tachykardię (przez co także nadczynność tarczycy, zastoinową niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca, chorobę wieńcową i nadciśnienie tętnicze), zaburzenia poznawcze oraz objawy łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.
CHPL leku Ditropan, tabletki, 5 mg
Specjalne środki ostrozności
Opisywano przeciwcholinergiczne oddziaływanie na OUN (np. omamy, pobudzenie, splątanie, senność); zaleca się monitorowanie stanu pacjenta, zwłaszcza przez kilka pierwszych miesięcy od rozpoczęcia terapii lub po zwiększeniu dawki; należy rozważyć przerwanie leczenia lub zmniejszenie dawki w przypadku wystąpienia działania przeciwcholinergicznego na OUN. Ponieważ produkt leczniczy Ditropan może powodować jaskrę z wąskim kątem przesączania, należy poinformować pacjentów o konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem w przypadku utraty ostrości widzenia lub bólu oczu. Produkt leczniczy Ditropan może zmniejszać wydzielanie śliny, co może prowadzić do próchnicy zębów, parodontozy lub kandydozy jamy ustnej. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z przepukliną rozworu przełykowego z towarzyszącym refluksem żołądkowo-przełykowym i (lub) przyjmujących jednocześnie leki takie jak bifosfoniany, ponieważ przeciwcholinergiczne produkty lecznicze mogą powodować lub nasilać zapalenie przełyku.
CHPL leku Ditropan, tabletki, 5 mg
Specjalne środki ostrozności
Podawanie produktu leczniczego Ditropan pacjentom podczas upałów lub w bardzo ciepłym pomieszczeniu może spowodować udar cieplny z powodu zmniejszenia wydzielania potu. Obserwowano uzależnienie od oksybutyniny u pacjentów nadużywających leków lub substancji odurzających w wywiadzie (patrz punkt 4.8.). W przypadku wystąpienia którejkolwiek z wyżej wymienionych chorób, należy przed rozpoczęciem stosowania produktu leczniczego poinformować o tym lekarza.
CHPL leku Ditropan, tabletki, 5 mg
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z produktem Ditropan innych przeciwcholinergicznych produktów leczniczych, ponieważ może nasilić się działanie przeciwcholinergiczne. Działanie przeciwcholinergiczne produktu Ditropan jest zwiększone w wyniku jednoczesnego stosowania innych leków przeciwcholinergicznych lub produktów leczniczych o działaniu przeciwcholinergicznym, takich jak amantadyna oraz innych przeciwcholinergicznych produktów leczniczych stosowanych w leczeniu choroby Parkinsona (np. biperyden, lewodopa), leków przeciwhistaminowych, przeciwpsychotycznych (np. pochodne fenotiazyny, pochodne butyrofenonu, klozapina), chinidyny, glikozydów naparstnicy, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, atropiny i związków pochodnych, takich jak atropinowe leki przeciwskurczowe oraz dipirydamolu.
CHPL leku Ditropan, tabletki, 5 mg
Interakcje
Z powodu zmniejszenia motoryki żołądka produkt leczniczy Ditropan może wpływać na wchłanianie innych produktów leczniczych z przewodu pokarmowego, np. może zwiększać wchłanianie digoksyny i zmniejszać wchłanianie lidokainy, paracetamolu, soli litu, tetracyklin, fenylbutazonu, sulfametoksazolu, kotrimoksazolu i produktów leczniczych o przedłużonym uwalnianiu. Produkt leczniczy Ditropan jest metabolizowany przez izoenzym CYP 3A4 cytochromu P 450. Jednoczesne stosowanie inhibitora izoenzymu CYP 3A4 może hamować metabolizm oksybutyniny i powodować zwiększenie ekspozycji na oksybutyninę. Produkt leczniczy Ditropan, jako lek przeciwcholinergiczny, może wywierać przeciwstawne działanie w stosunku do leczenia prokinetycznego. Jednoczesne stosowanie oksybutyniny z inhibitorami cholinesterazy może zmniejszać skuteczność inhibitorów cholinesterazy.
CHPL leku Ditropan, tabletki, 5 mg
Interakcje
Należy poinformować pacjentów, że alkohol może nasilać uczucie senności spowodowane lekami przeciwcholinergicznymi, takimi jak oksybutynina (patrz punkt 4.7).
CHPL leku Ditropan, tabletki, 5 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak jest danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania oksybutyniny u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach dotyczące szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój zarodka i płodu, poród i rozwój pourodzeniowy są niewystarczające (patrz 5.3). Potencjalne ryzyko dla ludzi jest nieznane. Oksybutynina może być stosowana w ciąży tylko w przypadku, gdy jej zastosowanie jest bezwzględnie konieczne. Karmienie piersi? Niewielkie ilości oksybutyniny przenikają do mleka matki. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego w okresie karmienia piersią.
CHPL leku Ditropan, tabletki, 5 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Ditropan może powodować senność i niewyraźne widzenie. Należy ostrzec pacjentów przed wykonywaniem czynności wymagających wzmożonej uwagi, takich jak prowadzenie pojazdów, obsługiwanie maszyn czy wykonywanie czynności potencjalnie niebezpiecznych.
CHPL leku Ditropan, tabletki, 5 mg
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Działania niepożądane opisano zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA, a ich częstość oszacowano na podstawie danych uzyskanych w badaniach klinicznych i (lub) po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Bardzo często ≥ 1/10 Często ≥ 1/100 to < 1/10 Niezbyt często ≥ 1/1.000 to < 1/100 Rzadko ≥ 1/10.000 to < 1/1.000 Bardzo rzadko < 1/10.000 Nieznana Częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych ZGŁOSZONE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania Działania niepożądane (klasyfikacja MedDRA) Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Nieznana zakażenia układu moczowego Zaburzenia układu immunologicznego: Nieznana nadwrażliwość Zaburzenia psychiczne: Często dezorientacja, Nieznana pobudzenie, lęk, zaburzenia poznawcze u pacjentów w podeszłym wieku, omamy, koszmary senne, paranoja, objawy depresji, uzależnienie od oksybutyniny (u pacjentów z nadużywaniem produktów leczniczych lub substancji w wywiadzie) Zaburzenia układu nerwowego: Bardzo często zawroty głowy, senność, ból głowy, Nieznana zaburzenia poznawcze, drgawki Zaburzenia oka: Bardzo często nieostre widzenie, Często zmniejszone łzawienie, Nieznana jaskra z zamkniętym kątem przesączania, zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe, rozszerzenie źrenic Zaburzenia serca: Często kołatanie serca, Nieznana arytmia, tachykardia Zaburzenia naczyniowe: Często zaczerwienienie twarzy Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Nieznana krwawienie z nosa Zaburzenia żołądka i jelit: Bardzo często zaparcia, suchość w ustach, nudności, Często biegunka, wymioty, Niezbyt często dyskomfort w jamie brzusznej, jadłowstręt, zmniejszony apetyt, dysfagia, Nieznana refluks żołądkowo-przełykowy, rzekoma niedrożność u pacjentów z grupy ryzyka (osoby w podeszłym wieku, pacjenci z zaparciami lub leczeni innymi produktami leczniczymi zmniejszającymi perystaltykę jelit) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Bardzo często suchość skóry, Nieznana reakcje alergiczne, takie jak wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, zmniejszona potliwość, nadwrażliwość na światło Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: Nieznana zaburzenia mięśniowe objawiające się osłabieniem mięśni, bólami mięśni i/lub skurczami mięśni Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Często zatrzymanie moczu Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach: Nieznana udar cieplny
CHPL leku Ditropan, tabletki, 5 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Objawy Objawy przedawkowania oksybutyniny związane są z nasileniem zwykle występujących działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego (od niepokoju i pobudzenia do zachowań psychotycznych), zaburzeń krążenia (zaczerwienienie, zmniejszenie ciśnienia tętniczego, niewydolność krążenia), niewydolności oddechowej i w ciężkich przypadkach porażenie i śpiączka. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. W przypadku ciężkiego przedawkowania pacjenta należy hospitalizować i monitorować czynność układu sercowo-naczyniowego. Leczenie: Wykonać natychmiast płukanie żołądka. podaj fizostygminę w powolnym wstrzyknięciu dożylnym: Dorośli: 0,5 do 2 mg, jeżeli zachodzi konieczność wstrzyknięcie można powtórzyć do maksymalnej dawki 5 mg fizostygminy. Dzieci i młodzież: 30 µg/kg mc., jeżeli zachodzi konieczność wstrzyknięcie można powtórzyć do maksymalnej dawki 2 mg fizostygminy. Gorączkę należy leczyć objawowo.
CHPL leku Ditropan, tabletki, 5 mg
Przedawkowanie
W przypadku silnego niepokoju lub pobudzenia można podać dożylnie diazepam w dawce 10 mg. W przypadku wystąpienia tachykardii można podać dożylnie propranolol. Jeżeli wystąpi zatrzymanie moczu należy założyć cewnik do pęcherza moczowego. W przypadku wystąpienia porażenia mięśni oddechowych może być wymagane zastosowanie sztucznej wentylacji.
CHPL leku Ditropan, tabletki, 5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: układ moczowo-płciowy i hormony płciowe – urologiczne – leki na częste oddawanie moczu i nietrzymanie moczu – oksybutynina, kod ATC: G04BD04. Mechanizm działania Oksybutynina jest przeciwcholinergicznym produktem leczniczym o działaniu rozkurczającym na mięśnie gładkie. Produkt leczniczy zmniejsza kurczliwość mięśnia wypieracza pęcherza moczowego, zmniejsza częstość skurczów pęcherza moczowego, jak również obniża ciśnienie wewnątrzpęcherzowe.
CHPL leku Ditropan, tabletki, 5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Oksybutynina szybko wchłania się z przewodu pokarmowego po doustnym podaniu (tmax 0,5 do 1,4 godziny). Maksymalne stężenie w osoczu krwi (Cmax) wynosi 8 do 12 ng/ml po podaniu od 5 mg do 10 mg oksybutyniny zdrowym ochotnikom. Obserwowano znaczne różnice osobnicze w stężeniach produktu leczniczego w osoczu. Dystrybucja Oksybutynina wiąże się w 83-85% z białkami osocza (albuminą). Biodostępność mieści się w zakresie 5%, a ogólnoustrojowa biodostępność po podaniu doustnym wynosi tylko 6%. Metabolizm Podczas pierwszego przejścia przez wątrobę znaczna część produktu leczniczego jest metabolizowana. Oksybutynina jest metabolizowana głównie przez układ cytochromu P450 w wątrobie, głównie przez izoenzym CYP3A4. Głównym metabolitem jest N-deetyloksybutynina, która jest aktywna farmakologicznie. Inne metabolity nie posiadają aktywności farmakologicznej.
CHPL leku Ditropan, tabletki, 5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Produkt leczniczy i jego metabolity wydalane są głównie z moczem (0,02 % produktu leczniczego wydalane jest w postaci nie zmienionej). Okres półtrwania jest dwuwykładniczy, pierwsza faza trwa około 40 minut, a druga około 2-3 godziny. Okres półtrwania w fazie eliminacji może być wydłużony u osób starszych, szczególnie jeśli ich stan zdrowia jest słaby. U pacjentów w podeszłym wieku, oprócz dłuższego okresu półtrwania, obserwuje się większą biodostępność. Dlatego u tych pacjentów dawka oksybutyniny powinna być mniejsza.
CHPL leku Ditropan, tabletki, 5 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących badań toksyczności, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania na ciężarnych samicach szczurzych wykazały wady wrodzone serca u szczurzych embrionów i płodów. Stosowanie większych dawek oksybutyniny było ponadto związane z występowaniem dodatkowych żeber w odcinku piersiowo-lędźwiowym i toksycznym wpływem na szczurze noworodki. Z powodu braku danych dotyczących ekspozycji nie można ocenić tych obserwacji.
CHPL leku Ditropan, tabletki, 5 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Laktoza bezwodna Celuloza mikrokrystaliczna Wapnia stearynian Lak z indygotyn? 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3. Okres ważności 3 lata 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w oryginalnym opakowaniu. Przechowywać w temperaturze poniżej 30 °C. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania Opakowania po 30 tabletek pakowanych w blistry PVC/Al w tekturowym opakowaniu. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Brak specjalnych wymagań, oprócz podanych w punkcie 4.2. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Driptane, tabletki, 5 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Driptane, 5 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka zawiera 5 mg oksybutyniny chlorowodorku ( Oxybutynini hydrochloridum ). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki. Okrągłe, białe, dwuwypukłe tabletki z linią podziału z jednej strony. Tabletkę można podzielić na równe dawki.
CHPL leku Driptane, tabletki, 5 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Łagodzenie objawów niestabilności pęcherza moczowego, z zaburzeniami oddawania moczu u pacjentów z pęcherzem neurogennym – hiperrefleksja wypieracza (parcie naglące, nietrzymanie moczu, trudności z oddawaniem moczu). Dzieci i młodzież Oksybutynina jest wskazana do stosowania u dzieci w wieku 5 lat i starszych w następujących przypadkach:  Nietrzymanie moczu, nagłe parcie na mocz oraz częste oddawanie moczu w niestabilności pęcherza moczowego spowodowanej idiopatyczną nadmierną aktywnością pęcherza lub pęcherzem neurogennym (nadmierna aktywność wypieracza).  Nocne mimowolne oddawanie moczu związane z nadmierną aktywnością wypieracza, w połączeniu z terapią nielekową, kiedy zawiodły inne metody leczenia.
CHPL leku Driptane, tabletki, 5 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dorośli Zazwyczaj zalecana dawka wynosi 5 mg (1 tabletka) dwa lub trzy razy na dobę. Dawkę można zwiększyć do maksymalnie 5 mg cztery razy na dobę w celu uzyskania zadowalającej odpowiedzi klinicznej, jeśli pacjent dobrze toleruje produkt leczniczy. Osoby w podeszłym wieku U osób w podeszłym wieku okres półtrwania produktu leczniczego ulega wydłużeniu, dlatego dawka 2,5 mg (0,5 tabletki) dwa razy na dobę jest prawdopodobnie wystarczająca, zwłaszcza jeśli pacjent jest osłabiony i wątłej budowy ciała. Dawkę można zwiększyć do 5 mg dwa razy na dobę w celu uzyskania zadowalającej odpowiedzi klinicznej, jeśli pacjent dobrze toleruje produkt leczniczy. Dzieci w wieku 5 lat i starsze Neurogenna niestabilność pęcherza moczowego: zwykle dawka wynosi 2,5 mg (0,5 tabletki) dwa razy na dobę.
CHPL leku Driptane, tabletki, 5 mg
Dawkowanie
Dawkę można zwiększyć do 5 mg podawanych dwa lub trzy razy na dobę w celu uzyskania zadowalającej odpowiedzi klinicznej pod warunkiem, że dziecko dobrze toleruje produkt leczniczy. Moczenie nocne: zwykle dawka wynosi 2,5 mg (0,5 tabletki) dwa razy na dobę. Dawkę można zwiększyć do 5 mg dwa lub trzy razy na dobę w celu uzyskania zadowalającej odpowiedzi klinicznej pod warunkiem, że dziecko dobrze toleruje produkt leczniczy. Ostatnia dawka w danym dniu powinna być podana przed snem. Dzieci poniżej 5 roku życia Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Driptane, tabletki, 5 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.  Zwężenie drogi odpływu z pęcherza moczowego, w przypadku gdy może wystąpić zatrzymanie moczu.  Niedrożność żołądkowo-jelitowa, atonia jelit lub niedrożność porażenna jelit.  Toksyczne rozszerzenie okrężnicy.  Ciężka postać wrzodziejącego zapalenia okrężnicy.  Miastenia.  Jaskra z wąskim kątem przesączania lub płytką komorą przednią.
CHPL leku Driptane, tabletki, 5 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Oksybutynina powinna być stosowana z ostrożnością u osób w podeszłym wieku o wątłej budowie ciała i dzieci, które mogą być bardziej wrażliwe na działanie produktu leczniczego oraz u pacjentów z neuropatią wegetatywną (takich jak pacjenci z chorobą Parkinsona), ciężkimi zaburzeniami czynnościowymi przewodu pokarmowego, zaburzeniami czynności wątroby lub nerek lub zaburzeniami krążenia mózgowego. Antycholinergiczne produkty lecznicze należy stosować z ostrożnością u osób w podeszłym wieku z powodu ryzyka wystąpienia zaburzeń funkcji poznawczych. Po przyjęciu oksybutyniny mogą nasilić się objawy tachykardii (a także nadczynności tarczycy, zastoinowej niewydolności serca, zaburzenia rytmu serca, choroby wieńcowej, nadciśnienia tętniczego), zaburzeń funkcji poznawczych oraz rozrostu gruczołu krokowego. Odnotowano antycholinergiczny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (tj. omamy, pobudzenie, splątanie, senność).
CHPL leku Driptane, tabletki, 5 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się monitorowanie stanu pacjenta zwłaszcza w czasie kilku pierwszych miesięcy od rozpoczęcia leczenia lub zwiększenia dawki. Należy rozważyć przerwanie leczenia lub zmniejszenie dawki w przypadku wystąpienia działania cholinolitycznego na ośrodkowy układ nerwowy. Ponieważ oksybutynina może powodować jaskrę z wąskim kątem przesączania, należy poinformować pacjentów o konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem w przypadku nagłej utraty ostrości widzenia lub bólu oka. Oksybutynina może powodować zmniejszenie wydzielania śliny, co może prowadzić do próchnicy, paradontozy lub grzybicy jamy ustnej. Z tego powodu w czasie przewlekłego stosowania zaleca się regularne kontrole stomatologiczne. Produkty lecznicze o działaniu cholinolitycznym należy stosować z ostrożnością u pacjentów z przepukliną rozworu przełykowego, refluksem żołądkowo-przełykowym i (lub), którzy obecnie przyjmują produkty lecznicze (takie jak bisfosfoniany), które mogą spowodować lub nasilić zapalenie przełyku.
CHPL leku Driptane, tabletki, 5 mg
Specjalne środki ostrozności
Oksybutynina przyjmowana w wysokiej temperaturze otoczenia może spowodować udar cieplny spowodowany zmniejszeniem pocenia. Oksybutyninę uważa się za niebezpieczną dla pacjentów z porfirią, ponieważ wykazała ona działanie porfirynogenne w badaniach na zwierzętach i in vitro . Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania oksybutyniny u dzieci w wieku poniżej 5 lat. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania oksybutyniny w tej grupie wiekowej. Istnieją ograniczone dane uzasadniające stosowanie oksybutyniny u dzieci z monosymptomatycznym moczeniem nocnym (niezwiązanym z nadreaktywnością wypieracza). Należy zachować ostrożność przy stosowaniu oksybutyniny u dzieci w wieku 5 lat i starszych, z powodu możliwej zwiększonej wrażliwości na działanie produktu leczniczego, szczególnie w zakresie działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego i niepożądanych objawów psychiatrycznych.
CHPL leku Driptane, tabletki, 5 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub upośledzeniem wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.
CHPL leku Driptane, tabletki, 5 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących równocześnie inne produkty lecznicze o działaniu antycholinergicznym z Driptane, ponieważ może wystąpić wzmocnienie działania antycholinergicznego. Nasila się antycholinergiczne działanie oksybutyniny przy równoczesnym stosowaniu innych antycholinergicznych produktów leczniczych lub produktów leczniczych o działaniu antycholinergicznym, takich jak amantadyna i inne antycholinergiczne produkty lecznicze stosowane w chorobie Parkinsona (np. biperyden, lewodopa), antyhistaminowych produktów leczniczych, przeciwpsychotycznych produktów leczniczych (np. pochodne fenotiazyny, butyrofenony, klozapina), chinidyny, produktów naparstnicy, trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych, atropiny i substancji pochodnych, takich jak atropinowe, rozkurczowe produkty lecznicze i dipirydamol.
CHPL leku Driptane, tabletki, 5 mg
Interakcje
Poprzez zmniejszenie perystaltyki układu pokarmowego oksybutynina może wpływać na stopień wchłaniania innych produktów leczniczych. Oksybutynina jest metabolizowana przez cytochrom P450 izoenzym CYP 3A4. Równoczesne przyjmowanie inhibitorów CYP3A4 (np. itrakonazol) może zahamować metabolizm oksybutyniny i zwiększyć działanie oksybutyniny. Oksybutynina może osłabiać działanie prokinetycznych produktów leczniczych. Równoczesne stosowanie z inhibitorami cholinesterazy może spowodować zmniejszenie skuteczności inhibitorów cholinesterazy. Należy poinformować pacjentów, że alkohol może nasilać senność spowodowaną substancjami cholinolitycznymi takimi jak oksybutynina.
CHPL leku Driptane, tabletki, 5 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak odpowiednich danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania oksybutyniny w czasie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały działanie szkodliwe na reprodukcję w dawkach toksycznych dla matek (patrz rozdział 5.3). Potencjalne ryzyko u ludzi jest nieznane. Produktu leczniczego nie należy stosować w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Laktacja Oksybutynina przyjmowana w czasie karmienia piersią przenika w małych ilościach do mleka kobiet karmiących piersią. Z tego powodu nie należy przyjmować oksybutyniny w czasie karmienia piersią. Wpływ na płodność Brak odpowiednich danych dotyczących ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płodność samic i samców.
CHPL leku Driptane, tabletki, 5 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy może powodować senność lub zaburzenia ostrości widzenia. Należy poinformować pacjentów o konieczności zachowania ostrożności w czasie wykonywania czynności wymagających koncentracji, takich jak prowadzenie pojazdów, obsługa maszyn oraz wykonywanie niebezpiecznej pracy podczas przyjmowania produktu leczniczego.
CHPL leku Driptane, tabletki, 5 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane

