Jak dawkować biperyden? Podstawowe zasady
Biperyden może być podawany w kilku różnych formach – jako tabletki, tabletki o przedłużonym uwalnianiu oraz roztwór do wstrzykiwań. Każda z tych postaci wymaga indywidualnego podejścia do dawkowania, które zależy m.in. od wieku, masy ciała, wskazania terapeutycznego oraz ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Leczenie zwykle rozpoczyna się od najmniejszej skutecznej dawki, którą można stopniowo zwiększać, jeśli jest taka potrzeba. Czas trwania terapii ustala się indywidualnie, w zależności od rodzaju i przebiegu choroby123.
Tabletki (2 mg)
- Dorośli: W chorobie Parkinsona zaleca się początkowo 2 razy po pół tabletki (2 mg biperydenu chlorowodorku na dobę). Dawka może być zwiększana o 2 mg na dobę. Dawka podtrzymująca to pół do 2 tabletek, stosowana 3 lub 4 razy dziennie (czyli łącznie od 3 do 16 mg biperydenu chlorowodorku na dobę)1.
- W przypadku objawów pozapiramidowych wywołanych przez inne leki, stosuje się pół do 2 tabletek, od 1 do 4 razy dziennie (1 do 16 mg na dobę), w zależności od nasilenia objawów1.
- Tabletkę najlepiej zażywać w trakcie lub po posiłku, popijając odpowiednią ilością płynu4.
Tabletki o przedłużonym uwalnianiu (4 mg)
- Dorośli: Najczęściej stosowana dawka dobowa to od 1 do 3 tabletek (4–12 mg biperydenu chlorowodorku na dobę). Maksymalnie można przyjąć 4 tabletki na dobę (16 mg)2.
- Tabletkę należy połknąć w całości, bez rozgryzania i żucia, popijając dużą ilością płynu5.
- Tabletek nie należy dzielić5.
Roztwór do wstrzykiwań (5 mg/ml)
- Dorośli: W ciężkich przypadkach choroby Parkinsona oraz w przypadku kurczu powiek, w leczeniu początkowym można podać 10 do 20 mg biperydenu na dobę w dawkach podzielonych, domięśniowo lub powoli dożylnie3.
- W leczeniu objawów pozapiramidowych wywołanych przez inne leki – jednorazowo 2,5 do 5 mg domięśniowo lub powoli dożylnie. W razie potrzeby dawkę można powtórzyć po 30 minutach3.
- W zatruciu nikotyną podaje się domięśniowo 5 do 10 mg, a w ciężkich przypadkach dożylnie 5 mg6.
- W zatruciu organicznymi związkami fosforu dawkę ustala się indywidualnie, zazwyczaj powoli dożylnie podaje się 5 mg, powtarzając dawkę aż do ustąpienia objawów7.
Dawkowanie biperydenu w szczególnych grupach pacjentów
Dzieci i młodzież
- Tabletki 2 mg: W leczeniu objawów pozapiramidowych wywołanych innymi lekami u dzieci w wieku 3–15 lat stosuje się od 1 do 3 razy na dobę pół do 1 tabletki (1 do 6 mg na dobę)4.
- Tabletki o przedłużonym uwalnianiu 4 mg: Przeciwwskazane u dzieci5.
- Roztwór do wstrzykiwań:
- Do 1 roku życia: 1 mg biperydenu (0,2 ml roztworu)
- Do 6 lat: 2 mg biperydenu (0,4 ml roztworu)
- Do 10 lat: 3 mg biperydenu (0,6 ml roztworu)
Produkt podaje się powoli dożylnie. W razie potrzeby dawkę można powtórzyć po 30 minutach6.
Pacjenci w podeszłym wieku
U osób starszych zaleca się szczególną ostrożność, ponieważ mogą być bardziej wrażliwi na działanie biperydenu nawet w typowych dawkach terapeutycznych. Wskazane jest rozpoczynanie leczenia od najmniejszych dawek i ostrożne ich zwiększanie8910.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Brak szczegółowych zaleceń dotyczących modyfikacji dawkowania biperydenu u osób z zaburzeniami czynności nerek w dostępnych źródłach. Zalecana jest jednak ostrożność oraz indywidualne dostosowanie dawki, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku8910.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Nie ma szczegółowych danych dotyczących konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Jednak w przypadku tej grupy pacjentów również zaleca się ostrożność oraz indywidualne podejście do leczenia8910.
Kobiety w ciąży i matki karmiące piersią
Brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania biperydenu podczas ciąży i karmienia piersią. Decyzję o zastosowaniu biperydenu u kobiet w ciąży lub karmiących powinien podjąć lekarz po ocenie potencjalnych korzyści i ryzyka111213.
Maksymalna dawka dobowa i ryzyko przedawkowania
- Tabletki 2 mg oraz tabletki o przedłużonym uwalnianiu 4 mg: Maksymalna dawka dobowa biperydenu wynosi 16 mg (co odpowiada 8 tabletkom 2 mg lub 4 tabletkom 4 mg)12.
- Roztwór do wstrzykiwań: Maksymalna dawka dobowa to 10–20 mg6.
- Przedawkowanie biperydenu może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak suchość błon śluzowych, zaburzenia świadomości, zaburzenia pracy serca, a w ciężkich przypadkach – do zapaści krążeniowej i zatrzymania oddychania. W razie przedawkowania konieczna jest szybka pomoc medyczna141516.
Biperyden – dawkowanie podsumowanie
| Grupa pacjentów | Schemat dawkowania |
|---|---|
| Dorośli – tabletki 2 mg | Początkowo 2 mg/dobę; dawka podtrzymująca: 3–16 mg/dobę w dawkach podzielonych |
| Dorośli – tabletki o przedłużonym uwalnianiu 4 mg | 4–12 mg/dobę; maksymalnie 16 mg/dobę |
| Dorośli – roztwór do wstrzykiwań | 10–20 mg/dobę w ciężkich przypadkach; pojedyncza dawka 2,5–5 mg w objawach pozapiramidowych; maksymalnie 20 mg/dobę |
| Dzieci 3–15 lat (tabletki 2 mg) | 1–6 mg/dobę w dawkach podzielonych |
| Dzieci (roztwór do wstrzykiwań) | Do 1 roku: 1 mg; do 6 lat: 2 mg; do 10 lat: 3 mg; podawane powoli dożylnie, w razie potrzeby powtórzyć po 30 minutach |
| Dzieci (tabletki o przedłużonym uwalnianiu 4 mg) | Przeciwwskazane |
| Osoby starsze | Stosować dawki jak u dorosłych, z dużą ostrożnością, rozpoczynając od najmniejszych dawek |
| Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby | Brak szczegółowych zaleceń; zalecana ostrożność i indywidualizacja dawkowania |
| Kobiety w ciąży i karmiące | Brak danych; stosować tylko w razie konieczności po ocenie lekarza |


















