Menu

Zanik naskórka

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Kliochinol – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Flumetazon – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Dermocort, 1,372 mg/g – profil bezpieczenstwa
  4. Clobederm, 0,5 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Clobederm, 0,5 mg/g – wskazania – na co działa?
  6. Clobederm, 0,5 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Clobederm, 0,5 mg/g – dawkowanie leku
  8. Oxycort, (30 mg + 10 mg)/g – profil bezpieczenstwa
  9. Oxycort, (30 mg + 10 mg)/g – interakcje z lekami i alkoholem
  10. Lorinden N – wskazania – na co działa?
  11. Lorinden N – profil bezpieczenstwa
  12. Lorinden N – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Lorinden A, (30 mg + 0,2 mg)/g – wskazania – na co działa?
  14. Lorinden A, (30 mg + 0,2 mg)/g – profil bezpieczenstwa
  15. Lorinden A, (30 mg + 0,2 mg)/g – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Lorinden A, (30 mg + 0,2 mg)/g – dawkowanie leku
  17. Lorinden A, (30 mg + 0,2 mg)/g – przedawkowanie leku
  18. Lorinden C, (0,2 mg + 30 mg)/g – profil bezpieczenstwa
  19. Lorinden C, (0,2 mg + 30 mg)/g – przeciwwskazania
  20. Lorinden C, (0,2 mg + 30 mg)/g – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Lorinden C, (0,2 mg + 30 mg)/g – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Laticort 0,1%, 1 mg/g – dawkowanie leku
  23. Laticort 0,1%, 1 mg/g – stosowanie u dzieci
  24. Laticort 0,1%, 1 mg/g – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Kliochinol – działania niepożądane i skutki uboczne

    Kliochinol to substancja o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwgrzybiczym, często stosowana w maściach do stosowania na skórę. Występuje w połączeniu z innymi substancjami, co wpływa na profil możliwych działań niepożądanych. Działania niepożądane mogą mieć charakter miejscowy lub ogólnoustrojowy, a ich częstość i nasilenie zależą od postaci leku, dawki oraz czasu stosowania.

  • Ilustracja poradnika Flumetazon – działania niepożądane i skutki uboczne

    Flumetazon jest substancją czynną o działaniu przeciwzapalnym, stosowaną najczęściej miejscowo na skórę w różnych preparatach. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, które najczęściej dotyczą skóry, ale w niektórych przypadkach mogą również obejmować objawy ogólnoustrojowe. Profil działań niepożądanych flumetazonu zależy od postaci leku, czasu stosowania, dawki oraz obecności innych substancji czynnych w preparacie.

  • Ilustracja poradnika Dermocort, 1,372 mg/g – profil bezpieczenstwa

    Dermocort to lek stosowany miejscowo w stanach zapalnych skóry. Kobiety karmiące powinny stosować go ostrożnie, krótkotrwale i na małe powierzchnie skóry. Lek może powodować zaburzenia widzenia, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Brak danych dotyczących interakcji z alkoholem, zaleca się ostrożność. Seniorzy powinni stosować lek ostrożnie, zwłaszcza w stanach zanikowych tkanki podskórnej. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Clobederm, 0,5 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Clobederm to silny glikokortykosteroid stosowany miejscowo na skórę. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak pieczenie, świąd, podrażnienie skóry, zmiany trądzikopodobne, a także ogólnoustrojowe skutki jak zespół Cushinga, hiperglikemia i nadciśnienie. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu leku u dzieci oraz na dużą powierzchnię skóry. W razie wystąpienia objawów niepożądanych, należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Clobederm, 0,5 mg/g – wskazania – na co działa?