CHPL leku Driptane, tabletki, 5 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów MedDRA Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do<1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do<1/100) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawiedostępnych danych)
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze zakażenia układu moczowego
Zaburzeniażołądka i jelit zaparcie, nudności,suchość błony śluzowej jamy ustnej biegunka, wymioty uczucie dyskomfortu w obrębie jamy brzusznej, anoreksja, zmniejszenie łaknienia, zaburzeniapołykania refluks żołądkowo- przełykowy,rzekoma niedrożność u pacjentów z grupy ryzyka (pacjenciw podeszłym wieku lub pacjenciz zaparciem i leczeni innymi produktami leczniczymizmniejszającymi motorykę jelit)
Zaburzenia psychiczne stany splątania pobudzenie,niepokój, omamy, koszmary senne, urojenia, zaburzenia poznawcze u osób w podeszłym wieku, objawy depresji,uzależnienie

CHPL leku Driptane, tabletki, 5 mg
Działania niepożądane

(u pacjentównadużywających leki lub substancjew wywiadzie), dezorientacja,delirium,
Zaburzeniaukładu nerwowego zawroty głowy, bóle głowy,senność zaburzenia poznawcze, drgawki
Zaburzenia serca tachykardia, zaburzenia rytmu serca
Urazy, zatrucia i powikłania pozabiegach udar cieplny
Zaburzenia oka suchość błony śluzowej gałki ocznej jaskra z zamkniętym kątem przesączania, rozszerzenie źrenicy, zwiększenieciśnieniawewnątrzgałkowego, nieostre widzenie
Zaburzenia nereki dróg moczowych zatrzymaniemoczu zaburzeniaoddawania moczu
Zaburzenia naczyniowe zaczerwienienie skóry twarzy⃰
Zaburzenia skóry i tkankipodskórnej suchość skóry obrzęk naczynioruchowy, wysypka, pokrzywka, zmniejszenie wydzielania potu, nadwrażliwośćna światło
Zaburzenia układuimmunologicznego rekcjenadwrażliwości

CHPL leku Driptane, tabletki, 5 mg
Działania niepożądane
⃰bardziej wyrażone u dzieci niż u dorosłych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
CHPL leku Driptane, tabletki, 5 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy w przypadku przedawkowania oksybutyniny związane są z nasileniem zwykle występujących działań niepożądanych - ze strony ośrodkowego układu nerwowego (od niepokoju i pobudzenia do zachowań psychotycznych), zaburzeń krążenia (zaczerwienienie skóry twarzy, spadek ciśnienia tętniczego krwi, niewydolność krążenia, itp.), niewydolności oddechowej, porażenia i śpiączki. W przypadku przedawkowania stosuje się głównie leczenie objawowe: 1. Natychmiastowe płukanie żołądka. 2. Fizostygmina w wolnym wlewie dożylnym: Dorośli: 0,5 do 2,0 mg fizostygminy w wolnym wlewie dożylnym. Powtórzyć, jeśli konieczne, maksymalna dawka całkowita do 5 mg. Dzieci: 30 μg/kg m.c. fizostygminy w wolnym wlewie dożylnym. Powtórzyć, jeśli konieczne, maksymalna dawka całkowita do 2 mg. Alternatywnie można zastosować neostygminę w zalecanych przez producenta dawkach w przypadku objawów antycholinergicznych zagrażających życiu. Objawowe leczenie gorączki.
CHPL leku Driptane, tabletki, 5 mg
Przedawkowanie
W przypadku wystąpienia nasilonego niepokoju lub pobudzenia podać dożylnie 10 mg diazepamu. W przypadku tachykardii można podać dożylnie propranolol. Zatrzymanie moczu należy kontrolować poprzez cewnikowanie. W przypadku nasilenia objawów porażenia mięśni oddechowych należy podłączyć pacjenta do respiratora.
CHPL leku Driptane, tabletki, 5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki urologiczne, spazmolityki. Kod ATC: G 04 BD 04 Oksybutynina wykazuje zarówno bezpośrednie działanie spazmolityczne na mięśniówkę gładką wypieracza, jak i cholinolityczne hamujące działanie acetylocholiny na receptory muskarynowe w mięśniach gładkich. Właściwości te powodują relaksację mięśnia wypieracza. U pacjentów z niestabilnością pęcherza moczowego Driptane zwiększa objętość pęcherza moczowego i zmniejsza incydenty spontanicznego skurczu wypieracza.
CHPL leku Driptane, tabletki, 5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Badania farmakokinetyczne wskazują, że oksybutynina jest szybko wchłaniana z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym w czasie krótszym niż 1 godzina, które zmniejsza się wykładniczo. Okres półtrwania wynosi pomiędzy 2 a 3 godziny. Maksymalne działanie widoczne jest po 3-4 godzinach, a pewien efekt działania jest wciąż utrzymany po 10 godzinach. Stan równowagi po wielokrotnym podaniu doustnym osiągany jest po 8 dniach. Oksybutynina nie wydaje się być kumulowana u aktywnych pacjentów w podeszłym wieku i farmakokinetyka jest podobna jak u innych dorosłych pacjentów. Jednakże u osłabionych pacjentów w podeszłym wieku wartości C max i AUC są znacznie zwiększone. Oksybutynina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie, głównie w układzie enzymów cytochromu P450, szczególnie CYP3A4 znajdującym się głównie w wątrobie i ścianie jelita grubego. Metabolity również wykazują właściwości antymuskarynowe.
CHPL leku Driptane, tabletki, 5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Produkt leczniczy wydalany jest głównie przez nerki, tylko 0,3-0,4% pojawia się w postaci niezmienionej w moczu szczurów po 24 godzinach i 1% pojawia się w moczu psów po 48 godzinach. Z tego wynika, że zarówno u szczurów jak i u psów oksybutynina jest prawie całkowicie metabolizowana.
CHPL leku Driptane, tabletki, 5 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania na zwierzętach wykazały działanie szkodliwe na reprodukcję w dawkach toksycznych dla matek.
CHPL leku Driptane, tabletki, 5 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Celuloza mikrokrystaliczna, wapnia stearynian, laktoza bezwodna. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Opakowania po 30 lub 60 tabletek, pakowane w blistry z folii PVC/Al w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Brak szczególnych wymagań.
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Kentera 3,9 mg / 24 godziny, system transdermalny, plaster 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy system transdermalny, plaster zawiera 36 mg oksybutyniny. Z plastra o powierzchni 39 cm 2 następuje uwalnianie oksybutyniny w nominalnej ilości wynoszącej 3,9 mg, w ciągu 24 godzin. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA System transdermalny, plaster Plaster jest wykonany z przejrzystego tworzywa sztucznego z warstwą przylepną, pokrytą plastikową osłonką. Osłonkę należy zdjąć bezpośrednio przed naklejeniem plastra na skórę.
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie objawowe nietrzymania moczu spowodowanego naglącym parciem i (lub) zwiększonej częstości oddawania moczu, bądź uczucia zwiększonego parcia na mocz, mogących występować u dorosłych pacjentów z objawami niestabilności pęcherza moczowego.
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka to jeden system transdermalny, plaster zawierający 3,9 mg środka leczniczego do stosowania przezskórnego, dwa razy w tygodniu (raz na 3 do 4 dni). Pacjenci w podeszłym wieku Na podstawie badań klinicznych, nie ma konieczności dostosowania dawki w tej populacji pacjentów. Produkt leczniczy Kentera należy jednak stosować ostrożnie u pacjentów w podeszłym wieku, którzy mogą być wrażliwi na wpływ działających ośrodkowo środków przeciwcholinergicznych i wykazują różnice farmakokinetyki (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Kentera u dzieci i młodzieży. Produkt leczniczy Kentera nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży. Aktualne dane przedstawiono w punkcie 4.8, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania. Sposób podawania Plaster należy nakleić na suchą, nieuszkodzoną skórę brzucha, biodra lub pośladka, natychmiast po wyjęciu z saszetki ochronnej.
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Dawkowanie
Nowy plaster należy nakleić w nowym miejscu tak, aby uniknąć dwukrotnego stosowania plastra w tym samym obszarze ciała, w okresie krótszym niż 7 dni. Plastra nie wolno dzielić ani ciąć na mniejsze kawałki. Nie należy używać uszkodzonych plastrów.
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Stosowanie produktu leczniczego Kentera jest przeciwwskazane u pacjentów z zatrzymaniem moczu, poważnymi chorobami układu pokarmowego, nużliwością mięśni (miastenią) lub jaskrą z wąskim kątem oraz u pacjentów obciążonych ryzykiem tych schorzeń.
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt leczniczy Kentera należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Należy starannie monitorować stan kliniczny pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Kentera, u których występują zaburzenia czynności wątroby. Przed przystąpieniem do stosowania produktu leczniczego Kentera należy rozważyć inne przyczyny częstego oddawania moczu (niewydolność serca lub choroby nerek). W przypadku wystąpienia zakażenia układu moczowego należy rozpocząć odpowiednią terapię przeciwbakteryjną. Zatrzymanie moczu: Należy zachować ostrożność podając produkty lecznicze o działaniu przeciwcholinergicznym pacjentom, u których występują istotne klinicznie objawy zaburzeń odpływu moczu z pęcherza moczowego, z uwagi na ryzyko zatrzymania moczu.
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Produkt leczniczy Kentera należy stosować ostrożnie u pacjentów w podeszłym wieku, którzy mogą być wrażliwi na wpływ działających ośrodkowo środków przeciwcholinergicznych i wykazują różnice farmakokinetyki. Produkt leczniczy Kentera podawano w sumie 496 pacjentom w randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu z grupą kontrolną placebo, które trwało 12 tygodni oraz w stanowiącym jego przedłużenie badaniu bezpieczeństwa, które trwało 14 tygodni. 188 pacjentów (38%) było w wieku 65 lat lub starszych. Nie zaobserwowano zasadniczych różnic dotyczących bezpieczeństwa stosowania lub skuteczności między tymi pacjentami a pacjentami młodszymi. W związku z tym na podstawie bieżących danych klinicznych, nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Ze stosowaniem oksybutyniny wiązano zdarzenia psychiatryczne dotyczące przeciwcholinergicznego wpływu na OUN jak zaburzenia snu (np. bezsenność) i zaburzenia poznawcze, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku.
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność, gdy oksybutynina jest podawana jednocześnie z innymi przeciwcholinergicznymi produktami leczniczymi (patrz także punkt 4.5). Jeżeli u pacjenta występują takie zdarzenia, należy rozważyć odstawienie leku. Podczas stosowania po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano inne zdarzenia psychiatryczne o mechanizmie przeciwcholinergicznym (patrz punkt 4.8). Doustne podawanie oksybutyniny może powodować konieczność uwzględnienia poniższych ostrzeżeń, aczkolwiek podane zdarzenia nie występowały podczas badań klinicznych produktu Kentera: Zaburzenia żołądka i jelit: Przeciwcholinergiczne produkty lecznicze mogą hamować motorykę przewodu pokarmowego, należy zatem zachować ostrożność stosując je u pacjentów z zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, ze względu na ryzyko zatrzymania pasażu treści pokarmowej z żołądka oraz w schorzeniach takich jak wrzodziejące zapalenie okrężnicy i atonia jelit.
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność stosując produkty lecznicze o działaniu przeciwcholinergicznym u pacjentów, u których występuje przepuklina rozworu przełykowego bądź refluks żołądkowo-jelitowy i (lub) u pacjentów, którzy jednocześnie stosują produkty lecznicze mogące się przyczynić do wystąpienia lub zaostrzenia przebiegu zapalenia przełyku (np. bisfosfoniany). Należy zachować ostrożność stosując produkty lecznicze o działaniu przeciwcholinergicznym u pacjentów z neuropatią autonomiczną, zaburzeniami funkcji poznawczych lub chorobą Parkinsona. Należy poinformować pacjentów, że stosowanie leków przeciwcholinergicznych, takich jak oksybutynina, w warunkach wysokiej temperatury otoczenia może spowodować przegrzanie organizmu (gorączkę i udar termiczny) wywołane zmniejszeniem wydzielania potu. Oksybutynina może nasilać objawy nadczynności tarczycy, choroby wieńcowej, zastoinowej niewydolności serca, zaburzeń rytmu serca, częstoskurczu, nadciśnienia tętniczego i przerostu gruczołu krokowego.
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Specjalne środki ostrozności
Oksybutynina może powodować zahamowanie wydzielania śliny, prowadzące do próchnicy, paradontozy lub drożdżycy jamy ustnej.
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesne stosowanie oksybutyniny i innych przeciwcholinergiczych produktów leczniczych lub innych substancji czynnych metabolizowanych przez enzymy układu CYP3A4 może zwiększać częstość występowania lub nasilenie suchości w jamie ustnej, zaparć i senności. Z uwagi na przeciwcholinergiczny wpływ na motorykę przewodu pokarmowego, produkty lecznicze o działaniu przeciwcholinergicznym mogą wpływać na wchłanianie niektórych produktów leczniczych stosowanych w terapii skojarzonej. Ponieważ metabolizm oksybutyniny odbywa się z udziałem izoenzymu CYP3A4 cytochromu P450, nie można wykluczyć interakcji z produktami leczniczymi hamującymi działanie tego enzymu. Należy o tym pamiętać, stosując jednocześnie oksybutyninę i leki przeciwgrzybicze z grupy pochodnych imidazolowych (np. ketokonazol) lub antybiotyki makrolidowe (np. erytromycynę).
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Interakcje
Działanie przeciwcholinergiczne oksybutyniny nasila się podczas jednoczesnego stosowania innych przeciwcholinergicznych produktów leczniczych, lub o działaniu przeciwcholinergicznym, takich jak amantadyna i inne przeciwcholinergiczne produkty lecznicze stosowane w leczeniu choroby Parkinsona (np. biperyden, lewodopa), leki przeciwhistaminowe, przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenotiazyny, butyrofenonu lub klozapina), chinidyna, trójpierścieniowe środki przeciwdepresyjne, atropina i pochodzące od niej atropinowe leki spazmolityczne lub dipirydamol. Należy poinformować pacjentów, że alkohol może wzmocnić uczucie senności powodowane przez środki przeciwcholinergiczne, takie jak oksybutynina (patrz punkt 4.7). Oksybutynina może zmniejszać skuteczność środków pobudzających perystaltykę.
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania systemu transdermalnego, plastra ze środkiem leczniczym do stosowania przezskórnego zawierającego oksybutyninę u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały niewielki szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Produktu Kentera nie stosować w okresie ciąży chyba, że jest to bezwzględnie konieczne. Karmienie piersią Jeśli oksybutynina stosowana jest w okresie karmienia piersią, niewielka jej ilość wydzielana jest w mleku matki. Nie zaleca się zatem stosowania oksybutyniny w okresie karmienia piersią.
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ponieważ produkt Kentera może powodować ospałość, senność lub zaburzenia wzroku, pacjentów należy pouczyć, aby zachowali ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Wśród najczęstszych opisywanych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem produktu leczniczego wymienia się wystąpienie reakcji w miejscu stosowania u 23,1 % pacjentów. Inne opisywane, często występujące działania niepożądane związane ze stosowaniem produktu leczniczego obejmowały suchość w jamie ustnej (8,6%), zaparcia (3,9%), biegunkę (3,2%), bóle głowy (3,0%), zawroty głowy (2,3%) i zaburzenia widzenia (2,3%). Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane z badań klinicznych fazy 3 i 4 wymieniono poniżej według klasyfikacji układów i narządów i częstości występowania. Częstość występowania działań niepożądanych definiowano następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000).
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Działania niepożądane
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie z malejącym nasileniem. Dołączono także działania niepożądane po wprowadzeniu do obrotu, których nie obserwowano w badaniach klinicznych.

CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów (MedDRA) Częstość występowania Działania niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze często infekcje dróg moczowych
niezbyt często infekcje górnych dróg oddechowych, zakażeniagrzybicze
Zaburzenia psychiczne niezbyt często lęk, splątanie, nerwowość, pobudzenie, bezsenność
rzadko reakcja paniki#, majaczenie#, omamy#, dezorientacja#
Zaburzenia układunerwowego często ból głowy, senność
rzadko zaburzenia pamięci#, amnezja#, letarg#,zaburzenia koncentracji#
Zaburzenia oka często zaburzenia widzenia
Zaburzenia ucha i błędnika często zawroty głowy
Zaburzenia serca niezbyt często kołatania serca
Zaburzenia naczyniowe niezbyt często pokrzywka, uderzenia gorąca
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia niezbyt często nieżyt nosa
Zaburzenia żołądka i jelit często suchość w jamie ustnej, zaparcia, biegunki,nudności, bóle brzucha
niezbyt często uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej,niestrawność (dyspepsja)
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej niezbyt często bóle pleców
Zaburzenia nerek i dróg moczowych niezbyt często zatrzymanie moczu, dyzuria
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania bardzo często świąd w miejscu zastosowania
często rumień, wysypka lub inna reakcja w miejscu zastosowania
Urazy, zatrucia i powikłaniapo zabiegach niezbyt często doznany uraz

CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Działania niepożądane
# działania niepożądane po wprowadzeniu do obrotu wyłącznie z doniesień po wprowadzeniu do obrotu (nie obserwowane w badaniach klinicznych) o kategorii częstości oszacowanej na podstawie danych dotyczących bezpieczeństwa badań klinicznych i zgłaszane w związku z miejscowym stosowaniem oksybutyniny (działanie przeciwcholinergiczne). Działania niepożądane uważane za związane z leczeniem przeciwcholinergicznym ogólnie lub obserwowane podczas doustnego stosowania oksybutyniny, ale dotychczas nieobserwowane podczas badań klinicznych produktu leczniczego Kentera, ani po wprowadzeniu go do obrotu, to jadłowstręt, wymioty, refluks żołądkowo-przełykowy, zmniejszone pocenie, uderzenia gorąca, zmniejszone łzawienie, rozszerzenie źrenicy, częstoskurcz, arytmia, koszmary, niepokój, drgawki, nadciśnienie wewnątrzgałkowego oraz indukcja jaskry, paranoja, światłowstręt, zaburzenia erekcji.
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Działania niepożądane
Dzieci i młodzież Podczas stosowania po wprowadzeniu do obrotu u tej grupy wiekowej, donoszono o przypadkach omamów (związanych z objawami lękowymi) oraz zaburzeniach snu skorelowanych z oksybutyniną. Dzieci mogą być bardziej wrażliwe na działanie tego produktu, zwłaszcza na działania niepożądane dotyczące OUN i psychiczne. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Stężenie oksybutyniny w osoczu zmniejsza się w ciągu 1 do 2 godzin od usunięcia systemu transdermalnego, plastra. Należy monitorować stan pacjentów do chwili ustąpienia objawów. Przedawkowanie oksybutyniny może prowadzić do działań przeciwcholinergicznych, takich jak pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, uderzenia gorąca, gorączka, odwodnienie, zaburzenia rytmu serca, wymioty i zatrzymanie moczu. Zgłoszono dwa przypadki doustnego spożycia 100 mg oksybutyniny w połączeniu z alkoholem. W pierwszym przypadku, u trzynastoletniego chłopca wystąpiła utrata pamięci. W drugim przypadku, u trzydziestoczteroletniej kobiety wystąpiło otępienie, a następnie dezorientacja i uczucie pobudzenia po przebudzeniu, rozszerzenie źrenic, suchość skóry, zaburzenia rytmu serca oraz zatrzymanie moczu. U obojga pacjentów nastąpił pełny powrót do zdrowia po zastosowaniu leczenia objawowego. Nie opisano żadnych przypadków przedawkowania produktu leczniczego Kentera.
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Urologiczne leki przeciwskurczowe, kod ATC: G04B D04. Mechanizm działania Oksybutynina jest kompetycyjnym antagonistą acetylocholiny, blokującym pozazwojowe receptory muskarynowe, przez co wywołuje zmniejszenie napięcia mięśni gładkich pęcherza moczowego. Działanie farmakodynamiczne W badaniach cystometrycznych wykazano, że oksybutynina powoduje zwiększenie maksymalnej pojemności pęcherza moczowego i zwiększenie objętości moczu przed wystąpieniem pierwszego skurczu mięśnia wypieracza u pacjentów z nadreaktywnością pęcherza moczowego, przebiegającą z niestabilnością lub hiperrefleksją mięśnia wypieracza. Tak więc oksybutynina zmniejsza nagłe parcie na mocz i częstość występowania zarówno kontrolowanego, jak i niekontrolowanego oddawania moczu. Oksybutynina stanowi mieszaninę racemiczną (50:50) izomerów R i S. Za działanie przeciwmuskarynowe odpowiada głównie izomer R.
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Izomer R oksybutyniny wykazuje większe powinowactwo do podtypów receptorów muskarynowych M 1 i M 3 (występujących głównie w mięśniu wypieraczu pęcherza moczowego i śliniance przyusznej), a mniejsze do podtypu M 2 (występującego przede wszystkim w tkance mięśnia sercowego). Działanie farmakologiczne aktywnego metabolitu (N-dietylooksybutyniny) na mięsień wypieracz pęcherza moczowego u ludzi jest podobne do działania oksybutyniny w warunkach in vitro , jednak charakteryzuje się większym powinowactwem do tkanki ślinianki przyusznej niż oksybutynina. Wolna zasada oksybutyniny odpowiada pod względem farmakologicznym chlorowodorkowi oksybutyniny. Skuteczność kliniczna W grupie 957 pacjentów cierpiących na nietrzymanie moczu z parcia przeprowadzono trzy kontrolowane badania kliniczne, podczas których porównywano działanie produktu leczniczego Kentera z placebo, doustnym preparatem oksybutyniny i (lub) kapsułkami o przedłużonym uwalnianiu tolterodyny.
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Właściwości farmakodynamiczne
Oceniano zmniejszenie liczby epizodów nietrzymania moczu, częstego oddawania moczu oraz objętość oddawanego moczu, w okresie jednego tygodnia. W porównaniu z placebo stosowanie produktu leczniczego Kentera powodowało stałą poprawę objawów klinicznych nadreaktywności pęcherza moczowego.
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Produkt leczniczy Kentera zawiera oksybutyninę w stężeniu wystarczającym do ciągłego dostarczania leku przez okres dawkowania wynoszący 3 do 4 dni. Oksybutynina jest transportowana przez nienaruszoną skórę do krążenia ogólnoustrojowego na drodze biernej dyfuzji przez warstwę rogową naskórka. Po podaniu produktu leczniczego Kentera, stężenie oksybutyniny w osoczu rośnie przez około 24 do 48 godzin, osiągając maksymalne wartości wynoszące średnio 3 do 4 ng/ml. Po drugim podaniu systemu transdermalnego, plastra osiągane jest stężenie w stanie stacjonarnym leku, utrzymujące się przez okres do 96 godzin. Po naklejeniu plastra Kentera na skórę brzucha, pośladków lub bioder, różnica pola powierzchni pod krzywą i stężenia maksymalnego oksybutyniny i aktywnego metabolitu — N- dietylooksybutyniny — nie osiąga poziomu istotności klinicznej. Dystrybucja Po ogólnoustrojowym wchłonięciu oksybutyniny jest ona rozprowadzana w tkankach całego ciała.
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Właściwości farmakokinetyczne
Szacuje się, że objętość dystrybucji po dożylnym podaniu 5 mg chlorowodorku oksybutyniny wynosi 193 l. Metabolizm Po podaniu doustnym, oksybutynina metabolizowana jest głównie przez układ enzymatyczny cytochromu P450, a w szczególności przez izoenzym CYP3A4, występujący przede wszystkim w komórkach wątroby i ściany jelita. Do metabolitów zalicza się nieaktywny farmakologicznie kwas fenylocykloheksyloglikolowy oraz związek aktywny farmakologicznie — N-dietylooksybutyninę. Po przezskórnym podaniu oksybutyniny następuje pominięcie efektu „pierwszego przejścia” za pośrednictwem metabolizmu wątrobowego i żołądkowo-jelitowego, co zmniejsza powstawanie pochodnej N-dietylowej. Eliminacja Oksybutynina jest intensywnie metabolizowana w wątrobie (patrz wyżej), a mniej niż 0,1% podanej dawki wydalane jest w moczu w postaci niezmienionej. Ponadto, mniej niż 0,1% podanej dawki wydalane jest w postaci metabolitu N-dietylooksybutyniny.
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane przedkliniczne wynikające z badań dotyczących toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego i miejscowego działania toksycznego, nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Oksybutynina podana podskórnie w stężeniu 0,4 mg/kg/dobę, powoduje znaczne nasilenie występowania anomalii organów, które jednak występują wyłącznie w przypadku współistniejącej toksyczności dla organizmu matki. Produkt leczniczy Kentera uwalnia lek w dawce koło 0,08 mg/kg/dobę. Niemniej jednak, z uwagi na brak wyjaśnienia związku pomiędzy toksycznością dla organizmu matki, a wpływem na rozwój, nie można ustalić wpływu na bezpieczeństwo stosowania u ludzi. W badaniach płodności u szczurów, którym podawano lek podskórnie, nie stwierdzono żadnego wpływu u samców, natomiast u samic obserwowano zaburzenia płodności, a dawka, po której nie obserwowano szkodliwych działań niepożądanych (NOAEL) wynosiła 5 mg/kg.
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ocena ryzyka dla środowiska Substancja czynna oksybutyniny jest trwała w środowisku.
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Warstwa podkładowa Przezroczysta folia z polietylenu/kopolimeru etylenu z octanem winylu (PET/EWO) Warstwa środkowa Triacetyna Roztwór klejący na bazie kopolimeru akrylowego, zawierającego domeny polimerowe akrylanu 2-etyloheksylowego, N-winylopirolidonu i dimetakrylanu heksametylenoglikolu. Osłonka zabezpieczająca Silikonowany poliester. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w lodówce ani nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania System transdermalny, plaster jest pakowany oddzielnie w saszetki papierowe laminowane polietylenem o niskiej gęstości (LDPE) i dostarczane w pudełkach z kalendarzem dawkowania dla pacjenta, zawierających po 2, 8 lub 24 plastry. Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Kentera, system transdermalny, plaster, 3,9 mg/24 h
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Nakleić plaster na skórę bezpośrednio po wyjęciu z saszetki ochronnej. Zużyty plaster zawiera znaczne ilości substancji czynnych, które mogą być szkodliwe po wprowadzeniu do środowiska wodnego. Dlatego też, po odklejeniu plaster należy złożyć na pół, lepką warstwą do wnętrza tak, by błona uwalniająca produkt leczniczy nie była widoczna, umieścić go w oryginalnej saszetce, a następnie usunąć w taki sposób, by dzieci nie miały do niego dostępu. Zarówno zużyte jak i niewykorzystane plastry należy usunąć zgodnie ze stosownymi przepisami lub zwrócić do apteki. Nie należy spłukiwać wykorzystanych plastrów w toalecie, ani wyrzucać do systemów ściekowych. Czynności związane z nadmiernym wydzielaniem potu, narażeniem na działanie wody lub ekstremalnych temperatur, mogą utrudniać właściwe przyleganie plastra do skóry. Nie należy wystawiać plastra na działanie promieni słonecznych.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO VESOXX, 1 mg/ml, roztwór do pęcherza moczowego 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu zawiera 1 mg chlorowodorku oksybutyniny. Jedna gotowa do użycia ampułkostrzykawka z podziałką z 10 ml jałowego roztworu zawiera 10 mg chlorowodorku oksybutyniny. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: sód 3,56 mg/ml Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do pęcherza moczowego. Klarowny, bezbarwny roztwór o pH od 3,6 do 4,5.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania VESOXX jest wskazany w celu hamowania neurogennej nadreaktywności wypieracza (ang. neurogenic detrusor overactivity, NDO) u dzieci w wieku od 6 lat i u dorosłych, którzy kontrolują opróżnianie pęcherza za pomocą okresowego cewnikowania pęcherza, w przypadku braku skutecznej kontroli za pomocą doustnych leków antycholinergicznych i (lub) wskutek występowania nietolerowalnych działań niepożądanych.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Początkowe dobieranie dawki powinien przeprowadzić neurourolog pod dokładną kontrolą urodynamiczną. Nie ma ustalonych zasad dotyczących schematu dawkowania, ponieważ istnieją znaczne różnice międzyosobnicze w zakresie ciśnienia w pęcherzu i dawki wymaganej do złagodzenia objawów neurogennej nadreaktywności wypieracza. Schemat dawkowania (dawki i godziny) należy zatem ustalać indywidualnie w zależności od potrzeb pacjenta. Dawki indywidualne są stosowane w celu wystarczającego kontrolowania parametrów urodynamicznych (maksymalne ciśnienie wypieracza < 40 cm H2O) mającego na celu całkowite zahamowanie neurogennej nadreaktywności wypieracza. W trakcie leczenia dopęcherzowego oksybutyniną parametry urodynamiczne należy kontrolować w regularnych odstępach czasu, zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności chlorowodorku oksybutyniny u dzieci w wieku od 0 do 5 lat. Zalecane dawki u młodzieży w wieku od 12 lat, u dorosłych i u osób w podeszłym wieku. Zalecenia dotyczące dawek zostały obliczone na podstawie percentyli masy ciała różnych grup wiekowych (Tabela 1). Tabela 1: Zalecane dawki w następujących grupach wiekowych Dzieci 6-12: Dawka dobierana indywidualnie, patrz poniżej (informacje znajdują się po tabeli 3) Młodzież 12-18: 10 mg, 10-40 mg Dorośli 19-65: 10 mg, 10-40 mg Pacjenci w podeszłym wieku powyżej 65: 10 mg, 10-30 mg Jeśli konieczne są dawki większe niż dawka początkowa, dawkę należy zwiększać stopniowo do czasu, aż neurogenna nadreaktywność wypieracza będzie wystarczająco kontrolowana, by umożliwić dokładne monitorowanie zarówno skuteczności, jak i bezpieczeństwa stosowania. Wymagane dobowe dawki podtrzymujące można podzielić na kilka podań (Tabela 2 i 3).
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Dawkowanie
Zakładając sześć okresowych cewnikowań pęcherza (CIC) na dobę, zaleca się następujący schemat dawkowania: Tabela 2: Zalecany schemat dawkowania (dzieci w wieku od 6 lat do 12 lat) Dawka dobowa [mg]: 2, Podawana dawka na jedno zastosowanie [mg]: 2 Dawka dobowa [mg]: 5, Podawana dawka na jedno zastosowanie [mg]: 5 Dawka dobowa [mg]: 10, Podawana dawka na jedno zastosowanie [mg]: 5 Dawka dobowa [mg]: 15, Podawana dawka na jedno zastosowanie [mg]: 5 Dawka dobowa [mg]: 20, Podawana dawka na jedno zastosowanie [mg]: 10 Dawka dobowa [mg]: 30, Podawana dawka na jedno zastosowanie [mg]: 10 Tabela 3: Zalecany schemat dawkowania dla dawek początkowych 10 mg (młodzież w wieku od 12 lat, dorośli i pacjenci w podeszłym wieku) Dawka dobowa [mg]: 10, Podawana dawka na jedno zastosowanie [mg]: 5 Dawka dobowa [mg]: 20, Podawana dawka na jedno zastosowanie [mg]: 10 Dawka dobowa [mg]: 30, Podawana dawka na jedno zastosowanie [mg]: 10 Dawka dobowa [mg]: 40, Podawana dawka na jedno zastosowanie [mg]: 10 Dzieci (w wieku od 6 lat do 12 lat) Dawkowanie jest dobierane indywidualnie.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Dawkowanie
Dawka początkowa wynosi 0,1 mg/kg masy ciała i podawana jest dopęcherzowo rano. Dawkę można dostosować po tygodniu leczenia. Należy wybrać najmniejszą skuteczną dawkę. Dawkę dobową można zwiększyć do 30 mg w celu uzyskania odpowiedniego działania, pod warunkiem, że działania niepożądane są tolerowane. Nie należy podawać więcej niż 10 mg jako pojedynczej dawki. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności chlorowodorku oksybutyniny u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) Podobnie jak w przypadku innych leków antycholinergicznych należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów osłabionych i w podeszłym wieku, zwłaszcza jeśli wymagane jest podawanie dawek większych niż 30 mg na dobę (patrz punkt 4.4). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby VESOXX należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Dawkowanie
Stosowanie produktu leczniczego VESOXX u tych pacjentów powinno być dokładnie monitorowane i może być wymagane zmniejszenie dawek (patrz punkt 4.4). Sposób podawania Podanie do pęcherza moczowego. W celu zapewnienia bezpiecznego i skutecznego leczenia pacjenci muszą być zaznajomieni z zabiegiem okresowego cewnikowania pęcherza (CIC). Pacjent i (lub) członek rodziny, opiekun powinni odbyć szkolenie w zakresie zakładania CIC i zabiegu podawania produktu leczniczego przeprowadzone przez wyspecjalizowanego pracownika służby zdrowia. Z chwilą zapewnienia aseptycznych warunków otoczenia do pęcherza zakładany jest sterylny jednorazowy cewnik cewki moczowej. Przed założeniem cewnika należy całkowicie opróżnić pęcherz moczowy. Ampułkostrzykawkę z podziałką należy wyjąć z blistra i zdjąć zatyczkę ze strzykawki.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Dawkowanie
Ampułko-strzykawka z kopolimeru cykloolefinowego z gwintem typu luer lock (wraz z łącznikiem typu luer lock – niezałączonym w opakowaniu – do połączenia z systemami cewnikowymi) Ampułko-strzykawka z polipropylenu do bezpośredniego połączenia ze standardowymi systemami cewnikowymi Stopniowany zwężony łącznik typu luer-lock należy nakręcić na końcówkę strzykawki. Strzykawka jest połączona z cewnikiem za pomocą stopniowanego zwężonego łącznika typu luer-lock. Poprzez nieprzerwany nacisk na tłok strzykawki do pęcherza zostaje podana wymagana ilość roztworu oksybutyniny. Zwężony stożek strzykawki jest bezpośrednio połączony z cewnikiem. Poprzez nieprzerwany nacisk na tłok strzykawki do pęcherza zostaje podana wymagana ilość roztworu oksybutyniny. Jeśli wymagane jest podanie ilości mniejszej niż 10 ml (zawartość jednej strzykawki), niewykorzystaną resztkę roztworu pozostałą w strzykawce należy zwrócić do apteki w celu późniejszej utylizacji.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Dawkowanie
Po podaniu produktu leczniczego cewnik zostaje usunięty. Podany roztwór pozostaje w pęcherzu do następnego cewnikowania. Ampułko-strzykawka z kopolimeru cykloolefinowego z gwintem typu luer lock (wraz z łącznikiem typu luer lock – niezałączonym w opakowaniu – do połączenia z systemami cewnikowymi) Ampułko-strzykawka z polipropylenu (do bezpośredniego połączenia ze standardowymi systemami cewnikowymi) Należy wyrzucić wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego (patrz punkt 6.3), cewnik cewki moczowej i stopniowany zwężony łącznik typu luer-lock (patrz punkt 6.3). Należy wyrzucić wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego (patrz punkt 6.3) i cewnik cewki moczowej (patrz punkt 6.3). Czas trwania leczenia zależy od objawów, choroby zasadniczej i (lub) celu terapii i jest określany przez lekarza prowadzącego leczenie.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężkie zaburzenia żołądka i jelit (np. ciężka postać wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i toksyczne rozdęcie okrężnicy). Miastenia gravis. Jaskra z wąskim kątem przesączania i pacjenci z grupy ryzyka tej choroby. Pacjenci z niedrożnością dróg moczowych, u których może wystąpić zatrzymanie moczu. Częste oddawanie moczu w nocy spowodowane chorobą serca lub nerek. Równocześnie stosowana tlenoterapia.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania W razie obecności zakażenia dróg moczowych należy rozpocząć odpowiednie leczenie przeciwbakteryjne. VESOXX należy stosować ostrożnie u pacjentów w podeszłym wieku, którzy mogą być bardziej wrażliwi na leki przeciwcholinergiczne o działaniu ogólnoustrojowym. Ze stosowaniem oksybutyniny, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat), wiążą się działania przeciwcholinergiczne psychiczne i związane z ośrodkowym układem nerwowym (OUN), takie jak zaburzenia snu (na przykład bezsenność) i zaburzenia funkcji poznawczych. Należy zachować ostrożność podczas podawania oksybutyniny równocześnie z innymi lekami antycholinergicznymi (patrz także punkt 4.5). Jeśli takie działania występują u pacjenta, należy rozważyć odstawienie produktu leczniczego.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nitraty podjęzykowe mogą nie ulegać rozpuszczeniu pod językiem w związku z suchością w jamie ustnej, zapewniając tym samym jedynie ograniczone działanie lecznicze (patrz punkt 4.5). Ostrzeżenia dotyczące stosowania/podawania oksybutyniny: Zaburzenia żołądka i jelit: Przeciwcholinergiczne produkty lecznicze mogą zmniejszać perystaltykę przewodu pokarmowego i dlatego powinny być ostrożnie stosowane u pacjentów z zaburzeniami ze strony przewodu pokarmowego ze względu na ryzyko zatrzymania treści żołądkowej. Powinny również być stosowane ostrożnie u pacjentów z przepukliną rozworu przełykowego i (lub) refluksem żołądkowo-przełykowym. Leki antycholinergiczne należy stosować ostrożnie u pacjentów z neuropatią autonomiczną lub zaburzeniami funkcji poznawczych oraz u pacjentów z chorobami wątroby lub nerek (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci powinni być poinformowani, że wysoka temperatura (gorączka i udar cieplny z powodu zmniejszonej potliwości) może wystąpić, gdy leki przeciwcholinergiczne, takie jak oksybutynina, są stosowane, gdy jest gorąco. Oksybutynina może nasilać objawy nadczynności tarczycy, choroby niedokrwiennej serca, zastoinowej niewydolności serca, zaburzeń rytmu serca, tachykardii, nadciśnienia i przerostu gruczołu krokowego. Ponieważ oksybutynina może wywołać jaskrę z wąskim kątem przesączania, pacjenta należy poinstruować, aby natychmiast skontaktował się z lekarzem, jeśli zauważy u siebie nagłą utratę ostrości widzenia lub ból oka. Podczas leczenia należy od czasu do czasu kontrolować ostrość widzenia i ciśnienie wewnątrzgałkowe. Oksybutynina może prowadzić do zahamowania wydzielania śliny, co może prowadzić do próchnicy, parodontozy lub kandydozy jamy ustnej.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z przyjmowaniem leków przeciwcholinergicznych jest wyraźnie mniejsze w przypadku podawania dopęcherzowego w porównaniu z podawaniem doustnym. Jest to prawdopodobnie spowodowane dłuższym wchłanianiem oksybutyniny z opóźnionym maksymalnym stężeniem w surowicy i niższym stopniem metabolizmu do aktywnego metabolitu N-desetylooksybutyniny, który jest główną przyczyną tych działań niepożądanych. Dzieci i młodzież: U dzieci produkt leczniczy VESOXX należy stosować ostrożnie, ponieważ dzieci mogą być bardziej wrażliwe na jego działanie, szczególnie w zakresie ośrodkowego układu nerwowego i psychiatrycznych działań niepożądanych. U dzieci długotrwale leczonych oksybutyniną dopęcherzowo obserwowano zwiększoną częstość występowania bezobjawowego bakteriomoczu i zakażeń dolnych dróg moczowych. W przypadku wystąpienia zakażeń dróg moczowych podczas leczenia oksybutyniną należy rozpocząć odpowiednie leczenie przeciwbakteryjne.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ten produkt leczniczy zawiera 3,56 mg sodu na ml, co odpowiada 0,18% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Leki antycholinergiczne mogą potencjalnie zmieniać wchłanianie niektórych równocześnie podawanych produktów leczniczych ze względu na działanie antycholinergiczne na perystaltykę żołądka i jelit. Antycholinergiczne produkty lecznicze należy stosować przy zachowaniu ostrożności u pacjentów, którzy jednocześnie stosują leki mogące spowodować lub zaostrzyć zapalenie przełyku (takie, jak bisfosfoniany). Ze względu na suchość w ustach azotany podawane podjęzykowo mogą rozpuszczać się w mniejszym stopniu, co może prowadzić do osłabienia terapeutycznego działania azotanów. Pacjentów leczonych azotanami podjęzykowymi należy zatem poinstruować, aby przed ich zastosowaniem zwilżyli błonę śluzową jamy ustnej (patrz punkt 4.4). Oksybutynina jest metabolizowana przez izoenzym CYP 3A4 cytochromu P 450. Po podaniu oksybutyniny do pęcherza moczowego ten metabolizm pierwszego przejścia zostaje zasadniczo pominięty.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Interakcje
Nie można jednak wykluczyć interakcji z produktami leczniczymi, które hamują izoenzym CYP 3A4 cytochromu P 450. Należy o tym pamiętać, stosując jednocześnie z oksybutyniną leki przeciwgrzybicze z grupy azoli (np. ketokonazol) lub antybiotyki makrolidowe (np. erytromycynę). Antycholinergiczne działanie oksybutyniny jest zwiększone przez jednoczesne stosowanie innych leków antycholinergicznych lub produktów leczniczych o działaniu antycholinergicznym, takich jak amantadyna i inne stosowane w chorobie Parkinsona leki antycholinergiczne (np. biperydon, lewodopa), leki przeciwhistaminowe, leki przeciwpsychotyczne (np. fenotiazyny, butyrofenony, klozapina), chinidyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, atropina i pokrewne związki, takie jak atropinowe środki przeciwskurczowe, dypirydamol. Oksybutynina może antagonizować leczenie prokinetyczne. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami cholinesterazy może powodować zmniejszenie skuteczności inhibitora cholinesterazy.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Interakcje
Pacjentów należy poinformować, że alkohol może nasilać senność powodowaną przez leki przeciwcholinergiczne, takie jak oksybutynina (patrz punkt 4.7).
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak jest danych na temat stosowania oksybutyniny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały niewielki szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Produktu leczniczego VESOXX nie należy stosować w okresie ciąży, chyba, że stan kliniczny kobiety wymaga podawania tego produktu. Karmienie piersi? Dostępne informacje wskazują, że oksybutynina przenika do mleka samic szczura, jednak nie wiadomo, czy przenika do mleka ludzkiego. Stosowanie oksybutyniny podczas karmienia piersią nie jest zalecane. Płodność Brak dostępnych danych dotyczących wpływu stosowania oksybutyniny na płodność mężczyzn i kobiet.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Pacjentów należy ostrzec, aby zachowali ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn, ponieważ produkt leczniczy VESOXX może powodować senność lub zaburzenia akomodacji.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane obserwowane w przypadku chlorowodorku oksybutyniny, takie jak suchość w jamie ustnej, senność i zaparcia, odzwierciedlają głównie typowe właściwości antycholinergiczne substancji czynnej. Tabela 4 zawiera działania niepożądane z badań klinicznych dotyczących stosowania chlorowodorku oksybutyniny do pęcherza moczowego. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości przy zastosowaniu następującej konwencji: Bardzo często ( 1/10), często (od  1/100 do < 1/10), niezbyt często (od  1/1 000 do < 1/100), rzadko (od  1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 4: Działania niepożądane obserwowane podczas badań klinicznych chlorowodorku oksybutyniny podawanej do pęcherza Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zakażenie dróg moczowych, bezobjawowa obecność bakterii w moczu Nieznana Zaburzenia endokrynologiczne Hiperprolaktynemia, zwiększenie stężenia prolaktyny Nieznana Zaburzenia psychiczne Apatyczność, halucynacje, zaburzenia poznawcze, nadpobudliwość, bezsenność, agorafobia, dezorientacja Nieznana Zaburzenia układu nerwowego Zaburzenia uwagi, zawroty głowy, ból głowy, senność, zmęczenie, zaburzenia smaku, obniżony poziom świadomości, utrata przytomności, zespół przeciwcholinergiczny, drgawki Nieznana Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego Nieznana Zaburzenia oka Zespół suchego oka, nieprawidłowe odczucia w oku, zaburzenia akomodacji oka Nieznana Zaburzenia serca Tachykardia nadkomorowa Nieznana Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie, nagłe zaczerwienienie twarzy Nieznana Zaburzenia żołądkowo-jelitowe Zaparcia, suchość w jamie ustnej, dyskomfort w jamie brzusznej, bóle w podbrzuszu, bóle w nadbrzuszu, nudności, niestrawność, biegunka Nieznana Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Zmniejszone pocenie się, wysypka, nocne poty Nieznana Zaburzenia nerek i dróg moczowych Parcie na mocz, obecność w moczu białka, obecność w moczu krwi, zaburzenia mikcji Nieznana Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból w miejscu podania, pragnienie, dyskomfort w klatce piersiowej, uczucie chłodu Nieznana U jednego pacjenta wystąpiło zmniejszenie nasycenia tlenem podczas tlenoterapii prowadzonej w domu (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Działania niepożądane
