Jak wygląda dawkowanie amiwantamabu?
Amiwantamab jest dostępny w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej. Każdy mililitr koncentratu zawiera 50 mg substancji czynnej, a cała fiolka zawiera 350 mg1. Lek jest przeznaczony wyłącznie do podania dożylnego przez wykwalifikowany personel medyczny i nie może być stosowany samodzielnie przez pacjenta2.
Dawkowanie standardowe dla dorosłych
Dawkowanie amiwantamabu zależy od masy ciała pacjenta oraz od tego, czy lek jest stosowany w monoterapii, czy w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi (karboplatyną i pemetreksedem)3.
- Skojarzenie z karboplatyną i pemetreksedem (co 3 tygodnie):
- Poniżej 80 kg: 1400 mg co tydzień przez pierwsze 4 tygodnie, następnie 1750 mg co 3 tygodnie od 7. tygodnia
- 80 kg i więcej: 1750 mg co tydzień przez pierwsze 4 tygodnie, następnie 2100 mg co 3 tygodnie od 7. tygodnia
- Monoterapia (co 2 tygodnie):
- Poniżej 80 kg: 1050 mg co tydzień przez pierwsze 4 tygodnie, następnie 1050 mg co 2 tygodnie od 5. tygodnia
- 80 kg i więcej: 1400 mg co tydzień przez pierwsze 4 tygodnie, następnie 1400 mg co 2 tygodnie od 5. tygodnia
W pierwszym tygodniu dawka jest podzielona na dwa dni, co ma na celu zmniejszenie ryzyka reakcji związanych z infuzją. W kolejnych tygodniach infuzję podaje się jednego dnia45.
- Przed każdą infuzją w pierwszym tygodniu wymagane jest podanie leków zapobiegających wystąpieniu reakcji związanych z infuzją, takich jak leki przeciwhistaminowe, przeciwgorączkowe i glikokortykosteroidy.
- W przypadku pominięcia dawki, należy ją podać jak najszybciej i kontynuować leczenie według schematu, zachowując odpowiednie odstępy czasowe.
- Dawkowanie można modyfikować w przypadku wystąpienia działań niepożądanych. Schemat redukcji dawki jest precyzyjnie określony i zależy od rodzaju oraz nasilenia objawów.
Sposób podawania i przygotowania infuzji
Amiwantamab podaje się dożylnie, po rozcieńczeniu w 5% roztworze glukozy lub 0,9% roztworze chlorku sodu. Infuzję należy rozpocząć z zalecaną szybkością, która może być zwiększana w kolejnych tygodniach, jeśli nie wystąpią reakcje niepożądane6789.
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Dzieci i młodzież
Amiwantamab nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca. Bezpieczeństwo i skuteczność w tej grupie nie zostały ustalone10.
Pacjenci w podeszłym wieku
Nie ma konieczności dostosowywania dawki u osób starszych. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania są porównywalne z młodszymi pacjentami10.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Dawkowanie nie wymaga modyfikacji u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. U osób z ciężką niewydolnością nerek należy zachować ostrożność, ponieważ nie przeprowadzono badań w tej grupie10.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie ma konieczności zmiany dawkowania. W przypadku umiarkowanych lub ciężkich zaburzeń należy zachować ostrożność, ponieważ nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności11.
Kobiety w ciąży i karmiące piersią
Nie zaleca się stosowania amiwantamabu w czasie ciąży, ponieważ na podstawie mechanizmu działania może on mieć niekorzystny wpływ na rozwój płodu. Nie wiadomo, czy amiwantamab przenika do mleka kobiecego, dlatego decyzję o kontynuacji lub przerwaniu karmienia należy podjąć indywidualnie1213.
- W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych (np. wysypka, duszność, objawy alergii lub zaburzenia widzenia) lekarz może zalecić przerwę w leczeniu lub zmniejszenie dawki.
- Jeśli przerwa w leczeniu trwa dłużej niż 7 dni, kolejną dawkę należy podać w niższej dawce, zgodnie z tabelą modyfikacji dawkowania.
- Lekarz może na stałe przerwać leczenie w przypadku bardzo poważnych reakcji (np. ciężka reakcja na infuzję lub potwierdzona choroba śródmiąższowa płuc).
- Przed rozpoczęciem terapii zawsze oznacza się status mutacji EGFR, co pomaga w doborze odpowiedniego leczenia.
Modyfikacje dawkowania i szczególne sytuacje
Dawkę amiwantamabu można zmniejszyć w przypadku wystąpienia określonych działań niepożądanych, takich jak reakcje skórne, reakcje związane z infuzją czy inne poważne objawy. W takich przypadkach lekarz prowadzący decyduje o konieczności przerwania leczenia, wznowieniu w niższej dawce lub trwałym odstawieniu leku14151617.
- Po pierwszym przerwaniu leczenia – dawka zostaje zmniejszona o jeden poziom (np. z 1400 mg do 1050 mg).
- Po kolejnym przerwaniu – dawka jest dalej zmniejszana (np. z 1050 mg do 700 mg).
- Po trzecim przerwaniu – może być konieczne trwałe odstawienie leku.
Maksymalna dawka dobowa i ryzyko przedawkowania
Nie określono maksymalnej tolerowanej dawki amiwantamabu w badaniach klinicznych. W przypadku przedawkowania należy przerwać leczenie, monitorować pacjenta i zastosować odpowiednie środki wspomagające do czasu ustąpienia objawów18.
Tabela podsumowująca dawkowanie amiwantamabu
| Grupa pacjentów | Schemat dawkowania |
|---|---|
| Dorośli (poniżej 80 kg) – skojarzenie z innymi lekami | 1400 mg co tydzień (4 tygodnie), potem 1750 mg co 3 tygodnie19 |
| Dorośli (80 kg i więcej) – skojarzenie z innymi lekami | 1750 mg co tydzień (4 tygodnie), potem 2100 mg co 3 tygodnie19 |
| Dorośli (poniżej 80 kg) – monoterapia | 1050 mg co tydzień (4 tygodnie), potem 1050 mg co 2 tygodnie20 |
| Dorośli (80 kg i więcej) – monoterapia | 1400 mg co tydzień (4 tygodnie), potem 1400 mg co 2 tygodnie20 |
| Dzieci i młodzież | Nie zaleca się stosowania10 |
| Osoby starsze | Jak u dorosłych10 |
| Pacjenci z łagodnymi/umiarkowanymi zaburzeniami nerek | Jak u dorosłych10 |
| Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami nerek | Ostrożność – brak danych10 |
| Pacjenci z łagodnymi zaburzeniami wątroby | Jak u dorosłych11 |
| Pacjenci z umiarkowanymi/ciężkimi zaburzeniami wątroby | Ostrożność – brak danych11 |
| Kobiety w ciąży i karmiące piersią | Nie zaleca się stosowania12 |
Amiwantamab – bezpieczeństwo i elastyczność dawkowania
Schematy dawkowania amiwantamabu są szczegółowo opisane i pozwalają na indywidualne dopasowanie terapii do potrzeb pacjenta. Odpowiednie przygotowanie do podania leku oraz ścisłe monitorowanie pacjenta podczas leczenia sprawiają, że można skutecznie zarządzać działaniami niepożądanymi i zapewnić wysokie bezpieczeństwo terapii215. Stosowanie leku u dzieci i młodzieży jest przeciwwskazane, natomiast u osób starszych i u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie ma konieczności zmiany dawki. Każda decyzja o modyfikacji leczenia powinna być podejmowana przez doświadczony personel medyczny na podstawie indywidualnej sytuacji pacjenta.


