    Clobederm krem jest silnym lekiem stosowanym miejscowo na skórę w leczeniu ostrych i ciężkich stanów zapalnych skóry, które reagują na glikokortykosteroidy. Wskazania obejmują łojotokowe zapalenie skóry, wyprysk kontaktowy, atopowe zapalenie skóry, łuszczyca zadawniona, liszaj rumieniowaty, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowy dyskoidalny, liszaj płaski o nasilonym świądzie i wyprysk zliszajowaciały. Ważne jest, aby stosować Clobederm zgodnie z zaleceniami lekarza i unikać długotrwałego stosowania, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Clobederm, 0,5 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Clobederm to krem zawierający propionian klobetazolu, silny glikokortykosteroid stosowany miejscowo na skórę. Może powodować działania niepożądane, takie jak zmiany trądzikopodobne, plamica posteroidowa, zanik naskórka, pieczenie, świąd, podrażnienie i wysypka. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do obrzęków, nadciśnienia tętniczego, hiperglikemii, zmniejszenia odporności oraz zespołu Cushinga. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i unikać długotrwałego stosowania na dużą powierzchnię skóry.

  • Ilustracja poradnika Clobederm, 0,5 mg/g – dawkowanie leku

    Clobederm to krem zawierający propionian klobetazolu, bardzo silny glikokortykosteroid stosowany miejscowo na skórę. Lek jest wskazany do krótkotrwałego leczenia ostrych i ciężkich stanów zapalnych skóry. Dawkowanie nie powinno przekraczać 2 tygodni, a lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat. Należy unikać stosowania na dużą powierzchnię skóry oraz kontaktu z oczami i błonami śluzowymi. Działania niepożądane mogą obejmować zmiany trądzikopodobne, zanik naskórka i inne reakcje skórne. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Oxycort, (30 mg + 10 mg)/g – profil bezpieczenstwa

    Artykuł omawia bezpieczeństwo stosowania leku Oxycort, skupiając się na kobietach karmiących, prowadzeniu pojazdów, interakcjach z alkoholem, stosowaniu u seniorów oraz pacjentach z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Stosowanie leku w ciąży i karmienia piersią nie jest zalecane. Oxycort nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Brak danych dotyczących interakcji z alkoholem, zaleca się ostrożność. Seniorzy powinni unikać długotrwałego stosowania leku. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Oxycort, (30 mg + 10 mg)/g – interakcje z lekami i alkoholem

    Oxycort to maść stosowana w leczeniu powikłanych zakażeniem bakteryjnym chorób skóry. Nie stwierdzono interakcji z innymi lekami podczas miejscowego stosowania zgodnie z zaleceniami. Należy unikać stosowania pod opatrunkiem okluzyjnym oraz kontaktu z oczami i błonami śluzowymi. Brak jest informacji na temat interakcji z alkoholem.

  • Ilustracja poradnika Lorinden N – wskazania – na co działa?

    Lorinden N krem jest stosowany w leczeniu różnych stanów zapalnych skóry, takich jak łojotokowe zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, liszaj pokrzywkowy, wyprysk kontaktowy alergiczny, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty, łuszczyca zadawniona i liszaj płaski. Lek zawiera flumetazonu piwalan i neomycyny siarczan, które działają przeciwzapalnie i przeciwbakteryjnie. Należy stosować go zgodnie z zaleceniami lekarza, unikać długotrwałego stosowania i stosowania na dużą powierzchnię skóry. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, zakażenia skóry, nowotwory skóry, trądzik, zapalenie skóry wokół ust, świąd okolicy odbytu, zapalenie lub owrzodzenie żylakowate, rozległe zmiany skórne oraz stosowanie u dzieci poniżej 2 lat.

  • Ilustracja poradnika Lorinden N – profil bezpieczenstwa

    Lorinden N to krem stosowany miejscowo, zawierający flumetazonu piwalan i neomycyny siarczan. Kobiety karmiące powinny stosować go z ostrożnością, unikać aplikacji na duże powierzchnie skóry. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia. Seniorzy powinni regularnie monitorować stan skóry. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować lek z ostrożnością i regularnie monitorować funkcje tych narządów.

  • Ilustracja poradnika Lorinden N – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lorinden N to krem stosowany miejscowo na skórę, zawierający flumetazonu piwalan i neomycyny siarczan. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak objawy trądzikopodobne, plamica posteroidowa, zanik naskórka i tkanki podskórnej, suchość skóry, nadmierne owłosienie lub łysienie, odbarwienie lub przebarwienie skóry, teleangiektazje, dermatitis perioralis, zapalenie mieszków włosowych, wtórne zakażenia, reakcje alergiczne, nieostre widzenie, jaskra lub zaćma oraz ogólnoustrojowe działania niepożądane. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i stosowali lek zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Lorinden A, (30 mg + 0,2 mg)/g – wskazania – na co działa?