Dzieci i młodzież Dzieci mogą być bardziej wrażliwe na działanie tego produktu leczniczego, szczególnie w zakresie ośrodkowego układu nerwowego i psychiatrycznych działań niepożądanych. Działania niepożądane, o których wiadomo, że są związane z leczeniem antycholinergicznym, ale nie były obserwowane w przypadku podania oksybutyniny do pęcherza moczowego podczas badań klinicznych to: wymioty, jadłowstręt, zmniejszenie apetytu, dysfagia, refluks żołądkowo-przełykowy, rzekoma niedrożność jelit u pacjentów z grupy ryzyka (pacjenci w podeszłym wieku lub pacjenci z zaparciami i leczeni innymi lekami zmniejszającymi perystaltykę jelit), stan splątania, pobudzenie, lęk, koszmary senne, paranoja, objawy depresji, uzależnienie od oksybutyniny (u pacjentów z nadużywaniem leków lub substancji psychoaktywnych w wywiadzie), arytmia, udar cieplny, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, nadciśnienie oczne, suchość skóry, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel: +48 22 49 21 301, Fax: +48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl. Działania niepożądane może zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania oksybutyniny podawanej do pęcherza moczowego. Objawy Objawy przedawkowania oksybutyniny wynikają z nasilenia się zwykłych działań niepożądanych dotyczących OUN (począwszy od niepokoju i podniecenia po zachowania psychotyczne), zmian krążeniowych (uderzenia krwi, zmniejszenie ciśnienia krwi, niewydolność krążenia itp.), niewydolności oddechowej, porażenia i śpiączki. Leczenie Należy niezwłocznie opróżnić pęcherz za pomocą cewnika. W przypadku przedawkowania pacjent powinien być pod ścisłą obserwacją i należy podjąć leczenie objawowe.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki urologiczne — leki stosowane w kontrolowaniu częstości mikcji i nietrzymaniu moczu, kod ATC: G04B D04. Mechanizm działania Oksybutynina jest kompetycyjnym antagonistą acetylocholiny, blokującym zazwojowe receptory muskarynowe, przez co wywołuje zmniejszenie napięcia mięśni gładkich pęcherza moczowego. Chlorowodorek oksybutyniny jest lekiem przeciwcholinergicznym, który również wywiera bezpośrednie działanie przeciwskurczowe na mięśnie gładkie. Hamuje skurcze pęcherza i łagodzi skurcz wywołany różnymi bodźcami; zwiększa objętość pęcherza, zmniejsza częstotliwość skurczów i opóźnia chęć opróżnienia pęcherza w zaburzeniu neurogennym pęcherza. Oprócz antycholinergicznego blokowania receptorów typu muskarynowego rozluźnienie mięśni gładkich wynika z podobnego do papaweryny działania antagonistycznego na procesy odległe od połączeń nerwowo-mięśniowych.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Ponadto chlorowodorek oksybutyniny wykazuje miejscowe działanie znieczulające. Działanie farmakodynamiczne Właściwości farmakodynamiczne oksybutyniny badano po podaniu do pęcherza moczowego u dzieci z neurogenną nadreaktywnością wypieracza. Wpływ na nietrzymanie moczu i zmienne urodynamiczne był wyraźny i w większości przypadków zapewniał poprawę. Liczba nadreaktywnych skurczów uległa znacznemu zmniejszeniu. Wykazano wzrost średniej pojemności cystometrycznej pęcherza i średniej pojemności pęcherza w stosunku do oczekiwanej objętości pęcherza, podczas gdy końcowe ciśnienie napełniania pęcherza uległo zmniejszeniu. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność dopęcherzowego stosowania oksybutyniny w leczeniu neurogennej dysfunkcji pęcherza moczowego badano podczas krótko- i długoterminowych badań klinicznych.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W niemal wszystkich badaniach leczenie chlorowodorkiem oksybutyniny podawanym do pęcherza moczowego było skuteczne i wykazano jego dobrą tolerancję u pacjentów (dorosłych i dzieci) chorujących na neurogenną nadreaktywność wypieracza. Neurogenna nadreaktywność wypieracza była głównie wynikiem uszkodzenia rdzenia kręgowego lub skutkiem przepukliny oponowo-rdzeniowej, chociaż do badań włączono też pacjentów z tetraplegią, paraplegią, stwardnieniem rozsianym i chorobą Parkinsona. W prospektywnym badaniu klinicznym u 15 dzieci średnia pojemność pęcherza moczowego wzrosła z 114,2 ml na początku badania odpowiednio do 127,4 ml (p> 0,05) po 1,5 godziny i 161,1 ml (p = 0,0091) po 4 miesiącach leczenia dopęcherzowego (Buyse i in. 1995). Średnia podatność pęcherza była znacznie zwiększona z 2,5 ml/cm H2O na początku badania do 11,495 ml/cm H2O (p = 0,0114) po 4 miesiącach terapii.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W kolejnym prospektywnym badaniu z udziałem 13 dzieci u 12 stwierdzono wyraźną poprawę nietrzymania moczu po leczeniu dopęcherzowym (Åmark i wsp., 1998). W ocenie retrospektywnego badania długoterminowego prowadzonego u 13 dzieci średnie ciśnienie napełnienia pęcherza zmniejszyło się z 52,5 ± 24 do 24,5 ± 14,4 cm H2O (Humblet i in., 2014). Skuteczność podawania oksybutyniny dopęcherzowo w porównaniu do podawania doustnego została zbadana w kolejnym prospektywnym wieloośrodkowym badaniu klinicznym przeprowadzonym u 35 pacjentów (w wieku od 18 do 70 lat) cierpiących na neurogenną nadreaktywność wypieracza potwierdzoną we wcześniejszych badaniach urodynamicznych i w trwającym co najmniej 6 tygodni CIC (Schröder i wsp., 2016). Badanie potwierdziło, że maksymalna pojemność pęcherza zwiększyła się znacznie po podaniu dopęcherzowym, z 18,1 ml (po podaniu doustnym) do 116,6 ml (po podaniu dopęcherzowym).
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dodatkowe badanie trwające 6 miesięcy objęło 25 dorosłych pacjentów (w wieku od 18 do 64 lat) z uszkodzeniem rdzenia kręgowego, którym oksybutyninę podawano dopęcherzowo i u których standardowe doustne leczenie oksybutyniną było nieskuteczne (Pannek i wsp., 2000). Leczenie dopęcherzowe doprowadziło do zwiększenia pojemności pęcherza z 349 do 420 ml. Średnie maksymalne ciśnienie moczu w pęcherzu uległo znacznemu obniżeniu z 54 do 26,5 cm H2O. W czasie trwania badania ciśnienie wypieracza powróciło do wartości poniżej 40 cm H2O u 21 z 25 pacjentów.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Oksybutynina podawana do pęcherza moczowego jest dobrze wchłaniana przez ścianę pęcherza do krążenia ogólnoustrojowego. Pomiary stężenia oksybutyniny w osoczu po podaniu do pęcherza moczowego wykazywały dużą zmienność międzyosobniczą, jednak występowało również znaczne wchłanianie leku po podaniu do pęcherza moczowego, osiągając maksymalne stężenia w osoczu po około jednej godzinie. Farmakokinetyka chlorowodorku oksybutyniny podawanego do pęcherza moczowego była badana u zdrowych ochotników. Ekspozycja ogólnoustrojowa (AUC) na racemiczną oksybutyninę była znacznie większa po wstrzyknięciu (294%) w porównaniu do podawania doustnego. W przeciwieństwie do tego ogólnoustrojowa ekspozycja na metabolit N-dietylooksybutyninę była istotnie mniejsza po wstrzyknięciu (21% ekspozycji po podaniu doustnym). W konsekwencji stosunek metabolitów do związku macierzystego był 14-krotnie niższy w przypadku stosowania do pęcherza moczowego.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Obserwacje te wyraźnie wskazują, że sposób podawania istotnie wpływa na wchłanianie, a w szczególności na metabolizm pierwszego przejścia oksybutyniny. Oczywiście, efekt pierwszego przejścia jest znacznie zmniejszony w przypadku podania do pęcherza moczowego. Biorąc pod uwagę podawaną biodostępność oksybutyniny wynoszącą około 6% po podaniu doustnym, można przyjąć bezwzględną biodostępność wynoszącą około 20% dla związku macierzystego po podaniu do pęcherza moczowego. Dystrybucja Po podaniu ogólnoustrojowym oksybutynina jest rozprowadzana w tkankach całego ciała. Szacuje się, że objętość dystrybucji po dożylnym podaniu 5 mg chlorowodorku oksybutyniny wynosi 193 l. Metabolizm Po podaniu doustnym, oksybutynina jest metabolizowana głównie przez układ enzymatyczny cytochromu P-450, zwłaszcza przez izoenzym CYP3A4, występujący głównie w komórkach wątroby i ściany jelita.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Do metabolitów zalicza się nieaktywny farmakologicznie kwas fenylocykloheksyloglikolowy oraz związek aktywny farmakologicznie – N-dietylooksybutyninę. Po podaniu oksybutyniny do pęcherza moczowego następuje pominięcie metabolizmu żołądkowo-jelitowego i wątrobowego oraz efektu „pierwszego przejścia”, co zmniejsza powstawanie pochodnej N-dietylowej. Wydaje się, że metabolit N-dietylowy powoduje większe działania antycholinergiczne, w szczególności na gruczoły ślinowe, niż związek macierzysty. Eliminacja Po podaniu doustnym i do pęcherza moczowego oksybutynina jest szybko wydalana z organizmu. Na podstawie badań farmakokinetycznych stwierdzono, że oksybutynina po podaniu do pęcherza moczowego podlega wydłużonej eliminacji w porównaniu do oksybutyniny podawanej doustnie, a jej okresy półtrwania w fazie eliminacji wynoszą odpowiednio 2,56 godziny i 1,48 godziny.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Stężenia w surowicy zarówno oksybutyniny, jak i jej głównego metabolitu – N-dietylooksybutyniny były nadal wykrywane po 24 godzinach od podania do pęcherza moczowego.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących badań toksyczności ostrej i po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego lub toksycznego działania miejscowego nie wykazują żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Oksybutynina podawana szczurom w dawkach powodujących toksyczne działanie u matek może powodować zaburzenia rozwoju płodów.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kwas solny rozcieńczony (10%) Sodu chlorek Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nieznane. 6.3 Okres ważności 3 lata. Ampułkostrzykawki są pojemnikami jednodawkowymi. Jeśli produkt leczniczy nie zostanie zużyty od razu, za czas i warunki przechowywania przed podaniem odpowiada użytkownik. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułko-strzykawka z kopolimeru cykloolefinowego z gwintem typu luer lock (wraz z łącznikiem typu luer lock – niezałączonym w opakowaniu – do połączenia z systemami cewnikowymi) Ampułko-strzykawka z polipropylenu (do bezpośredniego połączenia ze standardowymi systemami cewnikowymi) 10 ml roztworu w ampułko-strzykawce (z kopolimeru cykloolefinowego) wyposażonej w tłok i nasadkę z syntetycznej gumy bromobutylowej.
CHPL leku Vesoxx, roztwór do pęcherza moczowego, 1 mg/ml
Dane farmaceutyczne
10 ml roztworu w ampułko-strzykawce (z polipropylenu) wyposażonej w tłok i nasadkę z syntetycznej gumy bromobutylowej. Pudełko zawierające 100 ampułko-strzykawek. Pudełko zawierające 12 ampułko-strzykawek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Titlodine, 2 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde Titlodine, 4 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, twarda zawiera 2 mg tolterodyny winianu, co odpowiada 1,37 mg tolterodyny. Jedna kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, twarda zawiera 4 mg tolterodyny winianu, co odpowiada 2,74 mg tolterodyny. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, twarda 2 mg zawiera 32,704 – 34,496 mg laktozy jednowodnej. Każda kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, twarda 4 mg zawiera 65,408 – 68,992 mg laktozy jednowodnej. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, twarda. Nieprzezroczyste kapsułki żelatynowe, twarde, koloru zielonego, o rozmiarze 1 zawierające dwie białe, okrągłe, dwuwypukłe tabletki powlekane.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Nieprzezroczyste kapsułki żelatynowe, twarde, koloru jasno niebieskiego, o rozmiarze 1 zawierające cztery białe, okrągłe, dwuwypukłe tabletki powlekane.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie objawowe nietrzymania moczu z nagłym parciem i (lub) zwiększonej częstotliwości oddawania moczu oraz nagłych parć mogących wystąpić u pacjentów z zespołem pęcherza nadreaktywnego.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli (w tym osoby w podeszłym wieku) Zalecana dawka wynosi 4 mg raz na dobę, za wyjątkiem pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR ≤30 ml/min), dla których zalecana dawka wynosi 2 mg raz na dobę (patrz punkt 4.4 i 5.2). W przypadku wystąpienia uciążliwych działań niepożądanych dawka może zostać zmniejszona z 4 mg do 2 mg raz na dobę. Wyniki leczenia należy poddać ocenie po 2-3 miesiącach (patrz punkt 5.1). Dzieci i młodzież Skuteczność stosowania tolterodyny u dzieci nie została wykazana (patrz punkt 5.1). W związku z tym stosowanie produktu leczniczego Titlodine u dzieci nie jest wskazane. Sposób podawania Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde mogą być przyjmowane z pokarmem lub bez i muszą być połknięte w całości.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Tolterodyna jest przeciwwskazana u pacjentów, u których występuje: nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1; zatrzymanie moczu; niewyrównana jaskra z wąskim kątem przesączania; miastenia rzekomoporaźna; ciężkie wrzodziejące zapalenie okrężnicy; toksyczne rozszerzenie okrężnicy.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy zachować ostrożność stosując tolterodynę u pacjentów, u których występuje: istotna przeszkoda podpęcherzowa z ryzykiem zatrzymania moczu; choroby przebiegające z niedrożnością przewodu pokarmowego, np. zwężenie odźwiernika; niewydolność nerek (patrz punkt 4.2 i 5.2); choroby wątroby (patrz punkt 4.2 i 5.2); neuropatia autonomiczna; przepuklina rozworu przełykowego; ryzyko wystąpienia osłabionej motoryki przewodu pokarmowego. Wykazano, że wielokrotne dobowe dawki dobowe tolterodyny o natychmiastowym uwalnianiu wynoszące 4 mg (dawka terapeutyczna) i 8 mg (dawka większa od terapeutycznej) wydłużają odstęp QTc (patrz punkt 5.1). Kliniczne znaczenie tych obserwacji nie jest jasne i zależy od indywidulanych czynników ryzyka i podatności pacjenta.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność stosując tolterodynę u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT obejmującymi: wrodzone lub udokumentowane nabyte wydłużenie odcinka QT; zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokalemia, hipomagnezemia, hipokalcemia; bradykardię; istotne, obecne wcześniej choroby serca (np. kardiomiopatia, niedokrwienie mięśnia sercowego, niemiarowość rytmu, zastoinowa niewydolność serca); jednoczesne stosowanie produktów leczniczych powodujących wydłużenie odstępu QT, w tym leki przeciwarytmiczne z klasy IA (np. chinidyna, prokainamid) i z klasy III (np. amiodaron, sotalol). Jest to szczególnie istotne w przypadku przyjmowania silnych inhibitorów CYP3A4 (patrz punkt 5.1). Należy unikać jednoczesnego leczenia silnymi inhibitorami CYP3A4 (patrz punkt 4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji).
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Specjalne środki ostrozności
Podobnie, jak w przypadku każdego leczenia objawów parć naglących i nietrzymania moczu, przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć organiczne przyczyny występowania parcia i częstomoczu. Ten produkt leczniczy zawiera laktozę jednowodną. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Ten produkt leczniczy zawiera sód. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę o przedłużonym uwalnianiu, twardą, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesne układowe leczenie silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak antybiotyki makrolidowe (erytromycyna i klarytromycyna), leki przeciwgrzybicze (ketokonazol i itrakonazol) i antyproteazy, nie jest zalecane ze względu na podwyższone stężenie tolterodyny w surowicy krwi u osób o obniżonej aktywności CYP2D i (wynikające stąd) ryzyko przedawkowania (patrz punkt 4.4). Jednoczesne leczenie innymi produktami leczniczymi o właściwościach przeciwmuskarynowych może powodować nasilenie działania terapeutycznego i działań niepożądanych. Z drugiej strony działanie terapeutyczne tolterodyny może być osłabione przy jednoczesnym przyjmowaniu agonistów cholinergicznych receptorów muskarynowych. Tolterodyna może osłabiać działanie leków prokinetycznych, takich jak metoklopramid i cisaprid.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Interakcje
Jednoczesne leczenie fluoksetyną (silny inhibitor CYP2D6) nie powoduje klinicznie istotnej interakcji, ponieważ tolterodyna i jej zależny od CYP2D6 metabolit – 5-hydroksymetylotolterodyna wykazują równoważną siłę działania. Badania interakcji leku wykazały brak interakcji z warfaryną lub złożonymi, doustnymi lekami antykoncepcyjnymi (etynyloestradiol/lewonorgestrel). Badanie kliniczne wykazało, że tolterodyna nie jest inhibitorem metabolicznym CYP2D6, 2C19, 2C9, 3A4 lub 1A2. Dlatego też, nie należy spodziewać się zwiększonych stężeń w osoczu produktów leczniczych metabolizowanych przez te enzymy przy jednoczesnym stosowaniu z tolterodyną.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania tolterodyny przez kobiety w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane. Dlatego też, stosowanie tolterodyny w trakcie ciąży nie jest wskazane. Karmienie piersi? Brak dostępnych danych dotyczących przenikania tolterodyny do mleka matki. Należy unikać stosowania tolterodyny w okresie karmienia piersią. Płodność Brak dostępnych danych dotyczących płodności.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ponieważ ten produkt leczniczy może powodować zaburzenia akomodacji i wpływać na czas reakcji, zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może być zaburzona.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Ze względu na właściwości farmakologiczne tolterodyny, może ona powodować łagodne lub umiarkowane objawy przeciwmuskarynowe, takie jak suchość w jamie ustnej, niestrawność i suchość oczu. Działania niepożądane zostały przedstawione poniżej według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. Częstość została zdefiniowana jako: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 to <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) i nieznana (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych). Tabela poniżej przedstawia dane uzyskane podczas badań klinicznych tolterodyny o przedłużonym uwalnianiu i po wprowadzeniu produktu na rynek. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym była suchość w jamie ustnej, która wystąpiła u 23,4% pacjentów leczonych tolterodyną o przedłużonym uwalnianiu i u 7,7% pacjentów otrzymujących placebo.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 to <1/10) Niezbyt często (≥1/1000 to <1/100) Nieznana (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych) Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zapalenie zatok Zaburzenia układu immunologicznego Bliżej nieokreślona nadwrażliwość Reakcje anafilaktoidalne Zaburzenia psychiczne Nerwowość Splątanie, omamy, dezorientacja Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy, senność, ból głowy Parestezje, zaburzenia pamięci Zaburzenia oka Suchość oczu, zaburzenia widzenia (w tym zaburzenia akomodacji) Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy Zaburzenia serca Palpitacje, niewydolność serca, arytmia Tachykardia Zaburzenia naczyniowe Zaczerwienienie skóry Zaburzenia żołądka i jelit Suchość w jamie ustnej Niestrawność, zaparcie, ból brzucha, wzdęcie, biegunka Refluks żołądkowo-przełykowy, wymioty Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Obrzęk naczynioruchowy, suchość skóry Zaburzenia nerek i dróg moczowych Bezmocz Zatrzymanie moczu Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zmęczenie, obrzęki obwodowe Ból w klatce piersiowej U pacjentów leczonych inhibitorami cholinoesterazy z powodu demencji po rozpoczęciu leczenia tolterodyną odnotowano przypadki nasilenia objawów demencji (np.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Działania niepożądane
splątanie, dezorientacja, omamy). Dzieci i młodzież W dwóch, randomizowanych badaniach klinicznych III fazy, kontrolowanych placebo, z podwójnie ślepą próbą, prowadzonych przez ponad 12 tygodni z udziałem 710 pacjentów pediatrycznych, odsetek pacjentów z zakażeniami układu moczowego, biegunkami i zaburzeniami zachowania był wyższy u pacjentów leczonych tolterodyną w porównaniu z pacjentami przyjmującymi placebo (zakażenia układu moczowego: tolterodyna 6,8%, placebo 3,6%; biegunka: tolterodyna 3,3%, placebo 0,9%; zaburzenia zachowania: tolterodyna 1,6%, placebo 0,4%) (patrz punkt 5.1). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Największą dawką winianu tolterodyny podaną ochotnikom była dawka 12,8 mg podana jako dawka pojedyncza w postaci o konwencjonalnym uwalnianiu. Najcięższymi zaobserwowanymi działaniami niepożądanymi były zaburzenia akomodacji oraz trudności w oddawaniu moczu. W przypadku przedawkowania tolterodyny, należy zastosować płukanie żołądka i podać węgiel aktywowany. Objawy należy leczyć następująco: ciężkie, ośrodkowe działania przeciwcholinergiczne (np. halucynacje, silne pobudzenie): leczenie fizostygminą; drgawki i wyraźne pobudzenie: leczenie benzodiazepinami; niewydolność oddechowa: leczenie poprzez sztuczne oddychanie; tachykardia: leczenie beta-blokerami; zatrzymanie moczu: leczenie poprzez cewnikowanie; rozszerzenie źrenic: leczenie kroplami do oczu z pilokarpiną i (lub) umieszczenie pacjenta w ciemnym pomieszczeniu.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Przedawkowanie
Wydłużenie odstępu QT zaobserwowano w wyniku podawania tolterodyny w postaci o konwencjonalnym uwalnianiu w całkowitej dawce dobowej 8 mg (dwukrotność zalecanej dawki dobowej tolterodyny o konwencjonalnym uwalnianiu oraz równowartość trzykrotnego maksymalnego stężenia po podaniu w postaci kapsułki o przedłużonym uwalnianiu) przez 4 dni. W przypadku przedawkowania tolterodyny należy zastosować standardowe leczenie podtrzymujące wskazane przy wydłużeniu odstępu QT.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Układ moczowo-płciowy i hormony płciowe Podgrupa farmakoterapeutyczna: Spazmolityczne leki urologiczne Kod ATC: G04B D07. Tolterodyna jest kompetycyjnym, swoistym antagonistą receptorów muskarynowych, wykazującym bardziej selektywny wpływ in vivo na pęcherz moczowy niż na gruczoły ślinowe. Jeden z metabolitów tolterodyny (pochodna 5-hydroksymetylo) wykazuje profil farmakologiczny podobny do związku macierzystego. U pacjentów intensywnie metabolizujących metabolit ten ma znaczący udział w działaniu terapeutycznym (patrz punkt 5.2). Efektu leczniczego można spodziewać się w ciągu 4 tygodni. W badaniu klinicznym III fazy głównym punktem końcowym było zmniejszenie ilości epizodów nietrzymania moczu w ciągu tygodnia, a drugorzędowymi punktami końcowymi były zmniejszenie częstości mikcji w ciągu 24 godzin i zwiększenie objętości oddawanego moczu podczas mikcji. Parametry te przedstawione zostały w tabeli poniżej.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Efekt leczniczy tolterodyny 4 mg przyjmowanej raz na dobę po 12 tygodniach, w porównaniu z placebo. Zmiana bezwzględna i względna zmiana procentowa w stosunku wartości wyjściowych. Różnice w leczeniu tolterodyną i placebo: Średnia zmiana wyznaczona metodą najmniejszych kwadratów oraz 95% przedział ufności. tolterodyna 4 mg raz na dobę (n=507) Placebo (n=508) Różnice w leczeniu w porównaniu z placebo: średnia zmiana i 95% przedział ufności Istotność statystyczna w porównaniu z placebo (wartość p) Ilość epizodów nietrzymania moczu w ciągu tygodnia: -11,8 (-54%) -6,9 (-28%) -4,8 (-7,2; -2,5)* <0,001 Ilość mikcji w ciągu 24 godzin: -1,8 (-13%) -1,2 (-8%) -0,6 (-1,0; -0,2) 0,005 Średnia ilość moczu oddawanego podczas mikcji (ml): +34 (+27%) +14 (+12%) +20 (14; 26) <0,001 *) 97,5% przedział ufności według Bonferroni Po 12 tygodniach leczenia 23,8% (121/507) pacjentów w grupie leczonej tolterodyną 4 mg i 15,7% (80/508) w grupie placebo zgłosiło, że subiektywnie nie odczuwali żadnych lub odczuwali minimalne problemy z pęcherzem.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Działanie tolterodyny oceniano u pacjentów poddanych badaniu urodynamicznemu przed rozpoczęciem badania, a następnie przydzielonych w zależności od wyników do grupy urodynamicznie pozytywnej (postać ruchowa nagłego parcia na mocz) lub urodynamicznie negatywnej (postać czuciowa nagłego parcia na mocz). W obrębie każdej grupy pacjenci zostali losowo podzieleni na otrzymujących tolterodynę lub placebo. Badanie nie dostarczyło przekonujących dowodów na to, że tolterodyna działała silniej niż placebo w przypadku parcia typu czuciowego. Kliniczne oddziaływanie tolterodyny na odstęp QT oceniano w badaniu EKG przeprowadzonym u ponad 600 leczonych pacjentów, w tym pacjentów w podeszłym wieku i pacjentów z uprzednio istniejącą chorobą sercowo-naczyniową. Zmiany odstępu QT nie różniły się istotnie pomiędzy grupami otrzymującymi placebo i tolterodynę. Następnie badano wpływ tolterodyny na wydłużenie odstępu QT u 48 zdrowych ochotników, mężczyzn i kobiet, w wieku 18 – 55 lat.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci przyjmowali tolterodynę w postaci o konwencjonalnym uwalnianiu w dawce 2 mg dwa razy na dobę i 4 mg dwa razy na dobę. Wyniki badań (korekcja według formuły Friderica) w momencie osiągnięcia maksymalnego stężenia tolterodyny (po 1 godzinie) wykazały średnie wydłużenie odstępu QT o 5,0 i 11,8 msek po zastosowaniu tolterodyny w dawkach odpowiednio 2 mg dwa razy na dobę i 4 mg dwa razy na dobę oraz 19,3 msek po zastosowaniu moksyfloksacyny (400 mg) stosowanej jako aktywna kontrola wewnętrzna. Na podstawie modelu farmakokinetyczno-farmakodynamicznego ustalono, iż zwiększenie odstępu QT u osób wolno metabolizujących (brak CYP2D6) stosujących 2 mg tolterodyny dwa razy na dobę było porównywalne, do obserwowanego u osób intensywnie metabolizujących otrzymujących 4 mg dwa razy na dobę. Niezależnie od profilu metabolicznego u żadnego pacjenta przy obu dawkach tolterodyny nie stwierdzono wystąpienia bezwzględnej długości odstępu QTcF przekraczającej 500 msek ani zmiany tej długości przekraczającej 60 msek w stosunku do wartości wyjściowej, uznawanych jako wartości progowe wymagające szczególnej uwagi.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dawka 4 mg dwa razy na dobę odpowiada trzykrotnej wartości stężenia maksymalnego (Cmax) uzyskiwanego po zastosowaniu najwyższej dawki terapeutycznej tolterodyny 4 mg, kapsułki. Dzieci i młodzież Nie wykazano skuteczności leku u pacjentów pediatrycznych. Stosowanie tolterodyny w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu oceniano w dwóch, randomizowanych, kontrolowanych placebo, trwających 12 tygodni badaniach klinicznych III fazy z podwójną ślepą próbą przeprowadzonych z udziałem pacjentów pediatrycznych. W badaniach wzięło udział 710 pacjentów pediatrycznych (486 przyjmujących tolterodynę i 224 przyjmujących placebo), w wieku 5-10 lat z częstomoczem i nietrzymaniem moczu z nagłym parciem. W żadnym z badań nie stwierdzono znaczących różnic pomiędzy obydwoma grupami pacjentów, dotyczących zmiany w całkowitej liczbie epizodów nietrzymania moczu na tydzień (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Właściwości farmakokinetyczne specyficzne dla postaci leku. Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu zawierające tolterodynę pozwalają na wolniejsze wchłanianie tolterydyny niż tabletki o konwencjonalnym uwalnianiu. W rezultacie maksymalne stężenia w surowicy osiągane są po 4 (2-6) godzinach po przyjęciu kapsułki. Pozorny okres półtrwania tolterodyny podanej w postaci kapsułek wynosi około 6 godzin u osób intensywnie metabolizujących i około 10 godzin u osób wolno metabolizujących (brak CYP2D6). Stężenia występujące w stanie równowagi osiągane są w ciągu 4 dni po przyjęciu kapsułek. Pokarm nie wpływa na biodostępność kapsułek. Wchłanianie Po podaniu doustnym tolterodyna podlega metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie, katalizowanemu przez CYP2D6, w wyniku czego powstaje 5-hydroksymetylowa pochodna, główny metabolit o równoważnym działaniu farmakologicznym.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Bezwzględna biodostępność tolterodyny wynosi 17% u osób intensywnie metabolizujących, czyli u większości pacjentów i 65% u osób wolno metabolizujących (brak CYP2D6). Dystrybucja Tolterodyna i jej metabolit 5-hydroksymetylowy wiążą się głównie z orosomukoidem. Frakcje niezwiązane wynoszą odpowiednio 3,7% i 36%. Objętość dystrybucji tolterodyny wynosi 113 l. Eliminacja Po podaniu doustnym tolterodyna jest intensywnie metabolizowana przez wątrobę. Główna droga metabolizmu, w której pośredniczy polimorficzny enzym CYP2D6 prowadzi do powstania metabolitu 5-hydroksymetylowego. Dalszy metabolizm prowadzi do powstania kwasu 5-karboksylowego i N-dealkilowanego kwasu 5-karboksylowego, które stanowią odpowiednio 51% i 29% metabolitów wykrywanych w moczu. Pewna grupa (ok 7%) populacji pozbawiona jest aktywności CYP2D6.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dla tych osób (wolno metabolizujących) zidentyfikowaną drogą metabolizmu jest dealkilacja przy udziale CYP3A4 do N-delakilowanej tolterodyny, która nie ma udziału w efekcie klinicznym. Pozostała część populacji określana jest jako intensywnie metabolizujący. Klirens całkowity tolterodyny u osób intensywnie metabolizujących wynosi około 30 l/godzinę. U osób wolno metabolizujących zmniejszony klirens skutkuje znacząco wyższymi stężeniami tolterodyny w surowicy (około 7-krotnie) a obserwowane stężenia metabolitu 5-hydroksymetylowego są nieznaczne. Metabolit 5-hydroksymetylowy jest farmakologicznie czynny i równoważny z tolterodyną. Ze względu na różnice we właściwościach wiązania białek między tolterodyną i jej 5-hydroksymetylowym metabolitem, ekspozycja (AUC) niezwiązanej tolterodyny u osób wolno metabolizujących jest podobna do sumarycznej ekspozycji niezwiązanej tolterodyny i jej metabolitu 5-hydroksymetylowego u osób z zachowaną aktywnością CYP2D6 przy takim samym schemacie dawkowania.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Bezpieczeństwo, tolerancja i odpowiedź kliniczna są podobne bez względu na fenotyp. Radioaktywność po podaniu [14C]-tolterodyny wydalana jest w około 77% w moczu i 17% w kale. Mniej niż 1% dawki wykrywane jest w postaci niezmienionej substancji czynnej, a około 4% jako metabolit 5-hydroksymetylowy. Metabolit karboksylowany i korespondujący z nim metabolit dealkilowany wykrywane są w moczu w odpowiednio 51% i 29%. W terapeutycznym zakresie dawkowania farmakokinetyka ma charakter liniowy. Szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z marskością wątroby obserwuje się około 2-krotnie wyższą ekspozycję na niezwiązaną tolterodynę i jej metabolit 5-hydroksymetylowy (patrz punkt 4.2 i 4.4). Zaburzenia czynności nerek: U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek średnia ekspozycja na niezwiązaną tolterodynę i jej metabolit 5-hydroksymetylowy jest dwukrotnie wyższa (klirens inuliny GFR ≤30 ml/min).
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U tych pacjentów stężenie innych metabolitów w osoczu było znacząco (aż do 12-krotnie) zwiększone. Kliniczne znaczenie zwiększonej ekspozycji na te metabolity nie jest znane. Brak danych dotyczących łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (patrz punkt 4.2 i 4.4). Dzieci i młodzież Ekspozycja na ugrupowanie farmakologicznie czynne w przeliczeniu na mg dawki jest podobna u dorosłych i młodzieży. Średnia ekspozycja na ugrupowanie farmakologicznie czynne w przeliczeniu na mg dawki jest około 2-krotnie większa u dzieci w wieku 5-10 lat niż u dorosłych (patrz punkt 4.2 i 5.1).
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach toksyczności, genotoksyczności, rakotwórczości i farmakologii bezpieczeństwa nie zaobserwowano klinicznie istotnych działań, poza działaniem farmakologicznym substancji czynnej. Badania wpływu na reprodukcję przeprowadzono na myszach i królikach. U myszy nie stwierdzono wpływu tolterodyny na płodność oraz funkcje rozrodcze. Tolterodyna powodowała śmierć zarodków i wady wrodzone przy ekspozycji w osoczu (Cmax lub AUC) 20 lub 7-krotnie większej niż obserwowana u leczonych ludzi. U królików nie zaobserwowano występowania wad wrodzonych, ale badania prowadzone były przy ekspozycji 20- lub 3-krotnie (Cmax lub AUC) większej niż oczekiwana u ludzi poddawanych leczeniu. Tolterodyna a także jej aktywne metabolity występujące u ludzi wydłużają czas trwania potencjału czynnościowego (90% repolaryzacja) w układzie włókien Purkinjego u psów (14-75-krotność stężeń terapeutycznych) i blokują kanał potasowy kodowany przez gen hERG (human ether-a-go-go-related gene) (0,5-26,1-krotność stężeń terapeutycznych).
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
U psów obserwowano wydłużenie odstępu QT po podaniu tolterodyny i jej metabolitów występujących u ludzi (3,1-61,0-krotność stężeń terapeutycznych). Znaczenie kliniczne tych obserwacji nie jest znane.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Laktoza jednowodna Celuloza mikrokrystaliczna Poliwinylowy octan Powidon Krzemionka koloidalna bezwodna Sodu laurylosiarczan Sodu dokuzynian Magnezu stearynian Hydroksypropylometyloceluloza Skład kapsułki: Indygokarmin (E132) Żółcień chinolinowa (tylko w 2 mg) (E104) Tytanu dwutlenek (E171) Żelatyna Skład otoczki tabletki wewnętrznej: Etyloceluloza Trietylu cytrynian Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer glikol propylenowy 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata Butelka HDPE: okres ważności po pierwszym otwarciu wynosi 200 dni. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Pudełko kartonowe zawierające odpowiednią liczbę przezroczystych blistrów PVC/PE/PVDC pokryte folią aluminiową i ulotka.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 2 mg
Dane farmaceutyczne
Wielkości opakowań kapsułek 2 mg: Opakowania blistrów zawierające 14, 28, 30, 50, 84, 100 kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twardych. Wielkości opakowań kapsułek 4 mg: Opakowania blistrów zawierające 7, 14, 28, 49, 56, 84, 98 kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twardych. Pudełko kartonowe zawierające białą, nieprzejrzystą butelkę HDPE zawierającą odpowiednią liczbę kapsułek z nakrętką i ulotką. Wielkości opakowań: 30, 100 i 200 kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twardych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Brak szczególnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO UROFLOW 1, 1 mg, tabletki powlekane UROFLOW 2, 2 mg, tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Uroflow 1: Każda tabletka powlekana zawiera 1 mg tolterodyny wodorowinianu. Uroflow 2: Każda tabletka powlekana zawiera 2 mg tolterodyny wodorowinianu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana. Uroflow 1: żółte, okrągłe, dwuwypukłe tabletki powlekane. Uroflow 2: białe, okrągłe, dwuwypukłe tabletki powlekane.
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie objawowe nadreaktywnego pęcherza moczowego z objawami parcia naglącego, częstego oddawania moczu lub nietrzymania moczu z parcia naglącego.
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli (w tym pacjenci w podeszłym wieku) Zalecana dawka to 2 mg dwa razy na dobę z wyjątkiem pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR ≤ 30ml/min), u których zalecana dawka wynosi 1 mg dwa razy na dobę (patrz punkt 4.4). W przypadku wystąpienia dokuczliwych działań niepożądanych dawkę można zmniejszyć z 2 mg do 1 mg dwa razy na dobę. Po 2-3 miesiącach należy ocenić efekt leczenia (patrz punkt 5.1). Dzieci i młodzież Skuteczność tolterodyny u dzieci i młodzieży nie została określona (patrz punkt 5.1). Z tego względu nie zaleca się stosowania tolterodyny u dzieci i młodzieży.
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Tolterodyna jest przeciwwskazana u pacjentów z: stwierdzoną nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, zatrzymaniem moczu, niekontrolowaną jaskrą z wąskim kątem przesączania, myasthenia gravis, ciężką postacią wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, toksycznym rozszerzeniem okrężnicy.
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy zachować ostrożność podczas stosowania tolterodyny u pacjentów: ze znaczną niedrożnością dróg moczowych i ryzykiem zatrzymania moczu, z zaburzeniami powodującymi zmniejszenie drożności przewodu pokarmowego, np. zwężeniem odźwiernika, z zaburzeniem czynności nerek (patrz punkt 4.2), z chorobą wątroby (patrz punkt 4.2 i 5.2), z neuropatią autonomiczną, z przepukliną rozworu przełykowego, z ryzykiem zmniejszonej motoryki przewodu pokarmowego. Wykazano, że wielokrotne doustne stosowanie tolterodyny w postaci o natychmiastowym uwalnianiu w całkowitych dawkach dobowych wynoszących 4 mg (dawka terapeutyczna) i 8 mg (dawka supraterapeutyczna) prowadzi do wydłużenia odstępu QT (patrz punkt 5.1). Znaczenie kliniczne tych obserwacji nie jest jasne i zależy od indywidualnych czynników ryzyka oraz wrażliwości pacjentów.
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność stosując tolterodynę u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT, w tym: z wrodzonym lub udokumentowanym nabytym wydłużeniem odstępu QT, z zaburzeniami elektrolitowymi, takimi jak: hipokaliemia, hipomagnezemia i hipokalcemia, z bradykardią, z istotnymi, wcześniej zdiagnozowanymi chorobami serca (tzn. kardiomiopatią, niedokrwieniem mięśnia sercowego, zaburzeniami rytmu serca, zastoinową niewydolnością serca), u pacjentów stosujących jednocześnie produkty lecznicze, które wydłużają odstęp QT, w tym leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, prokainamid) i klasy III (np. amiodaron, sotalol). Ma to szczególne znaczenie w przypadku stosowania silnych inhibitorów CYP3A4 (patrz punkt 5.1). Należy unikać jednoczesnego leczenia silnymi inhibitorami CYP3A4 (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Specjalne środki ostrozności
Podobnie jak w przypadku każdego leczenia objawów parcia naglącego i nietrzymania moczu z parcia naglącego, przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć przyczyny organiczne parcia naglącego i częstości oddawania moczu. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sou”.
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesne stosowanie ogólnoustrojowych silnych inhibitorów CYP3A4, takich jak: antybiotyki makrolidowe (np. erytromycyna i klarytromycyna), leki przeciwgrzybicze (np. ketokonazol i itrakonazol) oraz inhibitory proteazy nie jest zalecane, ponieważ u osób z powolnym metabolizmem CYP2D6 dochodzi do zwiększenia stężenia tolterodyny w surowicy krwi z (następczym) ryzykiem przedawkowania (patrz punkt 4.4). Jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych o silnych właściwościach przeciwmuskarynowych może powodować nasilenie działania leczniczego i działań niepożądanych tolterodyny. Z drugiej strony, działanie lecznicze tolterodyny może zostać osłabione w przypadku jednoczesnego stosowania agonistów cholinergicznego receptora muskarynowego. Tolterodyna może zmniejszać działanie prokinetyków, takich jak metoklopramid i cyzapryd.
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Interakcje
Jednoczesne leczenie fluoksetyną (silny inhibitor cytochromu CYP2D6) nie powoduje klinicznie istotnych interakcji, ponieważ tolterodyna i jej zależny od CYP2D6 metabolit- 5-hydroksymetylotolterodyna, mają równoważną siłę działania. Badania interakcji z innymi produktami leczniczymi nie wykazały interakcji z warfaryną ani złożonymi doustnymi produktami antykoncepcyjnymi (etynyloestradiol/lewonorgestrel). Badanie kliniczne wykazało, że tolterodyna nie jest inhibitorem metabolitów CYP2D6, 2C19, 2C9, 3A4 czy 1A2. Z tego powodu nie należy oczekiwać zwiększenia stężenia w osoczu produktów leczniczych metabolizowanych przez te izoenzymy podczas jednoczesnego podawania z tolterodyną.
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania tolterodyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane. Z tego względu nie zaleca się stosowania tolterodyny w okresie ciąży. Karmienie piersi? Brak danych dotyczących przenikania tolterodyny do mleka ludzkiego. Należy unikać stosowania tolterodyny w okresie karmienia piersią.
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy może powodować zaburzenia akomodacji i wpływać na czas reakcji, dlatego może niekorzystnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Ze względu na swoje działanie farmakologiczne, tolterodyna może powodować łagodne do umiarkowanych działania przeciwmuskarynowe, takie jak suchość w jamie ustnej, niestrawność i suchość spojówek. Poniższa tabela przedstawia dane uzyskane w badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu tolterodyny do obrotu. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym była suchość w jamie ustnej, która występowała u 35% pacjentów leczonych tolterodyną w postaci tabletek i u 10% pacjentów otrzymujących placebo. Bardzo często obserwowano także bóle głowy, które wystąpiły u 10,1% pacjentów leczonych tolterodyną i u 7,4% pacjentów otrzymujących placebo. Działania niepożądane przedstawiono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Nieznana zakażenia i zarażenia pasożytnicze: zapalenie oskrzeli zaburzenia układu immunologicznego: bliżej nieokreślona nadwrażliwość, reakcje anafilaktoidalne zaburzenia psychiczne: nerwowość, splątanie, omamy, dezorientacja zaburzenia układu nerwowego: bóle głowy, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, senność, parestezje, zaburzenia pamięci zaburzenia oka: suchość spojówek, zaburzenia widzenia, w tym zaburzenia akomodacji zaburzenia ucha i błędnika: zawroty głowy pochodzenia obwodowego (błędnikowego) zaburzenia serca: kołatanie serca, tachykardia, niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca zaburzenia naczyniowe: zaczerwienienie zaburzenia żołądka i jelit: suchość w jamie ustnej, niestrawność, zaparcia, bóle brzucha, wzdęcia, wymioty, biegunka, refluks żołądkowo-jelitowy zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: suchość skóry, obrzęk naczynioruchowy zaburzenia nerek i dróg moczowych: bolesne lub utrudnione oddawanie moczu, zatrzymanie moczu zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: zmęczenie, ból w klatce piersiowej, obrzęk obwodowy badania diagnostyczne: zwiększenie masy ciała Zgłaszano przypadki nasilenia objawów demencji (np.
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Działania niepożądane
splątanie, dezorientacja, urojenia) po rozpoczęciu leczenia tolterodyną u pacjentów otrzymujących inhibitory cholinoesterazy w leczeniu demencji. Dzieci i młodzież W dwóch randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach III fazy, z podwójnie ślepą próbą prowadzonych przez ponad 12 tygodni, z udziałem 710 dzieci i młodzieży, odsetek pacjentów z zakażeniami układu moczowego, biegunką i zaburzeniami zachowania był większy w przypadku pacjentów leczonych tolterodyną w porównaniu do otrzymujących placebo (zakażenia układu moczowego: tolterodyna 6,8%, placebo 3,6%; biegunka: tolterodyna 3,3%, placebo 0,9%; zaburzenia zachowania: tolterodyna 1,6%, placebo 0,4%) (patrz punkt 5.1). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181 C 02 - 222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych będzie można zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Największa dawka tolterodyny wodorowinianu podana ochotnikom wynosiła 12,8 mg (w dawce pojedynczej). Najcięższymi obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zaburzenia akomodacji i trudności w oddawaniu moczu. W przypadku przedawkowania tolterodyny należy zastosować płukanie żołądka i podać węgiel aktywowany. Objawy przedawkowania należy leczyć w następujący sposób: ciężkie ośrodkowe działania antycholinergiczne (np. omamy, znaczne pobudzenie): stosować fizostygminę, drgawki lub znaczne pobudzenie: stosować benzodiazepiny, niewydolność oddechowa: stosować sztuczne oddychanie, tachykardia: stosować beta-adrenolityki, zatrzymanie moczu: cewnikować pęcherz moczowy, rozszerzenie źrenic: stosować krople do oczu zawierające pilokarpinę i (lub) umieścić pacjenta w zaciemnionym pomieszczeniu.
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Przedawkowanie
Po podawaniu przez 4 dni tolterodyny w postaci o natychmiastowym uwalnianiu w całkowitej dawce dobowej 8 mg (dwukrotność zalecanej dawki dobowej w postaci o natychmiastowym uwalnianiu, odpowiadająca trzykrotności największej ekspozycji w przypadku stosowania kapsułek o przedłużonym uwalnianiu) obserwowano wydłużenie odstępu QT. W przypadku przedawkowania tolterodyny, należy wdrożyć standardowe postępowanie w leczeniu wydłużonego odstępu QT.
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki urologiczne, w tym leki spazmolityczne Kod ATC: G04B D07 Mechanizm działania Tolterodyna jest kompetycyjnym, swoistym antagonistą receptora muskarynowego, wykazującym większą selektywność działania wobec pęcherza moczowego niż na ślinianki w warunkach in vivo. Profil farmakologiczny jednego z metabolitów tolterodyny (pochodnej 5-hydroksymetylowej) jest zbliżony do związku macierzystego. U osób ze zwiększonym metabolizmem metabolit ten ma znaczący udział w działaniu leczniczym (patrz punkt 5.2). Efektów leczenia można się spodziewać w ciągu 4 tygodni. Wyniki leczenia tolterodyn? Wyniki leczenia tolterodyną w dawce 2 mg 2 razy na dobę po 4 i 12 tygodniach w porównaniu z placebo (dane sumaryczne). Zmiana bezwzględna i względna zmiana procentowa w odniesieniu do wartości wyjściowych.
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Właściwości farmakodynamiczne
liczba mikcji w ciągu 24 godzin: 4-tygodniowe: -1,6 (-14%) N=392 12-tygodniowe: -2,2 (-20%) N=354 liczba epizodów nietrzymania moczu w ciągu 24 godzin: 4-tygodniowe: -1,3 (-38%) N=288 12-tygodniowe: -1,6 (-47%) N=299 średnia objętość moczu podczas 1 mikcji (ml): 4-tygodniowe: +25 (+17%) N=385 12-tygodniowe: +35 (+22%) N=354 liczba pacjentów bez problemów lub z minimalnymi problemami dotyczącymi pęcherza moczowego po leczeniu (%): 4-tygodniowe: 16% N=394 12-tygodniowe: 19% N=356 * = p≤0,05; ** = p≤0,01; *** = p≤0,001 Wyniki leczenia tolterodyną oceniano u pacjentów, którzy byli badani metodą urodynamiczną przy rozpoczęciu badania i, w zależności od wyniku, byli przydzielani do grupy urodynamicznie dodatniej (postać ruchowa parcia naglącego) lub urodynamicznie ujemnej (postać czuciowa parcia naglącego). W każdej grupie pacjenci byli przydzielani losowo do grupy otrzymującej tolterodynę lub placebo.
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Badanie nie dostarczyło przekonujących dowodów na to, że tolterodyna ma przewagę nad placebo u pacjentów z postacią czuciową parcia naglącego na mocz. Kliniczny wpływ tolterodyny na odstęp QT oceniano na podstawie badań EKG uzyskanych od ponad 600 leczonych pacjentów, w tym tych w podeszłym wieku, a także pacjentów z istniejącymi wcześniej chorobami sercowo-naczyniowymi. Zmiany odstępu QT nie różniły się w znaczący sposób w grupie otrzymującej placebo i grupie otrzymującej tolterodynę. Wpływ tolterodyny na wydłużenie odstępu QT był dodatkowo oceniany u 48 zdrowych ochotników płci męskiej i żeńskiej w wieku od 18 do 55 lat. Osoby te otrzymywały tolterodynę w postaci o natychmiastowym uwalnianiu w dawkach 2 mg dwa razy na dobę i 4 mg dwa razy na dobę. Wyniki (skorygowane metodą Fridericia) uzyskane przy maksymalnym stężeniu tolterodyny (po 1 godzinie) wykazały wydłużenie odstępu QT średnio o 5,0 i 11,8 ms odpowiednio dla tolterodyny w dawce 2 mg dwa razy na dobę i w dawce 4 mg dwa razy na dobę oraz 19,3 ms dla moksyfloksacyny (w dawce 400 mg), którą zastosowano w celu aktywnej kontroli wewnętrznej.
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Na modelu farmakokinetycznym/farmakodynamicznym oszacowano, że wydłużenie odstępu QT u osób z wolnym metabolizmem (pozbawionych CYP2D6) otrzymujących tolterodynę w dawce 2 mg dwa razy na dobę jest porównywalne do obserwowanego u osób z nasilonym metabolizmem, które otrzymują tolterodynę w dawce 4 mg dwa razy na dobę. Tolterodyna w obydwu dawkach nie wydłużyła odstępu QTcF powyżej 500 msec czy o ponad 60 msec względem wartości wyjściowej (na te wartości należy zwrócić szczególną uwagę) u żadnego z uczestników badania, bez względu na jego profil metaboliczny. Tolterodyna w dawce 4 mg dwa razy na dobę odpowiada trzykrotnie większemu stężeniu maksymalnemu (Cmax) niż to, które osiągane jest podczas stosowania najwyższej dawki terapeutycznej tolterodyny w postaci tabletek. Dzieci i młodzież Nie wykazano skuteczności stosowania u dzieci i młodzieży.
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Przeprowadzono dwa trwające 12 tygodni badania III fazy, randomizowane, kontrolowane placebo, z podwójnie ślepą próbą, z udziałem dzieci i młodzieży, z zastosowaniem tolterodyny w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu. W badaniach uczestniczyło łącznie 710 dzieci i młodzieży w wieku 5-10 lat (486 otrzymywało tolterodynę, 224 placebo), z częstym oddawaniem moczu i nietrzymaniem moczu z parcia naglącego. W żadnym z powyższych badań nie zaobserwowano istotnej różnicy pomiędzy obiema grupami pacjentów w odniesieniu do zmiany wartości wyjściowej ogólnej liczby epizodów nietrzymania moczu na tydzień (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Właściwości farmakokinetyczne swoiste dla tej postaci farmaceutycznej. Tolterodyna jest szybko wchłaniania. Zarówno tolterodyna, jak i jej 5-hydroksymetylowy metabolit osiągają maksymalne stężenie w surowicy krwi w czasie 1-3 godzin po podaniu. Okres półtrwania tolterodyny podanej w postaci tabletek wynosi 2-3 godziny u osób z nasilonym metabolizmem i około 10 godzin u osób z wolnym metabolizmem (pozbawionych CYP2D6). Stan stacjonarny osiągany jest w ciągu 2 dni po podaniu tabletek. U osób z nasilonym metabolizmem pokarm nie wpływa na całkowitą ekspozycję niezwiązanej tolterodyny i jej aktywnego 5-hydroksymetylowego metabolitu, jednakże stężenie tolterodyny zwiększa się, gdy jest przyjmowana z pokarmem. Nie należy także oczekiwać klinicznie istotnych zmian u osób z wolnym metabolizmem. Wchłanianie Po podaniu doustnym tolterodyna podlega efektowi pierwszego przejścia w wątrobie.
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Efekt pierwszego przejścia jest katalizowany przez CYP2D6, co prowadzi do powstania pochodnej 5-hydroksymetylowej, głównego metabolitu o równoważnej sile działania farmakologicznego. Bezwzględna dostępność biologiczna tolterodyny wynosi 17% u osób z nasilonym metabolizmem (większość pacjentów) oraz 65% u osób ze słabym metabolizmem (pozbawionych CYP2D6). Dystrybucja Tolterodyna i jej metabolit 5-hydroksymetylowy wiążą się głównie z orosomukoidem. Frakcje niezwiązane tolterodyny stanowią odpowiednio 3,7% i 36%. Objętość dystrybucji tolterodyny wynosi 113 l. Metabolizm Po podaniu doustnym tolterodyna jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Główny szlak metaboliczny jest zależny od enzymu polimorficznego CYP2D6 i prowadzi do utworzenia metabolitu 5-hydroksymetylowego. Dalszy metabolizm prowadzi do powstania kwasu 5-karboksylowego i N-dealkilowanych metabolitów kwasu 5-karboksylowego, które stanowią odpowiednio 51% i 29% metabolitów wydalanych w moczu.
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Podgrupa populacji (około 7%) pozbawiona jest aktywności CYP2D6. Zidentyfikowanym szlakiem metabolicznym u tych osób (ze słabym metabolizmem) jest dealkilacja przez CYP3A4 do tolterodyny N-dealkilowanej, która nie wykazuje działania klinicznego. Pozostałą część populacji określa się jako osoby z nasilonym metabolizmem. Klirens ogólnoustrojowy tolterodyny u osób z nasilonym metabolizmem wynosi około 30 l/h. U osób ze słabym metabolizmem zredukowany klirens prowadzi do znacznego zwiększenia stężenia tolterodyny w surowicy krwi (około 7-krotnie), jak również obserwuje się nieistotne stężenia metabolitu 5-hydroksylmetylowego. Metabolit 5-hydroksymetylowy jest farmakologicznie aktywny i ma taką samą siłę działania jak tolterodyna. Z uwagi na różnice we właściwościach wiązania się z białkami osocza pomiędzy tolterodyną a jej metabolitem 5-hydroksymetylowym, całkowity wpływ (AUC) niezwiązanej tolterodyny na organizm u osób ze słabym metabolizmem jest podobny do całkowitego wpływu na organizm niezwiązanej tolterodyny i jej metabolitu 5-hydroksymetylowego u pacjentów z aktywnym CYP2D6 z takim samym schematem dawkowania.
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Bezpieczeństwo stosowania, tolerancja i odpowiedź kliniczna są podobne, niezależnie od fenotypu. Eliminacja Badania po podaniu [14C]-tolterodyny, wskazują że w około 77% jest ona wydalana w moczu i 17% w kale. Mniej niż 1% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej, a około 4% jako metabolit 5-hydroksymetylowy. Metabolit karboksylowany i jego dealkilowany metabolit stanowią odpowiednio 51% i 29% ilości leku wydalanego w moczu. Liniowość lub nieliniowość Farmakokinetyka w zakresie dawek leczniczych ma przebieg liniowy. Szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności wątroby: U osób z marskością wątroby całkowity wpływ niezwiązanej tolterodyny i metabolitu 5-hydroksymetylowego na organizm jest około 2-krotnie większy (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zaburzenia czynności nerek: U osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny GFR ≤30 ml/min), średni całkowity wpływ niezwiązanej tolterodyny i jej metabolitu 5-hydroksymetylowego na organizm jest 2-krotnie większy.
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U tych pacjentów stężenia innych metabolitów w osoczu były znacznie (do 12-krotnie) większe. Znaczenie kliniczne zwiększonego całkowitego wpływu tych metabolitów na organizm nie jest znane. Brak jest danych dotyczących łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Dzieci i młodzież: Całkowity wpływ cząsteczki czynnej na organizm na mg dawki jest podobny u dorosłych i młodzieży. Średni całkowity wpływ cząsteczki czynnej na organizm na mg dawki jest około 2-krotnie większy u dzieci w wieku 5-10 lat niż u dorosłych (patrz punkty 4.2 i 5.1).