    Lorinden A to maść stosowana miejscowo na skórę, zawierająca flumetazonu piwalan i kwas salicylowy. Lek ten jest przeznaczony do leczenia różnych stanów zapalnych skóry, zwłaszcza tych o podłożu alergicznym, które nie są powikłane wtórnym zakażeniem bakteryjnym. Wskazania do stosowania leku obejmują łojotokowe zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, liszaj pokrzywkowy, wyprysk kontaktowy alergiczny, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty, łuszczycę zadawnioną oraz liszaj płaski. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i unikać długotrwałego stosowania na dużą powierzchnię skóry.

  • Ilustracja poradnika Lorinden A, (30 mg + 0,2 mg)/g – profil bezpieczenstwa

    Lorinden A to maść stosowana miejscowo, zawierająca flumetazonu piwalan i kwas salicylowy. Jest to lek o umiarkowanie silnym działaniu przeciwzapalnym, przeciwświądowym i obkurczającym naczynia krwionośne. Stosowanie Lorinden A u kobiet karmiących piersią wymaga konsultacji z lekarzem. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale zaleca się unikanie spożywania alkoholu. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby należy stosować ostrożnie i monitorować stan zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Lorinden A, (30 mg + 0,2 mg)/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lorinden A to maść stosowana na skórę, zawierająca flumetazonu piwalan i kwas salicylowy. Może powodować działania niepożądane, takie jak objawy trądzikopodobne, plamica posteroidowa, zanik naskórka, suchość skóry, nadmierne owłosienie, odbarwienie skóry, rozszerzenie naczyń krwionośnych, stan zapalny skóry dookoła ust, zapalenie mieszków włosowych, wtórne zakażenia, podrażnienie skóry oraz nieostre widzenie. Poważne skutki uboczne to zahamowanie czynności osi podwzgórze–przysadka–nadnercza, hamowanie wzrostu i rozwoju u dzieci, hiperglikemia, cukromocz, obrzęki, nadciśnienie oraz zmniejszenie odporności. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy natychmiast zaprzestać stosowania leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lorinden A, (30 mg + 0,2 mg)/g – dawkowanie leku

    Lek Lorinden A jest stosowany miejscowo na skórę w leczeniu stanów zapalnych skóry, zwłaszcza o podłożu alergicznym. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, nie dłużej niż przez 2 tygodnie. Na skórę twarzy nie stosować dłużej niż przez 7 dni. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, wirusowych, grzybiczych lub bakteryjnych zakażeń skóry, nowotworów skóry, trądziku pospolitego i różowatego, zapalenia skóry wokół ust, świądu okolicy odbytu, pieluszkowego zapalenia skóry, zapalenia lub owrzodzenia żylakowatego, rozległych zmian skórnych oraz u dzieci w wieku poniżej 2 lat.

  • Ilustracja poradnika Lorinden A, (30 mg + 0,2 mg)/g – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie Lorinden A może wystąpić przy stosowaniu leku dłużej niż 2 tygodnie, na skórę twarzy dłużej niż 7 dni, zużyciu więcej niż 15 g maści w ciągu tygodnia, stosowaniu na dużą powierzchnię skóry lub pod opatrunkiem okluzyjnym. Objawy przedawkowania obejmują zmiany skórne i ogólnoustrojowe, takie jak trądzikopodobne zmiany skórne, zanik naskórka, zahamowanie czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespół Cushinga, hiperglikemia, cukromocz, obrzęki, nadciśnienie, zmniejszenie odporności. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lorinden C, (0,2 mg + 30 mg)/g – profil bezpieczenstwa

    Lorinden C to maść stosowana miejscowo, zawierająca flumetazonu piwalan i kliochinol, używana do leczenia suchych stanów zapalnych skóry. Stosowanie leku u kobiet karmiących piersią wymaga ostrożności, a pacjenci mogą bezpiecznie prowadzić pojazdy. Brak danych dotyczących interakcji z alkoholem. Seniorzy powinni stosować lek ostrożnie, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być regularnie monitorowani przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Lorinden C, (0,2 mg + 30 mg)/g – przeciwwskazania