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach farmakologicznych dotyczących toksyczności, genotoksyczności, działania rakotwórczego i bezpieczeństwa stosowania, nie stwierdzono klinicznie istotnych działań, z wyjątkiem tych związanych z działaniem farmakologicznym produktu. Badania wpływu na rozród i rozwój potomstwa przeprowadzono na myszach i królikach. Nie zaobserwowano wpływu tolterodyny na płodność ani na czynność układu rozrodczego u myszy. Tolterodyna powodowała zgony zarodków i wady wrodzone przy 20 lub 7 razy większym stężeniu w osoczu (Cmax lub AUC) niż u leczonych nią ludzi. Tolterodyna, jak również jej metabolity aktywne u człowieka, wydłużają czas trwania potencjału czynnościowego (90% repolaryzacja) we włóknach Purkiniego u psów (stężenia 14 – 75 razy większe od stężenia terapeutycznego) i blokują prąd K+ w klonowanych ludzkich kanałach genu (stężenia 0,5-26,1 razy większe od stężenia terapeutycznego).
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
U psów po podaniu tolterodyny i jej metabolitów aktywnych u człowieka, zaobserwowano wydłużenie odstępu QT (stężenia 3,1–61,0 razy większe od stężenia terapeutycznego). Znaczenie kliniczne tych wyników jest nieznane (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń Celuloza mikrokrystaliczna Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) Krzemionka koloidalna bezwodna Sodu stearylofumaran Otoczka UROFLOW 1: hypromeloza 2910/5 makrogol 6000 tytanu dwutlenek (E171) żelaza tlenek żółty (E172) talk UROFLOW 2: hypromeloza 2910/5 makrogol 6000 tytanu dwutlenek (E171) talk 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z przezroczystej folii PVC/PVdC/Aluminium. Wielkości opakowań: 28, 56 tabletek powlekanych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Uroflow 1, tabletki powlekane, 1 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Titlodine, 2 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde Titlodine, 4 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, twarda zawiera 2 mg tolterodyny winianu, co odpowiada 1,37 mg tolterodyny. Jedna kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, twarda zawiera 4 mg tolterodyny winianu, co odpowiada 2,74 mg tolterodyny. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, twarda 2 mg zawiera 32,704 – 34,496 mg laktozy jednowodnej. Każda kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, twarda 4 mg zawiera 65,408 – 68,992 mg laktozy jednowodnej. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, twarda. Nieprzezroczyste kapsułki żelatynowe, twarde, koloru zielonego, o rozmiarze 1 zawierające dwie białe, okrągłe, dwuwypukłe tabletki powlekane.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Nieprzezroczyste kapsułki żelatynowe, twarde, koloru jasno niebieskiego, o rozmiarze 1 zawierające cztery białe, okrągłe, dwuwypukłe tabletki powlekane.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie objawowe nietrzymania moczu z nagłym parciem i (lub) zwiększonej częstotliwości oddawania moczu oraz nagłych parć mogących wystąpić u pacjentów z zespołem pęcherza nadreaktywnego.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli (w tym osoby w podeszłym wieku) Zalecana dawka wynosi 4 mg raz na dobę, za wyjątkiem pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR ≤30 ml/min), dla których zalecana dawka wynosi 2 mg raz na dobę (patrz punkt 4.4 i 5.2). W przypadku wystąpienia uciążliwych działań niepożądanych dawka może zostać zmniejszona z 4 mg do 2 mg raz na dobę. Wyniki leczenia należy poddać ocenie po 2-3 miesiącach (patrz punkt 5.1). Dzieci i młodzież Skuteczność stosowania tolterodyny u dzieci nie została wykazana (patrz punkt 5.1). W związku z tym stosowanie produktu leczniczego Titlodine u dzieci nie jest wskazane. Sposób podawania Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde mogą być przyjmowane z pokarmem lub bez i muszą być połknięte w całości.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Tolterodyna jest przeciwwskazana u pacjentów, u których występuje: nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1; zatrzymanie moczu; niewyrównana jaskra z wąskim kątem przesączania; miastenia rzekomoporaźna; ciężkie wrzodziejące zapalenie okrężnicy; toksyczne rozszerzenie okrężnicy.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy zachować ostrożność stosując tolterodynę u pacjentów, u których występuje: istotna przeszkoda podpęcherzowa z ryzykiem zatrzymania moczu; choroby przebiegające z niedrożnością przewodu pokarmowego, np. zwężenie odźwiernika; niewydolność nerek (patrz punkt 4.2 i 5.2); choroby wątroby (patrz punkt 4.2 i 5.2); neuropatia autonomiczna; przepuklina rozworu przełykowego; ryzyko wystąpienia osłabionej motoryki przewodu pokarmowego. Wykazano, że wielokrotne dobowe dawki dobowe tolterodyny o natychmiastowym uwalnianiu wynoszące 4 mg (dawka terapeutyczna) i 8 mg (dawka większa od terapeutycznej) wydłużają odstęp QTc (patrz punkt 5.1). Kliniczne znaczenie tych obserwacji nie jest jasne i zależy od indywidulanych czynników ryzyka i podatności pacjenta.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność stosując tolterodynę u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT obejmującymi: wrodzone lub udokumentowane nabyte wydłużenie odcinka QT; zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokalemia, hipomagnezemia, hipokalcemia; bradykardię; istotne, obecne wcześniej choroby serca (np. kardiomiopatia, niedokrwienie mięśnia sercowego, niemiarowość rytmu, zastoinowa niewydolność serca); jednoczesne stosowanie produktów leczniczych powodujących wydłużenie odstępu QT, w tym leki przeciwarytmiczne z klasy IA (np. chinidyna, prokainamid) i z klasy III (np. amiodaron, sotalol). Jest to szczególnie istotne w przypadku przyjmowania silnych inhibitorów CYP3A4 (patrz punkt 5.1). Należy unikać jednoczesnego leczenia silnymi inhibitorami CYP3A4 (patrz punkt 4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji).
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Podobnie, jak w przypadku każdego leczenia objawów parć naglących i nietrzymania moczu, przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć organiczne przyczyny występowania parcia i częstomoczu. Ten produkt leczniczy zawiera laktozę jednowodną. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Ten produkt leczniczy zawiera sód. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę o przedłużonym uwalnianiu, twardą, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesne układowe leczenie silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak antybiotyki makrolidowe (erytromycyna i klarytromycyna), leki przeciwgrzybicze (ketokonazol i itrakonazol) i antyproteazy, nie jest zalecane ze względu na podwyższone stężenie tolterodyny w surowicy krwi u osób o obniżonej aktywności CYP2D i (wynikające stąd) ryzyko przedawkowania (patrz punkt 4.4). Jednoczesne leczenie innymi produktami leczniczymi o właściwościach przeciwmuskarynowych może powodować nasilenie działania terapeutycznego i działań niepożądanych. Z drugiej strony działanie terapeutyczne tolterodyny może być osłabione przy jednoczesnym przyjmowaniu agonistów cholinergicznych receptorów muskarynowych. Tolterodyna może osłabiać działanie leków prokinetycznych, takich jak metoklopramid i cisaprid.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Interakcje
Jednoczesne leczenie fluoksetyną (silny inhibitor CYP2D6) nie powoduje klinicznie istotnej interakcji, ponieważ tolterodyna i jej zależny od CYP2D6 metabolit – 5-hydroksymetylotolterodyna wykazują równoważną siłę działania. Badania interakcji leku wykazały brak interakcji z warfaryną lub złożonymi, doustnymi lekami antykoncepcyjnymi (etynyloestradiol/lewonorgestrel). Badanie kliniczne wykazało, że tolterodyna nie jest inhibitorem metabolicznym CYP2D6, 2C19, 2C9, 3A4 lub 1A2. Dlatego też, nie należy spodziewać się zwiększonych stężeń w osoczu produktów leczniczych metabolizowanych przez te enzymy przy jednoczesnym stosowaniu z tolterodyną.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania tolterodyny przez kobiety w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane. Dlatego też, stosowanie tolterodyny w trakcie ciąży nie jest wskazane. Karmienie piersi? Brak dostępnych danych dotyczących przenikania tolterodyny do mleka matki. Należy unikać stosowania tolterodyny w okresie karmienia piersią. Płodność Brak dostępnych danych dotyczących płodności.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ponieważ ten produkt leczniczy może powodować zaburzenia akomodacji i wpływać na czas reakcji, zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może być zaburzona.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Ze względu na właściwości farmakologiczne tolterodyny, może ona powodować łagodne lub umiarkowane objawy przeciwmuskarynowe, takie jak suchość w jamie ustnej, niestrawność i suchość oczu. Działania niepożądane zostały przedstawione poniżej według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. Częstość została zdefiniowana jako: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 to <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) i nieznana (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych). Tabela poniżej przedstawia dane uzyskane podczas badań klinicznych tolterodyny o przedłużonym uwalnianiu i po wprowadzeniu produktu na rynek. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym była suchość w jamie ustnej, która wystąpiła u 23,4% pacjentów leczonych tolterodyną o przedłużonym uwalnianiu i u 7,7% pacjentów otrzymujących placebo.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 to <1/10) Niezbyt często (≥1/1000 to <1/100) Nieznana (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych) Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zapalenie zatok Zaburzenia układu immunologicznego Bliżej nieokreślona nadwrażliwość Reakcje anafilaktoidalne Zaburzenia psychiczne Nerwowość Splątanie, omamy, dezorientacja Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy, senność, ból głowy Parestezje, zaburzenia pamięci Zaburzenia oka Suchość oczu, zaburzenia widzenia (w tym zaburzenia akomodacji) Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy Zaburzenia serca Palpitacje, niewydolność serca, arytmia Tachykardia Zaburzenia naczyniowe Zaczerwienienie skóry Zaburzenia żołądka i jelit Suchość w jamie ustnej Niestrawność, zaparcie, ból brzucha, wzdęcie, biegunka Refluks żołądkowo-przełykowy, wymioty Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Obrzęk naczynioruchowy, suchość skóry Zaburzenia nerek i dróg moczowych Bezmocz Zatrzymanie moczu Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zmęczenie, obrzęki obwodowe Ból w klatce piersiowej U pacjentów leczonych inhibitorami cholinoesterazy z powodu demencji po rozpoczęciu leczenia tolterodyną odnotowano przypadki nasilenia objawów demencji (np.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Działania niepożądane
splątanie, dezorientacja, omamy). Dzieci i młodzież W dwóch, randomizowanych badaniach klinicznych III fazy, kontrolowanych placebo, z podwójnie ślepą próbą, prowadzonych przez ponad 12 tygodni z udziałem 710 pacjentów pediatrycznych, odsetek pacjentów z zakażeniami układu moczowego, biegunkami i zaburzeniami zachowania był wyższy u pacjentów leczonych tolterodyną w porównaniu z pacjentami przyjmującymi placebo (zakażenia układu moczowego: tolterodyna 6,8%, placebo 3,6%; biegunka: tolterodyna 3,3%, placebo 0,9%; zaburzenia zachowania: tolterodyna 1,6%, placebo 0,4%) (patrz punkt 5.1). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Największą dawką winianu tolterodyny podaną ochotnikom była dawka 12,8 mg podana jako dawka pojedyncza w postaci o konwencjonalnym uwalnianiu. Najcięższymi zaobserwowanymi działaniami niepożądanymi były zaburzenia akomodacji oraz trudności w oddawaniu moczu. W przypadku przedawkowania tolterodyny, należy zastosować płukanie żołądka i podać węgiel aktywowany. Objawy należy leczyć następująco: ciężkie, ośrodkowe działania przeciwcholinergiczne (np. halucynacje, silne pobudzenie): leczenie fizostygminą; drgawki i wyraźne pobudzenie: leczenie benzodiazepinami; niewydolność oddechowa: leczenie poprzez sztuczne oddychanie; tachykardia: leczenie beta-blokerami; zatrzymanie moczu: leczenie poprzez cewnikowanie; rozszerzenie źrenic: leczenie kroplami do oczu z pilokarpiną i (lub) umieszczenie pacjenta w ciemnym pomieszczeniu.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Przedawkowanie
Wydłużenie odstępu QT zaobserwowano w wyniku podawania tolterodyny w postaci o konwencjonalnym uwalnianiu w całkowitej dawce dobowej 8 mg (dwukrotność zalecanej dawki dobowej tolterodyny o konwencjonalnym uwalnianiu oraz równowartość trzykrotnego maksymalnego stężenia po podaniu w postaci kapsułki o przedłużonym uwalnianiu) przez 4 dni. W przypadku przedawkowania tolterodyny należy zastosować standardowe leczenie podtrzymujące wskazane przy wydłużeniu odstępu QT.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Układ moczowo-płciowy i hormony płciowe Podgrupa farmakoterapeutyczna: Spazmolityczne leki urologiczne Kod ATC: G04B D07. Tolterodyna jest kompetycyjnym, swoistym antagonistą receptorów muskarynowych, wykazującym bardziej selektywny wpływ in vivo na pęcherz moczowy niż na gruczoły ślinowe. Jeden z metabolitów tolterodyny (pochodna 5-hydroksymetylo) wykazuje profil farmakologiczny podobny do związku macierzystego. U pacjentów intensywnie metabolizujących metabolit ten ma znaczący udział w działaniu terapeutycznym (patrz punkt 5.2). Efektu leczniczego można spodziewać się w ciągu 4 tygodni. W badaniu klinicznym III fazy głównym punktem końcowym było zmniejszenie ilości epizodów nietrzymania moczu w ciągu tygodnia, a drugorzędowymi punktami końcowymi były zmniejszenie częstości mikcji w ciągu 24 godzin i zwiększenie objętości oddawanego moczu podczas mikcji. Parametry te przedstawione zostały w tabeli poniżej.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Efekt leczniczy tolterodyny 4 mg przyjmowanej raz na dobę po 12 tygodniach, w porównaniu z placebo. Zmiana bezwzględna i względna zmiana procentowa w stosunku wartości wyjściowych. Różnice w leczeniu tolterodyną i placebo: Średnia zmiana wyznaczona metodą najmniejszych kwadratów oraz 95% przedział ufności. tolterodyna 4 mg raz na dobę (n=507) Placebo (n=508) Różnice w leczeniu w porównaniu z placebo: średnia zmiana i 95% przedział ufności Istotność statystyczna w porównaniu z placebo (wartość p) Ilość epizodów nietrzymania moczu w ciągu tygodnia: -11,8 (-54%) -6,9 (-28%) -4,8 (-7,2; -2,5)* <0,001 Ilość mikcji w ciągu 24 godzin: -1,8 (-13%) -1,2 (-8%) -0,6 (-1,0; -0,2) 0,005 Średnia ilość moczu oddawanego podczas mikcji (ml): +34 (+27%) +14 (+12%) +20 (14; 26) <0,001 *) 97,5% przedział ufności według Bonferroni Po 12 tygodniach leczenia 23,8% (121/507) pacjentów w grupie leczonej tolterodyną 4 mg i 15,7% (80/508) w grupie placebo zgłosiło, że subiektywnie nie odczuwali żadnych lub odczuwali minimalne problemy z pęcherzem.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Działanie tolterodyny oceniano u pacjentów poddanych badaniu urodynamicznemu przed rozpoczęciem badania, a następnie przydzielonych w zależności od wyników do grupy urodynamicznie pozytywnej (postać ruchowa nagłego parcia na mocz) lub urodynamicznie negatywnej (postać czuciowa nagłego parcia na mocz). W obrębie każdej grupy pacjenci zostali losowo podzieleni na otrzymujących tolterodynę lub placebo. Badanie nie dostarczyło przekonujących dowodów na to, że tolterodyna działała silniej niż placebo w przypadku parcia typu czuciowego. Kliniczne oddziaływanie tolterodyny na odstęp QT oceniano w badaniu EKG przeprowadzonym u ponad 600 leczonych pacjentów, w tym pacjentów w podeszłym wieku i pacjentów z uprzednio istniejącą chorobą sercowo-naczyniową. Zmiany odstępu QT nie różniły się istotnie pomiędzy grupami otrzymującymi placebo i tolterodynę. Następnie badano wpływ tolterodyny na wydłużenie odstępu QT u 48 zdrowych ochotników, mężczyzn i kobiet, w wieku 18 – 55 lat.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci przyjmowali tolterodynę w postaci o konwencjonalnym uwalnianiu w dawce 2 mg dwa razy na dobę i 4 mg dwa razy na dobę. Wyniki badań (korekcja według formuły Friderica) w momencie osiągnięcia maksymalnego stężenia tolterodyny (po 1 godzinie) wykazały średnie wydłużenie odstępu QT o 5,0 i 11,8 msek po zastosowaniu tolterodyny w dawkach odpowiednio 2 mg dwa razy na dobę i 4 mg dwa razy na dobę oraz 19,3 msek po zastosowaniu moksyfloksacyny (400 mg) stosowanej jako aktywna kontrola wewnętrzna. Na podstawie modelu farmakokinetyczno-farmakodynamicznego ustalono, iż zwiększenie odstępu QT u osób wolno metabolizujących (brak CYP2D6) stosujących 2 mg tolterodyny dwa razy na dobę było porównywalne, do obserwowanego u osób intensywnie metabolizujących otrzymujących 4 mg dwa razy na dobę. Niezależnie od profilu metabolicznego u żadnego pacjenta przy obu dawkach tolterodyny nie stwierdzono wystąpienia bezwzględnej długości odstępu QTcF przekraczającej 500 msek ani zmiany tej długości przekraczającej 60 msek w stosunku do wartości wyjściowej, uznawanych jako wartości progowe wymagające szczególnej uwagi.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dawka 4 mg dwa razy na dobę odpowiada trzykrotnej wartości stężenia maksymalnego (Cmax) uzyskiwanego po zastosowaniu najwyższej dawki terapeutycznej tolterodyny 4 mg, kapsułki. Dzieci i młodzież Nie wykazano skuteczności leku u pacjentów pediatrycznych. Stosowanie tolterodyny w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu oceniano w dwóch, randomizowanych, kontrolowanych placebo, trwających 12 tygodni badaniach klinicznych III fazy z podwójną ślepą próbą przeprowadzonych z udziałem pacjentów pediatrycznych. W badaniach wzięło udział 710 pacjentów pediatrycznych (486 przyjmujących tolterodynę i 224 przyjmujących placebo), w wieku 5-10 lat z częstomoczem i nietrzymaniem moczu z nagłym parciem. W żadnym z badań nie stwierdzono znaczących różnic pomiędzy obydwoma grupami pacjentów, dotyczących zmiany w całkowitej liczbie epizodów nietrzymania moczu na tydzień (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Właściwości farmakokinetyczne specyficzne dla postaci leku. Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu zawierające tolterodynę pozwalają na wolniejsze wchłanianie tolterydyny niż tabletki o konwencjonalnym uwalnianiu. W rezultacie maksymalne stężenia w surowicy osiągane są po 4 (2-6) godzinach po przyjęciu kapsułki. Pozorny okres półtrwania tolterodyny podanej w postaci kapsułek wynosi około 6 godzin u osób intensywnie metabolizujących i około 10 godzin u osób wolno metabolizujących (brak CYP2D6). Stężenia występujące w stanie równowagi osiągane są w ciągu 4 dni po przyjęciu kapsułek. Pokarm nie wpływa na biodostępność kapsułek. Wchłanianie Po podaniu doustnym tolterodyna podlega metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie, katalizowanemu przez CYP2D6, w wyniku czego powstaje 5-hydroksymetylowa pochodna, główny metabolit o równoważnym działaniu farmakologicznym.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Bezwzględna biodostępność tolterodyny wynosi 17% u osób intensywnie metabolizujących, czyli u większości pacjentów i 65% u osób wolno metabolizujących (brak CYP2D6). Dystrybucja Tolterodyna i jej metabolit 5-hydroksymetylowy wiążą się głównie z orosomukoidem. Frakcje niezwiązane wynoszą odpowiednio 3,7% i 36%. Objętość dystrybucji tolterodyny wynosi 113 l. Eliminacja Po podaniu doustnym tolterodyna jest intensywnie metabolizowana przez wątrobę. Główna droga metabolizmu, w której pośredniczy polimorficzny enzym CYP2D6 prowadzi do powstania metabolitu 5-hydroksymetylowego. Dalszy metabolizm prowadzi do powstania kwasu 5-karboksylowego i N-dealkilowanego kwasu 5-karboksylowego, które stanowią odpowiednio 51% i 29% metabolitów wykrywanych w moczu. Pewna grupa (ok 7%) populacji pozbawiona jest aktywności CYP2D6.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dla tych osób (wolno metabolizujących) zidentyfikowaną drogą metabolizmu jest dealkilacja przy udziale CYP3A4 do N-delakilowanej tolterodyny, która nie ma udziału w efekcie klinicznym. Pozostała część populacji określana jest jako intensywnie metabolizujący. Klirens całkowity tolterodyny u osób intensywnie metabolizujących wynosi około 30 l/godzinę. U osób wolno metabolizujących zmniejszony klirens skutkuje znacząco wyższymi stężeniami tolterodyny w surowicy (około 7-krotnie) a obserwowane stężenia metabolitu 5-hydroksymetylowego są nieznaczne. Metabolit 5-hydroksymetylowy jest farmakologicznie czynny i równoważny z tolterodyną. Ze względu na różnice we właściwościach wiązania białek między tolterodyną i jej 5-hydroksymetylowym metabolitem, ekspozycja (AUC) niezwiązanej tolterodyny u osób wolno metabolizujących jest podobna do sumarycznej ekspozycji niezwiązanej tolterodyny i jej metabolitu 5-hydroksymetylowego u osób z zachowaną aktywnością CYP2D6 przy takim samym schemacie dawkowania.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Bezpieczeństwo, tolerancja i odpowiedź kliniczna są podobne bez względu na fenotyp. Radioaktywność po podaniu [14C]-tolterodyny wydalana jest w około 77% w moczu i 17% w kale. Mniej niż 1% dawki wykrywane jest w postaci niezmienionej substancji czynnej, a około 4% jako metabolit 5-hydroksymetylowy. Metabolit karboksylowany i korespondujący z nim metabolit dealkilowany wykrywane są w moczu w odpowiednio 51% i 29%. W terapeutycznym zakresie dawkowania farmakokinetyka ma charakter liniowy. Szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z marskością wątroby obserwuje się około 2-krotnie wyższą ekspozycję na niezwiązaną tolterodynę i jej metabolit 5-hydroksymetylowy (patrz punkt 4.2 i 4.4). Zaburzenia czynności nerek: U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek średnia ekspozycja na niezwiązaną tolterodynę i jej metabolit 5-hydroksymetylowy jest dwukrotnie wyższa (klirens inuliny GFR ≤30 ml/min).
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U tych pacjentów stężenie innych metabolitów w osoczu było znacząco (aż do 12-krotnie) zwiększone. Kliniczne znaczenie zwiększonej ekspozycji na te metabolity nie jest znane. Brak danych dotyczących łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (patrz punkt 4.2 i 4.4). Dzieci i młodzież Ekspozycja na ugrupowanie farmakologicznie czynne w przeliczeniu na mg dawki jest podobna u dorosłych i młodzieży. Średnia ekspozycja na ugrupowanie farmakologicznie czynne w przeliczeniu na mg dawki jest około 2-krotnie większa u dzieci w wieku 5-10 lat niż u dorosłych (patrz punkt 4.2 i 5.1).
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach toksyczności, genotoksyczności, rakotwórczości i farmakologii bezpieczeństwa nie zaobserwowano klinicznie istotnych działań, poza działaniem farmakologicznym substancji czynnej. Badania wpływu na reprodukcję przeprowadzono na myszach i królikach. U myszy nie stwierdzono wpływu tolterodyny na płodność oraz funkcje rozrodcze. Tolterodyna powodowała śmierć zarodków i wady wrodzone przy ekspozycji w osoczu (Cmax lub AUC) 20 lub 7-krotnie większej niż obserwowana u leczonych ludzi. U królików nie zaobserwowano występowania wad wrodzonych, ale badania prowadzone były przy ekspozycji 20- lub 3-krotnie (Cmax lub AUC) większej niż oczekiwana u ludzi poddawanych leczeniu. Tolterodyna a także jej aktywne metabolity występujące u ludzi wydłużają czas trwania potencjału czynnościowego (90% repolaryzacja) w układzie włókien Purkinjego u psów (14-75-krotność stężeń terapeutycznych) i blokują kanał potasowy kodowany przez gen hERG (human ether-a-go-go-related gene) (0,5-26,1-krotność stężeń terapeutycznych).
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
U psów obserwowano wydłużenie odstępu QT po podaniu tolterodyny i jej metabolitów występujących u ludzi (3,1-61,0-krotność stężeń terapeutycznych). Znaczenie kliniczne tych obserwacji nie jest znane.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Laktoza jednowodna Celuloza mikrokrystaliczna Poliwinylowy octan Powidon Krzemionka koloidalna bezwodna Sodu laurylosiarczan Sodu dokuzynian Magnezu stearynian Hydroksypropylometyloceluloza Skład kapsułki: Indygokarmin (E132) Żółcień chinolinowa (tylko w 2 mg) (E104) Tytanu dwutlenek (E171) Żelatyna Skład otoczki tabletki wewnętrznej: Etyloceluloza Trietylu cytrynian Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer glikol propylenowy 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata Butelka HDPE: okres ważności po pierwszym otwarciu wynosi 200 dni. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Pudełko kartonowe zawierające odpowiednią liczbę przezroczystych blistrów PVC/PE/PVDC pokryte folią aluminiową i ulotka.
CHPL leku Titlodine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 4 mg
Dane farmaceutyczne
Wielkości opakowań kapsułek 2 mg: Opakowania blistrów zawierające 14, 28, 30, 50, 84, 100 kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twardych. Wielkości opakowań kapsułek 4 mg: Opakowania blistrów zawierające 7, 14, 28, 49, 56, 84, 98 kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twardych. Pudełko kartonowe zawierające białą, nieprzejrzystą butelkę HDPE zawierającą odpowiednią liczbę kapsułek z nakrętką i ulotką. Wielkości opakowań: 30, 100 i 200 kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twardych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Brak szczególnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często	Zakażenie dróg moczowych
Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często	Bezsenność, zaburzenia toku myślowego
Zaburzenia układu nerwowego
Często	Ból głowy
Niezbyt często	Zawroty głowy, zaburzenia smaku, senność
Zaburzenia oka
Często	Zespół suchego oka
Niezbyt często	Zaburzenia widzenia, w tym zamazane widzenie
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często	Nadciśnienie tętnicze
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często	Suchość nosa
Niezbyt często	Duszność, kaszel, zapalenie błony śluzowej nosa
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często	Zaparcia, suchość w jamie ustnej
Często	Ból brzucha, nudności, niestrawność
Niezbyt często	Wzdęcia, biegunka, wrzodziejące zapalenie jamyustnej
Zaburzenie skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często	Wysypka, sucha skóra, świąd, nadmierne pocenie się
Nieznana	Obrzęk naczynioruchowy
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często	Zatrzymanie moczu, zaburzenia dróg moczowych, ból pęcherza
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często	Zaburzenia erekcji, zapalenie pochwy