    Lorinden C to maść stosowana miejscowo na skórę, zawierająca flumetazonu piwalan i kliochinol. Istnieje wiele przeciwwskazań do jej stosowania, w tym nadwrażliwość, zakażenia skórne, nowotwory skóry, trądzik, zapalenie skóry wokół ust, świąd okolicy odbytu, pieluszkowe zapalenie skóry, owrzodzenia żylakowate, rozległe zmiany skórne, dzieci poniżej 2 lat oraz pierwszy trymestr ciąży. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Lorinden C może zaburzać działanie leków wpływających na układ odpornościowy. W okresie ciąży i karmienia piersią lek można stosować tylko na zlecenie lekarza, krótkotrwale i na małą powierzchnię skóry.

  • Ilustracja poradnika Lorinden C, (0,2 mg + 30 mg)/g – interakcje z lekami i alkoholem

    Lorinden C to maść stosowana miejscowo, zawierająca flumetazonu piwalan i kliochinol. Lek ten może wchodzić w interakcje z lekami immunosupresyjnymi i immunostymulującymi. Należy unikać kontaktu leku z oczami i błonami śluzowymi oraz stosowania go na powieki. Brak informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lorinden C, (0,2 mg + 30 mg)/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lorinden C to maść stosowana na skórę, zawierająca flumetazonu piwalan i kliochinol. Lek ten jest przeznaczony do leczenia suchych stanów zapalnych skóry, zwłaszcza o podłożu alergicznym. Działania niepożądane mogą być miejscowe (np. nieostre widzenie, trądzik, zanik naskórka) lub ogólnoustrojowe (np. zespół Cushinga, hiperglikemia, neurotoksyczność). Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i unikać długotrwałego stosowania na dużą powierzchnię skóry.

  • Ilustracja poradnika Laticort 0,1%, 1 mg/g – dawkowanie leku

    Laticort 0,1% maść to lek stosowany miejscowo na skórę, zawierający hydrokortyzonu 17-maślan. Jest to kortykosteroid o umiarkowanie silnym działaniu przeciwzapalnym, przeciwświądowym i obkurczającym naczynia krwionośne. Lek stosuje się w leczeniu podostrych i przewlekłych, niezakażonych, suchych stanów zapalnych skóry różnego pochodzenia, zwłaszcza o podłożu alergicznym. Dawkowanie leku zależy od wieku pacjenta i rodzaju schorzenia. Należy stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza, unikać długotrwałego stosowania oraz stosowania na dużą powierzchnię skóry. Lek może powodować działania niepożądane, dlatego ważne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania i środków ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Laticort 0,1%, 1 mg/g – stosowanie u dzieci

    Stosowanie Laticort 0,1% u dzieci wymaga ostrożności i jest przeciwwskazane u dzieci poniżej 2 lat. Dla dzieci powyżej 2 lat lek można stosować tylko raz na dobę i na niewielką powierzchnię skóry. Istnieją bezpieczniejsze alternatywy, takie jak maści z pantenolem, alantoiną, tlenkiem cynku oraz emolienty, które mogą być stosowane w leczeniu stanów zapalnych skóry u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Laticort 0,1%, 1 mg/g – wskazania – na co działa?

    Laticort 0,1% to maść zawierająca hydrokortyzonu 17-maślan, stosowana w leczeniu różnych stanów zapalnych skóry, zwłaszcza o podłożu alergicznym. Lek ten jest skuteczny w leczeniu łojotokowego zapalenia skóry, atopowego zapalenia skóry, liszaju pokrzywkowego, wyprysku kontaktowego alergicznego, rumienia wielopostaciowego, tocznia rumieniowatego, łuszczycy zadawnionej oraz liszaju płaskiego. Ważne jest, aby stosować Laticort 0,1% zgodnie z zaleceniami lekarza i unikać długotrwałego stosowania, zwłaszcza u dzieci.