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często	Obrzęk obwodowy, osłabienie, obrzęk twarzy, obrzęk
Badania diagnostyczne
Niezbyt często	Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, zwiększenie aktywnościaminotransferazy alaninowej
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Niezbyt często	Uraz ciała

Dawka	Liczba pacjentów	Ilość epizodów nietrzymania moczu na tydzień	95% CI	wartośćP2
Wartości wyjściowe (mediana)	Tydzień 12(mediana)	Zmiana w porównaniu do wartości wyjściowych(mediana)	Różnice w porównaniu do placebo1 (mediana)
Emselex 7,5 mgraz na dobę	335	16,0	4,9	-8,8 (-68%)	-2,0	(-3,6, -0,7)	0,004
Placebo	271	16,6	7,9	-7,0 (-54%)	--	--	--

Emselex15 mgraz na dobę	330	16,9	4,1	-10,6 (-77%)	-3,2	(-4,5, -2,0)	<0,001
Placebo	384	16,6	6,4	-7,5 (-58%)	--	--	--

Klasyfikacja układówi narządów MedDRA	Bardzo często (≥1/10)	Często (≥1/100 do<1/10)	Niezbyt często (≥1/1 000 do<1/100)	Nieznana (częstość nie może być określona na podstawiedostępnych danych)
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze				zakażenia układu moczowego
Zaburzeniażołądka i jelit	zaparcie, nudności,suchość błony śluzowej jamy ustnej	biegunka, wymioty	uczucie dyskomfortu w obrębie jamy brzusznej, anoreksja, zmniejszenie łaknienia, zaburzeniapołykania	refluks żołądkowo- przełykowy,rzekoma niedrożność u pacjentów z grupy ryzyka (pacjenciw podeszłym wieku lub pacjenciz zaparciem i leczeni innymi produktami leczniczymizmniejszającymi motorykę jelit)
Zaburzenia psychiczne		stany splątania		pobudzenie,niepokój, omamy, koszmary senne, urojenia, zaburzenia poznawcze u osób w podeszłym wieku, objawy depresji,uzależnienie

			(u pacjentównadużywających leki lub substancjew wywiadzie), dezorientacja,delirium,
Zaburzeniaukładu nerwowego	zawroty głowy, bóle głowy,senność		zaburzenia poznawcze, drgawki
Zaburzenia serca			tachykardia, zaburzenia rytmu serca
Urazy, zatrucia i powikłania pozabiegach			udar cieplny
Zaburzenia oka		suchość błony śluzowej gałki ocznej	jaskra z zamkniętym kątem przesączania, rozszerzenie źrenicy, zwiększenieciśnieniawewnątrzgałkowego, nieostre widzenie
Zaburzenia nereki dróg moczowych		zatrzymaniemoczu	zaburzeniaoddawania moczu
Zaburzenia naczyniowe		zaczerwienienie skóry twarzy⃰
Zaburzenia skóry i tkankipodskórnej	suchość skóry		obrzęk naczynioruchowy, wysypka, pokrzywka, zmniejszenie wydzielania potu, nadwrażliwośćna światło
Zaburzenia układuimmunologicznego			rekcjenadwrażliwości

Klasyfikacja układówi narządów (MedDRA)	Częstość występowania	Działania niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	często	infekcje dróg moczowych
niezbyt często	infekcje górnych dróg oddechowych, zakażeniagrzybicze
Zaburzenia psychiczne	niezbyt często	lęk, splątanie, nerwowość, pobudzenie, bezsenność
rzadko	reakcja paniki#, majaczenie#, omamy#, dezorientacja#
Zaburzenia układunerwowego	często	ból głowy, senność
rzadko	zaburzenia pamięci#, amnezja#, letarg#,zaburzenia koncentracji#
Zaburzenia oka	często	zaburzenia widzenia
Zaburzenia ucha i błędnika	często	zawroty głowy
Zaburzenia serca	niezbyt często	kołatania serca
Zaburzenia naczyniowe	niezbyt często	pokrzywka, uderzenia gorąca
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia	niezbyt często	nieżyt nosa
Zaburzenia żołądka i jelit	często	suchość w jamie ustnej, zaparcia, biegunki,nudności, bóle brzucha
niezbyt często	uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej,niestrawność (dyspepsja)
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej	niezbyt często	bóle pleców
Zaburzenia nerek i dróg moczowych	niezbyt często	zatrzymanie moczu, dyzuria
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	bardzo często	świąd w miejscu zastosowania
często	rumień, wysypka lub inna reakcja w miejscu zastosowania
Urazy, zatrucia i powikłaniapo zabiegach	niezbyt często	doznany uraz

Daryfenacyna – dawkowanie leku

Spis treści

Ogólne zasady dawkowania daryfenacyny

Drogi podania i postacie leku

Częstotliwość i czas trwania leczenia

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież

Pacjenci w podeszłym wieku

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Kobiety w ciąży i karmiące piersią

Maksymalna dawka dobowa i ryzyko przedawkowania

Tabela dawkowania daryfenacyny dla poszczególnych grup pacjentów

Daryfenacyna – dawkowanie w pigułce

Pytania i odpowiedzi

Jakie jest standardowe dawkowanie daryfenacyny u dorosłych?

Czy daryfenacynę można stosować u dzieci?

Czy trzeba zmieniać dawkę daryfenacyny u osób z niewydolnością nerek?

Jaka jest maksymalna dawka daryfenacyny na dobę?

Jak przyjmować daryfenacynę, by leczenie było skuteczne?

Co zrobić w przypadku pominięcia dawki?

Interakcje daryfenacyny z innymi lekami

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgDawkowanie

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgDawkowanie

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgDawkowanie

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgInterakcje

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgInterakcje

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgInterakcje

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgInterakcje

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgInterakcje

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgInterakcje

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mgDawkowanie

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mgDawkowanie

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mgDawkowanie

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mgInterakcje

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mgInterakcje

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mgInterakcje

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mgInterakcje

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mgInterakcje

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mgInterakcje

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Dawkowanie

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Dawkowanie

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Dawkowanie

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Interakcje

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Interakcje

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Interakcje

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Interakcje

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Interakcje

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Interakcje

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 7,5 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Dawkowanie

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Dawkowanie

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Dawkowanie

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Interakcje

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Interakcje

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Interakcje

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Interakcje

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Interakcje

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Interakcje

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Emselex, tabletki o przedłużonym działaniu, 15 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Ditropan, tabletki, 5 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Ditropan, tabletki, 5 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Ditropan, tabletki, 5 mg
Dawkowanie

CHPL leku Ditropan, tabletki, 5 mg
Dawkowanie